02lesniak06
18.11.08, 22:24
JESTEM ŻONĄ ALKOHOLIKA KTÓRY NIE PIJE OD 3 LAT ,NO I CO Z TEGO ŻE NIE PIJE
KIEDY NIE MOŻNA Z NIM WYTRZYMAĆ.CIĄGLE JEST ZŁY,NIE CHCE ROZMAWIAĆ.JEGO
KONTAKT Z DZIEĆMI JEST NIJAKI.KIEDY DOSTAJE ATAKU ZŁOŚCI WŚCIEKA SIĘ TAK ŻE JA
Z DZIEĆMI PRZESIEDZĘ NA POLU CAŁY DZIEŃ,MA PROBLEMY Z OBSŁUGĄ PROSTYCH
URZĄDZEŃ TAKICH JAK DVD ,STAJE SIĘ NIEOBLICZALNY.BYŁ NA TERAPII ALE NIE DO
KOŃCA.I CHYBA DLATEGO TAKI JEST.WSPIERAŁAM,POMAGAŁAM,CHWALIŁAM A CO DOSTAJĘ W
ZAMIAN JESTEŚ CI...,KIEDY SŁYSZY SIĘ TAKIE SŁOWA TO NIC SIĘ JUŻ NIE CHCE DLA
NIEGO ROBIĆ.ON CHYBA TERAZ UZALEŻNIA SIĘ ODE MNIE BO NIE POTRAFI ZROBIĆ BEZE
MNIE NIC.ROBI SCHODY-WOLA MNIE,PRZYBIJA DESKĘ -WOŁA MNIE A KIEDY JA PROSZĘ O
POMOC NP.ZMIANA KOŁA W SAMOCHODZIE TO CO DOSTAJĘ-TYLKO ZŁOŚĆ I KRZYKI ŻE ZNOWU
SOBIE COŚ UPIERD...NIE MAM OCHOTY MU POMAGAĆ W NICZYM.MAŁO TEGO ŻE JEST
ALKOHOLIKIEM TO JESZCZE CUKRZYKIEM I KIEDY ZEJDĄ SIĘ OBIE CHOROBY TO JEST
MIESZANKA WYBUCHOWA.JA JESTEM CIEKAWA JAK MAJĄ ŻONY ALK.CZY CHCECIE IM POMAGAĆ
W NIESKOŃCZONOŚĆ?BO JA NIE MAM JUŻ SIŁY.
