Kroniki filmowe z tamtego okresu

[aelle]

ich wybór, ponoc te najzabawniejsze dostałam na Gwiazdkę, zapewniam,ze warto
je mieć.Myślałam o naszym forum w trakcie projekcji.

[horpyna4]

A dostałaś taką humorystyczną, chyba na Prima Aprilis, gdzie odnotowano m. in.
przeprowadzkę pomnika księcia Józefa Poniatowskiego pod Urząd Rady Ministrów?
Premierem był wtedy Cyrankiewicz, a scenka ta jest animowana. I nawet, jak na
ówczesne sztywne ponuractwo władzy, dość zabawna.

[aelle]

Witam Cię serdecznie, niestety tej scenki nie widziałam,zato zamierzam dokupić
Kobiety PRL w kronice filmowej,zalezy mi szczegolnie na obchodach Dnia Kobiet.

[lustroo]

Przeważnie czytał Jerzy Rosołowski, piękny głos :)

[uyu]

A jaki prawidlowy polski akcent !!! Nie to co dzis w, bylo nie bylo, panstwowej
tv. Sluchajac dzisiejszych zapowiadaczy z akcentem na pierwsza lub ostatnia
sylabe mam chec rzucic czym ciezkim w ekran.

[luccio1]

Początek seansu w kinie "Wanda" w Krakowie (już nie istnieje, na tym miejscu
supermarket spożywczy, który zachował nazwę!):
najpierw wstęp orkiestrowy do bardzo starego przeboju (z końca lat
50.) "Kwiaciarka krakowska" - i nieruchomy slajd z napisem: "Serdecznie witamy
w naszym kinie"; potem slajd "Prosimy o niezaśmiecanie widowni", potem "Bilet
zachowaj dla kontroli do końca seansu" - to jeszcze przy światłach częściowo
tylko przyciemnionych; wreszcie światła gasną - i czołowka "Kroniki" na ekranie
(trzy promienie z projektora oświetlają pudełko bakelitowe z zakręcaną pokrywą -
na pudełku numer kolejnego wydania), i coś warte "wszystkie pieniądze":
fanfara, która mogłaby obudzić umarłego.
W kinie "Warszawa" było podobnie - tylko do pierwszego nieruchomego slajdu był
przebój Mazowsza: "Nad Wisłą wstaje warszawski dzień...".

[dinozaur4400]

luccio1 napisał:
..(trzy promienie z projektora oświetlają pudełko bakelitowe z zakręcaną pokrywą -
na pudełku numer kolejnego wydania), i coś warte "wszystkie pieniądze":
fanfara, która mogłaby obudzić umarłego.


...a próbowałeś "przy goleniu" odtworzyć melodię kroniki filmowej ? Mnie się to
nigdy nie udało.

[luccio1]

Ja tę fanfarę słyszę w głowie - gdy tylko wyświetlę sobie w pamięci obraz: ja w
kinie...
Niestety nie znam zapisu nutowego - jest on dla mnie kompletną czarną magią;
nie potrafię zatem melodii słyszanej w pamięci zapisać (nawet "głosu
wiodącego").

[vanilla4]

w tej chwili w programie Kino Polska bodajże Ogórek prowadzi cykl o kronikach :_)

Filmy dokumentalne

[luccio1]

Szły między kroniką a właściwym seansem.
Pamiętam jeden taki z b. późnego PRL (r. 1985, zatem "okres przezwyciężania
kryzysu" jako kolejna mutacja stanu wojennego): montaż z kronik i filmów
dokumentalnych niemieckich obrazujących wypędzenie ludności cywilnej z Warszawy
po Powstaniu (Pruszków i sceny z samego marszu ludzi z tobołami). Pod to
podłożony głos lektora czytającego komentarz napisany już współcześnie - w tym
komentarzu mowa była wyłącznie o cierpieniach zwykłych ludzi, samo Powstanie
znajdowało się gdzieś tam, w tle - słowa o nim nie było.
Wymowę tak zmontowanego filmu odczytałem jako: "widzicie? już raz kiedyś
podskoczyliście, i na co wam przyszło? chcecie powtórki? chcecie podskoczyć nam
i Wielkiemu Bratu?"

Sprawa tantiem za PKF plus prośba do aelle.

[aleksy22]

Dokładnie pamiętnego lata 1980 roku, z dość autorytatywnego źródła w Warszawie
usłyszałem ciekawą historyjkę, dotyczącą tantiem za ów słynny, muzyczny podkład
do czołówki Polskiej Kroniki Filmowej. Nie wiem, na ile było to prawdziwe, ale
według mnie bardzo, bardzo prawdopodobne. Otóż i owóż...

Kompozytor owego podkładu (nieznany mi z nazwiska) PODOBNO za każde, publiczne
wyświetlenie PKF - z tymi fanfarami oczywiście - gdziekolwiek w Polsce,
otrzymywał tantiemę w wysokości ówczesnych 20 groszy. Kwota już wtedy
niewyobrażalnie śmieszna, choć JESZCZE tuż przed galopującą inflacją po
strajkach sierpniowych. Ale... Uwaga...

Jeśli tak sobie policzyć na początek same tylko kina warszawskie... Było ich
wtedy chyba ze 30 (skromnie licząc), a w każdym przeciętnie 3 seanse dziennie
(tzn. były kina np. tylko z dwoma seansami, ale były też np. z czterema, czy
nawet pięcioma dziennie). W każdym OCZYWIŚCIE OBOWIĄZKOWO "leciała" Polska
Kronika Filmowa. Daje to - powiedzmy - 90 wyświetleń PKF z tą wspaniałą
muzyczką, czyli 18 złotych tantiem dziennie z samych tylko kin warszawskich.
Suma też jeszcze śmieszna (papierosy "carmeny" tyle wtedy kosztowały), ALE...

Nie wiem, ile było wtedy kin w całej Polsce, ale myślę, że co najmniej 1000, to
na pewno. Więc niech byłoby choćby te 1000 kin, a w każdym przynajmniej dwa
seanse dziennie (tzn. w małych miasteczkach np. jeden seans, w większych dwa,
lub trzy, co oczywiste). Daje to - skromnie licząc - 2000 wyświetleń PKF
każdego dnia w całej Polsce, czyli... JUŻ 400 złotych tantiem dziennie. Razy 30
dni w miesiącu - 12 tysięcy ówczesnych złotych !

Były to wtedy mniej więcej CZTERY przeciętne, miesięczne pensje ! Za samo TYLKO
odtwarzanie utworu, trwającego w czołówce PKF dokładnie 16 sekund (mam tę
czołówkę w swoim kompie) i chyba 8, lub 10 sekund w zakończeniu. Na marginesie
zauważę, że w pamiętnym sierpniu 1980 roku, strajkujący stoczniowcy w Gdańsku -
zarabiający przeciętnie 2500-3000 złotych miesięcznie, domagali się m.in.
podwyżki płac o 1000 złotych.

Ale ten słynny, muzyczny wstęp do Polskiej Kroniki Filmowej był prawdopodobnie
NAJCZĘŚCIEJ odtwarzanym utworem w całej historii PRL-u. A jego kompozytor był
zapewne NAJLEPIEJ OPŁACONYM - ze źródeł krajowych - kompozytorem w Polsce
Ludowej.

Przypuszczam, że moje powyższe szacunki odnośnie tantiem są i tak cokolwiek
zaniżone. Polska Kronika Filmowa była bowiem wyświetlana nie tylko w kinach,
ale również w telewizji (chyba dwa razy w tygodniu), bardzo często wypożyczana
do szkół, nawet na kolonie dla dzieci (sam pamiętam) i na niezliczone imprezy -
a wszystko było na ogół skrzętnie odnotowywane. Zresztą wszystkich kin w całej
Polsce było zapewnie znacznie więcej, niż 1000. Do tego dochodziły jeszcze
jakieś tam "kina objazdowe", z wyświetlaniem Polskiej Kroniki Filmowej
OCZYWIŚCIE OBOWIĄZKOWO też.

Tantiemy dla kompozytora tej świetnej muzyczki do Kroniki (przyznam, że podoba
mi się do dziś !), mogły być nawet znacznie wyższe, niż 12 tysięcy złotych
miesięcznie - jeśli przyjąć, że rzeczywiście płacono mu "TYLKO" 20 groszy za
każde, publiczne wyświetlenie PKF.

Dodam, że podkład muzyczny do Polskiej Kroniki Filmowej, o jakim mówimy, był
TRZECIM w historii PKF. Kronika powstała już w 1944 roku i ówczesnym podkładem
jej czołówki był przedwojenny hejnał "Do boju". Trwał 14 sekund. Późniejszy
wstęp miał "muzyczkę" bardzo typową dla pompatycznych pieśni okresu
stalinowskiego w Polsce. Trwał 15 sekund. A ten trzeci, 16-to sekundowy,
powstał chyba pod koniec lat 50-tych. Pamiętam go od dzieciństwa, gdy tylko -
na początku lat 60-tych - zacząłem bywać w warszawskich kinach. Zawsze ten sam,
już do końca nigdy niezapomnianego i nieodżałowanego PRL-u... He, he,
he...

Do Pani "Aelle" ma OGROMNĄ prośbę. Bardzo proszę napisać na mój adres
internetowy (aleksy22 i tak dalej), czy możliwe byłoby przysłanie
owych "Polskich Kronik Filmowych" do Kanady, gdzie mieszkam (może jeszcze na
DVD) ? Zawczasu przysłałbym na to odpowiednią sumę, plus bardzo miły -
przypuszczam - upominek.

Panią Aelle OGROMNIE więc proszę o kontakt.

Najserdeczniej pozdrawiam z Calgary nad Bow River, gdzie mamy ciepły, ale
burzliwy jak nigdy początek lata.

[maglara]

Ostatnio tygodnik Wprost zalacza plytki DVD z kronikami, od lat 50, teraz
ostatni byl z poczatku lat 60 tych. Na pewno Wprost jest rowniez do kupienia w
Kanadzie, pozdrawiam.