2 IUI

[lili2010]

Witam wszystkich jutro moje drugie podejście do IUI na cyklu
naturalnym, zakładam wątek może okaże się dla mnie szczęśliwy, tym
razem obiecałam sobie kompletnie bez stresowo- zobaczymy co z tego
wyjdzie, proszę o trzymanie kciuków pozdrawiam

[annajustyna]

Trzymamym kciuki z calych sil!

[libera6]

to ja pierwsza - trzymam kciuki ) daj znac jak poszlo

[nie_diabelek]

Ja też trzymam kciuki!!!!

[lili2010]

Dziękuję wam to już dziś... staram się bardzo nie denerwować ale
chyba kiepsko mi wychodzi bo otoczenie się skarży że
jestem "drażliwa" a to jeszcze po wszystkim tyle czekania, eh trzeba
dać radę.

[lili2010]

i już jestem po...podbno poszło pięknie i gładko, dwa dorodne
pęcherzyki są, terminatory też podobno super, teraz tylko trzeba
liczyć na cud, za 4 dni duphaston no i to czekanie....jedyne co tą
IUI odróznia od poprzedniej to brak jakiegokolwiek bólu, zero czucia
i w trakcie i po.

[lillyput]

To chyba bardzo dobrze, że nie było bólu. To dobry prognostyk.
Ja też jestem po drugiej IUI, dzisiaj 5 dzień, ale od wczoraj jestem
pewna, że się nie udało. Owulacja była ponad dobę po inseminacji.
Mam endometriozę, a ponoć płyn otrzewnowy u takich kobiet jest
bardzo toksyczny dla plemników i ewentualnego embryonu. Jest w nim
za dużo TNFa i innych prozapalnych cytokin. Zażywam, kwas foliowy,
omega 3, witaminę c i piję herbatkę z pokrzywy, która wg niektórych
obniża TNFa, ale pewnie jakieś silniejsze leki by się przydały.
Przepraszam, że tak pesymistycznie się wtrąciłam w wątek.

Trzymam kciuki za Ciebie! Musi się udać w końcu!

[lili2010]

Witam, tym brakiem bólu się zdecydowanie za wcześnie pochwalilam,
całe popołudnie umierałam z bólu i nawet nospa nie pomogła .

[lillyput]

hm, dziwne, a może to był ból owulacyjny? Trzymam kciuki, żeby to
nie było nic złego.
Najgorsza i nabardziej podstępna jest endometrioza, mam nadzieję, że
w Twoim przypadku to nie ona. Pozdrawiam i trzymaj się!

[lili2010]

co tam u Ciebie? jakie przeczucia? idziesz na betę?

[lillyput]

U mnie w porządku. Jestem całkowicie pewna, że nie zaskoczyło w tym miesiącu. Zazwyczaj co
miesiąc mam jakąś tam nadzieję, ale teraz nic. Jestem totalnie wyluzowana, po prostu jakoś tam to
wewnętrznie czuję, że to nie ten cykl.
Nie doszukuję się też żadnych objawów. W zeszłym miesiącu, gdy nie zażywałam luteiny miałam
właściwie przez dwa tygodnie PMS, teraz jak zażywam kompletny spokój, oprócz oczywiście
bolących piersi, ale to standard. Nie wiem jeszcze czy zrobię betę. Jeżeli już to chyba tylko dla
świętego spokoju żebym czym prędzej mogła odstawić luteinę.

A u Ciebie? Czujesz coś?

[lili2010]

no ja dziś 4 doba po IUI spore kłucie w prawym jajniku, niestety z nadmiaru czasu i złamanej nogi
doszukuję się wszystkiego ze strony mojego organizmu ;-/, doszły mi jeszcze zastrzyki clexane dzięki
nodze co wzmaga stres, bo średnia to przyjemność, od jutra mam zacząć brać duphaston.

[camila111]

Trzymam kciuki aby sie udało.
Ja niestety nie miałam szcześcia podejśc do IUI zawsze był jakiś
problem jak nie za mały pęcherzyk to Wigilia wypadła... w następnym
miesiącu będę przygotowywała sie do IVF.
Jeszcze raz trzymam kciuki.

[olesia301]

Życzę powodzenia!!!


Moja 2 IUI nie udała się, we wrześniu podchodzę do 3-ciej (za ok 3
tygodnie).
Drugą miałam trochę na żywioł - bez stymulacji, na ostatnią chwilę
podany zastrzyk ovitrelle.

Mam nadzieję, że sprawdzi się przysłowie - do 3 razy sztuka

[aisak92]

olesia301 mam nadzieje ze "do 3 razy sztuka" bedzie w Twoim przypadku
sprawdzona.Ja jestem po 3 IUI i dzis wiem ze nieskutecznej.Nie wiem ile tych
prob podjac jeszcze?Wszystkim Wam zycze szczesliwych insemek.Trzymam kciuki.

[kavainca]

więcej niż 4 nie warto

[olesia301]

Dlaczego?
Ja zamierzam do 6 prób
potem odpuszczam już wszystko.

Ewentualnie adopcja.

[kavainca]

olesia
rozumiem, ale powiem Ci, że mimo moich całych opotów w/c inv,
wiedząc czym jest dziecko, nie zastanawiałabym się nad tym ani
chwili.I nie chodzi o to, że jestem przeciw adopcji, bo jest wręcz
odwrotnie.

[olesia301]

Ja się nie boję całej procedury, badań, zabiegów, forsy też mogę dać
dużo.

Nie zdecydujemy się na in vitro z powodów religijnych.
Takze moralnych.
Nie chcę nikogo tu obrazić, nie wytrzymałabym tego psychicznie.

[kavainca]

w pełni Cie rozumiem i akceptuję takie podejście
mówię jedynie o swoich doswiadczeniach

[aisak92]

kavainca tzn ze trzeba sprobowac in-vitro?moje wyniki sa dobre,sa
pecherzyki,owulacja i nasienie jest odpowiednie bo to dawca a i tak nie
wychodzi.wiec powinno sie udac,prawda?skoro wszystko wporzadku to dlaczego nie
wychodzi?nie wiem czy chce ivf.jesli byloby to meza to oczywiscie ze tak ale w
takiej sytuacji?nie wiem co myslec.co robic tez nie wiem.

[aisak92]

sledze to forum codziennie i wiem ze Tobie,Wam sie udalo po 1 IUI,skoro byla
zalecona inseminacja to znaczy musial byc maly problem z 1 strony ale i tak sie
udalo. to dlaczego tutaj pudlo?skoro 2 strony ok?

[kavainca]

Dziewczyny, to co napisałam wynika z wiedzy z bociana.
Tam eksperci zalecają 4iui a potem inv.
U nas raczej duże problemy (mąż 97% uszkodzonego matriału, w tym 43
chroamtyny jądrowej, ja hashi) i teraz to juz z obu stron (aktywne
hash może wpływać na jakość oocytów)
Do pierwszego iui podeszliśmy bo stchórzyłam przez INV, choć w
zasadzie to mieliśmy od razu uderzyć z gubego rury. Lekarz
powiedział, że czasami wbrew regółą niektórym się uudaje, więc 2-3
razy moożemy podejś. Udało się, choć niepowinno!
Mam przyjaciółkę : ona zdrowa, on zdrowy i nic. Podeszli do 3 IUI i
we wrześniu mają INV
Wiecie, ja nie dokońca wierzę w niepłodność idiopatyczną, bo albo
jest jeszcze coś czego medycyna nie oodkryła, albo to głowa

[kavainca]

aisak,
a powiedz mi dlaczego nie chcesz inv?
bo dla mnie to trochę tak, jakbyś jednak miała opory przed "obcym".
Trudno się zresztą dziwić, bo to cholernie trudna sytuacja.
Więc może jednak głowa trochę utudnia te iui?

[lili2010]

to znowu ja...cóż bezstrwesowo się nie udało... dziś tak niefortunnie
się przewróciłam, że najprawdopodbnie bardzo skręciłam albo nie daj
boże złamałam nogę (( rtg zrobić nie można ze względu na wczorajszą
iui, przeciwóblowych też brać nie chcę, zagipsowali nogę i przepisali
clexane i teraz mam dylemat barć?? nie zaszkodzi??? trzeba mieć
pecha ((

[kavainca]

może i pecha i szczęscie w jednym
skontaktuj się z kliniką w temacie leków

[aisak92]

kavainca to bardzo trudna sprawa jak dla nas.Ja sie z tym nigdy tak do konca nie
pogodze ale zaakceptowalam to,fakt ze to dawca ale akceptuje,moze za bardzo
pragne i dlatego sie hamuje,nie wiem

[kaczucha31]

Aisak, wierz mi, wiem, jakie to trudne, ale myślę, że kiedy się uda, i kiedy
poczujesz maleństwo, a już kiedy je urodzisz, to zupełnie przestanie być ważne,
w każdym razie nie na tyle, by o tym na codzień pamiętać. Bedzie tylko
szczęście, czego mocno Ci życzę.

Olesia, rozumiem Twoje podejście do in-vitro, nie wiem dokładnie, co jest dla
Ciebie nie do przyjęcia - czy sam fakt medycznej ingerencji i że te pierwsze dwa
czy trzy dni dzieją się poza ciałem, czy fakt powoływania do życia sporej ilości
zarodków i problemy z tym związane? Bo jeśli chodzi o to drugie, to czytałam, że
niektóre kliniki mrożą już jedynie komórki jajowe, zapładniając tylko taką
ilosć, jaką jesteś skłonna przyjąć. To się nie nazywa mrożenie, ale jakoś
inaczej, tyle że nie pamiętam jak. Jeśli Cię to ciekawi to wyszukam te info.

[olesia301]

U mnie problemem nie jest, że coś odbywa się poza ciałem, miałam przecież 2 razy IUI, gdzie
nasienie jest preparowane.

Właśnie trochę martwię się o to mrożenie "niepotrzebnych" zarodkow.
Wyłączą prąd, ktoś się pomyli - i kilkoro moich dzieci ginie.
Ja uważam początek życia od poczęcia.
Chyba, że faktycznie "wyprodukuje" się tylko tyle zarodków, które się poda kobiecie.
Proszę napisz coś o metodzie, którą znasz.

[kaczucha31]

Olesia, na tym wątku www.nasz-bocian.pl/phpbbforum/viewtopic.php?f=6&t=72954 możesz poczytać trochę o tej metodzie. Nie wiem dokładnie jakie są jej ograniczenia, ale wiem, że przechowywać komórki jajowe jest trudniej niż zarodki, ale kliniki prowadzą badania w tym kierunku, by tę metodę udoskonalić. Wtedy odpada problem dużej ilości zarodków, którym matka nie jest wstanie dać życia.

[lili2010]

i nic z tego..... załamka ((((

[teligo]

Trzymaj się.
Mam za sobą 3 nieudane IUI na cyklu naturalnym, więc wiem, co czujesz.
Myślę, że trzeba jeszcze powalczyć i mieć nadzieję.
Wiem, że w tej chwili nie bardzo jest Cię w stanie pocieszyć cokolwiek, ale wierzę, że będzie dobrze, że my też się doczekamy.

[lillyput]

Przykre to jest zawsze. Trzymaj się! Mam nadzieję, że już zapomniałaś o tym.
Ja zniosłam drugą porażkę nadspodziewanie dobrze, od samego początku się tego spodziewałam. Ale przestaje się już łudzić, że mam szansę przy tej metodzie (pomimo że mam naturalne owulacje w każdym cyklu i pękające pęcherzyki). Planuję przed ewentualnym ivf podejść jeszcze do laparoskopii.
Pozdrawiam!