Zmniejszeni do rozmiarów owadziego świata...

[abepe]

Czytamy z pierwszakiem "Przygody Doktora Motyla", gdzie dzieci zmniejszone do rozmiaru kilku milimetrów muszą poradzić sobie na łące. 10,5 latek przejął książkę na jeden wieczór, przeczytał sobie i poleca. Naturalną kontynuacją książki będzie czytanie ramotek: "Cudownej podróży" i niedawno wznowionych: Gucio zaczarowanego i Doktora Muchołapskiego.

Wracając do "Dzieci doktora Motyla" podobają nam się ilustracje Przemysława Liputa, ale zgadzam się z opinią dr Czachorowskiego, że książka nie jest przyjazna dla oczu młodych czytelników, czcionka i interlinia jest zdecydowanie za mała. Mój prawie 7latek przeczytał część książki sam, ale chyba czuł się zmęczony, bo zażyczył sobie mojego czytania. Z drugiej strony - dobrze jest czytać z dzieckiem ze względu na pewien problem z podaniem fabuły, który opisuje także Alicja Szyguła na stronie Rymsa - autor chwilami stosuje skróty lub przeskakuje w inne miejsce akcji, przez co młodszy czytelnik może się nieco pogubić w treści. Czasem przydaje się wsparcie starszego czytacza.
W każdym razie moje dzieci zażyczyły sobie tej książki po audycji w tok fm z udziałem autora, a ostatnio ucieszyły się, gdy usłyszały go w Zagadkowej Niedzieli.

Lubicie przygody w krainie owadów, pajęczaków i innych drobniejszych stworzeń???

Tu wspomnę jeszcze Tobiego - milimetrowego bohatera żyjącego na drzewie i wśród traw.

[anna_mrozi]

O, świetnie, że tak szczegółowo o niej napisałaś. Zastanawiałam się nad tą książką, widząc jej zapowiedzi. Ale mam chyba uraz z dzieciństwa po "Calineczce" ;)

[abepe]

Właściwie więcej napisałam o stronie formalnej niż treści;) Moje dzieci uznały, że jest wciągająca. Streszczenia znajdziesz w podlinkowanych opiniach.

Bardzo jestem ciekawa czy łykną np. książkę Majewskiego. Jej język jest dość archaiczny. Ale strona graficzna bardzo pociągająca.

[steffa]

Podobała mi się okładka zadaje się, ale samej książki nie miałam w ręku.

[gopio1]

Lubimy, a jakże :-)
Tobi skradł nasze serca.

Bardzo podobał się też film Kochanie, zmniejszyłem nasze dzieci

Z filmów jeszcze Interkosmos, ale tu zmniejszyli dużo bardziej niż do owada.
Z książek - był jeszcze Tytus, Romek i Atomek - ale nie pamiętam która księga.

[abepe]

gopio1 napisała:

> Lubimy, a jakże :-)
> Tobi skradł nasze serca.

Moje też, o czym pisałam tutaj. Dzieci jeszcze przed lekturą.


> Bardzo podobał się też film Ko
> chanie, zmniejszyłem nasze dzieci
>
> Z filmów jeszcze Interkosmos, ale tu zmniejszyli dużo bardziej niż do owada.

Poszukam.

> Z książek - był jeszcze Tytus, Romek i Atomek - ale nie pamiętam która księga.

Mamy wszystkie:) Dzieci już szukają.

[mika_p]

A takie trochę większe ludziki to Pożyczalscy M.Norton i Nomowie T.Pratchetta.
Pratchett napisał jeszcze "Dywan", ale w ogóle nie pamiętam tej ksiażki i nie wiem, czy się nadaje dla dzieci.

[abepe]

mika_p napisała:

> A takie trochę większe ludziki to Pożyczalscy M.Norton i Nomowie T.Pratchetta.
> Pratchett napisał jeszcze "Dywan", ale w ogóle nie pamiętam tej ksiażki i nie w
> iem, czy się nadaje dla dzieci.


Mąż wspominał ostatnio, że chciałby "The Carpet People" w polskim tłumaczeniu podrzucić 10latkowi. Pewnie o to chodzi.

[abepe]

mika_p napisała:

> A takie trochę większe ludziki to Pożyczalscy M.Norton

To wpadliśmy w świat Pożyczalskich, a dokładnie wpadli moi synowie z tatą.

"Gucio" i "Muchołapski" czekają.

[dwellajna]

"Przygody Nieumiałka" Nosowa

[laemmchen79]

Bardzo polecam ukochaną z dzieciństwa, tyle, że trudno mi określić, dla jakiego wieku się nadaje, niestety dawno nie miałam w rękach - kto pomoże przyporządkować?:

jarmila09.wordpress.com/2012/10/22/niezwykle-przygody-olka-i-walerki/

[abepe]

Laemmchen - książka wydaje się dokładnie tego rodzaju o jaki mi chodzi, poza tym Grabiański!!

Tylko - proszę - wpisz tutaj tytuł, to pomaga, gdy ktoś korzysta z wyszukiwarki.

Ja dorzucam jeszcze "68 pokojów" - wprawdzie akcja nie dzieje się na łące, ale w muzeum, ale zmniejszeni bohaterowie spotykają muchę, albo pająka (nie pamiętam).

[laemmchen79]

Tak jest!

Korzystam z informacji na stronie To dla pamięci, bo jeszcze nie mam własnego egzemplarza (ale ten stan nie potrwa dlugo)
Tytuł: Niezwykłe przygody Olka i Walerki
Autor: Jan Łarri
Przedkład (z rosyjskiego): Janina Karczmarewicz-Fedorowska
Ilustracje: Janusz Grabiański

Cz. Miłosz o "Muchołapskim" i nie tylko

[abepe]

"...Niezwykłym zrządzeniem losu ciągnęło mnie do książek o zmniejszaniu się i oglądaniu świata innymi oczami...."

[abepe]

Mieliśmy kilka dni przerwy, więc dopiero dzisiaj skończyliśmy "Dzieci doktora Motyla". Ja miałam pod koniec poczucie, że tekst się zagmatwał, za dużo było nagłych przejść i skrótów, ale prawie 7latek stwierdził, że to teraz jest jego ulubiona książka.

"Muchołapski" i "Gucio" czekają już na nas w paczkomacie. Po przeczytaniu fragmentów zamieszczonych w "Dzieciach doktora Motyla" wiem, że te książki będą niezwykłą przygodą językową, zbliżoną do tego, co się przeżywa czytając dzieciom "Klechdy polskie":)

[laemmchen79]

abepe, dopiero dzisiaj zobaczyłam Twój wpis i przeczytałam artykuł i mam pytanie dotyczące języka każdej z tych powieści - wszystkie trzy (Doktor Muchołapski, Gucio zaczarowany, Cudowna podróż) powstały w bardzo podobnym czasie, czy pod względem języka, zwłaszcza dla współczesnego czytelnika, mocno się od siebie różnią? Cudowną podróż czytałam bardzo dawno temu, pozostałych dwóch książek nie znam, z góry dzięki za odpowiedź.

[abepe]

Laemmchen - sprawdzę. Jak pisałam przerwaliśmy trop "zmniejszonych" i wszystkie książki, o które pytasz jeszcze czekają na czytanie.
Podpowiem tylko, że Gucio jest teraz do kupienia w dedalusie. Muchołapski do niedawna był.
Już zasiadam.

[abepe]

Język wszystkich trzech książek jest pełen archaizmów, zdania - często długie, wielokrotnie złożone. Myślę, że zwłaszcza archaiczne słownictwo bardzo utrudnia czytanie w przypadku dzieci nie mieszkających w Polsce i nie zanurzonych na co dzień w języku polskim.

[laemmchen79]

Dziękuję serdecznie abepe, że sprawdziłaś i odpisałaś! Archaiczne słownictwo uważam za mniejszy problem, te dzieci są przyzwyczajone do tego, że zwłaszcza w trakcie czytania regularnie napotykają słowa, których nie rozumieją i które pojawią się w ich słowniku zaledwie kilka razy. Często też brakuje im doświadczenia, aby określić, czy chodzi o archaizm czy po prostu o rzadko używane i im nieznane słowo.

Natomiast złożona struktura gramatyczna zdań na pewno dla wielu takich dzieci będzie ogromnym wyzwaniem, zwłaszcza, jeżeli są to książki dla dzieci w wieku 7-10 lat.

Muchołapski i Gucio w sieci

[laemmchen79]

PS. A dla forumków o podobnych rozterkach, którzy mając na uwadze brak miejsca na swoich półkach chcieliby najpierw sprawdzić poziom wyzwania tych książek, polecam robiące wrażenie wydanie Muchołapskiego z 1890r. w zbiorach Cyfrowej Biblioteki UW (potrzebny czytnik formatu djvu)
ebuw.uw.edu.pl/dlibra/doccontent?id=7471&from=PIONIER%20DLF
natomiast Gucia znalazłam na stronie wolnelektury.pl
wolnelektury.pl/katalog/lektura/urbanowska-gucio-zaczarowany/

[abepe]

Zdania nie są dużo bardziej skomplikowane od tych, które można znaleźć i we współczesnych książkach. Myślałam o utrudniających archaizmach ze względu na to, żeby dzieci się ich nie nauczyły i nie używały ich mając poczucie, że to normalny język:) Myślę, że musisz więc ocenić sama w tych odnalezionych w sieci tekstach. Daj znać, jak to ocenisz, bardzo jestem ciekawa wniosków.

[laemmchen79]

A jednak nie ocenię. Muchołapski mnie wciągnął, ale jednak nie potrafię na obecną chwilę ocenić, czy ten język, faktycznie wyraźnie charakterystyczny, zostanie przyjęty. Na obecną chwilę wydaje mi się, że z pomocą rodzica - tak. Sprawdzę jeszcze Dzieci doktora Motyla, o których pisalaś, że Twój 7-latek sobie poradził - tzn. zdaję sobie sprawę, że poziom językowy Twoich dzieci niespecjalnie nadaje się na odnośnik dla np. dzieci emigracyjnych, ale jestem ciekawa, jaki poziom archaizmu jest zjadliwy dla 7-latka (mając oczywiście odpowiednie na uwadze:-).

Z moich rozmów z rodzicami starszych i intensywnie czytających dzieci niemieszkających w Polsce pamiętam, że - pewnie tak, jak dzieci w Polsce - dla fabuły dzieci potrafiły przegryźć się przez trudne czy nawet bardzo trudne językowo - zdaniem rodziców - pozycje, chociażby Władcę Pierścieni (ale tu akurat dziecko znało wcześniej książkę i film w innej wersji językowej, więc zadanie było zdecydowanie ułatwione).

Jako, że lubię korzystać z wyszukiwarki:-), to nie omieszkam odnaleźć wątku w odpowiednim czasie i opisać rezultat.

[laemmchen79]

>książka wydaje się dokładnie tego rodzaju o jaki mi chodzi, poza tym Grabiański!!

abepe - gdybyś kiedyś faktycznie przeczytała, to napisz proszę, dla dzieci w jakim wieku Twoim zdaniem książka się nadaje - i oczywiście, czy spodobała Wam się

[plater-2]

Pamietam z dziecinstwa. Mysle, ze 10-12 lat.

[laemmchen79]

Zguba Michałka Julii Hartwig z ilustracjami Gabrieli Cichowskiej, wyd. StudioEmka



Wątek zmniejszenia do rozmiaru drobnego owada i podróż z biedronką po łące, ale przede wszystkim książka porusza temat utraty dobrego humoru u małego, 5-letniego chłopca - chłopiec pewnego dnia budzi się marudny, nudzi się, nie wie, dlaczego wpadł w taki męczący go i mamę nastróg - w poszukiwaniach dobrego humoru posztanawia pomóc mu biedronka, po zmniejszeniu się Michałka do wielkości owada razem wyruszają na poszukiwania, spotykają różne owady i zwierzątka i wspólnie zastanawiają się, czym dobry humor właściwie jest. Ta poetycka opowieść ma dość zaskakujący, wywołujący uśmiech, koniec.

Wspaniała recenzja książki na blogu kokonfantazji.blogspot.de i również tam znalazłam informację o bajce-grajce