święta

[aankaa]

karp kupowany tydzień/dwa przed wigilią, moczący się w wannie. Ew.
uśmiercony tuż po zakupie i wepchany do zamrażalnika / wywalony na
balkon (za okno)

i temat-rzeka: zakupy :))
"handlowa sobota"
wędliny - za "moich" :) czasów była JEDNA szynka, polędwica

dom pachnący pastą do podłogi

na choince (prawdziwym drzewku) świeczki

Mama (lekarz), która pracowała świątek/piątek i znajdywała (między
pracą w szpitalu, dyżurami, ekstra pracą w przychodni pracowniczej)
czas na przygotowanie tego wszystkiego

[hajota]

a zające za oknem albo na balkonie pamiętacie?

[tamsin]

nie tylko zwisajce zajace pamietam, czasami jakies dzikie ptaszysko
kruszylo sie za oknem :-)

Oprocz stania w kilometrowej kolejce za karpiem, moim zajeciem przed
swietami bylo wyszukanie twarogu pelnotlustego w okolicy. Zwyle
mozna bylo dostac chudy ale mamie potrzebne byly dwa opakowania
tlustego. Nigdy jej swiatecznego sernika nie moglam tknac bo
wygladal jak cialo ludzkie, ale co sie nachodzilam za tym twarogiem
to moje.

[luccio1]

"Tatuś poszedł stanąć za rybami" -
- jak długo jeszcze będzie wiadomo, o co to chodziło?

Inne rzeczy też pamiętam doskonale. Zapach świeżej pasty do podłóg
ponad tydzień przed - bo pastowało się w maleńkich pokojach
wszystko - także miejsca pod ciężkimi meblami typu tapczan,
wersalka...
Obowiązkowe mycie okien - nawet gdy na polu było kilka stopni
poniżej zera.
Ubieranie drzewka na zmianę z kręceniem maku przez maszynkę do
mięsa - na drobniutkim sitku.
I Wigilia, której nie dawało się nigdy zacząć wcześniej niż o ósmej-
dziewiątej wieczorem. I pierwsza łyżka z barszczem, trzęsąca się w
ręce
(zmęczenie ustępowało dużo, dużo później - właściwie dopiero w Drugi
Dzień Świąt).

cytrusowy luxus

[mister1]

ten zapach pasty do podlog tez pamietam,pamietam tez zapach
obieranych pomaranczy, zazwyczaj tylko na swieta udawalo sie ten
owoc kupic (1 pamaranczka na osobe, niekiedy bywaly tez mamndarynki).

Twaróg tłusty

[luccio1]

Do sernika był potrzebny niekwaśny. "Trafienie" właściwego było
loterią - podobnie jak znalezienie transportera, w którym śmietana w
butelkach jeszcze się nie skwasiła.
I jedno, i drugie - nigdy nie było wiadomo kiedy, w którym sklepie...

[izabelski]

oraz zyczenia - Dosiego/Do siego/Do Siego roku

nadal nie znam pochodzenia tego swieckiego zyczenie Bozonarodzeniowego

[hajota]

Staropolskie.

"Do siego roku «dosłownie: do tamtego (przyszłego) roku - życzenia doczekania
następnego roku, składane na Nowy Rok"
(Uniwersalny słownik języka polskiego)
Tu więcej: www.obcyjezykpolski.interia.pl/?md=archive&id=46

[aankaa]

lata (świetlne) temu - w każdym oknie pokoju (teraz
zwanym "salonem", czyt: dużym/balkonowym) choinki
wczoraj/dziś wieczorem - ciemności (wyjechali ?)

Świeczki na drzewku

[luccio1]

Zawsze były i są prawdziwe: i w domu rodzinnym, i teraz w moim domu.
Zawsze towarzyszyły śpiewaniu kolęd późnym popołudniem albo
wieczorem - a jeśli nie śpiewaniu kolęd, to słuchaniu ich z płyt.
Dawniej zawsze starałem się dopalić świeczki do końca, tak by zgasły
same, bez dmuchania: koło maleńkiego błękitnego płomyczka chodziło
się napalcach; wydawało mi się, że gdybym taki ledwo drgający
płomyczek ostatecznie zadusił, chociażby nieostrożnym oddechem,
byłoby tak, jakbym kogoś zabił.
Oczywiście, czasem zdarzało się, że trzeba było gasić, i to szybko -
gdy płomyk z dogasającej świeczki pochwycił gałązkę - ale to
zdarzało się rzadko, w końcu: znam się na rozmieszczaniu świeczek
względem gałęzi i ozdób, wiem, że niektóre gałązki trzeba powycinać
zaraz na początku, inne poobłamywać później, gdy drzewko zacznie już
obsychać... Pamiętam, jak raz, jeszcze zanim zacząłem szkołę,
zbliżyłem za bardzo do dogasającej świeczki drewnianego
cepeliowskiego ptaszka - ptak był ciekawski i "za karę" opalił sobie
dziób. Potem przez lata myślałem, że ten ptak dawno temu przepadł -
aż 7 lat temu, wypakowując się po przeprowadzce, znalazłem go wśród
rzeczy zalegających na starym mieszkaniu piwnicę przez ostatnie 30
lat, spakowanych jeszcze przez Tatę - i teraz jest na moim drzewku
znów co roku, razem z czterema braćmi.
(Elektryczność była na naszym drzewku kiedyś - ale lampki zawsze
były upchane w głębi, blisko pnia; poza tym, gdy zapalaliśmy
świeczki na kolędy, lamki elektryczne przedtem gasiliśmy).

Chwila wytchnienia

[luccio1]

Chwila, w której świat zwalnia swój bieg.
W tamtych dawnych czasach mogłem to dobrze odczuwać dzięki układowi
ferii szkolnych:
20 albo 21 grudnia po raz ostatni - i "żegnaj, szkoło!" aż do dnia
po Trzech Królach, czyli najwcześniej 7 stycznia. Później, gdy Trzej
Królowie przestali być w kalendarzu dniem zaznaczanym czerwono,
ferie trochę się skróciły i do szkoły szło się 5, czasem 4
stycznia...
Zawsze jednak pozostawał nienaruszony spokojny okres między Bożym
Narodzeniem a Sylwestrem i Nowym Rokiem.
Tak samo było podczas studiów - tyle, że tutaj nad całym
świętowaniem wisiał cień sesji zimowej i poprzedzających ją zaliczeń
(w szkole zresztą również był cień - klasyfikacji przedokresowej;
jedno i drugie zaczynało się, z gwałtownym przyspieszeniem, około
połowy stycznia).
I teraz udaje mi się mieć "ferie Bożonarodzeniowe" - dzięki
konieczności likwidowania resztek urlopu za rok bieżący.

[czekolada72]

Zaczynało się od listu do Gwiazdki, pisanego zaraz po wizycie
Mikołaja, gdzie naczelnym punktem byly kilogramy mandarynek! To byl
nieziemski rarytas :)
potem - porzadki - najbardziej utkwilmi widok mojego taty
pastujacego podlogi
przygotowania w kuchni - tak, ze babcia i mama padały ze zmeczenia
choinka, z dlugimi cukierkami-paluszkami i austriackimi czekoladkami
w bajkowo-swiatecznych kształtach
kolorowe, niezwykle banki, od wujka, ktory miał wytwornie tychze
Wigilia i Swieta - gwar, szalenstwo, brak czasu - to juz nie wroci,
odeszły tamte czasy, na zawsze odeszli tamci Ludzie...