Bardzo interesujacy artykuł podrzucam

[lablafox]

kiosk.onet.pl/charaktery/1168002,1250,artykul.html

Fragment 1 - z którym sie zgadzam całkowicie

[lablafox]

Kontemplacja to umiejętność dogłębnego dociekania, dopatrywania się,
rozumienia, wpatrywania się w rzeczywistość, a nie tylko ujmowania tego, co
jest wynikiem pomiarów. Myślę, że ucieczka od mądrości wynika z nadmiernego
kultu rozumowania, koniecznego dla tych nauk, które mają świat opanowywać.
Tymczasem w filozofii i mądrości nie chodzi o opanowywanie, ale o rozumienie
świata. To wielka różnica.

Fragment 2 - istota współistnienia

[lablafox]

Myślę, że droga kontemplacyjna jest o wiele trudniejsza. W poznaniu człowieka
umiejętność słuchania jest rzeczą bardzo istotną. Mamy tendencję do tego, żeby
być monologizujący, tymczasem mamy być słuchający. Naszym zadaniem jest
nadsłuchiwać tego, co się dzieje w rzeczywistości, w drugim człowieku, a nie
narzucać tego, co nam się wydaje właściwe.

Fragment 3 - nie jestem pępkiem swiata

[lablafox]

To wymaga intelektualnej pokory. Człowiek powinien się wyzbyć ambicji własnej
twórczości. Nie jestem twórcą mojego świata, moją wielkością jest, jeżeli
naprawdę znajduję swoje miejsce w całości. W postawie idealistycznej każdy
myślał, że sam sobie wytwarza swój świat. Tymczasem chodzi o to, abym znalazł
takie miejsce, które mi naprawdę przypada w świecie. To oznacza przestawienie
siebie. Nie jestem w centrum świata. Rezygnacja z tego, żeby być w centrum,
wymaga wielkiej pokory, bo każdy ma ochotę być pępkiem świata.

Fragment 4 - podejście do prawdy

[lablafox]

Prawda jest, trzeba jej szukać i wszyscy jej szukają w jakiś sposób.

Nie jestem filozofką , mam nawet ogromne opory aby odzywać się na tym forum.
Znalazłam jednak kogoś , kto zwerbalizował moje podejście do świata ,to własnie
prof. Stefan Świeżawski, dlatego posłużyłam się cytatami.


Lx

[kamfora]

lablafox napisała:

> Nie jestem filozofką , mam nawet ogromne opory aby odzywać się na tym forum.

Tego nie rozumiem - skąd te opory? Czy naprawdę nazwa forum jest źródłem?

[kamfora]

Dzięki za ten link, Lx
Mam podobny stosunek do Świeżawskiego.

A tak na marginesie: czy istnieje związek między rodzajem uprawianej filozofii,
a długością życia? Jakoś tak wszyscy filozofowie, których lubię - żyli(bądź
żyją) długo i (chyba) szczęśliwie ))

Długowieczność

[empeka]

Filozof, to nie dziwi, ma dystans.
Ale tzw prosty człowiek jak długo żyje, to już na pewno filozof!

M

A jednak coś mi tu podpada

[empeka]

Filozof zeznaje:
''Husserl, Żyd który się nigdy nie nawrócił...'' - co za arogancja!!!
A niby dlaczego miałby się nawracać? To już nie można być filozofem, odczuwać transcendencji
(będąc lub nie będąc filozofem) i w dodatku żartować sobie z własnych zajęć ze studentami?
Husserl, to był ktoś!

M

[kamfora]

eee - Marto!
Filozof mówi w ten sposób:
>>Rolą filozofii jest otwieranie okien na tajemnicę. Ciekawe, że Husserl (Żyd,
który się nigdy nie nawrócił) śmiał się i mówił: "moje seminarium jest jakby
takim małym seminarium duchowym, bo z mojego seminarium idą ludzie potem do
Karmelu".<<

A więc on nie mówi o powinności "nawracania" - dla niego było rzeczą ciekawą
(niezwyczajną), że Żyd, który nie przeszedł na chrześcijaństwo w taki sposób
wyrażał się o swoich studentach. Może dla Ciebie nie jest to czymś niezwykłym -
ale mogło być niezwykłe dla Świeżawskiego. Gdzie tu arogancja?

[empeka]

kamfora napisała:
> A więc on nie mówi o powinności "nawracania" - dla niego było rzeczą ciekawą
> (niezwyczajną), że Żyd, który nie przeszedł na chrześcijaństwo w taki sposób
> wyrażał się o swoich studentach. Może dla Ciebie nie jest to czymś niezwykłym -
> ale mogło być niezwykłe dla Świeżawskiego. Gdzie tu arogancja?

... w sugestii, że po to żeby doceniać czyjąkolwiek duchowość trzeba by się nawrocić na
chrześcijaństwo.
M

[kamfora]

empeka napisała:

> ... w sugestii, że po to żeby doceniać czyjąkolwiek duchowość trzeba by się
> nawrocić na chrześcijaństwo.

Iii - to się nazywa nadinterpretacja

Ale już się zamykam, bo w końcu dojdzie do tego, że wszyscy się pożegnają

(i co ja pocznę po powrocie z urlopu?

[empeka]

kamfora napisała:

> Iii - to się nazywa nadinterpretacja
> Ale już się zamykam, bo w końcu dojdzie do tego, że wszyscy się pożegnają

Iii - wcale nie nad...

Ja się nie pożegnam, jedź spokojnie
Kiedy wracasz?
M

Moje czepialstwo

[empeka]

''Człowiek powinien się wyzbyć ambicji własnej twórczości. Nie jestem twórcą mojego świata,
moją wielkością jest, jeżeli naprawdę znajduję swoje miejsce w całości.''

Jestem, jestem! (twórcą mojego świata).
Nie należy się dać redukować do roli przedmiotu.

''Nie jestem w centrum świata. Rezygnacja z tego, żeby być w centrum, wymaga wielkiej pokory,
bo każdy ma ochotę być pępkiem świata.''

Jw. Każdy JEST centrum SWOJEGO świata. Nic na to nie można poradzić.

''Musimy wrócić do kultury klasycznej, do łaciny i greki w szkole średniej. Wychowanie
nastawione jedynie na komputer i matematykę jest wychowaniem zwodniczym. Nie wolno
stawiać akcentu tylko na tzw. użyteczne przedmioty. Trzeba w wychowaniu wrócić do
niepopularnego pojęcia cnoty. Docenienia ascezy, czystości.''

Już w szkole średniej z łaciną i greką uczono, że ''panta rhei''. Dalej tego uczą.
Wcale nie trzeba wracać do dawnych metod, żeby się dowiedzieć tego i wielu innych ważnych
rzeczy, wystarczy zostawić taką opcję edukacyjną.
Natomiast cnota - domyślam się, że to tylko niedzisiejsze brzmienie słowa mnie odrzuca, bo
przecież popieram przyzwoitość ludzką

Daruj, Ba, że się czepnęłam naszego mędrca, jakoś tak wyszło.
Pa
Marta

[taaniej]

i słusznie, że się czepiasz pan profesor udzielił wywiadu mając z góry
założoną tezę. zgadzam się z tym, co piszesz.
co do profesora: możemy wrócic do metafizyki, a jakże. dziś już wiemy, że
kosmologia nie odpowie na najważniejsze pytania. wiemy jak to się zaczęło,
wiemy jak się skończy, ale nadal nie wiemy dlaczego. fizyka nie wystarcza,
wracamy więc do do tego, co po fizyce (jakie to prorocze!). pamiętajmy jednak,
że badania nad rozumem ludzkim to nie jakieś niewyjaśnione zejście z wytyczonej
drogi ale rozpaczliwe pytanie o PEWNOŚĆ naszych sądów. dziś jesteśmy w tym
samym miejscu, co hume. optymizm kanta okazał się byc przedwczesny. co do
kontemplacji, zgadzam się z profesorem. to chyba właściwy kierunek. pamiętajmy,
że kartezjuszowe cogito jest intuicyjne. może czas wrócić do spinotyzmu, tego
postrachu wszystkich filozofów?