Boze Milosierdzie

[szymama]

doswiadczylam go doglebnie w poniedzialek.
Moja corcia-18 miesiecy, byla chora od soboty. Wymioty i takie tam.
Zylismy normalnie, tzn mala mielismy na oku , ale to nic
szczegolnego. W oniedzialek znalazlam ja w lozku, bez oddechu, sina,
z wywroconymi oczami. Nie zyla. Maz podjal sie reanimacji. A ja
mialam w glowie jedno- Boze Milosirny, nie zabieraj jej, blagam.
Pogotowie zabralo ja na sygnale do szpitala. Zawsze codziennie
modlie sie koronka do MB, ale od poniedzialku tylko to udawalo mi
sie wydukac.
Mala ma sie dobrze, dzis zaczela jesc, badania porobione, bedzie
zyla i bedzie zdrowa.
Chwala Panu za to.

[nati1011]

Chwała Panu. Cieszę się bardzo. Oby córeczka szybko wróciła do
domu )

[mama_kasia]

Bogu dzięki!

[verdana]

Aż dostalam deszczy... Współczuje przezyć, dobrze, ze wszystko
skonczylo się szczęśliwie.

[mamumilu]

oj przeżyliscie - ale dzięki Bogu za to, że wszystko jest na dobrej drodze -
aż tez sobie westchnęłam z dziękczynieniem

[mamalgosia]

Straszne.
I ja doświadczyłam Bożego Miłosierdza w tym tygodniu

[mader1]

o Boże, dzięki Ci !
Przestraszyłam się czytając tylko, wyobrażam sobie, co przeżyliście.

[okri2]

Łza kręci się w oku. Moja 15-miesięczna córeczka śpi sobie teraz obok mnie.
Chwała Panu!

[mmilki]

masz za co dziekowac...ciesze sie...
ja tez wierze w Boze Milosierdzie,
jakis czas temu prosilam by ktos sie do nas dolaczyl,bo
w Lagiewnikach mowiono koronke w naszej intencji,jednak ja nie
moglam tam byc...
dolaczylo kilka osob z tego forum,co juz bylo dla mnie wielka laska
i nadzieja,
tez czekam na cod,tez w obronie dzieci,tylko troszke inny niz ty,
bardziej skomplikowany,
ale wierze,ze bedzie dobrze,ze Bog jest tak wielki i nie pozwoli
zwyciezyc zlu...ufam w Jego Milosierdzie!!!

Jezu Ufam Tobie...

[atama]

Popłakałam się...

Chwała Panu

[kachna79]

szymama

[mamalgosia]

ale czy wyjaśniło się, dlaczego to się w ogóle stało?

[sion2]

NIe jestem matka i nie będę ale jak czytam o dzieciach, o takich
wypadkach... łzy same ciekną po twarzy, zawsze... Dzieci są
najwiekszym darem i skarbem i radoscią i błogosławienstwem Bozym...

[twoj_aniol_stroz]

Chwała Panu Bogu!
Umiem sobie wyobrazić co wtedy czułaś i jak bardzo teraz jesteś
szczęśliwa. Kilka dni temu miałam sen, gdzie mój syn umarł na raka,
a ja szłam ulicą i tak potwornie płakałam... Obudziłam się z
płaczem - pierwszy raz mi się to zdarzyło i naprawdę minęło kilka
dobrych chwil, aż zrozumiałam, że to był tylko sen...
Kiedyś tez w ostatniej chwili złapałam za rękę córkę, która bawiła
się na balkonie i akimś cudem udało jej się przełożyć głowę przez
szczeble barierki - mieszkaliśmy wtedy na piatym pietrze - do
dziś mnie ściska jak sobie to przypomnę

[anik801]

To czego doświadczyłaś jest straszne,ale jednocześnie można to chyba
nazwać CUDEM!Nie wiem co bym zrobiła w takiej chwili(wolę nawet nie
myśleć),ale chyba też zwróciłabym się z błaganiem do Boga!Tylko on
decyduje o czyjmś życiu lub śmierci.Może chciał ją zabrać(aż mnie
ciarki przeszły),ale oddał Ci ją słysząc Twoje błaganie.Moja babcia
zawsze mi powtarza,żeby zwracać się do Miłosierdzia Bożego,bo można
wiele ubłagać.

[szymama]

wyjasnilo sie o tyle, ze mala miala infekcje wirusowa. Wyjasniono
nam to tak, ze uklad immunologiczny nie jest dojrzaly, i organizm
nie umial sobie poradzic z infekcja, witusy zaatakowaly ukald
immunologiczny w mozgu, stad taka reakcja. W szpitalu stalo sie to
jeszcze raz, z tym, ze lekarze byli pod reka i zareagowali
blyskawicznie. Okazalo sie, ze tym razem organizm nie poradzil sobie
z blyskawicznie rosnaca goraczka i zareagowal drgawkami
goraczkowymi. Powiedziano nam, ze tak sie zdarza u dzieci i jest to
normalna reakcja do momentu skonczenia przez nie 6 rz, pozniej to
juz jest nienormalne. W kazdym razie mala ma sie dobrze, przez
piersza dobe dostawala uderzeniowe dawki antybiotykow i lekow
p/wirusowych dozylnie, infekcje udalo sie zwalczyc. Teraz jestesmy
pod opieka neurologa w razie jakby co, natomiast na dzien dzisiejszy
ten incydent nie uszkodzil mozgu i jest dobrze. Chwala Bogu!

[mamalgosia]

Pierwszy raz o czymś takim w ogóle słyszę

[sion2]

A tak na marginesie - jechalam dzis z taksowkarzem i mowie mu, że w
nocy z powodu burz zginelo 7 osob w tym jedna kobieta w ciąży
przygnieciona drzewem w samochodzie. Na co on od razu że a gdzie
był Bóg wtedy, a że Jego obowiazkiem było nie dopuscic do takiej
tragedii, a może jeszcze to miłoscią nazwę że ta kobieta zgineła.
Tak sobie porozmawialismy i wyszło nam zgodnie, że gdyby drzewo sie
zwalilo tak że kobieta CUDEM uniknela by smierci, czy ktokolwiek
przypisalby to Bożej interwencji i dobroci? nie....
I powiedzialam mu wlasnie o tym co dzis napisala nam na forum
Szymama. Aby przekazac swiadectwo o milosierdziu Boga.

Przeciez nie wiemy ile razy, gdzie i kiedy Bóg nas ratuje, oddala
niebezpieczenstwo, pomaga nam. Zawsze natomiast widzimy, że to na
epwno On stoi za kolejnym życiowym ciosem... Wstretne, nie?

[verdana]

Musze powiedzieć, ze dawno nie czytałam czegoś tak mądrego. Słowo
daję.

śmierć

[anik801]

Ta kobieta zginęła w powiecie w którym mieszkam.U nas była straszna
wichura-na szczęście nam połamało tylko drzewa(choć baliśmy się czy
nie porwie dachu).Było strasznie!Prosiłam Boga żeby nic nam się nie
stało.Co do śmierci-nie potrafię się z nią pogodzić.Jednak nie wiemy
jak naprawdę z nią jest.Próbuję doszukać się jakiegoś sensu.Tylko
głeboka wiara może nam w tym pomóc.Ostatnio częst dyskutujemy na ten
temat.Siadamy i gadamy.Ciocia-straciła córkę(17l),rok później męża i
rok późnej ojca.Znajoma(pochowała 3 mężów niedawno zmarł ostatni)a
jest młodą kobietą.Ja-zmarł mój tata(chorował,cierpiał),synowa cioci
(pracuje w hospicjum,zmarł jej tata niedawno i 2 młodych kuzynów,a
jej przyjaciółka straciła kilkumiesięcznego synka).Śmierć jest
wszędzie-prawie każdy kogoś stracił.wiadomo,że nikt nie będzie żył
wiecznie,ale trudno się pogodzić ze śmiercią młodych ludzi,dzieci.A
jednak zadna z tych osób,z którymi rozmawiam nie pyta "gdzie był
wtedy Bóg?"Czy ten bunt coś da?Czy zwalenie wszystkiego na Boga
pomożenam w cierpieniu?Lubimy szukać winnych.Matka chłopaka,który
zginął wraz z 17letnią córką cioci przez wiele lat nie chodziła do
kościoła.Nie chodziła na cmentarz.Bóg był dla niej wrogiem,który
zabrał jej jedyne dziecko.Po latach i tak wróciła do Boga.Teraz
inaczej widzi to wszystko.Nie wiem co bym zrobiła i wolę się nie
zastanawiać.Pewnie też szukałabym odpowiedzi-dlaczego?

[mamalgosia]

sion2 napisała:


> Tak sobie porozmawialismy i wyszło nam zgodnie, że gdyby drzewo
sie
> zwalilo tak że kobieta CUDEM uniknela by smierci, czy ktokolwiek
> przypisalby to Bożej interwencji i dobroci? nie....
Nie zgadzam się, myślę że wiele osób by to dostrzegło i powiedziało.
Zresztą właśnie dzisiaj w Faktach pewien mężczyzna (lekko ranny
właśnie od zwalonego drezwa) coś takiego o sobie powiedział - ze to
cud Boski

[sion2]

Nie wiem czy ten pan mowil serio czy uzywajac jezyka potocznego, bo
najczęściej ja slyszę "cud boski" w ustach osob ktore wcale nie
mowia tego na serio że to NAPRAWDE Bóg ich uratował. A generalnie
jest taka tendencja żeby nieszczęścia Bogu przypisywac a szczęście
albo szczęsliwe rozwiazanie sytuacji zagrozenia już nie. Ja to
zauwazam od jakiegos czasu dopiero i najpredzej zaczelam widziec u
siebie. Jak zaczelam widziec u siebie to sie powolutku zaczynalo
okazywac że CODZIENNIE doswiadczam milosci Boga, cichej,
niespektakularnej i niezmiennej. I zaczelam dziekowac. A to bardzo
zmienia z kolei nastawienie do zycia...

Jakis czas temu znajoma moja, skadinad schorowana osoba i
doswiadczana ciagle przez zycie, jechala z synem i tesciem do
lekarza, znaczy tesc ich wiozł. Wjechal na czerwonym swietle na
skrzyzowanie, uderzyl w nich samochod. Ich auto bardzo uszkodzone,
do lekarza nie dotarli, dziecko tik nerwowy. Kolezanka bardzo
narzekala, nazywala to "kolejnym kopniakiem od Boga", przeciez tyle
klopotu bedzie z tym samochodem, dziecko chore do lekarza nie
dotarlo i czemu ten Bog sie na nich uwziął? Naprawde zajelo jej
kilka dni dojscie do wniosku że mogli zginąć, mogli zostac ranni,
mogli spłonąc i że wyszli CAŁO z wypadku. No, nie rozumiem powiem
szczerze takiego podejscia.

[verdana]

Ale, tak jak rozwazam mysl Sion - to tego nie mozna zauwazyć. Bo
drzewo nie zwalilo się w ogole tego dnia, choć wlasciwie powinno,
rozpedzony samochod zlapal gume i zatrzymał się przed przecznicą,
dziecko zachorowalo i rodzina nie poszła nad rzeke - a dziecko by
sie utopiło. To wszystko moga być cuda, ktorych nikt, ale to nikt
nie dostrzeze.

[verdana]

No, ale nie zawsze to widac tak jasno. Moja babcia wpadla pod
ciężarówke. Spedzila dużo czasu w szpitalu. Wiele lat później
przeoczono atak wyrostka. Nastąpila perforacja. Babcia przeżyła (i
to bez większych komplikacji) tylko i wyłacznie dzięki wewnętrznym
zrostom po wypadku.
A gdyby nie dozyła ataku wyrostka?

[sion2]

NIe wiem jak to bedzie z punktu widzenia niewierzacego ale w
moim przekonaniu po prostu wychodzi tutaj ograniczenie czlowieka w
czasie i przestrzeni. czlowiek nie zna wszystkich "za" i "przeciw"
oraz konsekwencji wszystkich wiec nie moze nigdy do konca, ze 100%
pewnoscia ocenic ze jakies wydarzenie było złe lub dobre. Ja mam
nauczkę ale w pozywtywnym znaczeniu że pamietam ze rok temu we
wrzesniu na wiesc o odwolanej operacji mialam zalamanie nerwowe,
tik na twarzy i depresje kilka tygodni bo bylo tak zle z kolanem ze
wiedzialam że za kilka miesiecy przestane chodzic i nie da sie
uratowac kolana. Bylam tego absolutnie pewna i moja rozpacz byla
adekwatna do takiego "wyroku" ktory sama na siebie wydalam.
Tymaczem choc operacja nadal jest konieczna, kolano pod
wzgledem "uzywalnosci" ma sie duzo lepiej i bardzo pomogla sama
rehabilitacja... nie uwierzylabym w to rok temu. Bylam wsciekla że
Bóg chce mojego nieszczęścia... rzeczywistosc sie okazala inna,
oczywiscie teraz mam rozwalone w ogole cale zdrowie ale moge
chodzic lepiej niz rok temu. Bardzo duzo wolnosci i ulgi mi
przynioslo to doswiadczenie, naprawde.

[ankups]

czlowiek nie zna wszystkich "za" i "przeciw"
> oraz konsekwencji wszystkich wiec nie moze nigdy do konca, ze 100%
> pewnoscia ocenic ze jakies wydarzenie było złe lub dobre
zamieniłabym tylko "było" na "będzie", choć i tak oba są trafne. Ale
do sedna sprawy - w niebie mam troje Dzieci, bardzo za nimi
tęsknię,ale masz rację - dziś wiem, że Bóg bardzo mnie kochał i
kocha, że zabierajac mi Dzieci, "w zamian" dał wiele, wiele dobra...

kolejny cud :)

[nati1011]

od tira odczepiła sie przyczepa i zgniotła dokumentnie fiata. Chwilę
wcześniej wysiadły z niego matka z córką. Czyż to nie widoczna ręka
Boga? Znak, ze nawet jak diabeł miesza, to nie zawsze mu się udaje?

Myślę, zę takich cudów wiele jest wokół nas, tylko nie wszystkie
widzimy lub nie potrafimy ich zrozumieć.

Pare tygodni temu było takie fajne kazanie. Pewnego gospodarza co
rusz dotykały pewne zdarzenia. I to co sąsiedzi uważali za tragedię,
on traktował jako szansę, a to co dla innych było szczęściem wcale
takim w ostatecznym rachunku nie było.

Ja parę razy wywinęłam się śmierci. Najwpierw w dzieciństwie i to
znam z opowieści mamy. ALe było takie zdarzenie - byłam już dorosła.
Kolega odwoził mnie do domu po pracy. Nie zauważył czerwonego
swiatła. Przejechaliśmy na czerwonym w godzinach szczytu 6 pasów
drogowych, po 3 w każym kierunku. Z punktu widzenia fizyki nie
mieliśmy prawa dotrzeć na drugą stronę. Nie potrafie tego
wytłumaczyć. Nawet ostrego hamowania nie było A całkiem
niedawno, jadac na wakacje mój mąż pojechał na pamięć - jeździł tą
rasą kilka razy w miesiacu - tylko, ze organizację ruchu zmienili. I
też, z ogrmomną predkością wymusiliśmy pierwszeństwo. Nic się nie
stało. Choć miało prawo. I byłaby to nasza wina, nie Boga

Potem, jak było mi bardzo ciężko, to te zdarzenia dodawały mi sił.
Wiedziałam, ze mam jakieś zadanie, ze był jakiś powód, dla którego
żyję.

[anik801]

A ja kiedyś wychodząc z domu tak się zamyśliłasm,że prawie wlazłam
pod samochód!nie wiem sama jak szlam(może dlatego,że tą drogą prawie
nic nie jeździło nie zwróciłam uwagi).Rozpędzone auto prawie
przejechało mi po nogach!Naprawdę dziwię się,że mnie ten samochód
nie potrącił.Kiedyś też spaliłabym sobie twarz,przez własną głupotę!
O ułamek sekundy zdążyłam się odsunąć!Może to ręka mojego Anioła
Stróża w tych 2 przypadkach mnie odciągnęła!Takich zdarzeń jest
mnóstwo!Jak chodziłam na basen(w wieku nastoletnim)to tak skoczyłam
do wody,że ledwo wypłynęłam(praktycznie ostatkiem sił).Rok temu przy
wyprzedzaniu też już miałam śmierć przed oczami.Jako dziecko i
nastolatka robiłam wiele nieodpowiedzialnych i zagrażających życiu
rzeczy(choćby jeżdżenie na rzekę bez wiedzy rodziców i skakanie do
wody).Mogłam zginąć wiele razy i na wiele sposobów,a jednak
żyję.Jako dziecko miałam 6 godzinną operację(w latach 80-tych różnie
to mogło być).Wierzę w to,że KTOŚ czuwa nade mną!Każdego wieczora
modlę się do Anioła Stróża mojej córki i modlę się do Boga,by miał
nas w opiece.

Z dzis...

[sion2]

Mialam dzis niezwykle spotkanie. Rok temu na rekolekcjach zaczelam
miec wieksze klopoty ze zdrowiem. Nie dalo sie ich ukryc, okropnie
bolala glowa, mialam zawroty i inne sensacje. Byla tak kobieta
mieszkajaca na co dzien w USA. Widziala co sie ze mna dzieje ale
specjalnie nie rozmawialysmy, widziala tylko moje nogi i kule iitd.
Jak wrocila do siebie, nic nikomu nie mowiac, zaczela zbiorke
dolarow na pomoc dla mnie na moja rehablitacje na leczenie i
badania. Wysylala mi kilka razy dolary choc nigdy nie prosilam jej.
Zawsze to byla niespodzianka.
Teraz znowu jest w Polsce wiec zaprosilam ją do domu na obiad. Bylo
bardzo milo. Przy moich rodzicach opowiedziala jak sie rzecz miala
ze zbiorką dolarow.
Jej rodzina praktykuje wspolne odmawianie rozanca w kazda pierwsza
niedziele miesiaca. Od 31 lat tak robia a rodzina liczna. Ktorejs
niedzieli postawila moje zdjecie na parapecie i powiedziala rodzinie
ze jak ktos chce moze sie dorzucic na pomoc dla Kasi. Po rozancu
stwierdzila ze w pudelku jest az 300 dolarow. Nastepnego dnia wziela
pieniadze do torebki i poszla wyslac przesylka Western Union. Jak
szła ulica zaatakowal ją zakapturzony chlopak i wyrwal torebke.
Krzyczala o pomoc, ludzie sie zbiegli, policja zajechala (wszystko w
USA sie dzialo), rodzina przyjechala po nią, dzieki szybkiej
interwencji zlapali chlopaka ale juz pieniedzyt nie bylo. Jak ta
kobieta wyszla z posterunku policji gdzie skladala zeznania, jakos
nogi same ją poniosly do kosciola. Weszla i odmowila caly rozaniec
za tego chlopaka ktory ją napadł. Potem wrocila do domu. I zaczela
odbierac telefony od siostr rodzonych i znajomych, z ktorych 3 osoby
wcisnely jej te 300 dolarow ktore utracila w rabunku. Nastepnego
dnia jej corka w pracy opowiedziala lekarzowi jaka to przykrosc
spotkala jej matke. Lekarz wyszedl na chwile do drugiego
pomieszczenia i wrocil z koperta gdzie bylo 400 dolarow. Na pomoc
dla Kasi.

Ostatecznie nie dostalam az tylu pieniedzy, poszlo na pomoc tez
innym. Ale wiecie co, zamurowalo mnie. Napadli ją, mogla stracic
zdrowie, najadla sie strachu, stracila pieniadze. Poszla i odmowila
rozaniec za zlodzieja, a Bog odpowiedzial... po
swojemu . "Błogosławcie tych, którzy was przesladują".

[mama_kasia]

Sion, dzięki za opowieść. Wzruszyłam się...

[anngal]

Dziękuję bardzo za ten wątek, świadectwa-często trudne a bardzo
potrzebne. Za nadzieję wśród sensacji, na których żeruje świat,
zwrócenie uwagi na rzeczy, których nie dostrzegamy na co dzień.
Cieszę się też z powodu istnienia tego forum, gdzie nie ma jadu a
jest wiara w ludzi i dobro. Bardzo dziękuję