Wszystkich Swietych

[mon101]

Czy i jak obchodzicie dzien Wszystkich Swietych jesli, tak jak ja, nie macie
grobow swoich bliskich w kraju , w ktorym mieszkacie? Ja jade w tym roku do
Polski, ale to pierwszy raz po wyjezdzie, czyli po wielu latach. Pamietam, ze
w dziecinstwie zawsze jezdzilismy przez pol Polski na groby dziadkow, bylo to
dla mnie tak oczywiste, ze gdy bylam studentka i rodzice nie mogli pojechac,
pojechalam tam sama, czym bardzo wzruszylam mojego ojca. Dziadkow nie znalam,
umarli w czsie wojny, moj drugi dziadek zginal w Katyniu, dopiero teraz mamy
tablice. Tutaj w Szwecji zawsze we Wszystkich Swietych zabieralismy ze soba
dzieci i szlismy na cmentarz zapalic znicze w "lesie pamieci", gdzie
rozsypuje sie prochy. Stawalismy tam chwile w ciszy i dumali. Jest to dla
nich teraz tradycja, zawsze idziemy razem na pobliski cmentarz, niestety lezy
na nim teraz juz dwoch kolegow starszego syna. Zapalamy na ich grobach znicze
i potem milczymy chwile w lesie pamieci.....

[st0krotka]

tutaj nie obchodze, z Polski pamietam, jak marzlam w tym dniu i moja mame,
mowiaca: 'a nie mowilam zebys zalozyla cieplejszy sweter / kurtke / buty' i
kazdego roku bylo dokladnie tak samo
zimna nie znosze, moze dlatego nie lubilam tego swieta, do tego atmosfera
swieta byla jakas taka smutna.

[yatzekalexander]

tez tu nie obchodze
ale podobaly mi sie te znicze palace sie wieczorem

[viki2lav]

a mnie to zawsze zloscilo, ze myli sie dzien wsz. swietych z dniem zadusznym,to
co powinno byc wielkim swietem, bo wszyscy swieci naraz, jest smutnym dniem
zadumy nad tym jak malo myslimy /generalizuje!!/o naszych zmarlych bliskich.
dla mnie te chryzantemy zlociste sa zupelnie bez sensu!

[triskell]

Jako dziecko zawsze bardzo lubiłam te wieczorne wyprawy na cmentarz, bo jak
dorośli rozmawiali, to szło się pod taki duży krzyż, gdzie było mnóstwo świeczek
i pełno innych dzieci i bawiło się woskiem. Pamiętam jak dziś, jak jakiemuś
dziecku płaszczyk się zaczął palić.

Potem, gdy miałam 9 lat, urodziła się moja siostra no i 1 listopada to dla mnie
od tej pory przede wszystkim Magdy urodziny .

Jak tu świętuję? Dla Pogan też to jest święto, Samhain. Od dwóch lat z tutejszą
grupą pogańską obchodzę je w sposób, który bardzo kojarzy mi się ze słowiańskimi
Dziadami, a mianowicie "dumb feast" ("niema uczta" - bo odbywa się w ciszy), na
którą uczestnicy przynoszą zdjęcia przodków i innych drogich im zmarłych istot,
trochę sobie wzajemnie o nich opowiadają, a następnie (tu właśnie następuje ta
"cicha" część) spożywają odrobinę ulubionej potrawy tej osoby, symbolicznie się
z tą osobą dzieląc.

[frankie36]

Trskell przypomina mi to zwyczaje prawoslawne bodajze,gdzie przynosi sie
ulubione potrawy na grob zmarlego .Pamietam czytalam kiedys fantastyczna
ksiazke,szlag mnie trafi aze nie pamietam autora,opowiesc dotyczyla biednego
rosyjskiego cyrkowca i wlasnie tam sie dowiedzialam jak biedota rusza na
cmentarze wieczorem zadusznym i zjada potrawy z grobow,pierogi,bliny.

Jako dziecko pamietam widzialam cukierki na grobach malych dzieci(na LItwie i
Bialorusi).A pare tygodni temu ogladalam reportaz o dzieciach z Bieslanu i
dzialo sie tam to samo,ludzie stawiali przed zdjeciami kubki z woda,zaosili
picie na groby,jakoze w bieslanskiej szkole ludzie przed smiercia byli
strasznie spragnieni.Mala dziewczynka upiekla ciasto i kawalek zaniosla nagrob
swojej mamy,strasznie mnie to wzrusza...

[gherarddottir]

To o czym pisze Triskel i Frankie to takze zwyczaj Romow czyli Cyganow -
przynosi sie na cmentarz jadlo i picie i odbywa sie uczta przy grobie.
Ja osobiscie lubie swieto zmarlych - normalnie ciezko mnie zaciagnac na
cmentarz, ale w to swieto z checia ide "porozmawiac" z tymi ktorzy odeszli,a
byli mi bliscy.
pamietam, ze jak mieszkalam w Polsce i np wydarzylo sie cos z czego sie
cieszylam to latalam do taty na grob i mu o tym mowilam
Moja babcia dokad zyla zawsze na swieta kladla na grobach oplatki i stawiala
lampki.
Tu w Norwegii nie obchodze tego swieta - tzn troche mnie z rytmu wytracaja
dzieciaki ktore od rana laza od domu do domu przebrane za wampiry i chca
cukierkow, najblizszy grob bliskiej osoby jest 800 km na polnoc Norwegii wiec
raczej nie moge odwiedzic.

[ampolion]

Jest All Saints i jest All Souls. 1 i 2 listopada.
www.suite101.com/article.cfm/675/10256
Tako rzecze Ameryka.

[monhann2]

Bardzo przezywam kazdego roku, ze nie moge byc w ten dzien w Polsce na grobach,
zwlaszcza na jednym, bliskiej mi i mojej rodzinie osoby. Idziemy tego dnia do
Kosciola, mimo, ze z reguly chodzimy rzadko, zapalamy wtedy po zniczu przy
olbrzymim krzyzu, ktory wlasnie w takim celu tam stoi i chwila modlitwy czcimy
ten dzien. Bardzo chcialabym w ten dzien byc w Polsce, moze nawet bardziej niz
na Swieta...

[wiedzma30]

1 listopada to urodziny mojej siostry...

A jezeli chodzi o swieto, to zawsze chodzilismy na cmentarz w dzien i pozniej
drugi raz jak bylo ciemno - bylo jakos niesamowicie.
Kilka lat temu jeszcze jezdzilismy na groby pradziadkow i pra-pra pra...

W ubieglym roku bylo moje pierwsze swieto tutaj... Smutne...

[triskell]

wiedzma30 napisała:
> 1 listopada to urodziny mojej siostry...

Ej, no chyba nie mamy _tej_samej_ siostry??? :-o

Jak napisałam powyżej, to również urodziny mojej .

[cuciolo]

Na wszystkich swietych chyba jade od tesciow wiec i tak bede miala prawie
zaduszki cha cha cha bez odwiedzania grobow
Jakos nie tesknie za tym swietem i zawsze bylo mi zle jeszcze w Polsce jak
szlam 1 listopada na zielonogorski cmentarz. Moze naprawde dlatego ze poza
dziadkami mialam i znajomych i kolegow tam pochowanych?

[bergo1]

To bedzie moj drugi 1 listopada po za POlska - tak sie sklada, ze 2 razy bylismy akurat w POlsce i mezowi podobala sie tamta atmosfera. W Norwegii zapalaja znicze na grobach w wigilie Bozego Narodzenia.

Nie uznajcie mnie za nieczula, ale to swieto mnie nigdy jakos specjalnie nie poruszalo. Zapewne z racji mlodego wieku i tego, ze nie doznalam smierci bliskich mi osob.

Swieto to kojarze glw z porzadkami na grobie prababci jakis czas wczesniej; z mama, ktora przed godz 7 rano jezdzila na cmentarz w z kwiatami i galazkami swierku (zanim policja zamknela droge), a potem wieczornym spacerem z ojcem (jako dziecko) a w latach pozniejszych z kolegami ze szkoly. Dla mnie byl to dzien gdzie sie zawsze spotykalo mase znajomych.
Zawsze wieczorem na zakonczenie odbywalo sie spacer na Cmentarz Zasluzonych na Peksowym Brzysku - (Makuszynski, Witkacy, Chalubinski itp).
I ten ziab.... zapach wosku.......

[jan.kran]

Nigdy specjalnie nie brakuje mi Bożego Narodzenia czy Wielkanocy poza Polską.
Natomiast co roku robi mi się tak saremno pierwszego listopada...

Święto to zaczynało się u mnie w domu kilka dni wcześniej. W domu pojawiały
się znicze , rożznokolorowe chryzantmy, własnoręcznie układane wieńce.

Planowanie co na który grób ( zawsze okazywało się że wszystkiego było w
nadmiarze ).
Potem pierwszego listopada podjeżdźał sąsiad taksowkarz i wiózł nas około 20
kilometrów na mły wiejski cmentarz podwrocławski.

Już od kilku dni a nawet tygodni rodziny uprzątały i upiększały swoje groby.

Każda Rodzina stawała koło "swojego " grobu , w naszym przypadku to był grób
Babci a potem mojego Taty.
Babcia sobie zażyczyła żeby NIE być pochowaną razem z Dziadkiem ))
Tato do swojego Ojca nie miał estymy więc grob Babci był punkten centralnym.

Najpierw się upiększało swoj grób a potem ze zniczami odwiedzało zaprzyjaźnione
groby.
Na tym cmentarzy byli pochowani ludzie którzy z kilku kieleckich wiosek
przenieśli się na " zachod" i niemalże każdy był spokrewniony albo skoligacony.
Dla mnie jako dziecka to było niezwykła uczucie jak przychodzili obcy ludzi,
rozmawiali z Rodzicami ,wspominali rózne wspólne przeżycia.
Ja byłam " córką Tadzika " i "panną z rodziny X " i to było ważne dla tych ludzi.
Dla niektorych to spotkanie na cmentarzu było jedyne w całym roku i stanowiło
okazję do porównania jak dzieci urosły , opowiedzenia co się w ich życiu zdarzyło.
Potem Ksiądz odprawiał mszę na cmentarzu .
Do najbliższego czerwonego autobusu było kilka kilometrow i przez wiele lat tę
droge odbywaliśmy na furmance co dla mnie było niezwykłą atrakcją.
Zawsze zabieraliśmy ze sobą jakichś gości , w domu było masę jedzenia i alkoholu
trochę .
Odbywały się wspominki o tych którzy odeszli , bardzo często okraszone wybuchami
śmiechu bo ta cała kielecka ekipa przesiedlona na zachód to był zbiór niezłych
indywidualności.
Scena z krową z " Samych Swoich " też się zdarzyła w tej ogromnej
zaprzyjaźnionej i spokrewnionej grupie.
Bardzo mi tego Święta brakuje...
|Kran.

[mon101]

Ja myle zaduszki i wszystkich swietych, jestem ignorantka religijna, u nas w
domu mowilo sie Wszystkich Swietych. Dla mnie to swieto kojarzy sie z zapachem
lisci na cmentarzu, mgla i lunami nad wiejskimi cmentarzami. To dzien, w ktorym
mysle o tym ze mam korzenie, ze ta tablica katynska i opolski cmentarz to czesc
mojej historii. Chcialabym zeby moje dzieci tez tak czasem z zaduma spojrzly w
przeszlosc i pamietaly, ze "nie wypadly sroce spod ogona"

[demonka7]

Wczoraj ogladalam reportaz o ciekawych wynalazkach. I jeden szczegolnie mi sie spodobal. Byla to taka
ekologiczna urna (jak sie tlumaczy "biodegradable"?) w ktorej sklada sie prochy zmarlego, nastepnie
wsadza sie nasionko, umieszcza sie to w ziemi i z tych prochow wyrasta drzewo... wydalo mi sie to
bardzo interesujace, zwlaszcza ze odnosze wrazenie, ze tutaj nie ma takiego szacunku dla zmarlych jak
np. w Polsce, przynajmniej wsrod moich znajomych. Cmentarz to raczej nieprzyjemne miejsce, na ktorym
bywa sie tylko z koniecznosci, przy okazji pogrzebu... I to bardzo rzadko, bo msza albo swiecka
"uroczystosc" odbywa sie w domu pogrzebowym a na cmentarz udaje sie tylko najblizsza rodzina.

Do Mon101

[jaga_nj]

Jestes z Opola? Jejku, jak strasznie ciezko kogos spotkac stamtad. Ja tez
chadzalam na opolski cmentarz, lubialam atmosfere tego dnia i do dzis pamietam
zapach lisci i palacych sie swiec.

[mazurka313]

to beda moje 1 swieta poza Polska... nie wiem jak to bedzie bo w Usa to
Hallowen bedzie ... aczkolwiek moja kuzynka "dostala zlecenie" zakupienia
kwiatow i zniczy na grob babci

[viki2lav]

demonko, ja bym tak wlasnie chciala brzozowato po smierci wystrzelic, z tego co
zostanie bo zamierzam sie rozdac, jesli tylko cos sie nada dla innych

[mon101]

Nie, ja jestem z Warszawy. moi dziadkowie ze strony ojca byli z okolic
Kazimierza i pochpwani sa na cemntarzu w Opolu Lubelskim.

[jaga_nj]

W Opolu Lubelskim nawet nie bylam, ja ze stolicy polskiej piosenki