wsparcie

[myszabrum]

No dobrze, załóżmy, że chce mi się pić... I załóżmy, że dzwonię do swojego
sponsora(ki). Ta osoba mówi: "Trzymaj się, jestem z tobą, rób wszystko, tylko
się nie napij itp.". Wykonuję kolejne dwa, trzy telefony w podobnym stylu.
Bardzo miło.
Ale każda rozmowa kiedyś się kończy i w końcu jestem tylko ja, ciemność i
flaszki w sklepie za rogiem podejmujące swój syreni śpiew. Albo tam pójdę,
albo nie i ŻADEN człowiek nie jest mi w tym momencie w stanie pomóc. Od roku
nie byłam, ale co będzie dalej?
Piszę o tym, bo wykonywałam te telefony i tak strasznie chciałam, żeby ktoś
wszedł w moją głową i przekręcił jakąś śrubkę, żebym już się tak nie męczyła.
I wzdrygałam się, słysząc kolejny banał: "trzymaj się, nie pij tylko dzisiaj".
Ja wiem, tylko dzisiaj...
Więc na czym właściwie ma polegać to słynne WSPARCIE?

[addicted1]

> Ale każda rozmowa kiedyś się kończy i w końcu jestem tylko ja, ciemność i
> flaszki w sklepie za rogiem podejmujące swój syreni śpiew. Albo tam pójdę,
> albo nie i ŻADEN człowiek nie jest mi w tym momencie w stanie pomóc. Od roku
> nie byłam, ale co będzie dalej?
> Więc na czym właściwie ma polegać to słynne WSPARCIE?


Chodzac na mityngi spotkalem ludzi, ktorzy przychodzili w jakims konkretnym
celu, byla w tym jakas progresja i cel (mowie o swoim ogladzie).
Maja oni tzw. pogode ducha. Emanuje z nich jakas madrosc, ystans, jakie "cos".
Czapki z glow.
Spotkalem tez takich ( o wiele wiecej) ktorzy uciekaja na mityng przy byle
bzdurnym problemie. Ktorzy panikuja, gdy nie ma ich na mityngu 3 dni. Ktorzy
nie pija 10 lat i gdy 2 dni nie sa na mityngu maja nawrot. A kazdy ich krok
musi byc "bezpieczny".
Powiem, ze szkoda mi takich osob, bo one zatrzymaly sie w rozwoju na 1 tygodniu
niepicia. Ale tez irytuja mnie czasem, gdy na mityngach zabieraja glos i
generalizuja i uwazaja, ze skoro oni tak maja to kazdy tak ma i ze kazdy tak
musi jak oni.
Nie radza sobie bez.
Zawsze powtazralem, ze dobra Terapia polega na tym, ze pacjent zaczyna sobie
radzic sam, a nie ze jest dozywotnio uwieszony u klamki poradni i się ciaga
latami po terapiach.
Jak to mowia- dać wędkę a nie rybę.

[1dwa]

"trzymaj się, nie pij tylko dzisiaj"... banał - dla człowieka na ciśnieniu...
Nie wiem... terapia polega na tym rownieze aby oddac swoj los w lapy innych,
ktorzy (zekomo) wiedza jak pomoc... Hm... czasami 1 dzien na "duposcisku" -
potem przychodzi spokoj... radosc,ze wczoraj nie zrobilo sie glupoty... Czasami
na drugi dzien jest tak samo jak wczoraj... Życze lepszego jutra... Pozdrawiam
gorąco..!

[luna_76]

A co chciałabyś usłyszeć?
Może sama opracujesz model profesjonalnego wsparcia? Może przełamiesz stereotyp?
Co powiedziałabyś osobie, która właśnie do Ciebie dzwoni i prosi o wsparcie?
Co mnie powiesz, napiszesz w tej chwili?
Pokusa pójścia po... jest niesamowita...
Pomóż Mysza...

[myszabrum]

No więc właśnie. Problem w tym, że ja NIE WIEM, co sensownego można powiedzieć
człowiekowi na głodzie. Chodzi jednak o to, że takie właśnie dzwonienie zaleca
się we wspólnocie, i ono powinno pomóc mi w pokonaniu chcicy. Ale nie pomaga
(na szczęście pomaga za to ucieczka w internet itp. - ale to z kolei mało
jest "terapeutyczne"). Innymi słowy - gryzę się z faktem, że nie reaguję tak,
jak według wielu ludzi powinnam (tzn. po zdaniu "trzymaj się" jakoś wcale nie
trzymam się lepiej). I tyle.

[luna_76]

I tak Mysza wchodzimy w coś, wybrniemy, a wpadamy w następne. Jak na ten
przykład - internet. Aż sie uśmiechnęłam do siebie :)
Mysza - jesteś samotna??

[tranzyt80]

myszabrum napisała:

"No i te odznaki, medaliki (bardziej typowe dla amerykańskiego AA, co prawda).
Trzymanie się za ręce, wczytywanie w "słowo objawione" rytualnej księgi...
Przyznaję, bardzo chciałam w to uwierzyć, zangażować się, ale jakoś mnie
to... śmieszy. Acha, nie piję od roku."

-Chodzisz na spotkania AA regularnie caly rok ?

myszabrum napisała:

"Chodzi jednak o to, że takie właśnie dzwonienie zaleca
> się we wspólnocie, i ono powinno pomóc mi w pokonaniu chcicy. Ale nie pomaga"

-Co Tobie w ciagu tego calego roku pomoglo " w pokonaniu chcicy " ?

[myszabrum]

Trzymam się cudem :). Jakoś tak intuicyjnie. Miałam okres, że przez parę
miesięcy studiowałam magazyny o urządzaniu wnętrz. Nie, żeby było mnie stać na
remont - po prostu ucieczka w marzenia... :). Poza tym dużo książek, jak
wspomniałam internet.
Najważniejsze - to głębokie przekonanie, że abstynencja to dla mnie jedyna
droga, a głód alkoholowy mnie nie zabije (choć w danym momencie wydaje mi się,
że umrę, jeśli się nie napiję). Niestety - to do Eski - głód alkoholowy nie
jest czczym wymysłem terapeutów, niektórzy ludzie czują go naprawdę :(.
Mimo wszystko cały czas mam świadomość życia "na krawędzi" - wiem, że jeden
fałszywy krok, i wszystko pójdzie "w drebiezgi". Jestem bardzo zmęczona. Może
to jest ten niesławny "dupościsk";)?
Co do AA - zrobiłam "90 na 90", a teraz chodzę nieregularnie, bijąc się z
myślami, czy powinnam to robić, czy nie. Nie mam jednk żadnego poczucia więzi z
innymi Aowcami - niby to są ludzie, z którymi powinnam rozumieć się najlepiej
na świecie, a jednak... Może w ogóle jestem człowiekiem za bardzo "osobnym".

[e4ska]

Myszko, też miałam atak głodu, zgodnie z ksiązkowym niemal porządkiem, po trzech
miesiącach abstynencji - ale nie było to dla mnie jakieś dołujące przeżycie,
raczej straszliwe zdziwienie, bo nie wiedziałam, dlaczego nagle przypomina mi
sie np. to i tamto, i mam nieprzepartą chęć...;) Ale to było krótkie i
niestraszne, potem rzadko zdarzały mi sie jakby migawki, raczej takie przebłyski
- o, ale już wiedzialam, o co w nich chodzi... mnie pomogło ostatnio forum, mysl
o nas tutaj, że mogłabym kogoś zawieść, a siebie ośmieszyc - ambicja to moja
cecha genetyczna:)))

Myszko, ja chyba - tak mniemam - pomogłam sobie sportowym trybem zycia. Nigdy
nie uprawiałam czynnie jakiegoś sportu - no jakis tam epizodzik licealny , choc
fizycznie zawsze byłam sprawna i lubiłam siatkówkę, pływanie, łażenie, biegi,
gimnastykę, no i rower - od dziecka. Więc tak sie złozyło, ze zamiast na terapię
chodziłam na rower, wstawałam przed szóstą i jaaazda, szybki powrót do domu,
praca, i znów jaaazda... w ogole zastanawiam sie, jaki to mózg musi mieć luz po
długim czasie udręki, przeciez ja przez pare miesiecy spałam pięc godzin na
dobę, jak po jakich sterydach... i byłam wypoczęta. Dlatego, jesli lubisz
samotność - ja też, bo siebie lubię, przyznam nieskromnie... to moze więcej
wychodź z domu, wybierz sie gdzies poza miasto czy wioskę, pobądź ze sobą,
wsłuchaj się w siebie, biegaj dużo - ruch fizyczny jest świetnym lekarstwem na
psyche, bo rozwesela, wytwarza chlorofil radości. Muzyka i taniec - też dobre.
No i może coś zrób z dietą, zmień sposób odżywiania - o tym sie nie mówi, a -
moim zdaniem - to bardzo ważna sprawa i nie chodzi tu o słynne kudzu:))) Może
tez poeksperymentuj z zieloną herbatą, o której pisze Leo. Śmieszne są niby jego
uwagi, ale próbuj wszystkiego. Takie domowe ceremonie, latanie nad sobą to dobra
rzecz. Sok z marchwi i jabłek, swieży, nie ze sklepu - mniam mniam:) No i to
fioletowe szybko schodzi z nosa:)))

Jakbyś była pobożna, to może jaka pielgrzymka, co? Żeby nie siedzieć w domu, iść
między ludzi, ale bez natrętnego bratania, rozumiesz? Sprzątanie tez jest dobre,
np. ukladasz w szufladzie, a tam stówka, co ją zapomnialas wydać na flaszke, no
to sobie kupujesz coś fajnego... tylu z nas miało rozmaite przykrosci głodowe,
ale do tego trzeba przywyknąć. Nawet rekordowy tutaj Jerzy nie ukrywa, ze też go
czasem bierze, może co podpowie, Jerzy, nie jego głód... Więc nie roztkliwiaj
sie nad sobą zbytnio, każdemu kiedys przejdzie... ale porządek z zyciem swoim
musisz zrobic, bo widocznie nie za dobrze idzie. Nuda, zwątpienie, królewicz z
bajki się spóźnia... wreszcie dojedzie, jak to z nimi bywa;) nie martw się...
zdrufki, hej...

[tranzyt80]

myszabrum napisała wszesniej:
"A co w moim poście było idiotycznego? Mi naprawdę te rytuały wydają się
odrobinę niepoważne. Zrobiłam 90 mityngów w 90 dni, słuchałam uważnie i nadal
nie potrafię się przekonać się do uzdrawiającej mocy tych spotkań.
A mój post wynika raczej z rozgoryczenia faktem, że nie potrafię znaleźć
sensownego programu, z którym mogłabym się utożsamić"

-Po pierwsze,istotne jest zebys miala swiadomosc,ze nadal tkwisz w chorobie
i tak do konca trudno wnioskowac czy kieruje Toba rozsadek czy choroba.
Po drugie,w zaleznosci od stopnia uzaleznienia od alkoholu, musisz
postepowac ze soba bardzo ostroznie.Najwazniejsze zostac trzezwa!Banalnie co?
Zaraz po tym,nawet wskazane jest samodzielne myslenie,krytyka.
Niektorzy zaszli w swoim nalogu tak daleko,ze kompletnie nie chca wiecej na
sobie samych polegac.Ich trzeba starac sie zrozumiec.Dla nich ratunkiem
jest poddanie,zawierzenie sie organizacji czy np.SW.Trzeba szanowac i basta!
Ludzie uzaleznieni od alkoholu sklaniaja sie,po zaprzestaniu picia,do innych
uzaleznien(np.przeroznych teatralno-kukielkowatych obrzadkow rytualnych),ktore
staja sie swego rodzaju Tabu,niepodlegajace jakiejkolwiek krytyce.Powiem
wiecej,prowadzi ich to czesto do tragedii osobistych lub rodzinnych
(rozwody,utrata kontaktu z najblizszymi).Jedynym rozwiazaniem to ciche
tolerowanie "dziwactw"uzaleznionego przez reszte rodziny.Koniec z koncem
trzezwosc delikwenta ma priorytet.Maja przeciez za soba,co by nie mowic,lata
tragedii.Takie osoby zawsze Cie(Indywiduum)odrzuca ,prywatnie jak i na forum.
Chyba ,ze ktos z nich uzna Ciebie za "przypadek jeszcze do uratowania".
Wazne u tych osob jest ciagle potwierdzanie slusznosci ich drogi.A zatem
wzajemne czeste spotkania rownomyslacych,spoufalania itp. naleza do systemu.
Wszyscy innni,np.rodzina zostaja na boku.I tu juz widac rozmiar cierpien,
z obydwu stron ,ktore za tym wszystkim stoja.Pijak wypalony(przez chorobe) z
resztek wlasnej woli,chwyta wyciagnieta pomoc,jak tonacy za brzytwe.Chce sie
za wszelka cene uratowac.Chce byc znowu zaakceptowany przez siebie i swoja
rodzine.Wtedy nie czuje jeszcze tego innego,nowego bolu.Nie widzi,ze krwawi
i krwawil bedzie caly czas jak dlugo bedzie trzymal ta "przyslowiowa
brzytwe".Wypuscic z reki jej nie moze bo ona staje sie jego jedynym ratunkiem.
Jest od niej uzalezniony!,nawet sam niewie,kiedy to sie moglo stac.Ale stalo
sie.Nie nauczyl sie,nie nauczono go stac,w obliczu zatrzesien psychicznych
przepasci,samemu prosto.Normalnie,silnie czyli trzezwo.Trzezwym byc i trzezwo
myslec!A tu dalej rzadzi strach.I aby sie go pozbyc nie chwyta sie juz za
butelke alkoholu tylko musi sie leciec na spotkanie czy telefonowac,bo tak
nauczono.Pytam.Dlaczego musi byc dla wszystkich ta sama droga leczenia?
Wlasne inicjatywy powinny byc jaknajbardziej przynajmniej w wachlarz mozliwosci
wziety pod uwage.

Zawierzylas,ze spotkania Ci pomoga.Zawierzylas,ze telefony Ci pomoga.lapalas
sie za rece bo wierzylas.A ja Ci mowie,ze za rece to i mozesz sie z calym
stadionem pilkarskim zlapac,siedem szalikow na szyje zalozyc i wspolnie z
40-sto tysiecznym tlumem odmawiac memento mori lub wlazl kotek na plotek i mruga
lecz gdy jestes tam z dystansem,bez doglebnego przekonania dotego rodzaju
praktyk, to eto nie Twoja Droga.

W jakich momentach czujesz glod alkohokowy?
Np.w dzien,w nocy,w samotnosci,sytuacyjnie
(osoby,zjawiska,problemy,rozmowy,miejsca),
od okolicznosci(wspomnienia,Wyobrazenia).Zapisuj dla siebie samej,opisuj co
czujesz wtedy.Skoncentruj sie na tym co bardo "boli",nie boj sie .Nie uciekaj
od tego.Przecierz sama wiesz,w ktorym miejscu uciska najbardziej.
Naprawde pomoc mozesz sobie tylko sama!Leczenie idzie wolno.To mechanizmy z lat.
Najsmieszniejsze jest to,ze nikt niewie jak owe mechanizmy sie rozwiazuja i
zawiazuja poprawnie.Mozg sam w sobie jest doskonaly.Chyba.
Mysle,ze nie nalezy robic nic na sile,co przyprawia nas o wrecz wymioty
psychiczne.Poprobowac mozna i trzeba roznych metod.wybrac dla siebie optymalna.
Ty nie masz miec zadnego poczucia wiezi .I dlaczego mialabys sie z Aowcami
najlepiej rozumiec na swiecie?Sa przeciez takze i inni ludzie,mniej lub bardziej
chorzy.

myszabrum napisała:

"Może w ogóle jestem człowiekiem za bardzo "osobnym"."
Na pewno nie.

[addicted1]

Aja kiedy pilem a potem kiedy przestalem- przd terapia- nigdy nie mialem suchego
akca.
gdy szedlem do knajpy i nie pilem- na 2 dzien budzilem sie w rewelacyjnym
nastroju. zadowolony, ze :kasa w kieszeni, nie ma moralniaka, dizen caly przede
mna. Po terapii gdy posluchalem o cuchych kacach i nawrotach ostatnio po
powrocie z okalu obudzilem sie rano- i przez chwile ok. Ale atak mysli: zaraz
byles w knajpie, nie powinienes, teraz bedzie suchy kac.
I zaczalem szukac w sobie sympotomow i nawet znalazlem jakies.
Jak zapomne o tych teoriach to znowu bede szczesliwy i rzeski nawet po siedzeniu
w knajpie do 4 rano ( oczywsicie gdy sie nie spije).
p.s. Mowie o sobie, swoim wlasnym przypadku.


p.s.2 robiono rozne doswiaczenia psychologiczne, w ktorych udowodniono, ze
czlowiekowi mozna wmowic wszystko, mozna mu wmowic nawet bol i onaprawde bedzie
on go czul.
mozna tez wmowic suchego kaca.
nie wiem jak z glodem, bo go chyba nigdy nie czulem na trzezwo( no bo chec picia
to chyba nie glod?)

[tranzyt80]

Twoja uwaga jest bardzo logiczna!
"i w końcu jestem tylko ja, ciemność i
> flaszki w sklepie za rogiem podejmujące swój syreni śpiew."

I taka samotna pozostanie Pani do konca zycia.Radze przyzwyczajac sie nigdzie
nie wydzwaniac,walczyc sama z soba,uczyc sie tego w pojedynke i to najlepiej
od poczatku.Chodzi o wypracowanie osobistych! metod radzenia sobie w krytycznych
momentach.Tak jak u nowonarodzonego dziecka musza zostac przekazane na
nowo normalne odruchy w chwilach stresowych.To musi Pani dokonac sama z soba.
Poczatki sa wrecz psychicznie nie do wytrzymania,ale jak wytrzyma Pani pierwsze
ataki swoich stanow,poleci dalej duzo lzej,swobodniej.Zapamietac sobie jedno.
Trzezwiejacy alkocholik jest jak nowe dziecko.Jak zle,niewlasciwie z nim
postapisz (czy postapia inni)juz w pierwszych dniach w procesie leczenia!!! to
bedziesz sie borykala z wiekszymi czy mniejszymi periodycznymi,psychicznymi
zaburzeniami z ktorych calkowicie nie uwolnisz sie prawie nigdy.Moga nawet
pozostac w np.jakiejs formie natrectw czy depresji.Uzalezniony organizm
nie poddaje sie tak latwo,popuszcza i atakuje ponownie w najbardziej
niespodziewanych momentach.Jezeli w tych momentach przyzwyczaisz sie do pewnego
systemu to bedziesz go wykonywac.Czy bedziesz chciala czy nie!Suma sumarum
bedziesz znowu uzalezniona,z ta roznica ,ze uzaleznienie od alkocholu
przeprogramowane zostanie np.na bieganie na mittingi czy AA czy powtarzanie
w kolko w formie slownej czy pisemnej,(nazwe to na szybko)zaklec/przeklec.
No wiesz sama zapewne o obrzadkach z kurza lapka u ludow afrykanskich itp.
A stan takowy do milych zaliczyc sie chyba nieda.

tak strasznie chciałam, żeby ktoś
> wszedł w moją głową i przekręcił jakąś śrubkę, żebym już się tak nie męczyła.

-Ja swego czasu tez!Przysieglem sobie,ze musze zwyciezyc sam chocbym sie mial
dobrowolnie przykuc przyslowiowymi kajdankami do kaloryfera.Ale dzisiaj
jestem wolny a nie uzalezniony znowu od czegos lub kogos .
Pozdrawiam.

[luna_76]

Serio trudno pomagać przez telefon, na odległość. Tobie potrzebny jest ktoś
zaufany, ktoś obok; choćby pies z kulawą nogą, kociak, coś, co tą ciemność
rozproszy raz na zawsze.

[e4ska]

Myszko, a znasz kogoś, kto bez głodu strasznego się obszedł? mnie moje picie tak
dopiekło, że oprócz śladowych niepokojów nigdy nie naszła mnie chęć na wino. Czy
to nie jest jakas sugestia ze strony innych osób, ze głód musi wystąpić? Jak sie
będziesz głodem martwiła, to sie sama nakręcisz - po co taką torturę sobie
zadawać? Wiesz, ze picie rzuciłaś i robisz to, na co masz ochotę, mozliwości
masz od groma, smutki tez nas zjadają, ale np. mnie moje smutki smieszą w pewien
sposób, co ja bym bez nich zrobiła... a na samotność sponsor nie wystarczy, ale
i tak jest lepiej teraz niz dziesięc lat temu, mamy Internet, pogadac mozna,
posmiać sie nawet, podyskutowac, temu kopa, temu buzi... głód alkoholowy
wymysliło takich dwóch, co założyli AA, potem podchwycili to na terapiach i w
Tepsie, żeby zarabiać na telefonujących alkoholikach:)))
Tranzyt ma rację: sama musisz znaleźć swoje sposoby, trochę to kosztuje wysiłku,
ale za to pewniejsze niz cudze recepty.
Pozdrawiam z tradycyjnym: trzymaj się...:)

[7zahir]

Kiedyś przed takim zapiciem uratowała mnie właśnie
rozmowa telefoniczna.
Z telefonem przy uchu wrociłam z podróży do domu
i wylądowałam w wannie.
Rozmowa między radami była pełna zabawnych anegdot
dzieki temu wydostałam się z dołka psychicznego,
który chcialam znieczulić.

srubki nikt nie przekreci

[jerzy30]

wyndz do ludzi po prostu i nie siedz samotnie w domu bo takie siedzenie rodzi
koszmary - mozna pojsc do klubu AA - wypic kawe i z ludzmi pogadac - mozna sie
umowic na ognisko, rower

[myszabrum]

Dziękuję wszystkim forumowiczom za... wsparcie ;).

Chciałabym tu jeszcze uściślić, że nie jestem sama, od ponad 8 lat mieszkam z
tym samym Panem. Inna sprawa, że w tzw. międzyczasie miłość diabli wzięli... On
również jest alkoholikiem, z tym, że generalnie w piciu nie widzi problemu.

Problemem jest natomiast to, że przytyłam - gdy rok temu przestawałam pić,
byłam tak chuda, że ludzie to komentowali na ulicy, a rodzina podejrzewała
bynajmniej nie o chorobę duszy. Teraz... ekhm... z przerażeniem myślę o
jesieni, bo w nic się nie mieszczę! No, ale coś za coś - nawet, jeśli facet się
krzywi... Zresztą, jak tylko poczuję, że to nie grozi mojej abstynencji, biorę
się za siebie.

Z dziarskim pozdrowieniem - trzeźwa do bólu i coraz grubsza Mysz :P.

[luna_76]

A kto nie przytył Mysza... ;) ja też nie wchodzę w kubraczki, a ciuchy z przed
nałogu wywaliłam z hukiem, bo mi się wydawało, że już na zawsze szczupła będę.
Masz ci los...
:)))))))

[e4ska]

No, Mysza, co to za mruganie filuterne... wsparliśmy Cię czy nie wsparliśmy...
obeszło się bez sponsorów? - jak ja lubię to słowo;) Teraz kolej na Twoje
wspieranie, gdyby tu się jaki kot z potężnym głodem pojawił... na co mu marna
chuda Myszka. Siła słynna wie, co robić z Myszami...

Męzowskie wsparcie, o, z tym wiele osób ma problemy, czyta się na Internecie
często, musisz uważać. Ja zresztą też mam męża pijącego, czy ja wiem - dużo on
pije czy mało? w każdym razie niewiele mnie to obchodzi. Ale niektórym ludziom
przeszkadza, kiedy partner jest spożyty. Tyle dobrego,że na wszytko mozna sie
uodpornić.
Dobrze, Myszko, udało się, oby tak dalej...

Diete lepiej zmienić, tylko jak...:)))

dobrego i kochanego ciala nigdy nie za wiele

[jerzy30]

nim gruby schudnie to chudy zdechnie, chuda mysz kota nie kręci, lepej sie
przytukic do kobiecego ciala niz do worka kości ")))))) - jak macie obawy co do
swojej szczuplosci inaczej to jedźcie do usa lub kanady - tam przechodza
wszelkie kompleksy

[tranzyt80]

Drogi Jerzy!

...ale to wlasnie samo bieganie za zgrabna,szczupla i zwinna myszka daje
najwyzsza przyjemnosc kotu,
ma sie rozumiec,przed pozarciem...

[jerzy30]

moje koty sa tak leniwe ze mysz ich nie kreci - co innego zarcie z puszki - ale
tu masz racje szczupla "myszka" np siostrzenica mojej zony to mnie kreci
[starego kota] oj kreci

[tranzyt80]

gdzie te myszki
gdy rycza trzezwe lwy!

[myszabrum]

Dobra, chłopaki, odchudzam się :P

[tranzyt80]

Coooo? ,chcesz wyjsc na lowy?