wątpliwości

[Gość: asja]

dziewczyny, czytając posty o zastrzykach na poprawe plemników, ogarnęły mnie
watpliwosci, czy na pewno lekarze kierujący na icsi są przekonani o
niemożliwości leczenia farmakologicznego mężczyzn, widze tu w wątku proviron,
że jednak konkretne leczenie ,może przynosić rezultaty; czy nie jest tak, ze my
w sej desperacji godzimy sie na in vitro, bo mamy dosc starconych lat i
czekania na dziecko,, poddajemy sie inwazyjnej procedurze a tym samym też
przysparzamy klinikom niezłych apanaży, sami rujnując często swoje finanse i
zdrowie fizyczne i psychiczne; nie wiem, po prostu zaczęłąm się zastanawiac,
czy to naprawdę jedyne wyjście? co o tym sądzicie, do tej pory byłam
przekonana, ze to jedyna słuszna droga, a reszta traci czas i nerwy

[Gość: aga71]

Gość portalu: asja napisał(a):

> dziewczyny, czytając posty o zastrzykach na poprawe plemników, ogarnęły mnie > watpliwosci, czy na pewno lekarze kierujący na icsi są przekonani o
> niemożliwości leczenia farmakologicznego mężczyzn,

ja mam wrecz przeciwne zdanie.
Gdyby lekarze nie upierali sie przy probach leczenia mojego meza, to byc moze bylabym juz od paru lat mama. Nie slyszalam tez o tak spektakularnej poprawie wynikow mezczyzny po leczeniu farmakologicznym, zeby mozna bylo zajsc w ciaze bez "wspomagania" typu in vitro czy ICSI.

>poddajemy sie inwazyjnej procedurze a tym samym też
> przysparzamy klinikom niezłych apanaży, sami rujnując często swoje finanse i
> zdrowie fizyczne i psychiczne;

A ja zaluje tych pieniedzy (niemalych, bo w tym 3500zl na operacyjne usuniecie zylakow powrozka) wydanych na leczenie meza. Wolalabym te pieniadze wydac teraz na rzeczy dla malenstwa.

nie wiem, po prostu zaczęłąm się zastanawiac,
> czy to naprawdę jedyne wyjście? co o tym sądzicie, do tej pory byłam
> przekonana, ze to jedyna słuszna droga, a reszta traci czas i nerwy

Gdybym miala podejmowac decyzje teraz, majac juz swoje doswiadczenia, to zdecydowalabym sie na jak najszybsze przeprowadzenie ICSI (bo tylko to u nas wchodzilo w gre), i ew. JEDNOCZESNE leczenie meza.

Aga

[Gość: Malina]

Ja tez juz chwilami zaczynam sie gubic. Moj maz na polepszenie plemniczkow
dostal tylko jakies witaminy. Lekarz (z Novum) nigdy nie proponowal mu nic
wiecej. Pierwsze slysze o jakis zastrzykach dla facetow. Nie bardzo moge pojac
dlaczego leczac sie u tego samego lekarza, jedni maja leczenie a inni tylko
jego namiastke. A tak wogole, to po leczeniu wyniki byly gorsze niz przed.
Aga71 chyba ma racje (oczywiscie Jej jest o wiele latwiej argumentowac, bo jest
w upragnionej ciazy).
Malina

[Gość: asja]

no właśnie, też sobie tak mówiłam, tyle się naczytałam o kradzeniu czasu
rozrodczego partnerki przez niepotrzebne leczenie męża, tzn. może nie
niepotrzebne, ale nie rokujące szans na naturalną ciąże w czasie mozliwym do
zaakceptowania przez partnerkę, zresztą przez oboje, no bo owszem może i dałoby
to się wyleczyć, ale jeśli np. za 10 lat, zreszta ten proces jest tak zmienny,
że raz jest gorzej, raz znacznie lepiej, czasami po leczeniu wyniki są gorsze
niż przed, więc moze to jednak sluszne, zadziwiło mni jednak, że po zastrzykach
poprawiło się facetowi z 15 do 50 mln,coś koło tego, może troszkę pokręciłam
(wątek proviron), to już ilość zdolna do naturalnego zapłodnienia, ja już
jestem w trakcie procedury, więc to dylemat czysto hipotetyczny, lekarz
powiedział mi otwarcie, zeby nie liczyc na cuda, no więc ni elicze i czekam na
icsi, ufam, ze to jedyan sluszna droga w naszym przypadku, ale wątpliwości się
rodzą;
pozdr

[sowa2]

Asja, ja też zastanawiałam się, miałam wątpliwości, ale przed pierwszym ICSI.
Teraz wiem, że to słuszna droga. Szkoda czasu na oczekiwanie na polepszenie
wyników u męża. U mojego męża nigdy nie było nawet najmniejszej poprawy.
A co do wątpliwości - to zobaczysz znikną po Twoim in vitro. Przez ten krótki
czas po transferze kiedy myślałam, że jestem w ciąży, byłam najszczęśliwsza w
życiu. Nigdy wcześniej tego nie przeżyłam.
Życzę Ci powodzenia. Pozdrawiam. Sowa

[Gość: kasia.r]

Poprawa u mojego męża do 50 mln. jest faktem (robił wyniki parę dni temu), ale
na dobrą sprawę nie wiem, czy sprawiły to leki, czy taka już jego uroda, że raz
ma 15 mln, a raz 50. Androlog powiedział mu, że wynik leczenia to wielka
niewiadoma, bo każdy reaguje indywidualnie, a poza tym na wyniki nasienia
wpływa wiele czynników (tryb życia, stresy). Cóż jednak z tej poprawy, skoro u
mnie akurat się pogorszyło - w listopadzie miałam robioną elektrokauteryzację i
do tej pory nawet dobrze nie wyregulował mi się cykl, o ciąży nie mówiąc...Mam
wrażenie, że skoro uporamy się z jednym problemem, to w jego miejscu pojawia
się mnóstwo nowych i tak bez końca...Myślę, że najlepszym krokiem na drodze
walki z niepłodnością była w naszym przypadku decyzja o przystąpieniu do
procedury adopcyjnej. To sprawiło, że zaczęliśmy z optymizmem patrzeć w
przyszłość i może już na koniec roku będziemy mieć swoje dziecko - nareszcie
mamy na coś wpływ!!! Oczywiście jeśli dzidziuś przyjdzie do nas w sposób
naturalny to będzie super, ale mam już dość tego spalania się i braku nadziei
na odmianę losu. Pozdrawiam i życzę powodzenia.

[Gość: asja]

Sowa, bardzo dziekuję Ci za te słowa, wiem,że robię dobrze, ja psychicznie nie
wytrzymalabym zycia nadzieją nie wiadomo jak długo, ale czasami pojawiają się
wątpliwości, a co u Ciebie, czy czekasz na kolejną próbę?

pozdrawiam serdecznie

Kasiu, myslę, ze parametry Towjego męża są wystarczające do naturalnej ciąży i
z tego co wiem jesli to kobieta ma problemy, są dużo większe szanse na
skuteczne leczenie, cieszę sie, ze zdecydowałaś się mimo wszystko na adopcję,
bo czuję, ze to własnie pozwoli Ci wyzwolić się z oczekiwania, niepewności i
sprawi, że zycie nabierze barw,sądzę, ze doczekacie sie także biologicznie
własnego dziecka; pozdrawiam Cię ciepło i Życzę wszystkiego naj, dużo
wytrwałości i pociechy z dzidzi, która już na Ciebie czeka
asja

[sowa2]

Hej Asja!
Dobrze kojarzysz – leczę się w Białymstoku. Eskimosków niestety nie miałam.
Zastanawialiśmy się nad badaniami immunologicznymi, ale ostatecznie nie
zdecydowaliśmy się na nie. Z różnych względów – koszty, brak urlopu, brak
wiary, że to coś może zmienić. Robiliśmy badania genetyczne, które na szczęście
wyszły OK.
U mnie dziś 7 dc przed ICSI. Czuję się świetnie (fizycznie). Zaczynam się
denerwować, co ja mówię cały czas jestem podenerwowana. Jutro już wyjeżdżam do
B. i wrócę dopiero po wszystkim.
Asja w tej chwili nie powinnaś myśleć, co będzie gdyby...
Gorąco pozdrawiam

[Gość: asja]

Dzieki za odpowiedź, trzymam mocno kciuki, życze powodzenia, może ta trójka
będzie szczęśliwa, odezwij się koniecznie po, może być na bocianie;

buziaki