od dawna podczytuję Wasze forum i myślę że już czas powiedzieć dzień dobry!
od 15 miesięcy karmię piersią moje bliźniaczki, które po prostu uwielbiają pierś i są prawdziwymi cycoholiczkami.
A zaczęło się całkiem niewinnie od zakupu poduchy do karmienia bliźniąt w szóstym miesiącu ciąży i mojej lektury forum i nie tylko n/t karmienia bliżniąt. nie spodziewałam się, że uda mi się wykarmić dwa maluchy ale dzięki kilku zdaniom położnej i ogromnego poświęcenia pielęgniarek na neonatologii po trzech tygodniach od porodu przedwczesnego w 34 tc moje dziewczynki przeszły całkowicie na pierś i tak dotrwały do szóstego miesiąca.
początki nie były łatwe, po cc nie miałam pokarmu ale od samego powrotu na salę w ruch poszedł laktator i mleko napłynęlo, najpierw kroplami a potem już na dobre w trzeciej dobie. dzieci na początku dostawały te moje krople strzykawką a mieszankę sondą przez noski do żołądka i jednocześnie przystawiałam je do piersi. w nocy pielęgniarki karmiły je z palca lub z kieliszka, nie dostawały butelki.
usłyszałam dwa zdania, które zaważyły na tym moim karmieniu "możesz spokojnie wykarmić dwoje dzieci piersią" i "możesz je karmić jak długo chcesz" tak to wszystko zapadło mi w pamięć i serce chyba, że nawet nie zaopatrzyłam się w butelki i nie wyobrażałam sobie wstawania w nocy i przygotowywania mieszanki. popełniłam chyba wszystkie "wykroczenia" tj spanie z dziećmi, pierś na każde żądanie, zasypianie przy cycu itp.
czasem chciałabym już z tym skończyć ale gdy widzę te stęsknione pyszczki i ich radość jak już dorwą się do piersi to pękam i daję im to czego widocznie tak bardzo potrzebują, mam nadzięję że wkrótce z tego wyrosną tak jak z raczkowania.
dzięki bardzo za to forum
pozdrawiam
aga
