do mam licznych córek

[hedonka]

z prośbą o radę, o pomoc, sama nie wiem...
ja się właśnie dowiedziałam, że będzie trzecia dziewczynka i jakoś mi z tym
smutno, bo chyba chciałam synka. Mam jednego. I mam poczucie, że jakoś łatwiej
mi go chować, niż dziewczyny, że mniej się go czepiam, mniej się przejmuję,
mniej o niego martwię. Z moją mamą nie miałam i nie mam dobrych układów i
czasem w kontakcie z córami czuję brak wzorca i bezradna jestem i zagubiona.
Jednocześnie nie wyobrażam sobie bez nich.
Głupio mi pisać to wszystko. Jasne, że wiem, że powinnam się cieszyć, że
zdrowe i już. No ale jak tu nie napiszę, to gdzie

[aska1972]

Chyba też miałam takie odczucia jak Ty. Mam 5 córek i za każdym następnym razem
było oczekiwanie, ale jakoś tak się przyzwyczaiłam, że będzie dziewczynka, że
jak w 6 ciąży okazało się że chłopak to nie mogłam uwierzyć do samego porodu.
Kocham moje córy bardzo bardzo, a jednak twierdzę, jak Ty, że chłopcy są jakoś
mniej skomplikowani

[karolina_w_gazecie]

Jeżeli chłopcy są "mniej skomplikowani" to nie wyobrażam sobie JAKIE
miałyby być dziewczynki ))
Wprawdzie nie jestem mamą licznych córek , ale powiem tylko -
ciesz się, Hedonko, ciesz ))
A Twoje poczucie, że łatwiej jest chować chłopca może wynikać z
tego, że masz tylko jeden egzemplarz. W masie stopień skomplikowania
wzrasta drastycznie

[aska1972]

Karolina, strasznie fajnie to napisałaś )) hehehehehe, ale....
wyobraź sobie np. zespół napięcia przedmiesiączkowego razy 3, idzie oszaleć. Albo co "...co ja mam na siebie włożyć..."
Chłopaki z wiekiem robią się spokojniejsi a u dziewczyn jest wprost odwrotnie. Mam takiego co ma 18 lat, który jako dziecko był na maxa wybijokno, a teraz jest naprawdę spokojny. Wytrzymaj jeszcze trochę

[nordynka]

Hedonka, jak ja Cie rozumiem. Podobnie jak Ty nie mam zbyt dobrych
relacji z mamą i wciaz sie boję, ze przerzucam to na corke (jedyną
jak na razie. Krzysia (drugie dziecko) latwiej mi sie wychowywalo
i w ogole jest z tych spokojniejszych, usluchliwych, ale Wojtus juz
mi bardzo przypomina zachowaniem i temperamentem Martusie, wiec
odczucia, ze latwej wychowywac chlopcow moga byc malo miarodajne.
DZiewczyny sa tez fajne, hehehe. Zreszta nie masz wplywu na plec,
wiec nic innego nie pozostaje jak zaakceptowanie dziewczynki i
nadzieja, ze bedzie łatwa w obsludze), pozdrawiam, Ewa

[domagda]

Hedonka, ja nie mam porównania, bo mam same córki, ale ja nie narzekam.
Bardzo ciekawie wychowuje się dziewczynki, jedyne, co zauważam, to chyba więcej
lęku o dziecko dorastające, ale czy mamy chłopców nie mają stracha, że ktoś
skrzywdzi ich syna? Chyba też mają.

Moja najmłodsza córeczka ma dwa tygodnie i bardzo się cieszę, że jest z nami.
Czy chciałabym, żeby była chłopcem? Nie myślę w tych kategoriach. Jest nowa
dziewczynka, nowe wyzwanie, nowe zadanie- opieka, pielęgnowanie, pomoc w rozwoju
temu właśnie człowiekowi. I oczywiście miłość. Takie dostałam zadanie i staram
się z niego wywiązać.

[mama5plus]

karolina_w_gazecie napisała:

> Jeżeli chłopcy są "mniej skomplikowani" to nie wyobrażam sobie
JAKIE
> miałyby być dziewczynki ))

)
Dla mnie w sumie odwrotnie. Moze nie w sensie ze mniej czy bardziej
ktoras plec skomplikowana ale po 4 corkach energia jaka rozpiera
mojego 5latka (bo 2latek jeszcze w miare poki co pomijajac zapedy
werbalne-gadula straszliwy)...no coz, to jednak zupelnie inny aspekt.
Szczesliwie ogrod pod nosem. Moze sie tam wyszalec w kazdej chwili,
wybiegac z psami, powspinac, pojezdzic na rowerze, wyskakac i wraca
juz zdecydowanie spokojniejszy. Ech ten testosteron.
Nie wyobrazam sobie jednak wychowywania chlopcow w bloku. Tak jak
sobie nie wyobrazam wychowywania w bloku szczeniat rasy co bardziej
energicznej.

[rycerzowa]

Odwieczny dylemat - lepiej z synem czy z córką.

Z synami niby więcej kłopotów, nie uczą się, wisusują, ale rzeczywiście mniej
stresów, bo wiadomo, facet ma społeczne przyzwolenie na bycie wisusem.
To wszystko w odniesieniu do dzieci małych i dorastających.

Jak dorosną - lepiej mieć córki.
Mówię o zwyczajnych układach rodzinnych.
Chłopak, nawet tzw. dobry syn, idzie całkowicie za swoją babą. I to jest zdrowe,
dobre i naturalne.
Z córką więź jest zawsze bliższa, szczególnie gdy urodzi dziecko.

Mój ojciec był dumny ze swych dwóch udanych synów. Mnie i siostrę traktował jako
maskotki.
Ale pamiętam, gdy był już stary, rozmawiał z sąsiadem, który oczekiwał na
urodzenie dziecka, i marzył o synu.

"Oj, durni my, durni, marzymy o synach. A zobacz, mam dwóch synów. I co?
Przyjdą, o polityce pogadają, podrinkują, i pójdą.
A córki? U jednej mieszkam, jestem wśród swoich. Druga przyjeżdża, lekarstwa
załatwi, ulubione potrawy przywiezie, poduszkę elektryczną domyśli się kupić,
siądzie blisko, przytuli się, spyta 'tato, boli cię?'. Tylko córki, sąsiedzie,
tylko córki".

Mam 3 córki!

[zebra12]

Gdy się dowiedziałam o trzeciej ciązy to byłam załamana. Nie płcią,
tylko samym faktem. Ponieważ mąż mnie bardzo krzywdził, czułam
niechęc do płci przeciwnej. Ucieszyłam się więc, że to będzie
córeczka. I jest przekochana!

[dodadada]

Moich córek nie zamieniłabym na żadnego chłopca - są moje i
najkochańsze. Każda ma inny charakter - każda ma w sobie "coś" czego
nie mają jej siostry. Każda inaczej się howała. Nigdy nie patrzyłam
na moje dziecko pod kontem płci - dla mnie to po prostu dziecko. Nie
rozumiem idiotycznych haseł niektórych ludzi : "czas na syna." A
którą niby miałabym zamienić? Najstarszą, średnią czy najmłodszą?
Życzę wszystkim bezwarunkowej akceptacji płci waszych dzieci.
Pozdrawiam Dorota - mama 3 córek i może czwartej - ale to wie póki
co tylko Ten u góry.

[hedonka]

Bardzo Wam dziękuję dziewczynki, jesteście mądre i kochane. A ja spokojnie
dojrzewam (a może dorastam?)do mojej córeczki...

[1tuta]

Ja też mam same córki (3) i myślę, że to naprawdę jest fajne (córki rzeczywiście
częściej są bliżej rodziny). Jak byłam w drugiej i trzeciej ciąży wszyscy
życzyli mi syna i byli bardzo rozczarowani, że znów dziewczynka. A tak a propos
starszych ludzi: moja babcia (87 lat) uwielbia mężczyzn, ale jak dowiedziała
się, że będę mieć trzecią córkę, to powiedziała, że bardzo się cieszy, bo
dziewczynki są bardziej rodzinne. No i słodziutkie!

Mam trzy córki

[bazylia_am]

I jestem z tego powodu najszczęśliwsza na świecie. Ani przez chwilę nie marzyłam
o synku czym wzbudzaliśmy z mężem zdziwienie w otoczeniu. Ja wręcz liczyłam na
trzecią babę ))