IUI czy IVF?

[kobiettka7]

Staramy sie z mezem juz dwa lata i nic. Wiekszosc badan zrobiona i przyczyny
jak dotad nie ma. Wszytko u nas w porzadku. Lekarz wspomina o IVF, natomiast
nie proponuje inseminacji jako malo skuteczna.

Co Wy o tym sadzicie? Jakos przyzwyczailam sie do mysli, ze przed ostatecznym
rozwiazaniem sprobujemy inseminacji. Boje sie stymulacji, boje sie
negatywnych skutkow dla organizmu. A moze nie ma sie czego bac?

Jakie sa Wasze opinie i doswiadczenia?

[tekla12]

Nie wydaje mi się, żeby stymulacja do ivf mogła mieć negatywne skutki dla
organizmu. Ale ja bym spróbowała iui w klinice, w której masz się przygotowywać
do ewentualnego ivf. Iui przy niepłodności idiopatycznej często się udaje a
jeśli się nie powiedzie dostarczy lekarzowi prowadzącemu informacji o tym jak
reagujesz na łagodniejsze formy stymulacji.

[kobiettka7]

A jak to jest ze statystyka? Jakie jest prawdopodobienstwo sukcesu przy UIU a
jakie przy IVF przy nieplodnosci idiopatycznej?

[ivoral]

Stymulacja hormonalna przed IVF ma czasami negatywne skutki dla organizmu. Np.
niektore osoby po wielokrotnych stymulacjach przed IVF skarza sie na pojawienie
sie bardzo wczesnie menopauzy (np. u mojej znajomej po 3 pelnych cyklach ICSI i
zaprzestaniu stymulacji menopauza pojawila sie w wieku 37 lat).
Nie wiem tez, czy nie ma negatywnych konsekwencji samej punkcji jajnikow.

Przed iui tez czasami stymuluje sie pacjentki (np. gonatropinami, ale wydaje mi
sie (nie zapytalam lekarza i bylabym wdzieczna jesli ktos moglby napisac jesli
cos na ten temat wie, wnioskujac z samej ceny - gonadotropiny do iui - 1500 zł,
leki do in vitro 5 tys. zł,), ze przy iui z gonadotrpinami jest to znacznie
mniej inwazyjne niz ivf (ale niestety prawdopodobienstwo jest tez znacznie
mniejsze).

Dla mnie za probowaniem iui przed ivf przemawia fakt, ze jest to metoda duzo
mniej inwazyjna, chociaz znacznie mniej skuteczna.
Boje sie stymulacji przed IVF/ICSI i tego jak bede sie po tym czula, jak to
zniose. Zdecydowalismy sie na 1 iui na cyklu calkowicie naturalnym i pozniej
kolejne juz po hsg jesli okaze sie, ze mam przewodne jajowody (nie wiem jeszcze
ile, literatura podobno zaleca lacznie max 5-6 iui) na gonadotropinach.

Z drugiej strony boje sie tego tzw. nakrecania sie przed in vitro i dlatego
wolalabym zeby caly proces trwal jak najkrocej. - Ja wierze, ze niestety wiele
z trudnosci jakie spotyka sie podczas przygotowan do iui czy in vitro - np. z
za wysoka prolaktyna - zwiazanych jest ze stresem jaki same sobie fundujemy
przeprowadzajac analize/"paralize" swoich wynikow/szans etc. Czym dluzej cale
to leczenie trwa, tym jestesmy bardziej nakrecone. Jestem gleboko przekonana
(rowniez przez swoje kolezanki, ktore zachodzily w ciaze w wieku 37 lub 39
lat), ze zajsciu w ciaze sprzyja swiety spokoj i rownowaga wewnetrzna. Dlatego
za omijaniem/skracaniem etapu iui przemawia do mnie fakt, ze bez 5-6 kolejnych
iui wszystko trwa krocej.