Zasada nieoznacznosci Heisenberga

[celsusz]

Mam do was pytanie- szczególnie pytanie to kieruję do Tess,która mówi
że jest fizykiem,do Kociaka,który ma wiedzę ściśłą i wierzy w istnienie
Boga,do grgkh,który dysponuje ogromną wiedzą.
Ja jestem laikiem w tych naukach jednak interesuje mnie zarówno fizyka
matematyka,astronomia,astrofizyka.Bardzo proszę o polemikę




jak sie ma zasada nieoznaczonosci Heisenberga do wszechmocy bogów ? Czy
bogowie moga zmierzyć pęd cząstki i jej położenie jedncześnie, albo dokładną
energię cząstki w danej chwili ?

Bo jeśli tak, to taki bóg nie doświadcza zjawiska stabilności atomów - dla
niego wszystkie powinny sie nagle zapaść, albo cząstki nie powinny mieć
masy spoczynkowej albo fluktuacje kwantowe i efekt Casmira nie powinien
istnieć.
Zatem dla bogów pewne zjawiska nie zachodzą ! Zatem nie mogą oni doświadczyć
podstawowych zjawisk !

Chyba, ze wszechmocny bóg potrafi a) nie oddziaływać na układ czastek, b) zna
ich parametry (w całym wszechświecie) c) po prostu "wyłączył" sobie te prawa
d) zna inne wyjaśnienie tych zjawisk e) te zjawiska nie zachodzą, a świat to
Matrix
Tu wrzuciłem taki sobie link.zbigkurzawa.tripod.com/przeglad_04.html

[celsusz]

Oraz związane z tym zagadnienie.Jak się ma teoria kwantowa do determinizmu ?

pl.wikipedia.org/wiki/Wolna_wola

[0golone_jajka]

Bóg może wszystko - oto najprostsza odpowiedź zamykająca usta wszystkim wątpiącym.

[mamalgosia]

Zupełnie jak z tym kamieniem: czy może stworzyć taki ciężki kamień, żeby go nie
umiał unieść...

[celsusz]

mamalgosia napisała:

> Zupełnie jak z tym kamieniem: czy może stworzyć taki ciężki kamień, żeby go nie
> umiał unieść...
--------------------------------------------
Słowa mojego podziwu.Masz wielka wiedzę.

[mamalgosia]

Ironia, czy nie ironia. Dla mnie nieoznaczoność Heisenberga sprowadza sie do
tego, że MY nie potrafimy określić jednocześnie położenia i pędu cząstki.
Wczoraj elektrony, protony i neutrony,a dziś kwarki. Nie wiemy, co przyniosą
odkrycia. A Bóg jest ponad nimi

[celsusz]

Wczoraj elektrony, protony i neutrony,a dziś kwarki. Nie wiemy, co przyniosą
odkrycia. A Bóg jest ponad nimi

Bóg jest ponad ..... no własnie gdzie jest Bóg? I na podstawie jakiego
rozumowania wyciągasz taki wniosek.

[mamalgosia]

PONAD nie w sensie miejsca, tylko w sensie wyższości

[celsusz]

pl.wikipedia.org/wiki/Dyskusja%3AZasada_nieoznaczono%C5%9Bc

[celsusz]

Link twój nie działa.

[jan_stereo]

Aby było ciekawiej nie mamy pewnosci ze prawa fizyki stosuja sie bezwzglednie
do organizmów zywych, i tutaj własnie szuka sie szansy na posiadanie wolnej woli
( nie bycia zdeterminowanym) u człowieka.
Co do pytania we wstepie,to ze nie mozemy zmierzyc i podac wartosci pedu jak i
połozenia danej czastki wynika czysto z ułomnosci na chwile obecna naszych
aparatów pomiarowych,nie jest to prawo fizyki jakkolwiek.Mozna zatem dopuscic
ze w przyszłosci nawet człowiek upora sie z tym "problemem",a co dopiero jakis
bog.
Co wiecej,to ze my ludzie nie potrafimy obliczyc historii danej czastki albo
niech bedzie nawet człowieka, wynika czystko z naszych ograniczonych mocy
przerobowych i niemozliwosci wprowadzenia naraz tylu danych. Nie mniej,taki bog
znajac parametry poczatkowe wszystkich czastek i posiadajacy odpowiednio
sprawny umysł moze smiało ustalic ich połozenie,ped i wszystko co tylko mu sie
zechce dla dowolnej chwili czasowej,stad własnie wynika nasze zdeterminowanie
jak i wszystkiego co we wszechswiecie istnieje.

[celsusz]

www.wiw.pl/delta/kot.asp

[celsusz]

Mój też nie wszedł,próbuję jeszcze
raz.pl.wikipedia.org/wiki/Dyskusja%3AZasada_nieoznaczono%C5%9Bc

[celsusz]

Nie wiem dlaczego ten link nie wchodzi.Jest pod tym adresem ciekawa dyskusja
można samemu wystukać adres.
Tu mam jeszcze jeden link:www.ift.uni.wroc.pl/~lukier/salon.html

a) nie oddziaływać na układ czastek

[hiperrealizm]

Bóg posiada informację absolutną o Wszechświecie. Bóg nie dokonuje pomiarów.

[celsusz]

A ty skąd o tym wiesz,że istnieje,że posiada doskonałą informację?
że nie dokonuje pomiarów.Skąd masz taka wiedzę ?

[jan_stereo]

celsusz napisał:

> A ty skąd o tym wiesz,że istnieje,że posiada doskonałą informację?
> że nie dokonuje pomiarów.Skąd masz taka wiedzę ?

Na tej samej zasadzie na jakiej Ty wplatałes bogów w swój temat zapewne.

[celsusz]

Jesteś w wielkim błędzie,widocznie nie rozumiesz tematu,oraz związanego
z tym drugiego pytania,które zadałem wraz z linkiem.
Pytanie to brzmiałoraz związane z tym zagadnienie.Jak się ma teoria kwantowa
do determinizmu ?
Spokojnie,mam czas wykażę jaki to ma zwiazek z bogiem.Poczekam jeszcze.
Wiesz jaki zwiazek z zasadą Heisenberga ma mechanika kwantowa ?

[jan_stereo]

Pytanie jest banalne,pytasz sie jak sie ma zasada nieoznaczonosci z wszechmoca
bogów,Twoje słowa. Jesli nie wierzysz w istnienie bogów,a nie przeszkadza Ci to
w zadawaniu podobnych pytan, wiec czemu domagasz sie udokumentowania tegoz ze
strony wierzacych. Dostałes jasna odpowiedz i pozostaje Ci sie z nia pogodzic
badz nie, tu nie ma miejsca na dowody matematyczne.A kazdy bog jest taki jak
chce go widziec wierzacy.

Mowisz ze wyjasnisz jaki ma to zwiazek z bogiem, a ja zapytam, z jakim bogiem ?

[celsusz]

Nie trać czasu na zadawanie głupich pytań,tylko na zasadzie żeby zabrać głos.

[jan_stereo]

sorki zapomniałem,ze to Twój watek.

ps. na marginesie moje pytania wynikaja czysto z Twoich.

[celsusz]

Nie wynikają.Przeczytaj dokładnie,ja to wyjaśnię ale poczekam jeszcze na inne
opinie.

[jan_stereo]

To ja widze teraz,ze Ty nie zrozumiałes mojego pytania.
Pytasz bardzo prosto jak ma sie zasada nieoznaczonosci do wszechmocy
bogów,słowo bog nie jest jednoznaczne,znaczy sie,ze kazdy moze je sobie tak
zdefiniowac jak mu pasuje, a tym samym,nie ma najmniejszego problemu z bogiem
który byłby wszechmocny pomimo zasady nieoznaczonosci.
Skoro nie zdefiniowałes słowa "bog" musisz sie pogodzic z kazda odpowiedzia i
przyjac ja za niepodwazalna,mowiac w skrocie,niczego arbitralnego tu nie
wykazesz zebys nie wiem jak sie starał.

[kociak40]

Zasada nieoznaczoności Heisenberga jest jednym z podstawowych stwierdzeń
(nie praw)mechaniki kwantowej, ograniczające jednoczesną dokładną mierzalność
wielkości fizycznych, ktorych operatory nie są przemienne. Ograniczenie to nie
jest wynikiem niedoskonałości techniki doświadczalnej, lecz faktu, że do pomiaru
tych wielkości fizycznych, zasadniczo są potrzebne wykluczające się warunki.
Zasada ta nie tylko odnosi się do składowych położenia i pędu, ale także do
energii i czasu. Ponieważ w mechanice kwantowej czas "t" jest parametrem i nie
odpowiada mu żaden operator. Można prościej powiedzieć, że zasada ta wiąże
czas życia ukladów kwantowo-mechanicznych w stanach wzbudzonych z
nieokreslonością ich energii.
Cała dyskusja sprowadza się nie do "mądrości" nauki, ale do faktu naszego
istnienia, i tego, co rozum ludzki może pojąć (wiedza ludzka jest skończona,
mózg ma skończoną ilość komórek). To, że człowiek istnieje, wykazuje taką
mądrość do praw fizycznych, moze być powodem do stwierdzenia, że
istnieje "większa", która sprawila to wszystko i to w sposób z góry
przewidywalny i zamierzony.

[celsusz]

I przeczytaj całą treść pytania i nie dokonuj nadinterpretacji.

Piękno matematyki

[grgkh]

Sporo na te tematy pisałem na tym forum, ale jest to rozproszone i nawet ja nie
podejmuję się wyszukania choćby jednej z wywołanych przez Ciebie kwestii.

Pewnie łatwiej mi będzie coś od nowa spłodzić, choć nie wiem, na ile mi wena -
dopisze, a czas - pozwoli, dobić do drugiego brzegu.

Kto się programowaniem zajmował, kto algorytmy układać próbował ten zauważył
pewnie, że są one niczym więcej niż krokową realizacją pewnych zapisów
matematycznych. Ten, kto interesował się fizyką, też szybko skonstatować
powinien, iż wszystko, co obserwujemy, to raczej "mierzymy", a potem staramy
się przedstawić w postaci zależności matematycznych.

Już z tego podobieństwa narzuca się samo, że zmienność świata naszego mogłaby
być po prostu krokową realizacją jakiegoś matematycznego "uporządkowania".
Załóżmy więc na początek, że tak właśnie jest, a starajmy się potem znaleźć
cokolwiek, co by tę tezę mogło podważyć. Teza jest niesłychanie ogólna. Nie
mówi nam na starcie niczego, próbując zaadaptować wszystkie obserwacje naszej
rzeczywistości. Chce ona powiedzieć, że fizyka z jednej strony dotyka w całości
tej rzeczywistości, a z drugiej tłumaczy wszystko wyłącznie poprzez matematykę.

Matematyka, którą się posługujemy, jest dość chaotycznie uzupełnianą
zbieraniną, potrzebnych nam w jakimś momencie, lub wykrytych przypadkowo,
twierdzeń i wynikających z nich konsekwencji. Są to pewne "reguły" gry.
Algorytmy, czyli właśnie te reguły, zastosowane krokowo, z jakąś określoną
powtarzalnością, mogą dawać nieskończonie długie sekwencje. Tak samo wygląda,
technicznie, od strony pomiarowej, nasz Wszechświat.

Mamy pewne problemy. Jesteśmy więźniami pojęć powstałych dla potrzeb bieżącej
interpretacji świata, który nas otacza. Pojęcia bardziej ogólne, tak samo
abstrakcyjne jak cała matematyka, potrzeba dopiero niezależnie, samemu sobie,
zdefiniować, wyobrazić je sobie. Gdy się wkracza na ścieżkę "próby
zrozumienia", od tego trzeba zacząć - odrzucić ograniczenia, ciasnotę pojęć
wywiedzionych ze wzroku, słuchu i pozostałych zmysłów. Trzeba zacząć myśleć
jak... programista i matematyk, światem abstrakcji. O tym, że to konieczne,
przekonuje nas każdy moment prawdziwego kontaktu z fizyką, która zamienia
wszystko w równania.

Fizyka szkolna, wiedza, z którą większość z nas najczęściej pozostanie do końca
swego życia, bada stany chwilowe. Pewne wielkości są po lewej, a inne po prawej
stronie równań.
Te równania sa prawdziwe pod warunkiem, że "domknięte" w nich jest "wszystko",
co dotyczy kwantu czasu, w którym się "coś" wydarzyło. A tak wcale nie musi
być. I jest druga możliwość. Możemy się posługiwać w tych równaniach (wzorach
fizycznych) wielkościami pochodnymi, które do swojego "wyliczenia się" mogą
zawierać pewien składnik zewnętrzny, nie uwzględniony przez nas w tym równaniu.
Tak jest, gdy spojrzymy na to od strony czystej matematyki i informatyki.
Efektem tego niedookreślenia są reguły nieoznaczoności.

Jak to dokładniej interpretować? Na przykład tak...

Elektron, który chcemy jednocześnie określić jako konkretny byt, nadając mu
energię, pęd i lokalizując go w przestrzeni wokół atomu, może w ogóle NIE
ISTNIEĆ JAKO "TEN" BYT. "Widzimy" tę cząstkę poprzez efekty jakie ona wywołuje,
jak oddziałuje na otoczenie, a przecież nie jest to jakaś kulka, jakiś punkt
materialny - jest to tylko COŚ, opisane pewnymi właściwościami fizycznymi, co
sobie "wyobrażamy" jako tę kulkę lub punkt i nie mającego z tym nic wspólnego,
a my chcemy od elektronu wiedzy właściej kulce albo punktowi. Chemia fizyczna
opisuje elektrony powłok atomowych i cząsteczkowych jako chmury
prawdopodobieństwa o różnej gęstości, a dla pewnych konfiguracji atomów, po
rozwiązaniu odpowiednich równań, wyrysowujemy sobie w przestrzeni miejsca,
gdzie te chmury mają największą gęstość, czyli - gdzie byt zwany elektronem ma
największą szansę się znaleźć. Nie oznacza to, że my go gdzieś tam dopadniemy.
Raczej należy o nim myśleć, że jest on jednocześnie wszędzie. Tak więc zakaz
identyfikacji miejsca nie wynika z naszej nieudolności, lecz z tego, że chcemy
nadać tej cząstce cechę, która nie jest określona NIGDY, bo nie istnieje jej
takie określenie. Jeśli spojrzeć na to "od strony" elektronu, to odpowiada to
niedokładnie podanym współrzędnym przestrzennym, które, dopiero gdy złożymy to
z równaniami opisu żywota elektronu i jego zależnością od całej reszty świata,
mogą być określone W NASTĘPNYM kroku. Definicja istnieje - jest nią całość
fizyczności Wszechswiata, a JESZCZE, w tej chwili, w chwili gdybyśmy chcieli
znać stan całego Wszechswiata, nie istnieje jego wyliczenie. Jest ono poza
zasięgiem tej "informacji złożonej" bedącej Wszechświatem. Może jakoś "tak"...

Wiem, że "pływam" w tym wszystkim, jak ten elektron.
Na pewno TAK jest. Informacji nie dostajemy nie dlatego, że ktoś ją przed nami
chowa, ale dlatego, że jej pozyskanie jest zakazane strukturą przepływu
informacji wewnątrz Wszechświata, jest związane z matematyczną naturą
wszystkich powiązań.


No tak, dlaczego wszyscy dopuszczacie, że świat działa według określonych
fizyką zależności matematycznych, a odmawiacie mu prawa do nazwy Matrix? ))

Matrix, to macierz. Macierz, to matka? )) Można się i tego tu doszukać.
Przypadek, ale jak dobrze trafiony.

We Wszechświecie istnieją jakieś "drobiny", "maleństwa", poza czasem i
przestrzenią. Wchodzą w związki, wpływają na siebie, coś im każe modyfikować
wartości początkowe cech, które posiadają. Główną cechą tego kieratu, w którym
muszą harować jest to, że opiekuje się on JEDNOCZEŚNIE WSZYSTKIM. W tym samym
momencie "1" działa na "2" i "2" na "1", także "1" na "3" i "3" na "1", i tak
dalej. Gdyby je ustawić w jakimś prostokącie (kwadracie raczej) to
otrzymalibyśmy macierz, bo tak to nazywa matematyka. Tak jest, gdy tych
wymiarów jest dwa. Ale może być ich dowolnie dużo. Trzy? To przestrzeń - może
być ona podmacierzą tej macierzy głównej. Więcej? Dlaczego nie. Cztery główne
siły przyrody - może oddzielne wymiary, może współczynniki jednego równania?
Czy może być nieskończenie wiele wymiarów. Zawrót głowy, bo wyobraźnia zaczyna
się motać. Przeogromna ilość różnych wariantów. Szukajmy. A przecież fizycy
tego właśnie szukają.

Jakieś dwa, trzy, cztery maleństwa, które po kolejnym przybliżeniu algorytmu
uzyskały tę samą wartość współrzędnej przestrzennej stają się cząstką
elementarną o złożonych własnościach. JUŻ wtedy zapewne wiadome jest KIEDY ta
cząstka umrze. Nie stanie się to ani wcześniej, ani później, lecz dokładnie
wtedy, gdy minie pewna ilość cykli, kwantów czasu. Dokładnie wtedy gdy,
zewnętrznie widziany przez nas dla pewnego wycinka przestrzeni tej macierzy,
będzie to zgodne z porządkiem obowiązującym w przetwarzaniu tych danych.

Kiedyś mnie zastanawiało, dlaczego sprawdzają się te krzywe statystyczne,
rozkłady - normalny (krzywa Gaussa), Poissona... Skąd "wiedzą" zebrane
przypadkowo w kupkę atomy, że po upływie okresu półrozpadu, te właśnie mają się
rozpaść? Można je potasować. Można brać z różnych miejsc, a zasada się sprawdzi.

Nijak inaczej to nie mogłoby działać gdyby: każdy element Wszechświata nie
widział jednocześnie każdego i... nie było czegoś co można by nazwać, może
troche poetycko, wibracjami.

Wszechświat jest przesiąknięty ogromną ilością zależności, które działają na
zasadzie fal. Wielki Wybuch był taką implozją początkującą wszystko, źródłem
naruszającym stan początkowy. Na to nakładają się falowo rozpływające się (tym
ośrodkiem może być nasza, trójwymiarowa, przestrzeń, albo inny wymiar)
zmienności. Fale się wzmacniają i wygaszają, rozpływając się w nieskończoność i
wracając stamtąd, może odbite, może z innego źródła. Początkowa jednolitość
makrokosmosu, także i fizycznie, wobec obserwowalnej masy rozrzuconej po
przestrzeni, zagęszcza ją i inicjuje ewolucję obiektów złożonych. Od kwarków

Zasada nieoznacznosci Heisenberga - c.d.

[grgkh]

Wszechświat jest przesiąknięty ogromną ilością zależności, które działają na
zasadzie fal. Wielki Wybuch był taką implozją początkującą wszystko, źródłem
naruszającym stan początkowy. Na to nakładają się falowo rozpływające się (tym
ośrodkiem może być nasza, trójwymiarowa, przestrzeń, albo inny wymiar)
zmienności. Fale się wzmacniają i wygaszają, rozpływając się w nieskończoność i
wracając stamtąd, może odbite, może z innego źródła. Początkowa jednolitość
makrokosmosu, także i fizycznie, wobec obserwowalnej masy rozrzuconej po
przestrzeni, zagęszcza ją i inicjuje ewolucję obiektów złożonych. Od kwarków
(strun?), przez cząstki elementarne, atomy, cząsteczki, obiekty gwiazdo- i
planetopodobne do Czarnych Dziur, całą tę kosmiczną menażerię. Tak samo się
dzieje na powierzchni naszej Ziemi, gdzie dokonuje się w zamkniętym wycinku
możliwości fizycznych ewolucja i specjalizacja tworów materii nieożywionej i
życia.

We wszystkim tkwią jakieś "programy", które można odczytywać jako rodzaj "fal".

Gdy się patrzy na rozświetloną słońcem powierzchnię wody, z pomarszczonym,
sfalowanym piaskiem dna, gdy wiatr, siła napędowa, popychać zaczyna i zaburzać
regularność gładzi powierzchni, na ekranie, którym to dno jest, zaczynają "żyć"
jakieś formy, wzory. Są chaotyczne, a jednak uporządkowane, mają wspólne cechy.
Każda jest inna w szczegółach, ale wszystkie są tego samego "gatunku". Rodzą
się i umierają.

Każda gwiazda jest inna, ale wszyskie mają wspólne cechy.

Każdy organizm żywy jest inny, ale podobny do swych współbraci i składa się z
komórek, które się wywiodły od jakiejś prakomórki, która niesłychanym wysiłkiem
zdołała przeskoczyć próg organizacji niezbędny do sformułowania
programu "życie".

Cztery oddziaływania, cztery siły, gdy zainicjują działanie pewnego programu,
program ten ŻYJE. Dlatego "żyją" atomy, choć mogłyby sie rozpaść, dlatego
istnieją gwiazdy, choć mają konkurencję - pył międzygwiezdny lub planety,
dlatego istnieje życie. Każdy z tych programów wpływa na otoczenie,
przystosowując je do siebie i siebie przystosowując do niego. Gdzieś w tym
wszechogarniającym falowaniu, przenikających wszystko drganiach, jak na tej
powierzchni jeziornej, lęgną się struktury. Informacja we wszechmacierzy
lokalnie się porządkuje opanowana przez "pasożytnicze" formy.

Musiałem wmieszać w to nieco poezji, bo operujemy na pojęciach, które nie mają
żadnych odpowiedników w naszym języku. To jest suchy język matematyki. Fizyka,
która się nim posługuje czyta świat wartości i szuka algorytmów, które się nimi
opiekują.

We wszystkim można znaleźć piękno. Wszystko jest jednością. I my też jesteśmy
tym wszystkim.

===

Nie będę tego czytał, by sprawdzić, czy nie ma błędów i jak to w całości brzmi.
Za długie wyszło. Jeśli ktoś dotarł do tego miejsca, to mu współczuję. ))
Czytelniku, jeśli aż tu dotarłeś - powiedz, co o tym myślisz...

[jan_stereo]

Chyba podszedłes do zagadnienia zbyt po ludzku,a za mało(wcale ?)po bosku,bo tu
o zdanie boga na te tematy, a nie nauki, celsusz sie dopytywał...

[grgkh]

Ej, toż właśnie to chciałem powiedzieć: jesteśmy bogom równi

[jan_stereo]

skromnie sie z Toba zgodze ;")

[celsusz]

Nie odpowiadaj za mnie janie_stereo.

Zanim ja napiszę o zasadzie nieoznaczności,a ściślej mówiąc o mechanice kwantowej
wg.samego S.Hawkinga "Krótka historia czasu" wyjaśnię krótko to co jan stereo
nie potrafi zrozumieć w moim pytaniu.Tobie zaś grgh,dziękuję za interesujący post
i proszę mnie wspomóc,gdyż jak powiedziałem jestem laikiem,ledwie liznąłem
wiedzy matem.-fiz.


Co do wszechwiedzy boga? w odniesieniu do tej zasady.
Wszechwiedza boga (wszech-odnośnie stanu wszystkich atomów) musiałaby pociągać
za sobą fakt niemożliwości jakiejkolwiek kwantowej zmiany.Gdyż nie może się
"dokonywać"tylko w momencie gdy sie tego nie obserwuje i przybrać daną stałą
wartość na czas obserwacji.

[jan_stereo]

A mozesz wyjasnic czego nie zrozumiałem w Twoim pytaniu, bo jesli to jest ten
tekst wyjasniajacy,ponizej:

>Co do wszechwiedzy boga? w odniesieniu do tej zasady.
> Wszechwiedza boga (wszech-odnośnie stanu wszystkich atomów) musiałaby pociągać
> za sobą fakt niemożliwości jakiejkolwiek kwantowej zmiany.

To nic nowego nie powiedziałes czego nie byłoby w głownym poscie, a własciwie,
to sam sobie odpowiadasz na zadanie przez Ciebie pytanie.

[celsusz]

Mógłbym cię prosić abyś się wyłączył z tej dyskusji ?
Bardzo cię proszę.

[jan_stereo]

było tak powiedziec w swoim pierwszym poscie.

[kociak40]

""Ej, toż właśnie to chciałem powiedzieć: jesteśmy bogom równi "" - Grgkh

"Aby móc tak powiedzieć, po to aby czymś kierować, trzeba bądz co bądz, mieć
dokładny plan, obejmujący jakiś możliwie przyzwoity okres czasu. Jak człowiek
może być "równy bogom" skoro pozbawiony jest nie tylko możliwości planowania
na choćby jakiś śmiesznie krótki czas, no, powiedzmy tysiąc lat, gdy nie może
ręczyć za to, co się z nim stanie następnego dnia? Możemy uważać się za równych
bogom, gdy nagle dowiadujemy się, że chorujemy na raka. Interesuje wtedy nas
wyłącznie los własny, niczyj więcej, i "rowność" skończyła się. Krewni
zaczynają nas okłamywać, czujemy, że coś jest nie w porządku, pędzimy do
uczonych lekarzy, potem do szarlatanów, a w końcu być może nawet do wróżki.
Zarówno to pierwsze, jak drugie i to trzecie nie ma żadnego sensu, sami to
rozumiemy. I cała historia kończy się tragicznie - ten który jeszcze niedawno
uważał, że jest równy bogom, że o czymś tam decyduje, spoczywa sobie bez własnej
woli w drewnianej skrzynce."

parafraza tekstu - "Mistrz i Małgorzata".