KOCHAM CIĘ TĘSKNIĘ MOJA KSIĘŻNICZKO

[pati03]

Już 4 miesiące jak cię nie ma moja księżniczko.Jest mi bardzo ciężko,nikt nie
chce ze mną o Tobie rozmawiac bo wie że ja zaraz będę płakac.Nie mogę sobie
dac rady.Ciągle myślę że zadzwonią ze szpitala żebym po Ciebie
przyjechała.Jak mama życ.Byłaś po II etapie HLHS i się nie powiodło,a tyle
dawali nadzieji że będzie ok.Co się stało jak życ i jak mam sobie to
wytłumaczyc.KOCHAM CIĘ MOJA PYSIUNIO.
MAMA
Śwatełko dla Mojej księżniczki (*)(*)(*)(*)(*)(*)(*) i
dla innych aniołków
www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec493.htm

[anajka]

(*) (*) (*)

[olanowak24]

(*) (*) (*) DLA TWOJEJ KSIĘŻNICZKI

[pati03]

Dlaczego tak jest,że tracimy swoje dzieci,przecież one dopiero co na świat
powinny iść a już ich niema.Jestem bardzo zła i smutna tak bardzo mi Ciebie
brakuje księżniczko.
KOCHAM CIĘ
To dla Ciebie (*)
I dla wszystkich aniołków w niebie (*)

[borowinka]

[*]

[madzia8310]

Tak bardzo mi przykro...
Pamiętam wątek na forum "wrodzone wady serca" kiedy malutka była w szpitalu.
Tak bardzo trzymałam kciuki!!! Ona powinna żyć...wszystkie aniołki powinny być
przy rodzicach...to straszne że tak się dzieje!!!!
Zapalam (*) dla Patrcji.~..
Życzę dużo siły!!
Przytulam
Magda mama Filipa (TGA,PS)

[pati03]

KOCHAM CIĘ PATISIU MOJA KRUSZYNKO
Mama
Dla Ciebie (*******)
I dla wszystkich aniołków (*)

[madzia8310]

mała dziewczynko...tak mi przykro...pamiętam o Tobie
(*****)

[martica5]

DLA, TWOJEJ KSIĘZNICZKI NAPISZ NA POCZTE
(*****)
mARTA ,MAMA ANIOŁKA IGORKA

[pati03]

napisałam

[pati03]

Dzisiaj mija 14 miesięcy jak cię urodziłam moja księżniczko a od 20.02.07 już
jesteś aniołkiem jak mam się z tym pogodzić co zrobić.Bardzo mi ciebie brakuje
bardzo tęsknię KOCHAM CIĘ
Mama to dla Ciebie (*)
i dla was aniołki (*)

[danusia1958]

Dla Patrysi (*)(*)(*)

babcia Aniolka Natalki i Julki 15 mcy
natalkadanusia.blog.onet.pl/

ROZUMIEM CIĘ...

[bamastu]

Wiem, że jest ci ciężko... Nam też... Niedługo będzie rok, odkąd odszedł nasz
Jakubek - pustka jest ogromna i nikt nie jest w stanie jej zapełnić. Mi rodzina
powtarza, że czas zapomnieć - NIE! my NIGDY nie zapomnimy i nie przestaniemy o
nim rozmawiać...
A teraz - codziennie staram się być u mojego okruszka, ale czasami się nie da
byc codziennie... Nie umiem się z tym pogodzić, chociaż powtarzam sobie, że
może lepiej, że nie cierpi i tak dalej... Ale to tylko słowa, które szybko
ulatują, a ja dalej czuję się tak samo źle...
Kiedy co jakiś czas ktoś dewastuje grobik naszego dzieciątka serca nam się
rozpadają, ale staramy się żyć dalej... Tylko jak długo??? NIE wiem...
Jakubek już do mnie nie przychodzi... Jak bywał czasami było mi lepiej, ale już
go nie widuję... Mam nadzieję, że pamięta o okropnej mamusi i kochanym
tatusiu...

Trzymaj się, a jak chcesz pogadać - pisz... Wiesz, że zawsze chętnie odpowiem.