Wizerunek doktorantki

[sjudo]

Czy zastanawiali(ły)ście się kiedyś, jak przez osoby z zewnątrz, niezwiązane
ze środowiskiem akademickim, postrzegane są doktorantki? Jak wynika z rozmów
przeprowadzonych z ludźmi, a także z własnych obserwacji, zdaje się panować
pewien stereotyp, chyba nie do końca niesłuszny.
A więc, taka pani doktorant, to w 9-ciu przypadkach na 10:
- większość dnia spedza w uczelnianej bibliotece/laboratorium (wieczorem kuje
w domu);
- zazwyczaj ma ponadprzeciętną nadwagę (cellulitis to u drantki norma), nosi
grube szkła, ubiera się, delikatnie mówiąc, mało "trendy" - ogólnie ujmując,
jest niezbyt atrakcyjna;
- na ogół ma jakiegoś bardzo przeciętnego, sztywnego chłopaka/męża (niektóre
nie mają nikogo);
- o dziewczynach-imprezowiczkach, niezajmujących się nauką, ma na ogół zdanie
bardzo negatywne, co często wynika z kompleksów wobec nich (chociażby
daltego, że nie-kujonki cieszą się zazwyczaj większym powodzeniem u płci
brzydszej);
- nawet jeśli się do tego nie przyznaje, to często jedzie na psychotropach i
innych środkach umożliwiających jej w miarę normalne funkcjonowanie;
- jak już się taka obroni, to zaczyna się jeszcze bardziej wywyższać
(wcześniej i tak była bardzo wyniosła).
Dopiszę, jak mi coś jeszcze przyjdzie do głowy.

[dyndu_dyndu]

HAHAHAHAHAHAHAHAAHA!
DOBRE!!!!!!
A czemu nic nie piszesz o panach doktorantach? :-)

Na moim wydziale chlopcy (studenci) zawsze kochali się w
doktorantkach...Niektórym nie przeszło do dziś.

[sjudo]

dyndu_dyndu napisał:
>
> HAHAHAHAHAHAHAHAAHA!
> DOBRE!!!!!!
> A czemu nic nie piszesz o panach doktorantach? :-)

Bo ten temat był już wałkowany:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16566&w=32827618 :)

> Na moim wydziale chlopcy (studenci) zawsze kochali się w
> doktorantkach...Niektórym nie przeszło do dziś.

A vice versa, tzn. czy doktoranci też upatrywali obiektu swoich westchnień
wśród studentek?

[dyndu_dyndu]

Jasne, w niektórych przypadkach skończyło się ślubem. C'est la vie.

[rilian]

zaczęło się zmienianie nicków? jakoś nie pamiętam "sjudo"

[krasnoludek_zadyszek]

[Chyba robię sylwestrowy come back na forum. Wcześniej jakoś zapał mi minął]

Bardzo mi się podobała ta wizja doktoratki. Jest naprawdę urocza i ciekawa,
tylko że niektóre fragmenty wydają mi się mało stereotypowe własnie. W ogóle
nakręciło mnie to do rozwijania/ modyfikowania tego wspaniałego wizerunku. I tak:
>A więc, taka pani doktorant, to w 9-ciu przypadkach na 10:
>>- większość dnia spedza w uczelnianej bibliotece/laboratorium (wieczorem kuje
>>w domu);>
No jasna rzecz. A jeszcze trzeba dodać, że angażuje się w jakieś idiotyczne
konfy, na których jest odpowiedzialna za np. kwaterowanie gości zagranicznych
albo przywożenie ich z lotniska na własny koszt, albo jest darmowym tłumaczem
dla promotora (heh, własnie zdałam sobie sprawę, że MAM taką koleżankę, już
doktora, kompletnie naukowo zahukaną dziewczynkę... ależ jestem złośliwym potworem!)

>>zazwyczaj ma ponadprzeciętną nadwagę (cellulitis to u drantki norma), nosi
>>grube szkła, ubiera się, delikatnie mówiąc, mało "trendy" - ogólnie ujmując,
>>jest niezbyt atrakcyjna;
O, i tu nasze wizje się rozmijają. Mnie się zdawało, że drantki wg stereotypu są
raczej wychudzonymi okularnicami w nietwarzowych swetrzychach, garbaciejące od
noszenia ciężkich tomów... nie ma mowy, żeby nadwaga była cechą doktorantki!
Nadwaga jest moją cechą, a ja nigdy nie pasuję do zadnych stereotypów:))
Zresztą, czym drantka ma się tak upaść, co? Papierzyskami? Przecież one są bidne
jak myszy kościelne, nie zapominajmy o takim ważnym punkcie! [ja kształtu
barokowych aniołków nabrałam we wczesnym dzieciństwie, kiedy nie zamierzałam
robić doktoratu, tylko pracowac w sklepie, zdaje się:)]

>>na ogół ma jakiegoś bardzo przeciętnego, sztywnego chłopaka/męża (niektóre
>>nie mają nikogo);
Racja, racja! Trzeba jeszcze dodać, że te, co nie mają nikogo, dzielą się na dwa
typy:
a) "wamp wydziału" - próbują poderwać niemal wszystko, co nosi spodnie, od
studenta do szatniarza, a czynią to podobnie jak Jon z "Garfielda", i podobne
mają sukcesy, i wydaje im się, ze nikt niczego nie widzi;
b) "sierotka doktorancka" - chlipią w nocy w podusię, czytają łzawe powieści i
zakochują się beznadziejnie i bez szans w żonato-dzieciatym wykładowcy filozofii
na przykład, w wyniku czego zmieniają temat dratu na bliski zainteresowaniem
lubego, oczywiście robią to za późno, oczywiście nie zdążają napisac w terminie
i oczywiście ukochany, nieświadomy niczego zmienia na przykład uczelnię i
tragedia gotowa;
oba typy mogą ulegać modyfikacji "zimna naukowa profesjonalistka" - drantka
pilnuje się bardzo, żeby na co dzień nikt nie zauważył miotającej nią burzy
uczuć i twierdzi, ze jej powołaniem jest naukowy celibat. W ogóle wg stereotypu
jakikolwiek szczęśliwy związek naszej bohaterki to dewiacja i ewnenement.

>>o dziewczynach-imprezowiczkach, niezajmujących się nauką, ma na ogół zdanie
>>bardzo negatywne, co często wynika z kompleksów wobec nich (chociażby
>>daltego, że nie-kujonki cieszą się zazwyczaj większym powodzeniem u płci
>>brzydszej)
Zgoda. Ale jeszcze trzeba dopisać ich całkowitą abnegację w kwestii imprez,
spotkań nienaukowych i w ogóle cały szafaż kujonki w stylu podstawówkowym.

>>nawet jeśli się do tego nie przyznaje, to często jedzie na psychotropach i
>>innych środkach umożliwiających jej w miarę normalne funkcjonowanie;
>>- jak już się taka obroni, to zaczyna się jeszcze bardziej wywyższać
>>(wcześniej i tak była bardzo wyniosła).
W mojej wizji nawet nie ćpa, ale narkotyzuje sie za to zapachem fiszek
blibliotecznych. A co do wyniosłości - pełna zgoda, oczywiście nienawidzi potem
większości studentek (bo ładniejsze), studentów (bo jej nie podrywają),
współkolegów (bo zabierają etaty), naukowców z wyższym stopniem (bo blokują
młodych pracownikow naukowych)... Ona w ogóle nienawidzi całego świata, jest
skrzywiona i ma za złe.

Nie wiem, co mnie dziś naszło, może w ostatni dzień roku doktorantki robią się
jeszcze bardziej złośliwe niż zwykle? To też należy do stereotypu?:))

[niebo.nad.berlinem]

sjudo napisał:

> Czy zastanawiali(ły)ście się kiedyś, jak przez osoby z zewnątrz, niezwiązane
> ze środowiskiem akademickim, postrzegane są doktorantki? Jak wynika z rozmów
> przeprowadzonych z ludźmi, a także z własnych obserwacji, zdaje się panować
> pewien stereotyp, chyba nie do końca niesłuszny.
> A więc, taka pani doktorant, to w 9-ciu przypadkach na 10:
> - większość dnia spedza w uczelnianej bibliotece/laboratorium (wieczorem kuje
> w domu);
> - zazwyczaj ma ponadprzeciętną nadwagę (cellulitis to u drantki norma), nosi
> grube szkła, ubiera się, delikatnie mówiąc, mało "trendy" - ogólnie ujmując,
> jest niezbyt atrakcyjna;
> - na ogół ma jakiegoś bardzo przeciętnego, sztywnego chłopaka/męża (niektóre
> nie mają nikogo);
> - o dziewczynach-imprezowiczkach, niezajmujących się nauką, ma na ogół zdanie
> bardzo negatywne, co często wynika z kompleksów wobec nich (chociażby
> daltego, że nie-kujonki cieszą się zazwyczaj większym powodzeniem u płci
> brzydszej);
> - nawet jeśli się do tego nie przyznaje, to często jedzie na psychotropach i
> innych środkach umożliwiających jej w miarę normalne funkcjonowanie;
> - jak już się taka obroni, to zaczyna się jeszcze bardziej wywyższać
> (wcześniej i tak była bardzo wyniosła).


no niestety, taki jest stereotyp, zgodnie z którym ładna kobieta nie może być
jednocześnie mądra... no i jest jeszcze stereotyp drugi: asystent nie może być
sympatyczny:) wynika z tego niestety, że każda kobieta doktorantka jest
paskudną, sfrustrowaną swoją niską pozycją na uczelni babą:)))

całe szczęście są jeszcze doktoranci mężczyźni:)))))