XIX wiek cieszy tylko szatana

[Gość: das spiel ist aus]

no prosze
ktos nazywa rzeczy po imieniu mieszajac pojecie dobra i zla
wychodzac z zalozenia ze
pan abraham podstawiajac swoja piekna zone sare panu faraonowi
liczyl na to ze zarobi wrabiajac w to niby strach o wlasne zycie
ale pan faraon zrobil co swoje i pogonil lapciucha razem z jego nierzadnica nie placac ani grosza

pozniej podstawil ja nastepnemu korygujac wlasne bledy w kalkulacjach
i jego nastepna ofiara nie uzywajac pani sary zaplacila mu tysiackrotnie za usluge z ktorej nie skorzystala mieszajac jawe z rzeczywistoscia
prosty wniosek ktory plynie z tej nauki dla przyszlych pokolen potomstwa abrahama i pani sary
jest nastepujacy

nie zamiar albo nazwa swiadczy o intencjach glownych aktorow
ale cena ktora trzeba bedzie placic za ich gierki jest decydujaca
a nazywac mozna wszystko jak sie chce
boga szatanem a szatana bogiem
lecz nic to nie zmienia w faktach hierarchii zachowan
piszac krotko i na temat
nie wierze w to zebyscie cokolwiek zrozumieli z tego co napisalem
z nastepujacego powodu
dobrze wiedzac gdzie stoi slup graniczny miedzy dobrem a zlem
ciagle ustawiacie go do gory nogami a myslenie sprawia wam bol ze strachu przed wyborem zobaczenia tego slupa takim jaki jest
w rzeczywistosci bez wzgledu na nazwe i zamiary

ale dla motywacji i lepszego zrozumienia mam dla was niespodzianke
i o niej bedzie wkrotce tylko znow watpie zebyscie to zrozumieli
i nie odkrywajcie landow ktore odkryto dawno przed wami

[Gość: :-/]

Megaloman

XIX wiek cieszy tylko szatana

[Gość: WWW]

ŚWIETNA POWIEŚĆ!
wwwiercioch.blog.onet.pl/

Mesjasze, Spiró, György

[Gość: JANOSIK]

GRZECHU I ŚMIECHU WARTE!!!!!!!

DRUGA BOMBA HUMORU

Po "Księdze anegdot świata" Wojciech Wiercioch opublikował teraz
wspólnie z żoną, poetką Jolantą Szymską-Wiercioch, "Księgę anegdot
polskich". Edytorsko wypieszczony tom rzeczywiście zasługuje na
miano ksiegi (poprzedni również) i może być swoistym lekarstwem (W.
Wiercioch jest po studiach medycznych) na ponuractwo Polaków i
profilaktycznym przypomnieniem, że poczucie humoru jest dowodem
inteligencji.

We wstępie do "Księgi..." autor pisze, że anegdoty stanowią syntezę
dowcipu i mądrości. Potrafią bawić, uzdrawiać, uczyć, wychowywać.
Niestety nie cieszą się wśród krytyków literatury większym
zainteresowaniem. "Literatura polska często bywała i bywa posądzana
o ponuractwo oraz niezdolność do pożytkowania jakości komicznych" -
twierdzi Tomasz Mizerkiewicz w opracowaniu pt. "Nic śmiesznego.
Studia o komizmie w literaturze polskiej XX i XXI wieku". I ma
rację! Nie umiemy się śmiać, jesteśmy wybornymi skąpcami w tej
dziedzinie, nie umiemy o tym pisać.

Wojciech Wiercioch uważa, że anegdota ma przed sobą realną
przyszłość, bo doskonale wpisuje się w czasy postmodernistycznego
współistnienia kultury wysokiej i niskiej, w czasy pełne
sprzeczności, łączące w sobie komizm i tragizm, naukę i zabawę,
tradycję i nowoczesność. Zdaniem Elżbiety Adamczuk spojrzenie na
świat nie wprost, ale poprzez pryzmat humoru przynosi moralne
korzyści. Pozwala wydobyć na światło dzienne niedostrzegane na co
dzień racje, uświadomić bezsens stosowania niesprawdzających się w
praktyce reguł postępowania, zaprezentować niepopularne opinie, a
także podejmować wysiłek reformowania struktur blokujących dostęp do
zmian społecznych.

Anegdoty polskie Wierciochowie uszeregowali w następujące cykle
tematyczne: okultyzm i ezoteryka, sport i rozrywka, kryminalistyka,
seksuologia, mass media, psychologia i socjologia, edukacja i nauka,
teologia i filozofia, literatura i sztuka, polityka i biznes.

[...]

Bomby humoru anegdotycznego Wierciochów mają szansę sprawić, by
ludziom żyło się coraz śmieszniej, a Polska... rosła w siłę ducha.



EMIL BIELA - dr nauk humanistycznych, polonista, pisarz, krytyk
literacki

Recenzja zamieszczona w piśmie literackim "Akant".

wwwiercioch.blog.onet.pl/

krakow-www.blog.onet.pl/