Żałuję.....

[nikita1001]

Pytania są po to by szukać ... odpowiedzi.

Żałuję
iż się ośmielałam
potępiać niegdyś tych
co Ciebie poszukują
na własny -
- odmienny od mojego
sposób
Jednak czy słowem "przepraszam"
zdołam dziś
wygładzić
zadawnione blizny?

Złudzenia są jak różnobarwny i kuszący bukiet kwiatów bez wody - bardzo
szybko więdną.
W ich ocenie niezwykle łatwo można pomylić się i utożsamić je z wiarą lub
nadzieją. Dlatego właśnie tak często są powodem licznych rozczarowań,
frustracji, niepowodzeń.
Czy na pewno zawsze by nam było bez nich łatwiej żyć?

[okimita]

Ale poczucie winy.
Tylko nie zacznij przepraszać za Titanica.
Na wypadek wszelki, masz ode mnie rozgrzeszenie.

[7zahir]

Piękna forma zadośćuczynienia.

Warto ją skierować do adresatów,
a ten ktoś, kogo autor ma na myśli pod słowem "Ciebie"
na pewno mu pomoże.

[scand]

> Żałuję
> iż się ośmielałam
> potępiać ..

Potępiać .. ale co z tego wynikało ?
Jeśli nie było żadnej rzeczywistej krzywdy to czy warto się zamartwiać ?

[nikita1001]

Tak strasznie boli, gdy inni bez wahania "wchodzą z butami" w mój świat
przeżyć, którego aby nie zniszczyć ja sama boję się musnąć opuszkami palców...

[scand]

Delikatne rośliny nie mają szansy przeżycia wsród dzikich "chwastów". Rosną za
wolno, za słabo czerpią soki z ziemi - jedyną ich szansą jest to, że wyrosną
niepostrzeżenie na tyle wysoko że ekspansywni konkurenci nie dadzą już rady
ich przerosnąć... ostatecznie może im też pomóc ogrodnik

[nikita1001]

Bliższe mojemu sercu są te delikatne roślinki, którym potrzeba więcej poswięcić
uwagi, niż te mocne, twarde, dające sobie radę w życiu. Nieraz zauważyłam, że
te słabsze potrafią być piękniejsze, bardziej fasynujące i godne uwagi jeśli
tylko damy im szanse i odpowiednio bedziemy je pielęgnwać...Nieraz udało mi się
uczynić z "niemożliwego" - "możliwe" ...mówię to z praktyki, jestem zapalonym
ogrodnikiem )

[scand]

>Nieraz udało mi się
> uczynić z "niemożliwego" - "możliwe" ...mówię to z praktyki, jestem zapalonym
> ogrodnikiem )

Moim ideałem jest ogród różnorodny ale mający pozór naturalnego. Równowaga
elementów i kontrola co najwyżej nad granicami.

Pozdrowienia

[okimita]

No, Nikitko, piszesz o "wchodzeniu z butami".
Tu w kawiarence wstajesz od stolika, zapraszasz gości na swój świat,
ale o nim można mówić, tyko broń boże, aby nie naruszyć twojej wrażliwości.
To trochę ustawianie gości kawiarnianych. No nie wiem, czy jeśli ktoś
spróbuje wejść w Twój świat, to lepiej żeby boso, ale w krawacie,
czy wystarczy aby był w papućkach.

[nikita1001]

W mój świat nawet wpuszczę z butkami, byle by były nie zabłocone. A jeśli
chodzi o krawat... dowolność ubioru dla każdgo. Najważniejsze by dobrze się
czuł w tym stroju jaki posiada... swobodnie . Nie jestem aż tak
przewrażliwioną istotą jaką mnie oceniono, lecz nie powiem by wrażliwości mi
nie brakowało. Bo jak postrzegać piękno tego świata bez odrobiny
wrażliwości ..)