urobos
31.03.22, 14:48
BOSKA TRÓJCA SŁOWIAŃSKA
MOKOSZ (462618 = 9 x 2 x 3 x 13 x 659; 27 => 9)
Bogini życia w śmierci jako szarafka wody, płodności i urodzaju, nazwa utworzona od słowiańskiego: mok – moczyć, w sanskrycie makha – szlachetny, bogaty; Mokosz to Matka Ziemi (41221 89549 => 45 = 1 + 2 + 3 + 4 + 5 + 6 + 7 + 8 + 9; => 9) czy też Wielka Bogini (595321 267959 => 63 => 9; 63 to 111 111 w układzie binarnym, a BRIG (2997 => 27 => 9; układ kołowy: 999 999 999 = 2997 x 333667)), której imiona są niezliczone ale jej liczba jest jedna, dziewiątka – Ta która tworzy, obracając żarnami Wszechświata...
Jej kult przejęła Matka Boska w chrześcijaństwie
SWARÓG (151967 => 29 => 11 => 2)
Bóg słońca i ognia (w sanskrycie swar – blask, światło, Słońce, w Rumunii słowo sfarog oznacza spaleniznę, zwęglenie, suszę), stanowiący jedno z bogiem pioruna, błyskawicy i grzmotu, znanym jako PERUN (75935 => 29 => 11 => 2). „Swar” oznacza również kłótnię, gniew oraz „ogień-kłótnik”. Liczba tego bóstwa to dwa, liczba związana z układem bliźniaczym, binarnym czyli dwójkowym.
Jego kult przejął Bóg Ojciec w chrześcijaństwie
SWAROŻYC (15196873 => 40 => 4)
Swarożyc, czyli syn Swaroga to młode słońce, bóstwo ogniowe. Niczym ojciec znany jako bóg wojny i zniszczenia, gdyż zarówno piorun (w sferze atmosferycznej) jak i ogień (w sferze ziemskiej) tak samo jak wojna niosą destrukcję i zniszczenie. Niemniej dopiero na popiołach starego świata może powstać nowy świat. Coś musi zostać najpierw zniszczone, ażeby się mogło odrodzić w innej formie, gdyż na tym świecie następuje ciągłe przekształcanie się stałej ilości materii zgodnie z następstwem liczbowym.
Jego kult przejął Syn Boży w chrześcijaństwie
Powyższa dawna Trójca, czyli TRIWJA (299511 => 27 => 9) co jest echem Potrójnej Wielkiej Bogini, wyobrażana była przez wieki w postaci trójcy różnych bóstw jako „świętej rodziny” którą tworzyli np. Izyda (Izis => 9891 => 27 => 9), Ozyrys (687971 => 38 => 11 => 2) oraz Horus (86931 => 27 => 9 jako Bożicz (268938 => 36 [4 x 9 => 9999 lub 6 x 6 => 666 666] => 9), czyli „Młody Bóg”). Na niebie symbolizują ją konstelacje Kasjopeji, Oriona i Byka.
CHORS (38691 => 27 => 9)
Chors to czas, personifikacja Księżyca, który wpływa na wody na Ziemi, cykle miesięczne i płodność. Jako czarny księżyc (trzy dni) oraz schodzący kojarzony jest z nocą, wodą, ziemią i śmiercią, ale po nowiu gdy przyrasta pobudza siły witalne roślin i zwierząt, osiągając kulminację w czasie pełni. Cykl księżycowy wynosi 27,5 dnia, można więc zaokrąglać liczbę do 28 (4 x 7) lub pozostać przy liczbie 27 jako 3 x 3 x 3.
Księżyc przedstawiany był w sztuce zdobniczej jako lunula (335331 => 18 [2 x 9 => 99 lub 3 x 6 => 666] => 9; ale 335 + 331 = 666).
Grzegorz Niedzielski pisze w swojej książce „Królowie z gwiazd” co następuje:
„ Frygijski bóg Księżyca zwany był Menem, a litewski – Menessem lub Menulisem. W kronice Malali reprezentował go pierwszy z rzekomych „władców Egiptu” – Menstrom (od łac. menstrūm - „trwający miesiąc”). Malala wywodzi Menstroma z „rodu Chamowego”. Faktycznie w ludowym nazewnictwie spotyka się określenie Księżyca jako „Żydowiny” lub z „rodu Dawida”. Popularne wśród arystokracji wywodzenie ludu („czerni”) od biblijnego Chama, wskazuje również, że Menstrom uważany był przez Malalę za władcę ludu, a jego bogiem pozostawał na Rusi Weles. Dialektowa, związana z jego imieniem, nazwa ducha leśnego – ëls, stosowana była również w znaczeniu „Żyd”. ”
Ëls (531 = 9 x 59; 5 + 3 + 1 = 9)
Menstrom (45512964 => 36 => 9) wraz ze swoją dziewiątką wchodzi w ogólnie pojęty cykl rodu Dawida, do którego wchodzą też Merowingowie...
Ale gdzie jest Bogini tam jest „Środek Świata” czyli OMPHALOS (64781361 => 36 => 9)
