Atraktory

[scand]

Czy nie wydaje się wam czasem, że w dzisiejszych , DYNAMICZNYCH
czasach nie ma dla człowieka już żadnego miejsca w którym mógłby
odpocząć, żadnej idei która mogłaby być jego przystanią na dłuższy
okres?

Są tylko idee w rodzaju atraktorów

en.wikipedia.org/wiki/Attractor

Człowiek przyciągany jest to w tę to w drugą stronę. Zawsze zanim
osiągnie dany atraktor na horyzoncie pojawi się następny który
zacznie swoje przyciąganie w inną stronę.

[psomi]

ojej,a cóz to za pojęcie z zakresu nauk ścisłych w humanistyce?
Prof.Bauman uważa,że człowiek szuka zawsze wolności i
bezpieczeństwa,pewnie ma to odbicie w poszukiwaniu
idei.Stabilizację daje konsumpcjonizm,konserwatyzm,przywiązanie do
religii i tradycji...wolnośc daje-no właśnie,co? Jaki ''atraktor''
jest w stanie przyciągnąc młodych ludzi,żeby mieli entuzjazm swoich
rodziców w walce z komuną lub pacyfistyczne i wolnościowe zapędy
pokolenia hippi..?a tak poważnie myślę,że dobrze odnależc sie w
pewnej różnorodności,wybieram to co chcę,co najbardziej mi odpowiada.

[scand]

>a tak poważnie myślę,że dobrze odnależc sie w
> pewnej różnorodności,wybieram to co chcę,co najbardziej mi
odpowiada.

Wybierasz jednak zawsze z pewnej oferty. Problem zaś polega na tym
że ta oferta świata jest dość zmienna. Dążysz do jednego a zanim to
osiagniesz dany atraktor słabnie , i zaczyna przyciągac coś innego.
Jako przykład podałbym tu znane ostatnie przypadki Kazia
Marcinkiewicza i nie chodzi mi tu tylko o jego niestałość
małżeńską ile o pewną ewolucje ideową, ktorą przeszedł w czasie
swojej niezwykłej kariery ( a zdaje się zaczynał jako nauczyciel
fizyki.. jemu równiez idea atraktora nie powinna być obca)

[zbigniew31]

scand napisał:

> Czy nie wydaje się wam czasem, że w dzisiejszych , DYNAMICZNYCH
> czasach nie ma dla człowieka już żadnego miejsca w którym mógłby
> odpocząć, żadnej idei która mogłaby być jego przystanią na dłuższy
> okres?

Dzisiaj wysłuchałem w tv , że apatie jest wtedy , gdy nie ma się chęci robić coś dłużej jak dwa tygodnie . Może to jeszcze nie apatia społeczeństwa , ale do pata to może i blisko ... jak zabraknie perwersji zapewniającej poczucie wolnego wyboru . Najmocniej wolność można czuć/pojmować , kiedy jest realne jej przeciwieństwo , jak w PRL-u . Dzisiaj pozostała już tylko intelektualna namiastka tego odczucia / świadomy i z premedytacją wybór atraktora ... a trzeba być na czasie , co dzisiaj jest w modzie ..)

Wydaje się , że podatni na 'współczesność' wcale odpoczynku nie potrzebują , pobudzeni cudzym ,reklamowanym atraktorem jak myszki w klatce na karuzeli przebierać nieustannie nóżkami aby go osiągnąć i zaraz po- otrzymują nowy , nawet poprzedniego dostatecznie nie trawiąc i bez żalu za poprzednim gonią nowe ..)
Własne dzieła , przeciwnie do cudzych produktów trudniej osiągnąć , ale można się w nich rozsmakować i chociaż na chwilę odpocząć ..

[scand]

> Własne dzieła , przeciwnie do cudzych produktów trudniej
osiągnąć , ale można
> się w nich rozsmakować i chociaż na chwilę odpocząć ..

Na to jednak potrzeba silnej osobowości, ktora jest w stanie
stworzyć własny stabilny świat w świecie który obecnie jest
zasadnczo niestabilny.

[psomi]

Ha! Własne dzieła! Do tego trzeba byc twórca i artystą! miec talent
i pracowitośc.Po prostu byc geniuszem w jakiejś
dziedzinie.Bagatela...Pamiętam,że w wieku kilkunastu lat zdałam
sobie sprawę z wlasnej przeciętności co było przykrym
doświadczeniem ,bo dziecku do pewnego wieku wydaje sie ,że można
osiagnąc wszystko co się chce...Zycie bardzo szybko weryfikuje te
marzenia.

[zbigniew31]

Psomi dzieła wyłącznie są dla Ciebie i żadnego (wg mnie) nie ma sensu sięgać po recenzje , bo i te same są dziełem - które trzeba zrozumieć .
Znaczy -nie ma czegoś takiego jak dzieło samo dla siebie , zawsze potrzebny jest odbiorca // choćby sam autor// i chociaż autor coś zamknął formą , to szczególny sposób zrozumienia , interpretacja też dziełem... dlatego nie mówimy o tym rzecz .
Autor najwyżej Cię zainspirował , ale dzieła jeżeli są , to zawsze Twoje i przeciwnie jak do przedmiotów mocniej się do tych przywiązujesz .
/ chyba? ..)

[scand]

Wydaje mi sie że wielu ludzi zaniża jednak swoje możliwości po to
tylko aby ... mieć święty spokój. Ale one nadal są.

[wilma.flintstone]

scand napisał:

> Wydaje mi sie że wielu ludzi zaniża jednak swoje możliwości po to
> tylko aby ... mieć święty spokój.

Och, ale czy to wlasnie nie moze byc sposob na znalezienie spokoju w
swiecie pelnym atraktorow?

[scand]

> Och, ale czy to wlasnie nie moze byc sposob na znalezienie spokoju
w
> swiecie pelnym atraktorow?

Owszem, może być i jest bardzo powszechne tyle że daje niestety
niewiele filozofii.

[zbigniew31]

> Na to jednak potrzeba silnej osobowości, ktora jest w stanie
> stworzyć własny stabilny świat w świecie który obecnie jest
> zasadnczo niestabilny.



Czym Scandzie jest ta silna osobowość ?
Może to wiara , w siebie , przekonanie o słuszności pierwotnego/pierwszego pragnienia ... Dzieła czasami bliskie nawet są , ale nigdy dostatecznie go nie zaspokoją , dlatego życie jest , a nie śmierć .

[scand]

> Czym Scandzie jest ta silna osobowość ?

Tym czym zeglarz który zapewnia kurs łodzi na przekór wzburzonej
fali.
Choć niekiedy rozsądniej jest jednak zwinąć żagle i dać się nieść
falom

[zbigniew31]

scand napisał:

> > Czym Scandzie jest ta silna osobowość ?
>
> Tym czym zeglarz który zapewnia kurs łodzi na przekór wzburzonej
> fali.
> Choć niekiedy rozsądniej jest jednak zwinąć żagle i dać się nieść
> falom


w życiu ten kurs nie jest tak oczywisty .
Pragniemy jakiegoś stanu , można ten nazwać portem , albo odpoczynkiem i
zdeterminowani tym osiągamy czesto przeciwieństwo ...inny atraktor przyciągnął ,
czy pragnienie się zmieniło ..?

właśnie! czy tych pragnień wiele jest ?
czy raczej nie wiedząc gdzie port , czego pragniemy - ono jedno ,
ale wybrać możemy świadomie tylko w poznanym , ujętym w formę , ograniczonym , a
to upragnione , doskonalsze przekracza poznane , więc płyniemy nieco na oślep ?

[scand]

> Pragniemy jakiegoś stanu , ..

Właśnie, pragniemy jakiegoś stanu - pytanie czy bardziej
zewnetrznego czy wewnętrznego ?
Jesli wewnetrznego ( co wydaje się bardziej prawdopodobne) to nasz
atraktor musi być wewnętrzny - można by to nazwać pragnieniem
osiagnięcia odpowiedniego kształtu duszy. Oczywiscie nie potrafimy
sobie wyobrazić tego kształtu inaczej jak zewnętrznie. Może więc
miec ona np. jeden z takich kształtów inspirowany teorią
atraktorów ..

ccrma-www.stanford.edu/~stilti/images/chaotic_attractors/poly.html


Wyrazić wewnętrzne za pomocą zewnętzrnego - wieczna antynomia ..

[trebald]

> Wyrazić wewnętrzne za pomocą zewnętzrnego - wieczna antynomia ..

Żeby na to się porwać, trzeba być artystą.

[scand]

Przypominaja mi się słowa z "Portretu Doriana Greya" ( Os.Wilde),
które wypowiedział tam malarz Basil Halward "każde arcydzieło jest
portretem duszy twórcy"

[wilma.flintstone]

trebald napisał:

> > Wyrazić wewnętrzne za pomocą zewnętzrnego - wieczna antynomia ..
>
> Żeby na to się porwać, trzeba być artystą.


Niekoniecznie. Robimy to ciagle, chociazby werbalizujac nasze stany
swiadomosci, bo myslenie nie do konca wiaze sie z jezykiem.

[trebald]

wilma.flintstone napisała:

> trebald napisał:
>
> > > Wyrazić wewnętrzne za pomocą zewnętzrnego - wieczna antynomia ..
> >
> > Żeby na to się porwać, trzeba być artystą.
>
>
> Niekoniecznie. Robimy to ciagle, chociazby werbalizujac nasze stany
> swiadomosci, bo myslenie nie do konca wiaze sie z jezykiem.

Twórczość choćby miała znamiona przetwórcze również jest jakąś tam twórczością.
Stany świadomości przez to, że uświadomione są właśnie zewnętrzne, mające już
jakąś formę, ale nie tracimy z oczu tego, że za pomocą sztuki staramy się
wyrazić "niewyrażalne" szukając formy na to, co w nas wewnętrzne a zatem
nieuświadomione, choćby i wbrew takim tautologizmom jak to osławione twierdzenie
Wittgensteina: o czym nie można mówić, o tym trzeba milczeć.

[zbigniew31]

scand napisał:

> Wyrazić wewnętrzne za pomocą zewnętzrnego - wieczna antynomia ..


Pragniemy /myślę) wewnętrznego bo przecież niczego posiadać nie można inaczej jak w sobie , ale czy to , co nas przyciąga również tak samo w nas ?... raczej jest to o tyle w nas , o ile możliwe ...

Właściwy kształt duszy nieskończenie jest odległy formie ludzkiej , może stąd antynomia i wieczne inspirowanie ..?

[scand]

> Właściwy kształt duszy nieskończenie jest odległy formie
ludzkiej , może stąd
> antynomia i wieczne inspirowanie ..?

A zatem prawda jest ukryta a my spędzamy życie na jej poszukiwaniu.

[zbigniew31]

> A zatem prawda jest ukryta a my spędzamy życie na jej poszukiwaniu.


Prawda w kontekście atraktorów jest jak ferromagnetyk , my doświadczamy jedynie jego pola magnetycznego /przeczucia/inspiracji niewiele mając pewności o 'kształcie' , który lepiej byłoby określić charakterem . Znowu przebija się tu motyw Kanta , istnieje prawdopodobieństwo poglądem trafienia w rzecz w sobie , ale czy osiągalne jest to?... kiedy rzecz nijak przystaje do naszych możliwości , rzecz która kształtu fizycznego nie posiada i w świecie fizycznym nie musi funkcjonować .

[scand]

Pole magnetyczne przyciaga ale jest niewidoczne.
Swiat pewnie pełen jest niewidocznych dla nas atraktorów których nie
widzimy ale które jednak nas przyciagają.

[zbigniew31]

> Swiat pewnie pełen jest niewidocznych dla nas atraktorów których nie
> widzimy ale które jednak nas przyciagają.

Artyzm stąd się bierze ..)

[scand]

Kto pierwszy zatem ujawni ukryty atraktor: artysta czy .. myśliciel ?

[scand]

[zbigniew31]

właśnie pomyślałem sobie , że równie interesujące , jak atraktory jest zjawisko odmienne , drobinka zanieczyszczenie dająca możliwośc zaistnienia kryształowym płatkom śniegu ...

[scand]

Czy to nie jest zjawisko jednak podobne do atraktora ? Tak jak wokół
pojedynczej komórki ludzkiego zarodka zaczyna się gromadzić życie i
narasta aż do pełnej dorosłej kulminacji.
Mały pyłek może zmienić historię świata...

[zbigniew31]

zdaje się mniej niż w wypadku atraktora jest determinizmu w roli jaką pyłek
spełnia .
Daje on tylko możliwość do zaistnienia , ale nie determinuje kształtu kryształu .

[scand]

Generalnie chodziło mi ze mała rzecz może wywołać wielką.
Podstawowa teza teorii chaosu
( "efekt motyla
") , która odeszła od liniowości skutków.

[scand]

Od pewnego czasu nurtuje mnie idea:

czy może być atraktorem coś co jest niewidoczne, coś czego nie potrafimy ani odpowiednio nazwac ani tym bardziej wskazać ?