Gotowość.... finansowa?

[katty26]

Przeglądałam forum ze zdjęciami brzuszków, a później dzieciaczków. I zauważyłam, że na zdjęciach przede wszystkim jest... dość bogato. Swoista rewia mody, obfotografowywanie się na tle płaskich, b. dużych telewizorów, zdjęcia z wakacji w egzotycznych krajach, samochody, własne domy. A ja nic z tego nie mam, mam za to już 27 lat i ogromną potrzebę bycia matką! A może nie powinnam? Wszystkie jesteście na swoim? Macie w 100% ustabilizowaną sytuację materialną? Czy uważacie, że mieszkanie z rodzicami dyskwalifikuje nas jako potencjalnych rodziców? Pozdrawiam!

[vrubelek78]

no właśnie. ja też mam podobny problem. mam kredyt na 30 lat i właściwie to
powinnam poszukać nowej, lepiej płatnej pracy. racjonalnie myśląc to nie
powinnam w ogóle mysleć o dziecku. jednak bardzo pragnę dzidziusia. sama nie
wiem co zrobić . mam już prawie 29 lat i czas leci. mam problemy z prl i
staramy się już prawie rok. mąż mnie namawia i mówi, że jakoś to będzie,
będziemy się martwić potem. trochę kusi mnie taka myśl, ale nie jestem do
końca przekonana. chciałabym zmienić pracę na lepszą i zajść w ciążę
jednocześnie ale w bajki nie wierzę.
pozdrawiam

[wroba]

Oczywiście że nie dyskwalifikuje, wiadomo zawsze lepiej być na swoim, choć
wszystko zależy też od rodziców/teściów. Jeśli Twoi są ok to będziesz miała
pomoc na miejscu, bo na początku jest ciężko. Ja bez pomocy mojej mamy, która
przychodziła do mnie codziennie nie dałabym sobie rady, bo mąż w pracy a ja
ledwo co żyłam. Poza tym jeśli nie ma się ustabilizowanej sytuacji finansowej
mieszkanie z rodzicami jest tańsze. My jesteśmy na swoim, choć mieszkanie pod
wynajem, ja jestem na bezpłatnym wychowawczym, więc pracuje tylko mąż. Jakoś
dajemy radę, choć o luksusach nie ma mowy i mimo to bardzo chcę mieć drugie
dziecko. Gdyby patrzeć na sytuacje materialną młodych ludzi w Polsce to mało
kto decydowałby się na dziecko. Ważne, żeby mieć za co żyć, luksusy są mało
istotne przy radości jaka daje dziecko. Fakt z chwilą pojawienia się dziecka
wydatki rosną, ale nie musisz przecież kupować wszystkiego co najdroższe, no i
na pewno dziadkowie pomogą. A kiedyś pewnie i Was będzie stać na własne M,
samochód, płaski telewizor i egzotyczne wakacje ...z dziećmi oczywiście. Życzę
Wam tego Na luksusy zawsze jest czas, na dzieci może być już za późno.
Owocnych starań
Pzdrawiam

[katty26]

Ale ja tam wcale takiego telewizora nie chcę! ;P Po prostu patrzę na te mieszkania, skórzane kanapy, super samochody i się czuję czasem jak niedorajda życiowa Nie potrzebuję luksusów - nigdy ich nie miałam, więc nie zdążyłam się przyzwyczaić To chyba ten internet - narzędzie szatana (!!!), bo czytam forum o wózkach, a tam same pojazdy za Emaljunga, Chicco i inne z njwyższej półki. Na ulicach za to prawie same "no name" Chyba muszę częściej wychodzić z domu, mniej siedzieć w necie. Fajnie, że ktoś myśli jeszcze tak jak my! Myślę, że do opieki nad maluszkiem najbardziej potrzebna jest miłość, a nie kasa.
PS. Co do rodziców, jest ok, mama pomoże, a w mieszkaniu tylko łazienka wspólna (da się zrobić drugą). Pozdrawiam! I nawzajem!

[malutka1939]

katty a gdzie ty takie zdjęcia oglądałaś? chętnie bym pooglądała
wiesz my też mieszkamy z rodzicami, jestem pewna że część osób które mają
"wszystko" a nie mogą/nie mają dzieci zamieniło by się z Tobą...
Chcecie być rodzicmi- to najważniejsze nikt nie pyta o stan konta ilośc domów i
samochodów..... Przeciaz dziecko to największy skarb i majątek!! Prawda

[katty26]

Witaj! Dzieciaczki i ich mamy możesz pooglądać na:

fotoforum.gazeta.pl/71,1,621.html
A to forum mam "****Brzuszki i Maluszki-LUTY 2006***** "
fotoforum.gazeta.pl/72,2,621,27553178.html
Fajnie tak pooglądać najpierw brzuszki, USG, potem noworodki i jak dzidzie rosną. Chociaż czasem łapię doła, czemu to nie my... Ściskam mocno - i nam się uda!

[pepperann]

Katty, spokojnie!

Nie jestem zwolenniczką twiedzenia, że "jak Bóg da dzieci to da i na dzieci",
pewne minimum i odpowiedzialność jest konieczna, ale nie dajmy się zwariować!
Dziecku nie jest potrzebny do szczęścia wózek Emmaljunga, tylko kochający
rodzice. Jeśli jesteście zadowoleni, mieszkając z rodzicami - to czemu ma to Was
dyskwalifikować? Ile z nas się wychowało z dziadkami? (Ja na przykład chowałam
się w domu babci). To może mieć nawet dużo plusów.

Nie tylko bogaci ludzie mają prawo mieć dzieci, to jakiś cholerna nowa moda,
żeby tak na to patrzeć. Poza tym, nigdy nie wiadomo, co namż ycie przyniesie.
Można się niespodziewanie wzbogacić, można stracić pracę. Dzeicko to nie jest
samochód, na którgo utrzymanie nas stać, albo nie!

A odpowiadając na Twoje pytanie, czy mamy w 100 % ustabilizowaną sytuacę - ja
nie do końca. Mieszkamy sami, ale nie we własnym mieszkaniu, dopiero teraz
kupujemy swoje 50 metrów i to na stuprocentowy kredyt. Oboje dość dobrze
zarabiamy, ale żadne z nas nie ma stałej pracy (mamy wolne zawody), więc nie mam
co liczyć na płatny urlop czy cokolwiek takiego. Czasem też się boję, jak byśmy
sobie poradzili. Ale jakby człowiek się tylko ciągle bał, to co by było? )
Pozdrawiam i powodzenia!

[maricana]

witam,
jestem jezcze mloda, bo mam 23 lata, ale zdecydowalismy sie niedawno ze bedziemy
starac sie o dzidziusia. oboje pracujemy, ja sie ucze. ja zarabiam niewiele.
zaciagnelismy kredyt na wlasne M na 30 lat, ale narazie mieszkamy u rodzicow
czekamy az wybyduje sie nasze M, pozniej trzeba zrobic remont i mnostwo
wydatków. Starsze rodzenstwo doradza poczekajcie az wasza sytuacja bardziej sie
ustabilizuje, macie czas. A my wlasnie jeszcze kilka miesiecy temu myslelismy ze
najpierw mieszkanie pozniej tv, pozniej lepsze auto itd. Wytlumaczylam mezowi ,
ze tak mozna sie czegos dorabiac w nieskonczoność.

I co z tego ze bedziemy miec w mieszkaniu drogi sprzet i ladne meble, ale ono
bedzie puste. dziecko wnosi w zycie kazdych rodzicow tyle radosci, sprawia ze
kazdego dnia chce sie wstac i dzialac.
Chociaz czasem mysle czy moze poczekac. Ale bardzo oboje chcemy miec dziecko i
nie chcemy czekac. ( I tak przecież nie wiem czy uda nam sie odrazu, bo zajsc w
ciąże czasem to nie jest tak łatwo)
Mam nadzieję że nie bedziemy musieli sie długo starać czego życzę wszystkim
przyszłym rodzicom.
Najwazniejsza jest pewność tego że przyszedl czas na malutkiego człowieczka)
pozdrawiam

[ewinka22]

Zgadzam się z przedmówczynią, ze najważniejsza jest gotowość na dziecko My z
mężem staramy sie już kilka miesięcy i nadal nic( ja mam problemy z owulacją, a
nasienie męża też nie jest super). Mamy 23-25lat, ja kończę studia dzienne i
narazie nie pracuję, mąż pracuje bo pracuje, ale bez umowy. Mieszkamy z babcią
bardzo blisko moich rodziców, ale wiemy, że dziecko jest najważniejszePoza
tym jak pokazuje doświadczenie, nie wiadomo wcale ile jeszcze będziemy musiali
na nie czekać Nie jest zawsze tak łatwo, chcę dziecko i już jestem w ciąży,
niestety Myślę, że liczy się dojrzałosć i odpowiedzialność, a jeśli
chciałybyśmy czekać, aż się,,dorobimy'' to jestem pewna, że niejedna z nas
nigdy w życiu nie zostałaby mamą Pozdrawiam wszystkich

do ewinka22

[maricana]

witaj ewinka22,
jestem dokladnie w twoim wieku a moj maz jest w wieku twojego meza
Niestety nie zawesze zachodzi sie w ciąze kiedy ma sie na to ochote.
my staramy sie dopiero drugi cykl, bo niedawno odstawilam tabletki i nie wiem ja
dlugo bedziemy sie starac, mam nadzieje ze niedlugo.
Moja kolezanka stara sie juz rok i narazie nic. tez mieszkaja z rodzicami, i
mogliby sie dorabiac tak przez kolejne kilka lat, ale oni pragną dzidziusia i na
poczatku nie mieli pojęcia ze bedzie tak trudno i ze beda musieli tak dlugo sie
starac.
Wiem ze macierzynstwo napewno jest czyms pieknym i zaden drogi sprzet czy meble
nie sprawią tyle radości co rozesmiany maly czlowieczek.
pozdrawiam cieplutko
Ania

[katty26]

DZiewczyny dzięki!!! Jesteście wielkie!!! I przywracacie mi wiarę w człowieka! Zawsze chciałam wychować dziecko ceniące proste i ważne rzeczy, chcę zapewnić mu/im bajkowe dzieciństwo (jakie sama miałam dzięki Mamie a nie pieniądzom), ale nie przez drogie gadżety ale duuuuużo, duuuużo miłości, szukanie krasnuludków w lesie, wiarę we wróżki, a do tego nie są potrzbne zabawki za kilkaset złotych... Hi hi! Ja taka niedzisiejsza jestem! Macie rację - minimum musi być, ale czekanie najpierw na mieszkanie, samochód, nowe meble w moim przypadku jest bez sensu. Mam 27 lat i nie wiem kiedy nam się uda. Może nie urodzę (przypływ pesymizmu) dziecka przed 30, ale chociaż próbujemy!
Pozdrawiam Was serdecznie! Myślę, że nasze wymarzone Dzieciaczki będą miały dobre dzieciństwo! I trzymam za nas kciuki!

[magasi9]

ja tez nie widzialam takich zdjec,
a zastanawiam sie ile znacie takich zwiazkow ( ktore sie najpierw "dorobily
wszystkiego" a pozniej byly zaplanowane dzieci) z blizszego i dalszego otoczenia

ja nie znam zadnego

za to dla moich dalszych znajomych ja jestem tak osoba, ktora chce najpierw
mieszkanie, dobra prace, samochod, wycieczki.. a dziecko odklada na pozniej
( tylko ze nikt z tych moich dalszych znajomych nie wie ze staramy sie juz 3
lata i nie wiemy jeszcze jak dlugo)