"Oszukane" smaki z PRL-u

[jarkoni]

Z "Misia" cytat: ..nam było ciężko.. Wiem o tym, czternaście filmów o tym nakręciłem..itd"
Substytuty..
Co robiliśmy, a właściwie nasi rodzice, w rodzinie i dla dzieci, żeby oszukać braki i to, że akurat "nie rzucili na rynek"..
Zainspirowało mnie to:
przystole.blox.pl/2011/02/Szyszki-z-ryzu-preparowanego.html
Moja Mama robiła te szyszki bardzo często,przełom lat 60. i 70 tych, pamiętam rewelacyjny smak.. Czekolada się chowała przy tym.
Inny substytut: Mama robiła panierowaną i mocno usmażoną w bułce mortadelę - jako "schabowe"..

[tamsin]

Kotlet z jajka chyba mial przypominac miesny, podobnie jak kotlety ze zboza.
Sosu sojowego nie bylo za czasow PRLu ale maggi go zastepowala.

[mala2424]

> Sosu sojowego nie bylo za czasow PRLu ale maggi go zastepowala.

Był i to o niebo lepszy, bo nie taki rozwodniony jak dzisiaj.

[ewa9717]

W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiatych słodyczy w sklepach nie brakowało, więc szyszki się robiło, bo się je zwyczajnie lubiło.
W czasie kilku lat "kartkowych" robiłam czekoladę, jeśli mi się udało zdobyć dodatkowe masło i mleko w proszku od kumpeli, która miała małe dziecko.

[jarkoni]

Ewo, nie mówiłem, że brakowało czekolady, ino, że czekolada chowała się przy tym:-)
Sam pamiętam moją ulubioną czekoladę Malajską, z wiórkami kokosowymi, kosztowała 16, 60 zł..
A ja w czasach bardzo kartkowych tłukłem w słoiku śmietanę na coś podobnego do masła..

[aeromonas]

Jezu! To jeszcze ktoś pamięta czekoladę Malajską??? Ludzie tyle nie żyją!

[quba]

Ja też uwielbiałam malajską!
Pycha!

********
Wszyscy mamy jakieś swoje przywary i niekoniecznie to znaczy, że trzeba
pielęgnować w sercu dawne urazy i odświeżać je bez końca.

[ewa9717]

jarkoni napisał:


> Co robiliśmy, a właściwie nasi rodzice, w rodzinie i dla dzieci, żeby oszukać b
> raki i to, że akurat "nie rzucili na rynek"..
W kłótliwym nastroju dziś jestem. A tu kto o brakach pisał, a?
>

[jarkoni]

Ja tam się z Tobą nie pokłócę Ewa, nawet jakbyś się bardzo starała :-)

[ewa9717]

Oj, prowokujesz ;)

[jarkoni]

E tam, ja??
A tak nawiązując do tego co napisałem powyżej.. Czy tylko ja tłukłem w słoiku śmietanę aż do stanu masłopodobnego?

[horpyna4]

Ja to robiłam ręcznym mikserkiem, takim z korbką. Tak świeżego masła w sklepach nie było, nie mówiąc o tym, że bywały okresy bezmasłowe. Nie tylko za późnej komuny, kiedy były kartki, ale też gdzieś tak w połowie lat 50. bywały problemy.

[ewa9717]

A ja mikserem robię od czasu do czasu i dziś, jak mi się uda kupić śmietanę prosto od baby ;) jako że sklepowe masła, nawet te drogie duńskie, wydają mi się jakieś takie niemaślane ;)

[jarkoni]

Ręczny mikserek, w kolorze biało-pomarańczowym, mieliśmy z wyjazdu do NRD. Ale to już po tym jak tłukłem ręcznie. A potem nastała era dostępnych naszych mikserów elektrycznych..

[horpyna4]

Nasz był metalowy z drewnianym uchwytem korbki. Był w domu "od zawsze", czyli mógł być starszy ode mnie.

[tymon99]

już w XXI wieku widziałem w wiejskim (no, małomiejskim..) sklepie specjalny przyrządzik do bicia masła w słoiku. taka hybryda maślnicy ze słojem od ogórków :-)

[jungleman]

jarkoni napisał:

> A tak nawiązując do tego co napisałem powyżej.. Czy tylko ja tłukłem
> w słoiku śmietanę aż do stanu masłopodobnego?

będzie trochę offtopicowo, bo to już chyba nie za komuny lecz wkrótce po jej upadku, nie w słoiku a w misce ;-) i nie masło a bitą śmietanę chciałem sobie zrobić oraz nie ręcznie a mikserem elektrycznym - fakt faktem, że robiłem to po raz pierwszy w życiu i właśnie coś masłopodobnego mi wyszło zamiast bitej śmietany ;-)

[paszczakowna1]

> Inny substytut: Mama robiła panierowaną i mocno usmażoną w bułce mortadelę - ja
> ko "schabowe"..

Moja też, niestety. Do dziś nie wezmę do ust mortadeli, nawet jak we Włoszech jestem. Zimna była nawet jadalna (zwłaszcza z musztardą), ale te kotlety koszmarne.

Z kakao (ale trzeba było mieć kakao) moja babcia robila rewelacyjne wafle (z orzechami) i bajaderkę.

[czekolada72]

Moja babcia tez robiła, i w sumie.... mozem bym sama zrobiła? Ciekawe co powiedziałoby na to moje dziecko? Bo ja w sumie nie narzekałam.

W ramach "zastepstwa" babcia w pewnym okresie zamiast biszkoptu z galaretka robiła biszkopt przekładany bardzo gestym kisielem.
Chyba zrobie taki :)

[mala2424]

paszczakowna1 napisała:

Z kakao (ale trzeba było mieć kakao) moja babcia robila rewelacyjne wafle (z or
> zechami) i bajaderkę.

Wafle i blok czekoladowy z wafelkami i orzechami, nie jadłam lepszych.

[jak_bum_cyk_cyk]

Pamiętam bardzo dobrze, jak byłem małym chłopcem, tata robił mi lizaki na łyżeczkach, z topionego na patelni cukru. Dziś sam jestem tatą więc cóż mógłbym dać mojemu chłopcu jeśli nie chupa chups ;)

[miriam_73]

Mój dziadek (bo to on gotował :) robił "kotlety schabowe" z takiej konserwy która nazywała się Tatarska, czy coś w ten deseń. Plasterkowaną konserwę w panierkę i na patelnię. Nawet całkiem dobrze to wspominam.

[mr_moneypenny]

Moja babcia robila z ziemniakow marcepanki. Nie smakowalo to na szczescie tak jak nazwa sugeruje (nie znosze marcepanu) i obtoczone bylo w kakao. Mniam...

[pomarola]

Smażone i panierowane plastry mortadeli czy żółtego sera, podobnie jak szyszki z ryżu czy blok na bazie mleka w proszku, to nie tyle "oszukane smaki" co potrawy wymyślane w celu urozmaicenia menu w warunkach ograniczonego wyboru surowców.
Oszukane smaki to np. bardzo często polecane w przepisach kulinarnych tamtego okresu zastępowanie niedostępnego składnika czymś "a la w podobie" , czyli - dynia zamiast melona, wędzone szprotki zamist anchois, nasiona nasturcji zamiast kaparów, smaożona w cukrze marchewka zamiast bakalii itp. :)

[jarkoni]

pomarola napisała:

> Smażone i panierowane plastry mortadeli czy żółtego sera, podobnie jak szyszki
> z ryżu czy blok na bazie mleka w proszku, to nie tyle "oszukane smaki" co potra
> wy wymyślane w celu urozmaicenia menu w warunkach ograniczonego wyboru surowców

Nie zgodzę się z szanowną Przedmówczynią.
Skoro zgadzasz się, że były to potrawy wymyślone z powodu "braków na rynku", to jednak oszukane były.. Nie nazywajmy schabowym panierowanego i smażonego plastra mortadeli lub żółtego sera, i nie o nazwy tu chodzi, ale o "oszukanie" obiadu smakiem czegoś, co akurat masz dostępne..
Ale skoro już wymieniasz "anchois" i kapary(dobrze, że nie sushi), to pewnie czasy PRL-u mało pamiętasz, wybacz..
Wtedy nikt nie wspominał o anchois..

[pomarola]

> Ale skoro już wymieniasz "anchois" i kapary(dobrze, że nie sushi), to pewnie cz
> asy PRL-u mało pamiętasz, wybacz..
> Wtedy nikt nie wspominał o anchois..

Pamiętam bardzo dobrze, myślę, że raczej nie byłeś po prostu czytelnikiem ówczesnych książek kucharskich czy rubryk kulinarnych w pismach kobiecych, stąd temat nie jest Ci znany. Tam takich porad było mnóstwo. Pamiętam też fajną książkę Marii Iwaszkiewicz "Gawędy o jedzeniu", łączącej wspomnieniowe wątki biograficzne z przepisami i poradami kulinarnymi - bardzo często, przytaczając przepisy przedwojenne lub "egzotyczne" (np. z kuchni włoskiej czy bałkańskiej) podaje możliwe do kupienia u nas "zamienniki" (albo wprost radzi "poprośmy kogoś kto jedzie zagranicę, żeby nam przywiózł").
A wracając do mortadeli czy sera - ja nie spotkałam się z nazywaniem tego "schabowym" - była to po prostu potrawa, którą serwowało się z braku owego schabowego, nie oszukując się że nim jest :) Poza tym np. smażony ser podaje się i dzisiaj, natomiast raczej nikt - no chyba że z sentymentu - nie będzie smażył marchwi jako ersatzu bakalii do ciasta.

[horpyna4]

Nie przesadzaj, anchois żarłam za głębokiego peerelu. Były zarówno w postaci koreczków z kaparami w środku, jak i filecików. To dopiero w końcówce komuny brakowało wszystkiego.

Tak się składa, że najbliższym sklepem była Centrala Rybna. Oczywiście zaopatrzenie zmieniało się z upływem lat; na początku bywały nawet różne świeże ryby słodkowodne, zanim szybko rozwijający się przemysł bez oczyszczalni ścieków załatwił je na długie lata.

Oprócz tego stosunkowo niedaleko były Delikatesy. W siermiężnych gomułkowskich czasach można było czasem załapać się tam na prawdziwe luksusy. Oczywiście rzadko i w małej ilości, bo przeciętnego obywatela nie było na nie stać.

[jarkoni]

horpyna4 napisała:

> Nie przesadzaj, anchois żarłam za głębokiego peerelu

Poddaję się..

[ewa9717]

Potwierdzam, to wszystko bywało ;)

[quba]

Jasne, Horpyna ma rację!
Za Gomułki z sklepach mięsnych, kafelkowanych od góry do dołu, ZAWSZE była szynka z bloku po 9 złotych za kilogram.
Była o niebo lepsza od tej konserwowej, dzisiejszej.
W sklepie rybnym kapary, fileciki anchovies, a nawet mięso rekina.
Widzieliście dzisiaj gdzieś płetwę rekina w handlu?
Nie mówię o hiszpańskim, czy francuskim targu rybnym, tylko o polskim sklepie...

No to buźka!


********
Wszyscy mamy jakieś swoje przywary i niekoniecznie to znaczy, że trzeba
pielęgnować w sercu dawne urazy i odświeżać je bez końca.

[tymon99]

quba napisał:

> Widzieliście dzisiaj gdzieś płetwę rekina w handlu?

osobiście i własnoręcznie wysadzę w powietrze każdy sklep, który dopuści się aktu skandalicznego barbarzyństwa sprzedawania ciał tych pięknych zwierząt jako mięsa.

[tymon99]

oszukane anchois były w sklepach rybnych. nazywały się "anchovis helskie".

[horpyna4]

To później, przedtem były normalne. A te "helskie" to bywają (niedawno widziałam) pod nazwą "koreczki helskie".

[tymon99]

ale współczesne są z sardeli, czy zaś ze szprotek??

[horpyna4]

Nie wiem, bo od wielu lat praktycznie nie jadam konserw. Dzięki temu zresztą zapomniałam, co to zgaga.

[klara551]

Anchois bywały w sklepach rybnych chyba nazywanych Rybexami.Były w nich i sola i śledzie radzieckie małosolne ziołowe w puszkach o średnicy 30cm z blachy jak na czołgi. Były też wspaniałe węgierskie zupy rybne.Przypraw ziołowych typu oregano,estragon,tymianek nie było. Nasiona przywiozłam z NRD. Curry pokazało się za późnego Gierka. A kombinacje były i to niektóre całkiem ciekawe. Na różnych spotkaniach trzeba było wykombinować jedzenie z małą ilością mięsa. Z ciastami nie było problemów.Kapary rzeczywiście robiło się z nasturcji i były całkiem niezłe. Sushi nie znaliśmy,ale surowego pstrąga z cytryną i koprem robiłam a przepis był szwedzki.

[asdaa]

"ananas" z dyni robiła moja mama.
Pokrojoną w kostkę dynię zalewało się syropem z ananas (trudno było zdobyć) i pasteryzowało w wekach.

[ewa9717]

Jeszcze niedawno robiłam cukinię jak ananas. Nie jako erzac, jako rzecz smaczną samą w sobie ;)

[jarkoni]

Z cukinią pamiętam wyśmienite leczo..

[pixel33]

A ja pamiętam takie aluminiowe czeskie garnki do robienia szynki. Wrzucało się do tego garnka kawałki mięsa (oczywiście nie szynkę! szkoda by było), mocno skręcalo i gotowało ten garnek w innym większym. Te kawałki mięsa się sprasowywały i można było to po wyjęciu i ostudzeniu kroić normalnie, jak dzisiejszą krakowską:)
I sok pomarańczowy z marchewki. Moja mama to gotowała na imprezy rodzinne. Na cały garnek wrzucało się tylko skórkę z pomarańczy, mnóstwo cukru i marchewki. Blee, okropnie smakowało!

[ewa9717]

Te garnki nadal są, cieszą się powodzeniem - to szynkowary. Ba, mają coraz większe wzięcie! Kupiłam własnie taki czeski na Allegro ;)

[agstp]

Mój domowy smak z dzieciństwa to "kulki owsiane", czyli kulki z masy kakaowej z dodatkiem płatków owsianych. Pyyyyyyyycha!!!

[balamuk]

Koreczki helskie pamietam, za to anchois i kaparow zaznalam dopiero w czasach postkomunistycznych. Byl jeszcze dzem pomaranczowy z dyni (tak sie nazywal oficjalnie) i salatka z blekitka, ktora ponoc zawierala ilestam pasozytow na kilogram ryby wlasciwej. I paprykarz szczecinski, ktory teraz wraca do lask.

[voxave]

Paprykarz był bardzo podzielny----pożyteczny dla rodzin wieloosobowych--królowal tez na stołówkach.

[aga-kosa]

Marmolada! W drewnianych skrzynkach. Jak bardzo bym chciała jeszce raz zjeść albo przynajmniej wiedzieć z czego była zrobiona.
Jak pocięło się na małe sześcianiki i otoczyło cukrem, w każdy sześcianik zapałka do wygodnego trzymania.....
Żelki nijak się mają do tamtej MARMOLADY.
A sok wiśniowy lub malinowy w ćwiartkowej szklanej butelce. Ale był pyszny na budyniu czy kaszy manny. aga