Domowe czynności na wymarciu...

[cereusfoto]

Dla mnie to takie - wykonywane przez moich rodziców do dnia dzisiejszego!:
1. domowy makaron ( jak im się chce? - ale PYCHA mniam, mniam )
2. tarta suszona bułka typu weka ( mielona w maszynce ręcznej ( takiej do
mięsa )
...

[maglara]

... no nie mowiac o przetworach, typu kiszenie ogorkow czy kapusty.
A dzis wraca moda na chleb wlasnej roboty.

[mister1]

ogorki nadal kisimy, ale chleb ? owszem, ale z prawdziwym chlebem niewiele ma
wspolnego, to tego potrzebny piec piekarski ( z cegly).

[zwiatrem]

a propos chleba piekę własny, co prawda z mąki dzisiejszej i w piekarniku, ale
smaczny i bułki tez na prośbę męża i dzieci, kupione są ostatnio bez smaku

[brillen]

hehe...kto dziś lutuje garnki? Ten niezwykle potrzebny przedmiot w kuchni czasem
się zdziurawił a jako, że kupić go nie było łatwo to dziurawy się nitowało. W
dziureczkę wkładało się nit i klepało młoteczkiem a to od wewnętrzej strony
garnka a poźniej zęwnętrznej. Było to w czasach generalissimusa Józef
Wissarionowicza Stalina, właściwie Iosifa Dżugaszwili, znanego także Soso lub
Koba. Wszelkie żelastwo szło na armaty i czołgi - na garnki już brakowało.
Z czasów juz prawie współczesnych, za wczesnego Edzia Gierka, w wielkim
poszanowaniu były woreczki foliowe. Pakowało się w nie m.inn. śniadanie do
szkoły i pilnowano by ten woreczek wrócił z powrotem do domu, gdzie po
ewntualnym wypraniu go i wysuszeniu służył tak długo aż sie rozleciał.

[croyance]

Swoja droga, przypomnialam sobie, jak moja ciotka miala maszyne do
robienia workow foliowych - szly jak swieze buleczki, chociaz chleb
mozna bylo nimi pokroic. Byly twarde, grube, sztywne, z trzech stron
przysmazone maszyna, ale jaka radosc byla :-)

[biljana]

Fajny wątek. Dla mnie takie czynności to obok wspomnianego wyżej makaronu
domowego jeszcze tzw. ćwiartka:) Ćwiartka świniaka of kors. Pamietam jak w
głębokich latach 80-tych moi rodzice nabywali takie cudo "od chłopa" i potem
należało to mięso rozebrac i
-porobić kiełbasy,
-porobić pasztety
- resztę: zamrozić

teraz to chyba ludzie juz zamrażarek za bardzo w domach nie mają. Ja widziałam w
domach u kolegów takie wielgachne zamrażary:)

No i jeszcze przetwory na zimę dziś mało kto robi. Choc jedna z moich koleżanek
z upodobaniem nadal produkuje dżemy:)

[cereusfoto]

Hahaha - mój kolega ( zreszą straszny żarłok ) do dnia dzisiejszego kupuje co
jakiś czas na wsi pół świniaka. Starcza mu to na jakiś tydzień!
A tak na marginesie; biedne zwierzątka.

[kaaarooll]

bo na wsiach to normalne :)

pozatym nie wierze, ze polowa swiniaka mu starcza na tydzien, pol swiniaka to
moze byc nawet kilkadziesiat kilo miesa, tzreba byc mega zarlokiem, zeby to
zjesc w tak krotkim czasie :)

[kaaarooll]

no wiesz...jak mozna pisac, ze malo kto robi przetwory na zimie. nie wiem jak w
miastach bywalo (i bywa), ale zapewniam Cie, ze na wsiach (i wcale nie na tych
kompletnie zabitych dechami) ten "zwyczaj" jest wciaz zywy. nie wyobrazam sobie
aby na jesieni moja mama (czy tez babcia) nie robila dzemow, powidel, nie
marynowala grzybkow etc.

podobnie jest u wszystkich znajomych, sasiadow i pozostalej rodziny.

No ba! Jeszcze jak się robi przetwory!

[minerwamcg]

Robiła je do końca moja babcia i ciotki, robi do dziś moja mama, robi kuzynka,
robi teściowa. Ja nie robię, bo dostaję od wyżej wymienionych :)

[trusia29]

biljana napisała:
No i jeszcze przetwory na zimę dziś mało kto robi. Choc jedna z
moich koleżanek
> z upodobaniem nadal produkuje dżemy:)

Ja, pomimo iz prawie nie gotuję na co dzień, to zawsze robię:
kompoty, paprykę marynowaną, ogórki, dżemy i soki na zimę. Tych ze
sklepu nie tknę. Mam 32 lata i nie znam nikogo w moim pokoleniu, kto
chcialby się w to bawic:)

[trusia29]

a w uzupełnieniu - jestem z Łodzi, pracuję (prawnik), a więc nie
tylko na wsiacxh ludzie przetwory robia...

[syswia]

Jestem w tym samym wieku i tez robie: dzemy, galaretki, ogorki
kwaszone, chutneye, octy, lody domowe, wodki/ratafie, ser bialy,
pieke chleb (od czasu do czasu). Tez mieszkam i pracuje w duzym
miescie (wiekszym od Twojego). Kolezankom z pracy przestalam sie
zwierzac, bo i tak patrza na mnie jak na pomylona, bo ja codziennie
gotuje obiady "od podstaw" ... :)

[tamsin]

..chyba bimbru tez juz nikt nie pedzi...

[a_weasley]

tamsin napisała:

> ..chyba bimbru tez juz nikt nie pedzi...

Tu-m się uśmiał!

[zbujowachata]

A GUZIK PRAWDA od 1910 roku do dnia
dzisiejszego nalepsza gorzałka to
kręcona w HARCIE na Pogórzu Dynowskim
/niech się Chopiny i Sobieskie schowają !!!!
Old Hors.

Pędzi się, pędzi... jeszcze jaki!

[minerwamcg]

Znam co najmniej czterech producentów domowego spirytusu - który potem zużywają
do nalewek, ziołowych gorzałek, likierów... I żaden z nich nie przypomina
Jakuba Wędrowycza :)))) Mało tego, trzech z nich ma wyższe wykształcenie! :)

[brillen]

Szorowanie ryżową szczotką podłóg do białości, przeważnie w sobotę. A były to
podłogi drewniane, żadne tam linoleum, gumolit czy lenteks. Przeważnie robiła to
w podkasanej sukience i na klęczkach kobita i może dlatego zapamiętałem ten fakt.

[trzebka1]

A pamiętacie zapach pasty do podłogi- zawsze w sobotę należalo podlogi
pastować . W szkole też pastowano . Pranie we "Frani " , też było cięzką pracą .
Gotowanie kaszki dla niemowląt , która albo kipiała , albo się przypalała .
TO BYŁO ŻYCIE !!!

[maglara]

i bielizna, posciel, pieluchy gotowane w garze, krecone warzachwia

[uyu]

Palenie w piecach. Uwielbialam to robic. I jak dobrze bylo przytulic sie do
takiego pieca po przyjsciu z sanek. :)

[luccio1]

uyu napisała:

> Palenie w piecach. Uwielbialam to robic. I jak dobrze bylo przytulic > sie do
takiego pieca po przyjsciu z sanek. :)

A kto pamięta:
kiedy najwcześniej można było zamknąć piec. tj. zaśrubować oboje drzwiczek (od
paleniska i od popielnika), aby zarazem
1) nie tracić niepotrzebnie ciepła, i
2) nie ryzykować zaczadzenia?!

(gdy żar był jeszcze pomarańczowy i dopiero zaczynał ciemnieć w stronę barwy
wiśniowej - a równocześnie nad żarem nie pełgały już płomyki).

[horpyna4]

Nie przesadzaj, pranie we Frani było lżejsze, niż na tarze. A ja jeszcze
zdążyłam się na tę czynność osobiście załapać. Było jeszcze obrzydliwe "mydło
do prania", cholernie alkaliczne i niszczyło ręce. Nawiasem mówiąc, nie było w
tamtych czasach nie tylko proszków i płynów do prania (delikatne tkaniny prało
się w płatkach mydlanych własnoręcznie naskrobanych), ale i szamponów. Głowę
myło się mydłem toaletowym i spłukiwało wodą z octem. Aha, delikatne tkaniny
też były na zakończenie płukane z dodatkiem octu. No i ta domowa czynność
(płukanie z dodatkiem octu) zaczęła wymierać, jak się pojawiły szampony i płyny
do prania. Na butelkach były napisy "płukanie octem jest zbędne". Co to była za
nowoczesność...

[luccio1]

Kiedyś - to niby niedawno, a jakby już w innej epoce - kiedy Mama żyła, a ja
jeszcze byłem z Mamą, to oczywiście w domu robiło się mnóstwo rzeczy: kompoty z
jabłek, gruszek, śliwek, konfitury z wiśni (które najpierw trzeba
było "wydrelować", tj. wyrzucić pestki przy pomocy rozwiniętego spinacza);
oczywiście kisiliśmy ogórki - pod koniec już nie w wekach, tylko w "twistach"
(potem zakręcone słoiki stygły, opatulone szmatą i kocem, na blacie szafki
spiżarnianej pod oknem); oczywiście zasuszaliśmy weki i bułki na późniejszy
dodatek do sznycli, oczywiście kręciłem też suche pokruszone bułki przez
maszynkę do mięsa na bułkę tartą;
ba - kisiliśmy mleko 2%, a potem mleko kwaśne grzaliśmy, aby uzyskać twaróg,
który się jadło ze śmietaną - łyżką z miski...
W pierwszym domu rodzinnym były piece kaflowe. Tato palił. Co prawda nieco
sobie upraszczał, rozpalając drzewo i węgiel gazem - ciągniętym z łazienki
gumowym szlauchem z rurką żelazną na końcu; pamiętam oczywiście zapach drzewa
kupowanego w "kółkach", i jak się potem suszyło między piecem a ścianą;
pamiętam też do dziś, że najwcześniejszą porą zamknięcia pieca, tj.
zaśrubowania drzwiczek od paleniska i od popielnika, jest moment, gdy żar jest
jeszcze pomarańczowy, ale już nie pełgają nad nim płomyczki... (wtedy nie
jeszcze traci się ciepła - i już nie ryzykuje się zaczadzenia).

[biljana]

i jeszcze gotowanie tony pieluch tetrowych, suszenie i nastepnie prasowanie:) i
tak co dzien przez kilka miesiecy - bo sikacz uruchomił produkcję, a o
pampersach jako żywo nikt nie słyszał:)))

[brillen]

Nakręcanie budzika.

[tamsin]

podnoszenie sie z fotela do telewizora aby zobaczyc co na drugim programie
leci...

p.s. ostatnio zgubilam pilota i zorientowalam sie, ze nie umiem bez niego
uruchomic naszego telewizora (kupilismy nowy w listopadzie i ja jeszcze nie
znalazlam przyciskow ;-)

[lustroo]

Makaron domowy zrobiłam raz kilka ładnych lat temu na Wigilię do maku.Moja
ciocia czasem robi.
Ogórki kiszę co lato. Je się małosolne, albo dłużej kiszone.
Kapustę kiszą rodzice.
Zaprawy w słoiki robię co roku, różne, różniste :) Chce mi się :)
Tata zlutował mamie ulubiony garnek i mama w nim gotuje :)
Suchą bułkę kiedyś się tarło na tarce.
Chrzan się tarło na tarce z głową całą w golfie, żeby oczy nie piekły :)
Majonez mama czasem robiła sama.

[brillen]

...a znak krzyża na bochenku? A jak spadnie chleb na ziemię to się po
podniesieniu go jeszcze całuje?

[cereusfoto]

I jeszcze:

A pamiętacie krochmalenie bielizny pościelowej?! Potem była tak sztywna, że
można było się przeciąć jak brzytwą.
Moi rodzice kiedyś czyścili okna taką kostką białą; tzn. nanosiło się z tej
kostki na szmatkę dawało na okno i czekało by wyschło. Były całe białe jak
kreda ( a może to była kreda - może ktoś wie??? ) i potem suchą szmatką
polerowało się szyby. Było na co i przez co popatrzeć! Mr Muscle musi się
schować!
Podłogi pastowane pastą w płynie lub puszce i froterowanie froterką - ech co to
był za zapach...

[luccio1]

cereusfoto napisała:
> Moi rodzice kiedyś czyścili okna taką kostką białą; tzn. nanosiło się z tej
> kostki na szmatkę dawało na okno i czekało by wyschło. Były całe białe jak
> kreda ( a może to była kreda - może ktoś wie??? ).
Też myłem okna w ten sposób. Podstawą "kostki" była jak najbardziej kreda.
Tyle, że jak pamiętam mycie okien, samo mycie nie było najcięższe - najciężej
było odgruzować dostęp do okna. (W mniejszym z dwóch pokoi Tato zaprojektował
podokienną szafkę biblioteczną z szerokim blatem; na tym blacie stały kwiatki,
leżały książki i papiery bieżąco używane; stał w kącie adapter podpięty do
radia... do mycia trzeba było wszystko zdjąć i przestawić, przewody odpiąć - a
po umyciu okna z powrotem podpiąć przewody, potem spróbować jedną i drugą
płytą, czy adapter działa prawidłowo, spróbować radio na wszystkich zakresach -
potem rzeczy z powrotem ustawić - a jeszcze przedtem parapet natrzeć "agatą" i
wypolerować... w ten sposób na mycie jednego okna schodziło i pół dnia).

[mister1]

to co sprzedaja ( pokrojony i w torebce plastikowej) raczej nikt o zdrowych
zmyslach by nie calowal...

[cereusfoto]

Widzisz to kwestia religii i ... wychowania. U mnie w domu tak się robi.

[maglara]

cereusfoto napisała:

> Widzisz to kwestia religii i ... wychowania. U mnie w domu tak się robi.

Ja tez caluje, robie to jakby automatycznie ...

[mister1]

cereusfoto napisała:

> Widzisz to kwestia religii i ... wychowania. U mnie w domu tak się robi.

ten krojony,w plastiku i upieczony nie wiadomo z czego ????????????????

[minerwamcg]

Ja czasem sama piekę chleb. I zawsze zaczynam go znakiem krzyża na odwrocie...
A takiego w plastiku i z nie wiadomo czego staram się nie kupować :))

[quba]

> ...a znak krzyża na bochenku? A jak spadnie chleb na ziemię to się po
> podniesieniu go jeszcze całuje?

ja całuję

[dominikjandomin]

brillen napisał:

> ...a znak krzyża na bochenku? A jak spadnie chleb na ziemię to się po
> podniesieniu go jeszcze całuje?

Do dziś jest u mnie. Ale chyba rzeczywiście umarło na ogół.

[jotes1955]

do brillen,
Ja do dzis tak robie i nigdy nie wyrzucam chleba do smieci. Robila
tak moja babcia, moja mama, a teraz ja. Tu gdzie mieszkam sa inne
zwyczaje i znajomi juz sie przyzwyczaili ale na poczatku troche
dziwnie przygladali sie. Jest to po prostu odruch.

[k_j_z]

brillen napisał:

> ...a znak krzyża na bochenku? A jak spadnie chleb na ziemię to
się po
> podniesieniu go jeszcze całuje?

Znak krzyża robimy cały czas. Moje dzieci tez i mam nadzieję, nie
zapomna trgo.
całowania nie kojarzę.
tzn. pamiętam z dzieciństwa ale teraz nie kojarzę. Chleb mi nie
upada?:
)

[babiana]

Pastowanie podlog taka pasta w plynie i froterowanie. Na poczatku byly takie
ciezkie froterki reczne a pozniej juz elektryczne. Zawsze w piatki pastowalo
sie i froterowalo cale mieszkanie. Pozniej tak ladnie pasta pachnialo i
blyszczalo sie pieknie.

[horpyna4]

Najlepiej bywało, jak taką pastę do podłóg w pudełku różne kretynki stawiały na
gazie, żeby zmiękła. Słyszałam o takim przypadku nawet pod koniec lat 60-tych,
kiedy to nie powinno już być analfabetów... i to jeszcze była nauczycielka...

[luccio1]

No bo pastę należało ogrzewać "na łaźni wodnej" - czyli wstawić puszkę do
rondla z wodą, i dopiero rondel na gaz - i cały czas uważać...

[zigzaur]

A teraz są mikrofalówki...

[brillen]

babiana napisała:

> Pastowanie podlog taka pasta w plynie i froterowanie. Na poczatku byly takie
> ciezkie froterki reczne a pozniej juz elektryczne. Zawsze w piatki pastowalo
> sie i froterowalo cale mieszkanie. Pozniej tak ladnie pasta pachnialo i
> blyszczalo sie pieknie.

Na poczatku byly takie
> ciezkie froterki reczne...
Babiana! Na początku były dwie większe szmaty na które stawałem i posuwistym
ruchem w te i we w tę lub jak kto woli wte i wewte ale nigdy w koło Macieju bo
wychodziły smugi i podłoga się nie błyszczała. Dziś czynność ta nie tyle jest na
wymarciu ale już wymarła.

[maglara]

co do podlog to przypomnialy mi sie takie odkurzacze bez pradu na kiju, jolka
sie na to mowilo ??? sprowadzane bylo toto z nrdowka, nawet praktyczna rzecz.

[tamsin]

czasami chyba tez kaska sie to cudo nazywalo. Z powodu czestych wyjazdow do NRD
mielismy chyba ze trzy takie sztuki, kazda w innym rozmiarze. Rowniez byl to
ulubiony prezent rozdawany przez moja mame pod choinke innym kobietom w
rodzinie.

[maglara]

tamsin napisała:

> czasami chyba tez kaska sie to cudo nazywalo. Z powodu czestych wyjazdow do
NRD
>
> mielismy chyba ze trzy takie sztuki, kazda w innym rozmiarze. Rowniez byl to
> ulubiony prezent rozdawany przez moja mame pod choinke innym kobietom w
> rodzinie.

Oczywiscie ze kaska, dzieki za przypomnienie:)))

[iberka]

u moich dziadków Kaśka nadal wisi w łazience :) a ostatanio
widziałam nowsze wersje w carrefour'ze ;)

Iza

[daria45-net]

tamsin napisała:

> czasami chyba tez kaska sie to cudo nazywalo. Z powodu czestych
wyjazdow do NRD
>
> mielismy chyba ze trzy takie sztuki, kazda w innym rozmiarze.
Rowniez byl to
> ulubiony prezent rozdawany przez moja mame pod choinke innym
kobietom w
> rodzinie.



Do dzisiaj uzywane w New York i jak najbardziej w sprzedazy :)

[dominikjandomin]

maglara napisała:

> co do podlog to przypomnialy mi sie takie odkurzacze bez pradu na kiju, jolka
> sie na to mowilo ??? sprowadzane bylo toto z nrdowka, nawet praktyczna rzecz.
U nas "kaśka". Produkcji polskiej.

[luccio1]

brillen napisał:
> Na początku były dwie większe szmaty na które stawałem i posuwistym
> ruchem w te i we w tę lub jak kto woli wte i wewte ale nigdy w koło Macieju bo
> wychodziły smugi i podłoga się nie błyszczała.
Ja też jeździłem na szmatach (czyli "na suknach").

[minerwamcg]

Na początku to był mój brat i ja ubrani w najgorsze ale miękkie ciuchy - jakieś
portki z dzianiny, sfilcowane swetry... i w tych ciuchach przewalaliśmy się po
podłodze, ciagaliśmy za nogi, jeździliśmy na tyłku :))) Parkiet był jak
lusterko :)

[luccio1]

A kto pamięta wytrzepywanie sukiennego worka z odkurzacza - gdy się zapełnił?
(szło się na podwórko i wytrzepywało do kubła na śmieci - oczywiście część
kurzu szłą na bok).

[tamsin]

przyzwoity PRL-owiec szedl na dwor z takim workiem z odkurzacza i bil nim o
smietnika bloku, a nie przyzwoity to prosto z balkonu ludziom na leb sypal..

[karo100000]

pod mój blok przychodził raz na jakiś czas facet z maszynerią do ostrzenia noży
,nożyczek itp darł się z daleka a mi cierpła skóra bo się wstydziłam jak mama
mnie do niego wysyłała

[luccio1]

Pamiętam jeszcze:
"Gaaarnki drutowaaaać!!! - żelazne naprawiaaaać!!!"

[karo100000]

mimo że moje dzieciństwo to PRL i dużo pamiętam,nie było źle to dziwię się że
moi rówieśnicy a nawet młodsi dwadzieścia pare lat,powielają te wzorce np
urządzając swoje mieszkania albo jedząc tak samo jak rodzice,widocznie jest coś
w tym że przyzwyczajenie to druga natura człowieka.Ja jestem inna

[luccio1]

karo100000 napisała:
> mimo że moje dzieciństwo to PRL i dużo pamiętam,nie było źle to dziwię się że
> moi rówieśnicy a nawet młodsi dwadzieścia pare lat,powielają te wzorce np
> urządzając swoje mieszkania albo jedząc tak samo jak rodzice,widocznie jest
> coś w tym że przyzwyczajenie to druga natura człowieka.Ja jestem inna.
Po prostu: tempo zmian jest oszałamiające, i ludzie trzymaja sie tego, co znali
i zapamiętali (w końcu: za PRL postęp był sztucznie hamowany - tym większe
wrażenie przyspieszenia obecnie).

[karo100000]

czy ja wiem,to chyba nie o to chodzi,im jest tak wygodniej bo nie muszą się
starać żeby wymyśleć coś innego np dla nich owoce morza to ble(chociaż nawet
nie próbowali) a podroby na obiad są super(nigdy nie jadłam)

[brillen]

...a co tu wymyslać? Placki ziemniaczane z utartych ziemniaków na melakserze czy
jakimś innym ustrojstwie to już nie ten smak.Ta sama receptura, ale nie ten
smak, bo tarki nie było! One muszą być ucierane na tarce, jesli chcesz poznac
smak dzieciństwa. Albo ciasto z "makutry"...Używacie jeszcze makutry?

[skanerek4]

nie mam makutry .....

Moja koleżanka robi sernik w makutrze jest rewelacyjny i niesamowicie puchaty.
W malakserze jeszcze nigdy mi taki nie wyszedł

A ziemniaki rozdrabniam w maszynce do mięsa i cebulę też i smakują mi.

[tamsin]

tak wspominacie tutaj ciasta, a czy ktos jeszcze je piecze w prodizu??

[maglara]

tamsin napisała:

> tak wspominacie tutaj ciasta, a czy ktos jeszcze je piecze w prodizu??

Pamietam prodiz ... ale, czy sa jeszcze do zakupienia :O ???

[brillen]

i tu was zaskoczę..Czy ktoś pamięta pałynyczki?. "Ciasto","bułka", "chleb"- nie
wiem jak to "coś"określić. Była to mąka, woda, soda, chyba sól...może coś
jeszcze? ...tego już nie wiem... i to wszystko razem zmieszane i kładzione
bezposrednio ( bez tłuszczu) na gorącą płytę kuchenną, taka normalną, kuchenną -
pod którą buzował ogień... A działo się to wszystko w latach czterdziestych,
pięćdziesiątych w PRL... Czy ktoś to pamięta? Smakowało toto z mlekiem. Może
ktoś poda dokładną recepturę tego smakołyka...

[horpyna4]

Po polsku to się nazywało podpłomyki. Ale zarówno wyrób, jak i jego nazwa, to
już chyba zamierzchła przeszłość. A z ciekawości - podana przez Ciebie nazwa
jakie ma pochodzenie? Trochę mi to brzmi z ukraińska, ale nie znam się za dobrze
na subtelnościach językowych. Zresztą w nazwach potraw było zawsze sporo
regionalizmów, w samych potrawach też.

[brillen]

Nazwa pochodzi z terenów u kresu. U kresów, czyli z Ukrainy, co nie oznacza, że
ma jakiś związek z ruskimi, bo ziemie dla ruskich też były kresowe. Troche
jestem wrażliwy jeśli chodzi o temat wschodni, bo przez lata miałem w dowodzie
napisane, że urodziłem się w ZSSR, tymczasem wtedy, gdy się rodziłem była tam
Polska- Zbaraż, Kamieniec Podolski...być albo nie być dla Polski.Znamy to z
literatury, filmu...
No to jak się robi podpłomyki? Kto wie?

[jarkoni]

To chyba nie te same podpłomyki co kiedyś, jajek się nie dodawało, ale jeden z
przepisów brzmi tak:

50 dag mąki,
2 jajka,
1 szklanka mleka,
sól

Sporządzić ciasto z mąki, jajek i mleka, dodać sól. Z ciasta wałkować okrągłe
placki o grubości 1 cm, piec na gorącej blasze.

Przy okazji pozdrawiam serdecznie kresy, zarówno obecnie ukraińskie, jak i
białoruskie i litewskie.
Znam te tereny bardzo dobrze i wspaniałych ludzi...

[luccio1]

Pamiętam co innego: resztki ciasta pozostałe z pierogów, makaronu, zagniecione
na kolisty placek - i to pieczone na gazie na blaszce.
Co do Ziem Wschodnich: Kamieniec Podolski był niestety także poza II
Rzecząpospolitą (leżał już za Zbruczem) - wówczas brakowało marnych 20 km (być
może byłby wtedy w granicach - gdyby kto inny prowadził rokowania w Rydze).

[quba]

macie przepis
kuchnia.o2.pl/przepisy/obiekt_int.php?id_p=6581

[minerwamcg]

Oczywiście, że są do kupienia! Podłużne, okrągłe, małe, duże, podgrzewane z
góry i z dołu...jakie chcieć. Widziałam nawet w MediaMarkt. Osobiście na własne
wyraźne życzenie dostaliśmy taki od teściowej :)))

[cereusfoto]

Tak moja mama - piecze ciasto drożdżowe do dnia dzisiejszego.

[dominikjandomin]

maglara napisała:

> tamsin napisała:
>
> > tak wspominacie tutaj ciasta, a czy ktos jeszcze je piecze w prodizu??
>
> Pamietam prodiz ... ale, czy sa jeszcze do zakupienia :O ???

Tak. W Geancie dawnym było dwa typy do wyboru.

[maary5]

tamsin napisała- tak wspominacie tutaj ciasta, a czy ktos jeszcze je piecze w
prodizu??-ja pieke w prodiżu,i to zarówno ciasta jak i mięsa.Mam piekarnik
oczywiście,ale mniejsze ciasto albo w tortownicy piekę w prodiżu.A z sernikiem
po wieloletnich próbach ucierania robotem elektryczny poddałam sie-krecę ręcznie
i wreszcie jest puszysty.

Prodiż

[a_weasley]

tamsin napisała:

> tak wspominacie tutaj ciasta, a czy ktos jeszcze je piecze w prodizu??

Moja żona. Takoż chleb.
Zresztą w czym ma piec, jak w naszym M-1/4 nie ma mowy o kuchni z piekarnikiem?

[cereusfoto]

Moja mama tarła na tarce ręcznej nie tylko ziemniaki na placki, ale i marchew z
jabłkiem na surówkę ( uwielbiam! ) oraz nieszczęsny chrzan ( choć ta czynność
akurat należała do mojego taty - zawsze go tarł w otwartm oknie ... po
ciemku! ).

[madziula201]

Do tej pory tre na tarce zemniaki na placki,robie przetwory.Moja babcia robila
tez chrzan, majonez, makaron ,wszystko recznie .wsadzala do sloikow mieso i
wszystko co sie dalo, a gotowala rewelacyjnie.Moze ktos zna przepis na polewke?
Wiem ze to zupa z kwasnego mleka lub kefiru.Pychotka

[maglara]

madziula201 napisała:

> Do tej pory tre na tarce zemniaki na placki,robie przetwory.Moja babcia robila
> tez chrzan, majonez, makaron ,wszystko recznie .wsadzala do sloikow mieso i
> wszystko co sie dalo, a gotowala rewelacyjnie.Moze ktos zna przepis na
polewke?
> Wiem ze to zupa z kwasnego mleka lub kefiru.Pychotka

To nie chodzi o zwykly chlodnik ?
z surowym ogorkiem, koperkiem i innymi wg uznania dodatkami ?
do tego mlode ziemniaczki posypane suto swiezym koprem, mniam

Polewka:

[giwia]

Serwatkę albo i kefir, zagotować, posolić i mimo ,ze mleczne
zabielic smietaną, lekko zagęscic. Do tego ziemniaki ze skwarkami. W
sezonie dodac koperku.

[iberka]

pamiętam jak mama i babcia w makutrze ser na sernik ucierały i teraz
ta makutra stoi w kuchenje szafce a ja boję się aby jej nie
stracić :)

iza

[dominikjandomin]

karo100000 napisała:

> czy ja wiem,to chyba nie o to chodzi,im jest tak wygodniej bo nie muszą się
> starać żeby wymyśleć coś innego np dla nich owoce morza to ble(chociaż nawet
> nie próbowali) a podroby na obiad są super(nigdy nie jadłam)
Za PRLu jadłem i jedne (pod postacią kalmarów, które wtedy były TANIE) i
drugie. Wniosek: smak zależy od osoby gotującej. Owszem, bardzo czesto w lokalu
owoce morza to "błe".

[evvelinda]

U nas z przetworów robiliśmy tylko śliwki w occie.
Domową czynnością na wymarciu było przyjmowanie wizyt sąsiadki na telewizję.
Sąsiadka mieszkała obok i przychodziła oglądać telewizję. Mnie tam było
wszystko jedno, ale mama nie raz miała jej serdecznie dosyć, bo prawie
mieszkała u nas. Czasem udawaliśmy, że nas nie ma. /Wiem, brzydko./ Sąsiadka
oglądała wszystko jak leci, dobranocki, filmy, np. zaczyna się "Stawka większa
niż życie", sąsiadka woła do mojej mamy: Kloc! Kloc! Pani idzie! Chodziło o
Klossa;) Mama mówiła, że ma pilną pracę i nie chciała z nami oglądać. Kiedyś
przyszła, żeby pisać jej litanię. Dyktowała a mama pisała coś co brzmiało:
zaduszę Marcina, zaduszę Józefa, zaduszę Antoniego...:)

[luccio1]

evvelinda napisała:
> Kiedyś [sąsiadka] przyszła, żeby pisać jej litanię. Dyktowała a mama pisała
> coś co brzmiało: zaduszę Marcina, zaduszę Józefa, zaduszę Antoniego...:)
To była kartka do "Wypominek", czytanych przez cały listopad w kościele na
zmianę z odmawianiem Różańca. Każdy podawał swoich Bliskich zmarłych - tyle, że
w dużych miastach dawało się same imiona, bez nazwisk - tylko z sekwencji imion
można było, słuchając Wypominek, rozpoznać "swoich".

wypominki

[maary5]

Nie sa przezytkiem-praktykowane do dziś,dawane na kartce ksiedzu z zaznaczeniem
czy jednorazowe,na tzw.oktawe czy roczne.W moim miescie czytane tak jak podane-z
nazwiskami.

[horpyna4]

Słyszałam o takim przypadku, dość dawnym zresztą, jak w wiejskim kościółku
ksiądz odczytywał wypominki: "...za duszę Piotra, za duszę Macieja...". Wreszcie
jakiś chłopczyk pociągnął matkę za rękaw i zawołał:
- Matulu, chodźmy stąd, bo jeszcze i nas zaduszą!

[luccio1]

maary5 napisała:

> Nie sa przezytkiem-praktykowane do dziś,dawane na kartce ksiedzu z
> zaznaczeniem czy jednorazowe,na tzw.oktawe czy roczne.W moim miescie czytane
> tak jak podane - z nazwiskami.
Wyłapałaś mi użycie czasu przeszłego. Istotnie Wypominek już nie daję.
Ale po polsku, opowiadając o zdarzeniach, nawet gdyby to było minutę temu,
zwykle mówi sie w czasie przeszłym. Chyba, że przeżywa się rzecz jeszcze raz -
wówczas nawet zdarzenie z przed 50 lat opowiada się w czasie teraźniejszym.

[promyczek_k]

Moja mama stale robi przetwory. Ogórki, grzybki, konfitury, nalewki :) Potem
jest pycha do ciast, albo tak po prostu same na deser :)
A ostatnio do drzwi zadzwonił pan, który ostrzył noże. Daliśmy mu wszystkie noże
z domu i było pięknie, jak kiedyś :)

Ja bym jeszcze z wymierających czynności wymieniła cerowanie wszelkich ubrań, a
także szycie nowych rzeczy ze starych, jeśli się zniszczyły tu i ówdzie.
No i prucie wełnianych swetrów i dzierganie nowych :)
Oraz generalnie sztuka dziergania, obecnie praktykowana tylko przez moją babcię
(jesli chodzi o rodzinę oczywiście)

[brillen]

Który krawiec podjąłby się dzisiej przenicować garnitur męski. Przenicować, to
znaczy rozpruć do ostatnigo szwa, odwrócic na lewą stronę a następnie zeszyć.
Taki garnitur wyglądał jak nowy, bo ten "wychodzony" był na drugiej,
niewidocznej stronie.

[luccio1]

brillen napisał:

> Który krawiec podjąłby się dzisiej przenicować garnitur męski.
> Przenicować, to znaczy rozpruć do ostatnigo szwa, odwrócic na lewą
> stronę a następnie zeszyć.

Być może podjąłby się tego Pan z zakładu "Poprawki krawieckie" w Krakowie na ul.
Konarskiego, w suterenie.

[babiana]

Cerowalo sie na grzybku do cerowania. Uczono nas na pracach recznych. Nigdy
jednak nie posiadlam tej sztuki.

[babiana]

Trzepanie dywanow na sniegu. Przed swietami Bozego Narodzenia. Wynosilo sie na
snieg i trzepalo trzepaczka. Pozniej przesuwalo sie w czysty snieg i tak do
momentu kiedy plama na sniegu byla wzglednie biala. Pozniej caly snieg przed
domem byl w takie szare kwadraty.Pewnie teraz nikt juz tego nie robi.U mnie w
domu byl to coroczny rytual.

[magd.a.s]

Ja tak robię, problem tylko w tym iż od dwóch lat nie było u mnie
śniegu:). Zresztą ostatnio w telewizji oglądałam program o
mieszkaniach i był tam poruszany temat dywanów, jeden ze sprzedawców
polecał ten patent szczególnie jeśli mamy dywan wełniany.

[luccio1]

promyczek_k napisała:
> No i prucie wełnianych swetrów i dzierganie nowych :)

Po śmierci Mamy zostało w szafie kilka ogromnych worków takich pozaczynanych i
nie pokończonych rzeczy - nowych z wełny odzyskanej po spruciu czegoś innego.

[ampolion]

Przynoszenie węgla z piwnicy.
Palenie w piecu.

[maary5]

Na wiosnę,przed Wielkanocą,generalne sprzatanie-otwieranie podwójnych okien
(mieszkałam w starej kamienicy i takie okna były zakładane na zimę i jeszcze
watą uszczelniane żeby zatrzymać cenne
ciepło),mycie,szorowanie,wietrzenie,trzepanie,pranie,suszenie wreszcie na dworze
(jak pachniało takie prania...)naciąganie
poscieli,maglowanie,pastowanie,froterowanie,noszenie firanek do ramowania.Teraz
tez widac kobiety myjace okna i słychac trzepanie dywanów,ale nie jest to tak
masowe jak kiedyś.I jeszcze noszenie ciasta na blachach do piekarni i latanie
sprawdzać czy juz wyszły z pieca :)

[a_weasley]

ampolion napisał:

> Przynoszenie węgla z piwnicy.

Powiem teściowej, żeby mnie więcej nie posyłała po węgiel, bo to przeżytek.

> Palenie w piecu.

A w to to chyba teściowa nie uwierzy...

[babiana]

Wiorkowanie parkietow.Pamietam jak moja kolezanka musiala wiorkowac parkiety ,
ktore nie byly lakierowane. Stala na tych wiorkach i posuwala je stopami. Cos
tak jak to nozne froterowanie.Pozniej pastowalo sie. Teraz pewnie nikt juz tego
nie robi.A propos podgrzewania pasty, to moja mama, tez o malo co nie spalila
mieszkania. Wybuchlo na cala kuchnie i skonczylo sie to malowaniem.

Pasta "Agata"

[luccio1]

W butelce - o konsystencji rzadszej, niż zwykła pasta do podłogi. Na początku
miała łagodny zapach terpentyny, potem dodali czegoś ostrego...
Tą pastą po kawałku polewało się parkiet i najpierw szorowało szczotką, a potem
zbierało pastę razem z brudem ligniną. Tak kawałek po kawałku. Kiedy podłoga
wyschła, pastowało się "normalną" pastą i na koniec froterowało.
Czego dzisiaj nie mogę zrozumieć: tak samo traktowało się u mnie w domu kawałki
podłogi ukryte normalnie np. pod tapczanami - które się wysuwało co najmniej
dwa razy na rok: przed Bożym Narodzeniem i przed Wielkanocą. Wtedy jeden pokój
robiło się dwa, a nawet trzy dni (najpierw miejsca pod meblami, potem dopiero
tzw. "plac").

[jorn]

Wymontowywanie kopułki rozdzielacza i wieszanie jej pod okapem nad kuchenką
gazową w celu wysuszenia, aby produkt sowieckiego przemysłu motoryzacyjnego był
łaskaw odpalić (dzisiejsze silniki już nie mają tej części).

[zakrocka]

pracuje w sklepie spożywczym i wielu ludzi pyta o pastę Agata.wiec chyba nie
wszystkie produkty PRL przeszły di lamusa.Coś w tym jest.

Suszenie kopułki przeżytkiem?

[a_weasley]

jorn napisał:

> Wymontowywanie kopułki rozdzielacza i wieszanie jej pod okapem nad kuchenką
> gazową w celu wysuszenia, aby produkt sowieckiego przemysłu motoryzacyjnego był
> łaskaw odpalić (dzisiejsze silniki już nie mają tej części).

Mają, mają. I
I też jak jest porządnie wilgotno, to bywają kłopoty. Na szczęście te mniej
zaawansowane konstrukcje to nawet w takim miejscu, że można ją wymontowac.
Podobnie wymontowywanie akumulatora i jego wynoszenie na noc do domu przy
silnych mrozach sprawdza się tak samo. Tak, wiem, teraz są dobre samochody,
dobre akumulatory... ale już niejeden dobry samochód z dobrym akumulatorem
pomagałem odpalać.
Tyle, że za komuny mało kto miał prostownik.

Stacjonarne ładowanie akumulatora

[luccio1]

Pamiętam jak najbardziej z domu rodzinnego - Siostra miała "Ładę". Zawsze,
kiedy miała w planie dalszy wyjazd przy użyciu samochodu, a temperatura była w
nocy około 0°, jeśli nie niżej, zabierała akumulator do domu na noc. Ładował
się całą noc, stojąc na brytfance ustawionej na niskim taboreciku - przewody od
niego biegły na blat szafki spiżarnianej pod oknem, gdzie stał prostownik,
włączony do sieci za pośrednictwem "półstałego" łącza mojej roboty (z gniazdka
wyprowadzony kawałek sznura, zakończony kontrwtyczką). Skutek finansowy takiego
łądowania rozkładał się jakoś tam na cały rok (spisywano tylko raz do roku, i
to oba liczniki: elektryczny i gazowy, na raz - płaciło się razem jakąś tam
kwotę co miesiąc, wydrukowaną na blankietach "książeczki wpłat" - sposób jej
naliczenia pozostawał tajemnicą).

[a_weasley]

luccio1 napisał:

>
> Skutek finansowy takiego łądowania rozkładał się jakoś tam na cały rok

i na pewno był korzystniejszy niż gdybyś tego nie robił, bo albo tę samą energię
miałeś z gniazdka, albo z prądnicy. Z gniazdka była i jest tańsza niż z benzyny.

[mister1]

mam nadal prostownik - co prawda go chyba od cwiercwiecza nie uzylem...

[zigzaur]

Bo "łady" i "polskie fiaty" były produkowane na licencji włoskiego FIATA (po
niemiecku: Fehler In Allen Teilen) czyli samochodu pomyślanego na klimat
neapolitański, genueński, sardyński czy kalabryjski a w każdym razie nie na
północnoeuropejski.

[goskaa.l]

> Wiorkowanie parkietow. Pozniej pastowalo sie. Teraz pewnie nikt juz tego
> nie robi

Robi, robi. Tylko wiórki muszę kupować w Niemczech lub zastępować je skrobakami
ze stali nierdzewnej, a na pastę, która się teraz nazywa woskiem do drewna,
polować w Castoramie (nie zawsze mają).

Cerowanie

[luccio1]

Dziś już chyba nikt nie ceruje dziur, których długość i szerokość wynosi
średnio 2 długości igły - a kiedyś tak się robiło. A przecież jeszcze z
początku lat 70. pamiętam mamę mego kolegi klasowego ("byłą ziemiankę"), stale
zajętą taką właśnie pracą przy bieliźnie dzieci - i własnej... Przy takiej
pracy, odbywanej na siedząco, przy stole, w ciepłym kręgu światła lampy, można
było rozmawiać - w kuchni przy garnkach było już trudniej.
Mnie Mama uczyła cerowania na dziurach w skarpetkach, gdzie można było sięgnąć
igłą od brzegu do brzegu.
A kto jeszcze pamięta, żeby np. od koszuli, która idzie "na szmaty", odpruć
guziki?

[maary5]

"A kto jeszcze pamięta, żeby np. od koszuli, która idzie "na szmaty", odpruć
guziki?"-ja pamietam :).Po co mi wprawdzie takie ilosci wszelakich guzików to
sama nie wiem,ot przyzwyczajenie.

[luccio1]

Pamiętam.
Mam do dziś dwa pudełka z guzikami: w jednym "białe", w drugim "czarne".

[yanga]

Ba, kto dziś umie cerować? Ja umiem. To była zmora mojego
dzieciństwa - bo cerując, nie można było czytać, a radia nie
mieliśmy. A guziki oczywiście ciągle odpruwam i też mam całe pudełko.

[yanga]

Każda szanująca się panna w wieku od 7 do 12 lat miała pudełko ze
szmatkami. Chodziło się z takim pudełkiem na podwórko (do
koleżanki), oglądało się, wymieniało, projektowało kreacje i szyło.
Ja w dzieciństwie nigdy nie byłam w tym dobra, zwłaszcza w krojeniu
zawsze coś spaprałam, a potem była rozpacz. Ale jak moja własna
córka dorosła do stosownego wieku, to kiedyś całe dwutygodniowe
wczasy spędziłyśmy na obszywaniu Barbich - wtedy jeszcze nie było
gotowych strojów w sprzedaży, a jeśli, to brzydkie i koszmarnie
drogie. Córka, baaardzo już dorosła, przechowuje te lalczyne stroje
do dzisiaj, absolutnie nie chce się z nimi rozstać. Nie chwaląc się,
są naprawdę śliczne i pięknie wykończone. Sama ma dwunastoletniego
syna i raczej nie zanosi się na jakieś zmiany, ale może kiedyś
dorobi się wnuczki? Pamiętam też, że jak sama miałam około siedmiu
lat, sąsiadka kupiła lalkę naguska dla swojej siostrzenicy i
własnoręcznie sporządziła tej lali całą wyprawkę, którą zapakowała
do ślicznego kuferka i podarowała tej dziewczynce na imieniny. Ależ
jej zazdrościłam!

[iberka]

moja mama do dzis tak robi i jeśli przyjeżdża do domu a ja akurat
coś wyrzucam to mówi żeby wypruc guziki i suwaki :)

Iza

[zwierze_futerkowe]

Z koszuli, która idzie na szmaty, guziki odpruwam wyłącznie ze względów
praktycznych - żeby np. czegoś nimi nie porysować przy używaniu tejże szmaty.
Ale moja mama do końca swoich dni nie potrafiła zrozumieć, dlaczego wyrzucam do
kosza podarte rajstopy (nie z jednym małym lecącym oczkiem, tylko z dziurą jak
pięć złotych!). Ona była przyzwyczajona, że rajstopy się ceruje do upadłego, bo
z kupieniem nowych był problem.
Albo gromadzenie słoików i zakrętek. Cokolwiek się kupowało w słoiku, był on
potem starannie myty i odnoszony do piwnicy, gdzie czekał na sezon przetworów.
Przyznaję, że to mi zostało - też wykorzystuje słoiki po czymś tam, zamiast
kupować w sklepie nowe. (Bo przetwory robię, a jakże!)
Natomiast całkiem niedawno zdołałam się "wyleczyć" z gromadzenia reklamówek i
innych woreczków foliowych wszelkich kształtów i rozmiarów. Bo w PRL-u po
warzywa czy owoce trzeba było zwykle chodzić z własną torebką.

darcie i czytanie gazety w kiblu.

[brillen]

..a pamiętacie zawieszoną na gwoździu w sraczyku pocięta gazetę? W higienicznym
sraczyku jeszcze było czuć lizol a w kącie stało "berło"-szczotka.

[jaremax]

Pamiętam organizowanego u mnie na wsi Św. Mikołaja ,był w przebraniu biskupa :-
) A teraz ? Mikołaj heh amerykancki tfu ;-)

[minerwamcg]

Nie tylko na wsi! Na zabawie noworocznej (!!!) w zakładzie pracy u mamy w
latach 70. był prawdziwy Mikołaj w biskupich szatach. Miał infułę z dyskretnie
naszytym krzyżem (bo Mikołaj Mikołajem a ideologia ideologią) i pastorał.

Serwetki jako chusteczki higieniczne

[luccio1]

Kolorowe serwetki pochodzące z paczek zagranicznych, już wielekroć wysłużone na
stole, poplamione kawą, herbatą, sosami, a potem pieczołowicie wysuszone i
pokrojone nożyczkami na mniejsze kawałki - znajdowały się w torebkach
eleganckich pań, pełniąc rolę podręcznego papieru toaletowego. Widywałem nie
raz takie serwetki w użyciu w latach 80., kiedy jedna czy druga pani w
kostiumie i kapeluszu na głowie, która wyszła tylko na chwilę z kolejki, żeby
przykucnąć w najbliższym kątku - wyjmowała potem taką serwetkę z torebki...

Szyby myło się kiedyś denaturatem ...

[brillen]

Wiosna idzie, Wielkanoc się zbliża, trza myć okna. Szyby myło się kiedyś
denaturatem a przecierało zmiętą gazetą.

[luccio1]

Później był taki płyn do mycia szyb, zapomniałem, jak się nazywał - miał drugie
alternatywne zastosowanie - "wewnętrzne", i z tego powodu głównie był masowo
wykupywany.

Kryształek nt

[engidu]

[renia.s14]

A ja pamiętam jak w sobotę po wysprzataniu przez mamę każdego kątka
zabierała sie do nakrecania włosów na metalowe wałki.Włosy moczyła w
piwie.Zakładała chustkę na głowę i aż tak do niedzieli aż wychodziła
do kościoła Może to nie było takie złe bo pamietam że mama miała
piękne włosy czego nie mogę powiedzieć o sobie

i ja okrylam po latach piwo na wlosy

[ggigus]

jest 100 lepsze niz wszystke pianki do wlosow i lakiery

[minerwamcg]

"Kryształ" się nazywał :)

[cereusfoto]

Niektórzy używali go do "innych" celów ( czyt. konsumpcyjnych ).

[goaa]

Tak na szybko przypomniało mi się:
-haftowanie serwetek
-maszyna do szycia w kazdym domu
-wystawianie butelek na mleko
-bardzo długa obróbka termiczma jedzenia np.gotowanie zupy min.1h
-niemieszanie surówek
-nie jedzenie ciepłego chleba,ciasta
-nie popijanie wodą owoców i wogóle brak tzw.mineralnej
-jakieś proszki do zębów
-wirowanie prania w wirówce z NRD
-plukanie firan w soli
-trzepanie dywanów
-znajomości od kioskarki po Komitet Miejski wiadomej partii

jak sobie coś przypomnę to dopiszę....

[luccio1]

Dopisuję:
- domowa produkcja sera białego z kwaśnego mleka - kiszonego również w domu
- domowa produkcja świateł na groby
- domowa produkcja ciast-andrutów z masą karmelowo-cytrynową ("kajmakiem")

[weisefrau]

Pranie we Frani z gotowaniem bielizny w kotle i płukaniem w kadziach, noszenie
jej do ręcznego magla chyba zanika, ale pasta do podłogi i krochmal? Wypraszam
sobie, stosuję z zapałem i nie wybieram się lakierować parkietu.

[daria45-net]

Boze Narodzenie, jak juz sie zasiadlo do stolu to wszystkie potrawy
smakowaly piec razy lepiej niz dzisiaj. Wszystko bylo zdobyte. Np
zdobycie karpia przed swietami graniczylo z cudem. Karpie w
pawilonie fruwaly w powietrzu. Cwiartka swini obowiazkowo, ale za
sledziami i wedlinami trzeba bylo juz zaliczyc tasiemcowa kolejke.Za
to Swieta przez to byly jakies wyjatkowe.

Kapiel byla przewaznie raz na tydzien. Wlosy mylo sie tez przewaznie
raz na tydzien bo podobno czestrze mycie im szkodzilo.

[horpyna4]

O, to jeszcze sobie coś przypomniałam - dekatyzowanie tkanin.
Za wczesnego i średniego peerelu odzież sprzedawana w sklepach była tragicznej
jakości. Na szczęście w tamtych czasach trafiały się jeszcze dobre, a niedrogie
krawcowe. Ale jak się kupiło materiał, to trzeba było go najpierw zmoczyć,
wysuszyć i przeprasować. Niektóre potrafiły się skurczyć na jednym metrze nawet
do 10 cm - wyobrażacie sobie, jak wyglądałaby po pierwszym praniu kiecka z
niedekatyzowanego materiału? Zresztą te kupione w sklepie tak się właśnie
zachowywały, po pierwszym praniu były "na młodszą siostrę".

[luccio1]

> -wirowanie prania w wirówce z NRD

Pamiętam z domu inaczej. Już na schyłku PRL: pralka automatyczna bez wirowania
(wyrób NRD, marka bodaj FORON czy jakoś podobnie) - i po praniu wirowanie w
polskiej wirówce ŚWIATOWID.

[daria45-net]

Teczki w kioskach ruchu, w ktorych kioskarka odkladala dla nas
deficytowe gazety. Zalozenie takiej teczki nie bylo proste, trzeba
bylo znac pania kioskarke, dac jej jakis prezent. Z casem jak
odkladala coraz mniej gazet trzeba bylo znow dac prezent.

[jolunia01]

goaa napisała:

> Tak na szybko przypomniało mi się:
> -haftowanie serwetek
> -maszyna do szycia w kazdym domu

Haftuję do dziś.Maszyne tez mam - bardzo przydatne urządzenie.

> -bardzo długa obróbka termiczma jedzenia np.gotowanie zupy min.1h

No, bo jak inaczej ugotować prawdziwą zupę.

> -plukanie firan w soli
> -trzepanie dywanów

Fakt, teraz są specjalne sole do firan, ale dywany nadal trzepię -
żadne odkurzanie się tak dobrze nie sprawdza.

> -znajomości od kioskarki po Komitet Miejski wiadomej partii

Może bez znajomości, ale nadal mam teczkę w kiosku, dzieki temu nie
muszę pamietać, jaki tytuł kiedy sie pojawia, a i zamówione gazety
czekają na mnie, kiedy wyjeżdżam na kilka czy nawet kilkanascie dni.
Co do Komitetu - wiadoma partia tylko inaczej się nazywa, ale tam
znajomosci nie szukam.

[tymon99]

maszyny do szycia właśnie wróciły do łask.

Impregnowanie butów

[luccio1]

Impregnowanie butów pokostem lnianym na gorąco.
Tato traktował tak swoje "traktory" do chodzenia w jesieni - oraz swoje i moje
buty zimowe.
Była to dobra zabawa na cały wieczór.

[qwak]

Cześć!
Ja pamiętam:
- wielką szklaną butlę na wodę i naboje z CO2, do domowego wyrobu wody sodowej;
- smażoną kaszankę, wtedy mi smakowała, a teraz sam zapach odstrasza;
- wyjadanie arbuza aż z białym miąższem;

[letalin]

i naboje z CO2, do domowego wyrobu wody sodowej;

Woda sodowa wraca. W drogim sklepie w Szwecji widziałem ustrojstwo do robienia
tego napoju z klasycznymi nabojami CO2. Kosztowało ok. 1000PLN w przeliczeniu.

[luccio1]

Kiszenie barszczu czerwonego z buraków. Żona ciągle to robi - specjalnie dla
mnie (barszcz jest do picia na surowo).

Wyciąganie pościeli

[luccio1]

"Wyciąganie" czyli rozciąganie prześcieradeł, kopert (poszew), poszewek na
poduszki zdjętych ze strychu i pokropionych przed chwilą wodą. Miało na celu
wyprostować, na ile się dało, fałdy "zaprasowane" podczas schnięcia na sznurze -
czynność poprzedzająca zaniesienie pościeli do magla.
Robiłem to zawsze wraz z Mamą. Było przy tym niemało zabawy, kiedy np.
ciągnąłem tak mocno, że zaczynałem jechać w stronę Mamy na pantoflach po
parkiecie - i trochę kłopotu: do największych kopert pokój okazywał się
cokolwiek za krótki...

[atela]

No właśnie - moja babcia nosiła pościel i firanki do magla (bawełniane firanki
były naciągane na specjalną ramę)
Później mama i ja nosiłyśmy do prasowalni

[woman-in-love]

używało się "farbki" w proszku do nadania bieliżnie olśniewającej białości,
nazywało się to chyba "ultramaryna" i nie daj Boże, żeby się rozsypało w
łazience. mama to jakoś przecedzałoa przez szmatkę, pamiętam te śmieszne szmatki
z ganatowo-fioletowym kleksem w środku.

[minerwamcg]

Zgadza się. Ultramaryna. U nas w domu nazywało się to "ultrakaśka" :)

[brillen]

Czy dzisiaj jeszcze ktoś robi prawdziwe dżemy? Mieszało się warząchwią,
mieszało...podgrzewało, przypalało garnek. Dwa, trzy dni to trwało a teraz
żelfix pierdziu do owoców i dżemik gotowy.

[luccio1]

Pamiętam robione w ten sposób konfitury z wiśni - które najpierw trzeba
było "wydrelować", tj. usunąć z nich pestki (służył do tego rozgięty częściowo
spinacz do papieru).

[yanga]

No i ja tak robię do dziś. Spinaczem właśnie. I jeszcze dreluję
dereń, w porównaniu z tym wiśnie to pestka :-)

[zwierze_futerkowe]

A idź mi z tym dżemikiem z żelfixu, pulpa to jest, a nie dżemik! Ani smaku, ani
zapachu...

[ffurieuse]

zwierze_futerkowe napisała:

> A idź mi z tym dżemikiem z żelfixu, pulpa to jest, a nie dżemik! Ani smaku, ani
> zapachu...

No właśnie ta "pulpa" ma i smak i zapach - smak i zapach owoców, a nie jest
wysmażoną do szczętu koncentracją cukru. Nigdy nie znosiłam wymęczonych kilkoma
godzinami smażenia dżemów i jestem piekielnie wdzięczna za możliwość jedzenia
"pulpy".

[zwierze_futerkowe]

ffurieuse napisała:

>
> No właśnie ta "pulpa" ma i smak i zapach - smak i zapach owoców, a nie jest
> wysmażoną do szczętu koncentracją cukru. Nigdy nie znosiłam wymęczonych kilkoma
> godzinami smażenia dżemów i jestem piekielnie wdzięczna za możliwość jedzenia
> "pulpy".

To spróbuj tym nadziać pączki albo struclę i zobaczysz, jak Ci się rozpaćka. A
cukru wcale nie ma w tym mniej niż było w smażonych.

[jolunia01]

ffurieuse napisała:

> zwierze_futerkowe napisała:
>
> > A idź mi z tym dżemikiem z żelfixu, pulpa to jest, a nie dżemik!
> > Ani smaku, ani zapachu...
>
> No właśnie ta "pulpa" ma i smak i zapach - smak i zapach owoców,
> a nie jest wysmażoną do szczętu koncentracją cukru. Nigdy nie
> znosiłam wymęczonych kilkoma godzinami smażenia dżemów i jestem
> piekielnie wdzięczna za możliwość jedzenia "pulpy".

No cóż, każdy je co uważa, jednak nie wmówisz mi, że czujesz
PRAWDZIWY smak wiśni, śliwek (powidła smaży się bez cukru),
truskawek czy malin, że nie wspomnę o dzikiej róży. Ja robię np. sok
z malin na surowo, galaretkę z czarnej porzeczki na surowo,
konfiturę z róży na surowo, gararetkę z mirabelek bardzo krótko
smazona z cukrem i wiele innych PRAWDZIWYCH przetworów. A jak sobie
pomyslę o tych "domowych" sokach ze sklepowej półki, które
niezaleznie od smaku (wisnia, malina, truskawka itp.) składaja sie
głownie z soku z aronii, wody, cukru i konserwantów to mi się
niedobrze robi.