Porozwodowy savoir-vivre

[e07]

Ciekawi mnie Wasza opinia na temat uzgadniania wizyt eksów u dzieci.
Ja kategorycznie żądam od eksa, żeby każda ewentualna wizyta u
dzieci, była wcześniej uzgodniona ze mną. Podkreślam, że ze mną a
nie z dziećmi. Chcę mieć możliwość zaplanowania sobie wyjścia. Fakt,
unikam eksa i prawie zawsze wtedy wychodzę. Ale chyba mam do tego
prawo - jestem rozwiedziona na jego życzenie i w efekcie jego
pozwu. Dodam, że w żaden sposób nie ograniczam kontaktów ojca z
dziećmi - w zasadzie eks spotyka się z nimi kiedy zechce, bywa też
zapraszany do domu na szczególne okazje.
A tymczasem on już po raz drugi umawia się z dziećmi w domu nie
uzgadniając tego ze mną. Ja dowiaduję się tego od dzieci - "tata
dziś przyjdzie". Nie zgodziłam się.
Tu moje pytanie. Czy to jest jakieś wygórowane żądanie wobec niego
spodziewać się uzgadniania wizyt w domu ? Bo ja nie umiem znaleźć
samodzielnie ani jednego argumentu na tolerowanie takiego zachowania
u eksa. Jego argument: "to jest przecież tez mój dom" jakoś mnie nie
przekonuje. Stawia mnie to w trudnej sytuacji wobec dzieci bo nie
zgodziłam się, żeby tatuś przyszedł, a przecież chciał. Co sądzicie?

[z_mazur]

W jakm wieku są dzieci i jak duży jest dom?
Jak eks zachowuje się podczas wizyt?

[e07]

Nie dom, tylko mieszkanie, dzieci prawie 10 i prawie 14. Eks
zachowuje sie dobrze. To znaczy nie wiem jak, bo zawsze wychodzę,
ale nie ma obaw zostawiajac je same z tatą. Ale nie o to tu chodzi.
To jest też moje miejsce. Miewam swoje sprawy, np. zakręcnie
papilotów na głowie nie mam ochoty, żeby eks mnie wówczas ogladał.
Gdybym wiedziała o planach wizyty od eksa - ja bez problemu
zmieniłabym swoje. Chodzi właśnie o kulturę kontaktów.

[z_mazur]

W pewnym sensie się z Tobą zgadzam. Ale każdy kij ma dwa końce.
Dzieci też nie są już takie małe i zaczynają mieć swoje życie. Tata umawia się z nimi. Czy gdyby umawiały się ze swoimi znajomymi też miałabyś pretensje, że Ci znajomi Twoich dzieci nie uzgadniają wizyty z Tobą?

To są trudne sprawy i wymagają sporo taktu z obu stron.
Czy mieszkanie jest na tyle małe, że podczas wizyty nie da się uniknąć jakiegoś przesadnego kontaktu?

Może zaproś kogoś do siebie, jakiegoś przyjaciela, gdy będziesz się spodziewała wizyty męża. Taka sytuacja pewnie ostudzi jego zapędy do wizyt bez uzgodnienia wcześniej terminu.

[sylwiamich]

Mazurku...moje dzieci...wiek podobny...zawsze pytają się mni czy
ktoś może do nich przyjść, z przynajmniej jednodniowym
wyprzedzeniem.No, poza sytuacjami nagłymi.Dom...pomimo że kupiony za
wspólne pieniądze...nie jest wspólny.Może bardziej elegancko byłoby
zażadać spłaty?

[z_mazur]

No widzisz Sylwio, wszystko kwestia wychowania i zasad panujących w domu. Mój pokój od czasów nastoletnich zawsze był moim obszarem i do głowy by mi nie przyszło, żeby zaproszenie kogoś do niego uzgadniać z rodzicami (oczywiście w granicach ogólnie przyjętych norm). Podobnie jak nie uważam, żebym musiał jako rodzic uzgadniać z nastoletnim dzieckiem mieszkającym ze mną odwiedzin moich znajomych.

[skrzydlate]

no zobacz, a ja zawsze uprzedzam domowników, kiedy ma przyjśc ktoś z moich
znajomych i zyczę sobie tego samego,z właszcza jak to nie jest takie sobie na
chwilkę wpadnięcie a nasiadówka i do tego późna.. moze mam ochotę połazic
byle-jak ubrana po domu, a znajomych moich dzieciaków bym się krępowała...

[lapina]

Rozumiem Cię, miałam podobną sytuację niedawno, dowiedziałm sie od
dziecka, tata przyjdzie za pół godziny... to przkre i dokładnie tak
jak piszesz nie chodzi o ograniczanie kontaktów w mieszkaniu, ale o
kulturę. Mieszkam tu z dziećmi i zasady kultury obowiązują czyli
oczekuję informacji kiedy i o której eks chce dodatkowej wizyty i
wtedy (o ile nie będę miała żadnych planów ) zgodzę się na nią.

[prawdziwy-hermann]

piszesz,ze tata przyjdzie za pol godziny i dodajesz to przykre.Nie
masz za grosz wstydu,gdyby to mial przyjsc wielbiciel nie byloby Ci
tak przykro,ale ojciec dzieci to dopiero potwarz.

[movisz]

Absolutnie sie z toba zgadzam ze jakiekolwiek przyjscie
do dzieci powinno byc uzgodnione z toba. Nawet jezeli ma
jeszcze jakies prawa do mieszkania to ty teraz tam mieszkasz
a on jest dla ciebie jak obca osoba. Wogole nie rozumiem dlaczego
ma spedzac czas w twoim mieszkaniu. Przypuszczalnie nie ma
warunkow u siebie bo innaczej to wogole nie rozumiem. Dlaczego
nie moga tak duze dzieci widywac sie z nim na miescie?
Wszystko zalezy od ukladow miedzy wami ale ja z wlasnego
doswiadczenia z ex to nawet gdybym sama mu zaproponowala
by spedzal czas w moim mieszkaniu z dziecmi to by sie nie zgodzil.
W koncu jest to juz obca osoba dla mnie a obcych nie zostawiam
samych w swoim mieszkaniu. Ty masz swoje zycie a on swoje.
Gdyby przyszedl bez uprzedzenia to trzymalabym go za drzwiami
az dzieci sie ubiora i wyjda do niego.
Takie jakie wprowadzisz zwyczaje na poczatku tak beda zawsze
panowaly a jak pozwolisz teraz a pozniej zmienisz to poczuje sie
ze zabierasz mu jego przywileje.

[e07]

Zazwyczaj faktycznie spotykają się u niego, albo razem gdzieś idą.
Dziś chodziło o wizytę u chorej młodszej. Ale: po pierwsze mała
choruje już od czwartku - miał więc aż nadto czasu, żeby to ze mną
uzgodnić; po drugie - nie chodzi do szkoły, ale może wychodzić z
domu (zaproponowałam mu zabranie dzieci zamiast wizyty domowej -
odmówił)i wreszcie po trzecie - też mam wrażenie, że chodzi o
ustawianie granic terytorium.
Z_mazur. Moje dzieci są faktycznie duże, ale muszą się zapytać, czy
może przyjść do nich koleżanka. Nie jest to bardzo formalne, ale
daje mi możliwość powiedzenia, że tak, ale jak posprzątasz w pokoju,
albo: tak, ale sama szykujesz poczęstunek. Ja sama też staram się
uprzedzać dzieci o planowanych wizytach moich gości.
"Rozpęd" z tatą wynika z tego, ze jeszcze dobrze pamietają sytuację,
że tata z nimi mieszkał i traktują go wciąż bardziej jak domownika
niż gościa. A przynajmniej jak gościa na specjalnych prawach. Ale
dla mnie jest to nie do zaakceptowania.

[maza15]

Nie możesz akceptować takich wizyt bez względu na to ile dzieci mają
lat.Odwiedzając je,odwiedza także ciebie,w twoim mieszkaniu.
Wymagaj uzgodnienia wizyty.
Powiedz mu o tym otwarcie i stanowczo,bo może on nie dostrzega
problemu?

[artemisia_gentileschi]

Eksio zazwyczaj (kiedy jest moj miesiac) mowi kiedy chce odwiedzic
Mlode, ale zdarza sie ze wpada bez zapowiedzi. Kiedy jest jego
miesiac, tez mi sie zdarza zajrzec bez uprzedzania. Nie robimy z
tego afery.

[majka035]

Mimo, że jestem przed podziałem majatku, mieszkanie jeszcze nie
podzielone mam juz swój poglad na to, jakbym chciał, abym wyglądały
kontakty mojeggo eksa z córką (14 lat). Orzede wszystkim-i to
najważniejsze , nie wyobrazam sobie aby eks krecił się po moim
mieszkaniu, on nie ma wstępu. Chce dziecko, prosze zabrac je do
siebie, bądz wspólne wyjście. Chce zobaczyć pokój dziecka-prosze -
zrobie zdjęcia i mu przekażę. Myślę , że lepiej dmuchac na zimne, bo
co bedzie wtedy, gdy pojawi sie ten "drugi" . Mój eks też próbował
kombinowac ze spotkaniami i to w taki sposób, abym ja nie zgodziła
sie i wtedy mógł powiedzieć córce-zobacz córeczko , ja chciałem, a
mamusia taka niedobra , nie pozwoliła. Byli małżonkowie niestety
manipulują dziećmi karząc nas i stawiajac nas w złym świetle.
Powiedziałam eksowi moje warunki zabierania dziecka do siebie.
Powiedziałam krótko-dostosujesz si-masz dziecko-ja trudności nie
robię, zawalisz-jestesmy w sądzie. Narazie (cichosza) jest "grzeczny"

[maza15]

majka035 napisała:
"
...... Byli małżonkowie niestety
> manipulują dziećmi karząc nas i stawiajac nas w złym świetle.
> Powiedziałam eksowi moje warunki zabierania dziecka do siebie.
> Powiedziałam krótko-dostosujesz si-masz dziecko-ja trudności nie
> robię, zawalisz-jestesmy w sądzie. Narazie (cichosza)
jest "grzeczny"

A rodzic,przy którym zostaje dziecko jest idealny?, nie manipuluje?
Ex ma spełniać twoje warunki,bo jak nie to....,a o porozumieniu nie
pomyślałaś? Potem zdziwienie,że wcale nie przychodzi do dziecka.
I znowu żle.

O rzesz!!

[aron95]

Ale niektóre z Was wredoty !!
Takie duże dzieci powinny się same umawiać a nas jedynie powiadomić .
Mnie młody nawet powiadamiać nie musi o wizycie EX .

[e07]

No nie spodziewałam, że zasłużę na epitet.
Nie widzę nic złego w tym, że komuś nawet powiadamianie nie jest
potrzebne. Ale nie widzę też nic utrudniającego ojcu kontakty z
dziećmi w żądaniu uzgadniania wizyt. Mnie jest to potrzebne. Jak się
lepiej zastanowisz, pewnie sam wpadniesz na kilka pomysłów -
dlaczego. Jasno i odpowiednio wcześniej wyartykułowałam eksowi taką
potrzebę i świadome niestosowanie się eksa do tej mojej prośby
uważam co najmniej za nietakt.

[aron95]

Sorki , jeśli Cię uraziło .
Babci czy dziadkowi (swoim rodzicom) też każesz się zapowiadać ?
A gdyby dzieci były u EX , chciałabys uzgadniać swoje kontakty czy mieć jedynie
kontakt z dziećmi ?

[e07]

To w ogóle nie jest mój tok rozumowania. Ale idąc twoim tokiem... To
może ja wraz z dziećmi (jako ich mama) będę sobie wpadać bez
zapowiedzi do eksa.

[aron95]

e07 napisała:

> To w ogóle nie jest mój tok rozumowania.

A dlaczego nie . Postaw sie w jego sytuacji . teraz się buntujesz że przychodzi
bez zapowiedzi ale na jego miejscu tez byś się buntowała że musisz za każdym
razem z nim rozmawiać gdy się chcesz spotkać z dziećmi

Daję pod uwage również innym paniom ten fakt . Robicie z tego prezentację siły .
Zapominacie że dzieci sa domownikami a każdy domownik ma prawo spotykać sie z
kolegą /koleżanką a co dopiero z rodzicem

[burza4]

aron95 napisał:

> Babci czy dziadkowi (swoim rodzicom) też każesz się zapowiadać ?

naturalnie że tak, coś w tym dziwnego?

> A gdyby dzieci były u EX , chciałabys uzgadniać swoje kontakty czy
mieć jedynie > kontakt z dziećmi ?

Aronie - tu mówimy nie tyle o uzgadnianiu terminu, co o wkraczaniu
bez uprzedzenia na teren mieszkania byłej żony/męża. Jak dla mnie -
to niedopuszczalne w sytuacji, kiedy facet WIE, że była żona ma coś
przeciwko temu. Ja bym też miała, choć z eksem mamy bardzo dobre
relacje, mimo wszystko nie widzę powodu żeby go podejmować w
roli "przyjaciela domu".

dzieci, o ile są rozsądne - mogą uzgadniać kontakty same. Nie widzę
natomiast nic złego - w sensie utrudniania kontaktów - w tym, że
dobrze jest, jeśli takie ustalenia "przechodzą" również przez matkę.
Moje dziecko po prostu informuje jak się z ojcem umówiło.

dziecku zdarza się zapomnieć (a ojciec zazwyczaj pojęcia nie ma w
ogóle), że np. nazajutrz ma klasówkę, do której należałoby się
przygotować a nie iść z tatusiem do kina, albo że na wieczór jest
umówione do dentysty. Tu chodzi o względy praktyczne a nie
złośliwość.

[movisz]

Powiadomienie wzajemne o planach czy dzieci czy rodzicow
uwazam po prostu za objaw kultury i wzajemnego szacunku
do siebie i liczenie sie z druga osoba.
Szczegolnie jak sie razem mieszka. Dom jest rodzica
i uwazam ze wlasciwe jest jak dziecko sie spyta rodzica czy moze
przyjsc kolega czy kolezanka. Przeciez wiadomo ze kazdy ma
swoje plany i wiele razy mi nie pasuje by ktos obcy byl w domu
i wtedy otwarcie mowie i plany sie zmieniaja. Kiedy indziej dziecku
zalezy by ktos przyszedl to ja sie naginam do tego. Normalna
kooperacja.
Ale nie lubie byc niczym zaskakiwana bo to jest moj dom i lubie sie
czuc w nim swobodnie.
Co do odwiedzin rodziny to czasy sie zmienily. Kazdy ma swoj telefon
i kulturalnie jest nawet pare minut wczesniej uprzedzic ze sie
nadchodzi.
Jaki problem?
Ja po prostu nie otwieram drzwi jak ktos sie nie zapowie bo trudno
zebym np. wyskakiwala z wanny do kazdego dzwonka do drzwi.
Phone first.

Bez przesady

[z_mazur]

Większość współczesnych mieszkań jest zbudowana na zasadzie wspólnego przedpokoju i przylegających do niego pokoi. Przeważnie domownicy dypsonują własnymi pokojami, które zapewniają wystarczającą prywatność.

Dla mnie absurdem jest konieczność uzgadniania wizyt koleżanek i kolegów dzieci z rodzicami. Dzieci ograniczane w ten sposób nie czują się swobodnie w swoim własnym domu. To rodzi konsekwencje w postaci zachowań podczas nieobecności rodziców na zasadzie "kota nie ma myszy harcują" i dodatkowo wypycha dzieciaki z domów, bo wolą z nich wychodzić niż za każdym razem się tłumaczyć, kto i dlaczego do nich przychodzi. Wystarczające jest ograniczenie w zależności od wieku dziecka czasu takich wizyt. Myślicie, że skąd się biorą te dzieciaki stojące po klatkach w tych wszystkich blokowiskach. Po prostu w tych klatkach czują się swobodniej niż we własnych pokojach.

[sylwiamich]

z_mazur napisał:
Myślicie, że skąd się biorą te dzieciaki stojące po kla
> tkach w tych wszystkich blokowiskach. Po prostu w tych klatkach
czują się swobo
> dniej niż we własnych pokojach.

Myślimy...w każdym razie ja...że mogą z xco najmniej trzech powodów
zupełnie innych niz przyjęta w domu zasada pytania się czy mogą ich
odwiedzić znajomi.
1.Bo rodzice nie mają już nic do powiedzenia.
2.Bo rodzice mają wszystko w dupie.
3. Bo rodzice tez się wychowali na klatce i nie widza w tym nic
nadzwyczajnego?
Gry w karty na klatce.Ganianie do zmierzchu po podwórku.Latanie z
nożem podczas gry w pikuty, państwa-miasta.Podchody na pobliskich
łąkach pełnych krzalunowych zboczeńców.Inne czasy...nawet zboczeńcy
znajomi byli.I ja...wychowana na podwórku)))


Z powodu przeglądu technicznego sygnaturki na czas nieokreslony
zostały zawieszone

[chalsia]

> z_mazur napisał:
> Myślicie, że skąd się biorą te dzieciaki stojące po kla
> > tkach w tych wszystkich blokowiskach. Po prostu w tych klatkach
> czują się swobo
> > dniej niż we własnych pokojach.

nie wiem jak jest teraz, ale pamiętam swoje czasy nastolatkowe.
Zamiast klatki było podwórko =- lepsze niż własny pokój bo większe i
więcej luda mogło się naraz bawić.

[z_mazur]

Tiaaaa, ja też to pamiętam. I spędzałem dużo czasu jako nastolatek na podwórku.

Ale są też dni słotne i deszczowe i długie zimowe wieczory.

Jakoś u mnie w mieszkaniu zawsze pełno było znajomych, bo ani mnie nie krępowało, że ktoś wpadł, ani moich rodziców.

Przypuszczam, że gdybym za każdym razem miał informować rodziców o tym, że ktoś do mnie przyjdzie, albo jeszcze pytać o zgodę na to, to pewnie sam bym po klatkach się pętał. Ważne, żeby to były
rozsądne godziny, chociaż wraz z wiekiem, ten rozsądek też już był symboliczny i jeśli ktoś nie spędzał u mnie więcej czasu niż we własnym domu, to było całkiem ok.

[z_mazur]

sylwiamich napisała:

> Myślimy...w każdym razie ja...że mogą z xco najmniej trzech powodów
> zupełnie innych niz przyjęta w domu zasada pytania się czy mogą ich
> odwiedzić znajomi.

Nie pisałem tylko o pytaniu się o możliwość odwiedzin znajomych, tylko w ogóle o czucie się w swoim pokoju jak u siebie, a decydowanie o tym kto i kiedy mnie odwiedza w moim pokoju jest jednym z elementów tego czucia się jak u siebie.


> 1.Bo rodzice nie mają już nic do powiedzenia.

Oczywiście, bo wcześniej prowadzili wychowanie na zasadzie stosowania nakazów i zakazów. Z takimi rodzicami to już nawet gadać się nie chce, tylko wychodzi się z domu.

> 2.Bo rodzice mają wszystko w dupie.

Jak wyżej. Mylisz życzliwe zainteresowanie z narzucaniem ograniczeń.

> 3. Bo rodzice tez się wychowali na klatce i nie widza w tym nic
> nadzwyczajnego?

Ale tu nie chodzi o rodziców tylko o dzieci. To te dzieci z jakichś powodów wolą przebywać na klatce niż we własnym mieszkaniu i pokoju.

> Gry w karty na klatce.

Czy nie można tego robić we własnym pokoju?
Oczywiście nie, bo trzeba by się o to zapytać rodziców i liczyć się z odmową.

> Ganianie do zmierzchu po podwórku.Latanie z
> nożem podczas gry w pikuty, państwa-miasta.Podchody na pobliskich
> łąkach pełnych krzalunowych zboczeńców.Inne czasy...nawet zboczeńcy znajomi byli.I ja...wychowana na podwórku)))

Mylisz aktywne spędzanie czasu (mocno uzależnione od warunków pogodowych), z bezsensownym wystawaniem po klatkach. Szczególnie wieczorami, albo w słotne dni.

Moi znajomi nigdy nie krępowali się wpaść do mnie. Zamiast grać w karty, czy później w gry RPG na klatce woleliśmy, to robić u mnie. Bo czuliśmy się swobodnie.

[z_mazur]

sylwiamich napisała:

> Myślimy...w każdym razie ja...że mogą z xco najmniej trzech powodów
> zupełnie innych niz przyjęta w domu zasada pytania się czy mogą ich
> odwiedzić znajomi.

Nie pisałem tylko o pytaniu się o możliwość odwiedzin znajomych, tylko w ogóle o czucie się w swoim pokoju jak u siebie, a decydowanie o tym kto i kiedy mnie odwiedza w moim pokoju jest jednym z elementów tego czucia się jak u siebie.


> 1.Bo rodzice nie mają już nic do powiedzenia.

Oczywiście, bo wcześniej prowadzili wychowanie na zasadzie stosowania nakazów i zakazów. Z takimi rodzicami to już nawet gadać się nie chce, tylko wychodzi się z domu.

> 2.Bo rodzice mają wszystko w dupie.

Jak wyżej. Mylisz życzliwe zainteresowanie z narzucaniem ograniczeń.

> 3. Bo rodzice tez się wychowali na klatce i nie widza w tym nic
> nadzwyczajnego?

Ale tu nie chodzi o rodziców tylko o dzieci. To te dzieci z jakichś powodów wolą przebywać na klatce niż we własnym mieszkaniu i pokoju.

> Gry w karty na klatce.

Czy nie można tego robić we własnym pokoju?
Oczywiście nie, bo trzeba by się o to zapytać rodziców i liczyć się z odmową.

> Ganianie do zmierzchu po podwórku.Latanie z
> nożem podczas gry w pikuty, państwa-miasta.Podchody na pobliskich
> łąkach pełnych krzalunowych zboczeńców.Inne czasy...nawet zboczeńcy znajomi byli.I ja...wychowana na podwórku)))

Mylisz aktywne spędzanie czasu (mocno uzależnione od warunków pogodowych), z bezsensownym wystawaniem po klatkach. Szczególnie wieczorami, albo w słotne dni.

Moi znajomi nigdy nie krępowali się wpaść do mnie. Zamiast grać w karty, czy później w gry RPG na klatce woleliśmy, to robić u mnie. Bo czuliśmy się swobodnie.

[z_mazur]

sylwiamich napisała:

> Myślimy...w każdym razie ja...że mogą z xco najmniej trzech powodów
> zupełnie innych niz przyjęta w domu zasada pytania się czy mogą ich
> odwiedzić znajomi.

Nie pisałem tylko o pytaniu się o możliwość odwiedzin znajomych, tylko w ogóle o czucie się w swoim pokoju jak u siebie, a decydowanie o tym kto i kiedy mnie odwiedza w moim pokoju jest jednym z elementów tego czucia się jak u siebie.


> 1.Bo rodzice nie mają już nic do powiedzenia.

Oczywiście, bo wcześniej prowadzili wychowanie na zasadzie stosowania nakazów i zakazów. Z takimi rodzicami to już nawet gadać się nie chce, tylko wychodzi się z domu.

> 2.Bo rodzice mają wszystko w dupie.

Jak wyżej. Mylisz życzliwe zainteresowanie z narzucaniem ograniczeń.

> 3. Bo rodzice tez się wychowali na klatce i nie widza w tym nic
> nadzwyczajnego?

Ale tu nie chodzi o rodziców tylko o dzieci. To te dzieci z jakichś powodów wolą przebywać na klatce niż we własnym mieszkaniu i pokoju.

> Gry w karty na klatce.

Czy nie można tego robić we własnym pokoju?
Oczywiście nie, bo trzeba by się o to zapytać rodziców i liczyć się z odmową.

> Ganianie do zmierzchu po podwórku.Latanie z
> nożem podczas gry w pikuty, państwa-miasta.Podchody na pobliskich
> łąkach pełnych krzalunowych zboczeńców.Inne czasy...nawet zboczeńcy znajomi byli.I ja...wychowana na podwórku)))

Mylisz aktywne spędzanie czasu (mocno uzależnione od warunków pogodowych), z bezsensownym wystawaniem po klatkach. Szczególnie wieczorami, albo w słotne dni.

Moi znajomi nigdy nie krępowali się wpaść do mnie. Zamiast grać w karty, czy później w gry RPG na klatce woleliśmy, to robić u mnie. Bo czuliśmy się swobodnie.

[sylwiamich]

Na czucie się w domu ma wpływ bardzo dużo czynników.Trochę za bardzo
to uprościłeś.Z Twojej wypowiedzi wynika że jednym z nich moze być
przyjęta w domu zasada pytania o możliwość przyprowadzenia
gości.Zasadę tę przyczepiłeś do karno-zakazowego systemu
wychowawczego.Dość pochopie.
jesli chodzi o błędy wychowawcze...mogę się wypowiedzieć
autorytatywnie.Z efektami tych błędów mam do czynienia na codzień
zawodowo.I tak:
1.System zakazowo-karny.Szczerze mówiąc niewiele miałam wspólnego z
takimi dzieciakami.Być może lądują w szpitalach
psychiatrycznych.Pewnie mają potem wielkie problemy w związkach z
innymi ludżmi.
Częściej miałam do czynienia z podobnym, ale różnym systemem
przemocowym.Rodzic nia ma konkretnego systemu.Nakazy i zakazy sa
bardzo płynne i uzależnione od nastroju.Nie bez powodu.System ten
opiera się na przemocy.Rodzic lubi się z nęcać.Brak jasnych reguł mu
to umożliwia.Najczęściej jest to przemocowy ojciec.Bardzo często
alkoholik.W takiej rodzinie jest tez matka.Silnie podporządkowana,
stojąca zawsze po stronie ojca.Lub oszukująca ojca, kryjąca
dziecko.Matka która chcąc dziecku wynagrodzić życie z tatusiem
chołubi dziecko, tłumaczy je zawsze.Matka bez wymogów i norm.
2.System głaszcząco-luzacki.
Rodzic stara sie być dla dziecka rówieśnikiem, ewentualnie traktuje
dziecko nieadekwatnie do wieku...czyli stawia zaniżone wymagania lub
ich w ogóle nie ma.Tacy rodzice najczęściej kłamią szkołę, inne
osoby w sprawie zachowania dzieci.Oni nie mają z dziećmi
kłopotów...bo ich nie widzą.Lub uważają że młodzież juz tak ma.Że
musi się wyszaleć.Dziecko jest zawsze usprawiedliwione i zrozumiane
przez rodzica.
Takie dzieci uciekają z domu bo maja pozwolone na wszystko.Riodzic
nie jest autorytetem.Lub dlatego, że są maminsynkami, tępionymi
przez rowieśników.Uciekają ze szkoły...bo dostają w dupę.Potem chcą
sie wczesać w środowisko silniejszych i popełniają czyny świadczące
o demoralizacji.

Chyba za duzo piszę...
Zakazy i nakazy muszą być.Ograniczają świat dziecka, stawiają
płoty.I tak jak w przypoadku małego dziecka będzie to kojec, tak w
przypadku nastolatka teren zagrodzony musi być
większy.Niekonsekwencja, niepewność w roli rodzica, wachania i
niespójnośc norm i zasad (trzeba je zmieniać, mamy prawo zmiany
złych zasad), przegięcia w stronę restrykcji lub głaskania, złe role
w rodzinie (rodzic jako rówieśnik, dziecko jako rodzic, itd)...duzo
tego.Pomiędzy...cała paleta zachowań uważanych jako
normalne.Normalne jest że w jednych domach trzeba się mamy zapytać
czy moga przyjść rówieśnicy, gdy rówieśnicy przychodzą bez
zapowiedzi.I jeszcze jedno....i tak nie wiemy jak uda sie nam te
nasze dzieci wychować.Gdyby było to takie proste...wystarczyłby
jeden mądry podręcznik.A ja widzę że są dzieci potrzebujące
przytulania i głasków.A innne działają dobrze w systemie bardzo
zakazowym.

[sylwiamich]

I jak zawsze przepraszam za błędy...ortograficzne))

[a.niech.to]

Zrozumiałam zakodowane treści, więc przekaz uznaję za poprawny.)

Blokersi

[aron95]

tak się nazywają teraz takie " klatkowe dzieci" .
Prawda jest taka jesli nastolatek ma za każdym razem pytać rodzica czy do niego
może ktoś przyjść to wybiera klatkę bo tam nie musi pytać .
A lepiej dziecko mieć w domu z kolegami niż włóczące się niewiadomo gdzie .

[z_mazur]

Łoł, Aron jaka zgodność.

[sylwiamich]

Rozumiem że Ci co się w domu muszą pytać czy moga do nich pzryjśc
goście, nie muszą się pytać czy moga z domu sobie wyjść.Cudowna,
męska logika)))

[z_mazur]

Oczywiście, że często się nie muszą pytać.
I tu nie chodzi o pytanie, tylko o poczucie nastolatka, że w swoim
pokoju jest u siebie, z wszysktimi tego pożytkami i konsekwencjami.

[sylwiamich]

I o tym mówię od poczatku.O zbytnim uproszczeniu.Bo można się czuć
dobrze w domu nawet pomimo pytania o odwiedziny.A można się czuć żle
pomimo zgody danej z góry.
A dlaczego blokersi nie siedzą w domu?
Bo za mało tam obcych dzieciaków a MP4 i komórkami))

[aron95]

Blokersi to grupa , potrafią działac jedynie w grupie
wyrośli na zakazach i przeciw tym zakazom się buntują .
A sami od siebie co potrafia ?
Jeśli za młodu nauczysz decydowac o własnym życiu tak to życie
człowiek przejdzie . Inaczej będzie szukał tego, co mu powie jak ma żyć
Teraz mama , później inny ale zawsze ktoś .

[sylwiamich]

Ilu znasz blokersów Aron?Ja ich poznałam około 100.Niektórych dość
dobrze, innych słabiej.Mam dostęp do ich akt.Znam ich
rodziny.Rozmawiam z matkami, ojcami, ich kuratorami, z nimi.
Upraszczasz.Nieprzyzwoicie.

[sylwiamich]

Wiesz przeciwko czemu oni się buntują?
Przeciwko całemu niesprawiedliwemu światu dorosłych>nie szanują
zakazów i nakazów...bo nic w zamian nie mogą się spodziewać.Dopóki
sa bezkarni, mogą lać na te wszystkie ograniczenia które w ich
ocenie są skierowane przeciwko nim.Ograniczają tylko biednych, aby
bogaci mogli czuć się dobrze.A biedny pozostanie biednym....bo bieda
jest dziedziczona.I widzą że ich rodzice nie mają nic.Że ojciec
pije, a matka jest styrana.I to wzbudza w nich pogardę i bunt

[burza4]

ja mam nieodparte wrażenie, że ci "klatkowcy" to dzieci rodziców,
którzy mają głęboko w tyłku co porabiają ich dzieci. I absolutnie
nie ma to związku z biedą, czy tym, co zwykliśmy byli określać
mianem patologii. Moja córka parę lat wstecz ciskała się, że nie
może po zmroku wybywać z domu, jej 12-letnie kolezanki po nią
przychodziły nawet o 21.30... jak dla mnie - nie jest to pora na
spacery latorośli w tym wieku.

a co do odwiedzin - moja córka może przyjmować gości; z tym że wie,
że preferowany czas to godziny do naszego powrotu z pracy. Potem
chcę mieć szeroko pojęty spokój i nie przejmować się obecnością
obcych w domu.

PS.1. zasady przymowania gości są jasne i klarowne dla dorosłych
domowników. Oczywiste jest, że się uprzedza o czyjejś wizycie. Tym
bardziej nie widzę powodu, żeby dzieci w tym względzie miały jakąś
specjalną taryfę. Jako rodzice - powinniśmy im przekazać wiedzę o
ogólnie przyjętych normach w zachowaniu - np. tym że nie dzwoni się
po 22-giej, nie przychodzi się bez uprzedzenia, nie wydziera pod
oknami itp.

PS.2. W żadnym miejscu w którym mieszkałam nie było możliwości,
żeby goście córki mogli się przemknąć do jej pokoju nie zahaczywszy
o strefę wspólną.

[z_mazur]

Nie chodzi o przemykanie się przez strefę wspólną, tylko o
naruszanie ewentualne Twojej strefy prywatnej. Czyli np. przejściowy
pokój.

To że ktoś przemknie przez przedpokój, albo skorzysta z toalety dla
mnie nie jest naruszeniem mojej prywatności w momencie gdy ja
zajmuję się swoimi sprawami w swoim pokoju.

Skoro po zmroku nie mogła przebywać poza domem, a po Twoim powrocie
z pracy nie mogła przyjmować gości, bo Ty wymagasz szeroko pojętego
spokoju, to w okresie od listopada do lutego Twoje dziecko musiało
spędzać całe dnie samo w domu. Szczerze mówiąc współczuję mu.

[burza4]

z_mazur napisał:

> To że ktoś przemknie przez przedpokój, albo skorzysta z toalety
dla > mnie nie jest naruszeniem mojej prywatności w momencie gdy ja
> zajmuję się swoimi sprawami w swoim pokoju.

u mnie zawsze salon był widoczny, otwarty, bez możliwości
odgrodzenia. I dla mnie kwestia prywatności zaczyna się od tego, że
muszę swoje zachowania podporządkować temu, żeby ktoś obcy nie
widział, że np. leżę w ulubionym, acz obszarganym dresie na kanapie,
siedzę z maseczką kosmetyczną czy jem kolację czytając książkę.
Muszę kontrolować to co mówię do męża, bo czasem te rozmowy słychać
itp... jest to krępujące.
>
> Skoro po zmroku nie mogła przebywać poza domem, a po Twoim
powrocie > z pracy nie mogła przyjmować gości, bo Ty wymagasz
szeroko pojętego > spokoju, to w okresie od listopada do lutego
Twoje dziecko musiało > spędzać całe dnie samo w domu. Szczerze
mówiąc współczuję mu.

moje zasady nie muszą ci się podobać. Młoda tak sobie ustawiła
dzień, że wieczorami zabiera się za naukę, więc brak wizyt jej nie
przeszkadza. Na marginesie - przy takiej ilości zajęć jakie obecnie
mają nastolatki, nie ma zbyt wiele czasu na życie towarzyskie...
druga kwestia - specyfika czasów, np. znajomi z liceum córki są z
najróżniejszych dzielnic - i jeśli chcą się spotkać, to idą gdzieś
od razu po lekcjach, a nie odwiedzają w domach.

Zresztą jak wspomniałam - są to ZALECENIA, a nie bezwzględny zakaz.
Bywa, że ktoś wpadnie, ale nie jest to norma. Na marginesie - z
pracy wracam około 19-tej albo i później, więc na życie towarzyskie
młoda ma wystarczającą ilość czasu.

moje zdanie

[anja_pl]

burza4:
nie musisz się tłumaczyć nikomu z tego w jaki sposób i jakie
ustalasz zasady w swoim domu.
To jest twój dom i twoje dzieci.
Wkurzają mnie osoby, które nie mieszkaja na codzień z dziećmi, a
wymądrzają się jakby przynajmniej 100 wychowały.

Zasady jakie by nie były musza być zrozumiałe i przestrzegane,
zarówno przez rodziców jak i przez dzieci.

Porównywanie nizapowiedzianej wizyty ex a wizytą koleżanek czy
kolegów jest wielkim nieporozumienem.

e07:
Ex to w końcu dla nas obcy - alien - kosmita i jego wizyty powinny
być ustalone odpowiednio wcześniej, by np. "wybyć" z domu. Można
ustalić stały grafik kiedy przychodzi i zabiera dzieci. A jak ma
zamiar siedzieć w domu, to ustalenie tego wcześniej jest warunkiem
koniecznym do otworzenia drzwi.
Gadanie, że to jego mieszkanie to można sobie puścić mimo uszu. Nie
mieszka tam przecież.
Nikt wynajmujący mieszkanie, nie odwiedza lokatorów bez uprzedniego
zawiadomienia.
Jedyna być może różnica między lokatorami a tobą to to, że byc może
z lokatorami jeszcze "nie sypiał". Sorry, że tak mocno, ale mam
wrażenie, że niektórym trzeba mocno między oczy...

moje dzieci zawsze pytają czy mogą wyjść, czy mogą zaprosić
znajomych, mieszkamy razem, szanujemy się, troszczymy o siebie - po
prostu kochamy się,
i z tego wszytkiego wynika obowiązek informowania innych o swoich
planach,

z powodu tej miłości i zarazem odpowiedzialności trudno porównywać
wizyty exa z wizytami kolegów,
wizyty exa - powinien on sam
wizyty kolegów - nasze latorośle

[aron95]

anja_pl napisała:


> Wkurzają mnie osoby, które nie mieszkaja na codzień z dziećmi, a
> wymądrzają się jakby przynajmniej 100 wychowały.


kurna mazur to chyba do Ciebie
Jakby co pomogę .
>

> Porównywanie nizapowiedzianej wizyty ex a wizytą koleżanek czy
> kolegów jest wielkim nieporozumienem.

Jest normalne , bo ojciec dziecka powinien być ponad kolegów i dla dzieci byc
kimś ważniejszym od tychże . Skoro kolega może przyjść to dlaczego drugi rodzic
ma być dyskryminowany i coś ustalać (z dzieckiem tak a dziecko z nami -owszem ).



>
> e07:
> Ex to w końcu dla nas obcy - alien - kosmita i jego wizyty powinny
> być ustalone odpowiednio wcześniej, by np. "wybyć" z domu. Można
> ustalić stały grafik kiedy przychodzi i zabiera dzieci. A jak ma
> zamiar siedzieć w domu, to ustalenie tego wcześniej jest warunkiem
> koniecznym do otworzenia drzwi.
> Gadanie, że to jego mieszkanie to można sobie puścić mimo uszu. Nie
> mieszka tam przecież.
> Nikt wynajmujący mieszkanie, nie odwiedza lokatorów bez uprzedniego
> zawiadomienia.
> Jedyna być może różnica między lokatorami a tobą to to, że byc może
> z lokatorami jeszcze "nie sypiał". Sorry, że tak mocno, ale mam
> wrażenie, że niektórym trzeba mocno między oczy...
>
> moje dzieci zawsze pytają czy mogą wyjść, czy mogą zaprosić
> znajomych, mieszkamy razem, szanujemy się, troszczymy o siebie - po
> prostu kochamy się,
> i z tego wszytkiego wynika obowiązek informowania innych o swoich
> planach,
>
> z powodu tej miłości i zarazem odpowiedzialności trudno porównywać
> wizyty exa z wizytami kolegów,
> wizyty exa - powinien on sam
> wizyty kolegów - nasze latorośle
>
>

[anja_pl]

> Jest normalne , bo ojciec dziecka powinien być ponad kolegów i dla
dzieci byc
> kimś ważniejszym od tychże . Skoro kolega może przyjść to dlaczego
drugi rodzic
> ma być dyskryminowany i coś ustalać (z dzieckiem tak a dziecko z
nami -owszem )

nie piszę, że ojciec dla dziecka nie powinien być ważniejszy od
kolegów, ale piszę, że o wizycie kolegów informuja mnie dzieci, a o
wizycie ex, POWINIEN ON SAM OSOBIŚCIE (może być sms)

dzieci nie mają prawa same decydować o wielu rzeczach, także o tym

prawo do decydowania o sobie, bez liczenia się z najbliższymi młody
człowiek uzyskuje wtedy, gdy:
1. jest pełnoletni wobec prawa czyli u nas skończone 18 lat,
2. utrzymuje się i mieszka samodzielnie,

jeśli nadal mieszka z rodzicami, musi się brać pod uwagę ich zadanie

[aron95]

anja_pl napisała:

>
>
> nie piszę, że ojciec dla dziecka nie powinien być ważniejszy od
> kolegów, ale piszę, że o wizycie kolegów informuja mnie dzieci, a o
> wizycie ex, POWINIEN ON SAM OSOBIŚCIE (może być sms)
>

Tak a najlepiej gdyby podanie napisał .


> 1. jest pełnoletni wobec prawa czyli u nas skończone 18 lat,

I w tedy ex nie będzie musiał pytać o możliwość zobaczenia pociechy ?

> 2. utrzymuje się i mieszka samodzielnie,

Wtedy to Ci odpłaci pięknym za nadobne ;
Kochana mamo chcesz zobaczyć wnuki napisz podanie .


>
> jeśli nadal mieszka z rodzicami, musi się brać pod uwagę ich zadanie

I owszem ale dziecka racje też trzeba mieć na uwadze
>
>

aronie

[anja_pl]

przeginasz całkowicie, mam wrażenie, że nie czytasz uważnie

> Tak a najlepiej gdyby podanie napisał

czy gdziekolwiek napisałam o podaniu, chyba, że twoje sms'y są
podaniami
jeśli tak, ok, rozumiem twój punkt widzenia,

> I w tedy ex nie będzie musiał pytać o możliwość zobaczenia
pociechy ?

problemem nie jest widzenie się z dziećmi, tylko OBOWIĄZEK
powiadamiania osób mieszkających wspólnie, o tym, że ex przyjdzie,
mój ex nie ma wstępu do mojego domu, a dlaczego? powinien wiedzieć,

jak dzieci chcą, mogą się z ex'em spotykać, tylko mu na tych
spotkaniach nie zależy....

> Wtedy to Ci odpłaci pięknym za nadobne ;
> Kochana mamo chcesz zobaczyć wnuki napisz podanie .

jak będę babcią, na pewno najpierw umówię się z moimi dziećmi, zanim
przyjdę wnuki oglądać,

a możesz mi wytłumaczyć gdzie to "nadobne", za które dzieci mi mają
zapłacić "pięknym", bo jakoś nie widzę?
jest to sprawa między mną a ex'em, a nie mna i dziećmi

> I owszem ale dziecka racje też trzeba mieć na uwadze

a gdzieś napisałam, że od razu bez zastanowienia mówię
dzieciom :"NIE" ?

[aron95]

anja_pl napisała:

> przeginasz całkowicie, mam wrażenie, że nie czytasz uważnie
>
Czytam po dwa razy

> > Tak a najlepiej gdyby podanie napisał
>
> czy gdziekolwiek napisałam o podaniu,

Sam dodałem , taka moja interpletacja



> mój ex nie ma wstępu do mojego domu, a dlaczego? powinien wiedzieć,
>
> jak dzieci chcą, mogą się z ex'em spotykać, tylko mu na tych
> spotkaniach nie zależy....

A jak się ma spotykać z dziecmi jak nie ma wstępu do nich ?
Możesz się spotkać z nimi tylko nie wolno Ci przyjść do nich !
O RZESZ !!!

[sylwiamich]

...anja pewnie ma jakies powody dla których jej mąż nie ma wstepu do
domu.Musi mieć.No chyba że się założy, że jej prywatne anse są
ważniejsze od dobra dzieci.
A ojciec może się z dziećmi kontaktować zabierając je
gdziekolwiek...choćby do siebie, do kina, na spacer.Może z nimi
wyjeżdżać na wakacje.No chyba że nic nie może.Anju....?

[aron95]

Powody powodami a dzieci dziećmi i możliwość przyjęcia ojca w swoim pokoju
powinny mieć . ania tyle tu jest i powinna o tym wiedzieć że takie
zacietrzewienie do niczego nie doprowadzi .
Dzieci ojca będą mieć jednego i tego nie zmieni .

Mnie się wydaje że ten ojciec nic nie może .
Ania jak to jest ????

sylwia

[anja_pl]

dzieci mają własne komórki, ja mam także, nr telefonu stacjonarnego
nie zmieniałam, wystarczy chęć ze strony ex, aby sie z nimi spotkać,
mogę mu dzieci w dowolny punkt miasta zawieźć, może po nie
przyjechać i zadzwonić do drzwi,
nigdy nie broniłma dzieciom spotkań z ojcem,
ostatnio widziały go 21 lub 22 grudnia, u teściów,
i miało to być spotkanie na podzielenie opłatkiem złożenie życzeń
itp,
dzień wcześniej córa nie zdążyła, chociaz uprzedzała ojca, że ma
dłużej zajęcia w szkole, nie potrafił poczekać, miał coś
zaplanowane... a miał mieć czas tylko dla nich,
szkoda gadać, następnego znalażł chwilę na spotkanie,
a młodej tak zależało, by z nim porozmawiać...

co do wakacji:
w ubiegłym roku na pytanie czy planuje coś dla dZieci, jakieś
współne wyjście, o wyjeździe nawet nie myślałam, dostałam odpowiedź
pełną agresji i złości, oczywiście dla dzieci czasu nie miał...

to tyle

[anja_pl]

aron95 napisał:

> >
> > czy gdziekolwiek napisałam o podaniu,
>
> Sam dodałem , taka moja interpletacja

jest to twoja nadinterpretacja i na dodatek wynikające z bardzo złej
woli, złośliwa, obrażające nie tylko mnie, ale także inne osoby
będące w podobnej sytuacji,

w takiej sytuacji nie ma mozliwości rzeczowej dyskusji
EOT aron

[aron95]

anja_pl napisała:


>
> jest to twoja nadinterpretacja i na dodatek wynikające z bardzo złej
> woli, złośliwa, obrażające nie tylko mnie, ale także inne osoby
> będące w podobnej sytuacji,
>

Nie aniu jest to interpretacja (znaczenie słowa )i nie wynika ze złośliwości
tylko z analizy tego co piszesz .
Nie sądzę abyś miala powody do obrażania sie a tym bardziej inne tu osoby . Nie
chciałem tu nikogo obrazić , jeśli- to przepraszam
Naprawdę zastanów się nad sobą bo jeżeli tak samo jak ze mną rozmawiasz z ex to
nigdy nie dojdziesz ładu i normalnych kontaktów .
Z prostej przyczyny z błahostek robisz problem .
Takie bicie piany o nic . Chcesz uchodzić za zasadniczą a prezentujesz zwykłe
nerwy ( delikatnie napiszę ).

[intrygantka1]

aron95 napisał:

> anja_pl napisała:
>
>
> >
> > jest to twoja nadinterpretacja i na dodatek wynikające z bardzo złej
> > woli, złośliwa, obrażające nie tylko mnie, ale także inne osoby
> > będące w podobnej sytuacji,
> >
>
> Nie aniu jest to interpretacja (znaczenie słowa )i nie wynika ze złośliwości
> tylko z analizy tego co piszesz .
> Nie sądzę abyś miala powody do obrażania sie a tym bardziej inne tu osoby . Nie
> chciałem tu nikogo obrazić , jeśli- to przepraszam

Aronie, czytam Cię i lepiej Ty nie rób żadnych analiz, bo trafiasz jak kulą w
płot, że tak powiem. I lepiej zastanów się Ty nad sobą, bo po kilku Twoich
postach wywnioskowałam, że liczy się dla Ciebie tylko Twoje zdanie. Nie jestem
rozwódką, nie mam dzieci i w zasadzie wątek mnie nie dotyczy. Ale wierz mi, po
każdym kolejnym przeczytanym Twoim poście, ręce mi opadają. Odnoszę wrażenie, że
jesteś jakiś... ograniczony?
> Naprawdę zastanów się nad sobą bo jeżeli tak samo jak ze mną rozmawiasz z ex to
> nigdy nie dojdziesz ładu i normalnych kontaktów .
> Z prostej przyczyny z błahostek robisz problem .
> Takie bicie piany o nic . Chcesz uchodzić za zasadniczą a prezentujesz zwykłe
> nerwy ( delikatnie napiszę ).

[z_mazur]

Może do mnie, może nie.

Ja pisząc o tym tłumaczeniu się, opisuję swoje wrażenia z
dorastania, a nie moje metody wychowawcze.

Gdybym musiał się w wieku powiedzmy 17 lat opowiadać rodzicom z tego
kto i po co przychodzi do mojego pokoju, to pewnie bym w tym pokoju
zdecydowanie mniej przebywał. Koniec i kropka.
Dziwnym trafem jakoś moi znajomi bardzo chętnie wpadali do mnie,
przypuszczam, że właśnie dlatego, że nie czuli się jak intruzi, a ja
nie musiałem rozmowy na temat ewentualnych odwiedzin zaczynać (tak
jak wielu z nich) od słów: "spytam rodziców". Dla nastolatka
przyznanie się publicznie do konieczności uzyskania na coś
przyzwolenia rodziców jest potwornie krępujące.

W swoim mieszkaniu staram się czuć swobodnie (w pewnych granicach
oczywiście) i to odwiedzający mnie powinni się z tym godzić. Nie
widze nic niewłaściwego, że podczas niezobowiązujących odwiedzin
jestem ubrany w coś luźniejszego niż marynarka i krawat.

[sylwiamich]

Systemy wychowawcze maja to do siebie że się sprawdzają w stosunku
do tego, konkretnego dziecka lub nie.

[crazyrabbit]

> Wkurzają mnie osoby, które nie mieszkaja na codzień z dziećmi, a
> wymądrzają się jakby przynajmniej 100 wychowały.

Podpisuję pod tym dwiema króliczymi łapkami. I jeszcze próbują
oceniać innych. Ech..

Jeśli o mnie chodzi , to uważam , że nie przesadzasz.
Ja również nie lubię niezapowiedzianych wizyt i moi znajomi oraz
rodzina o tym wiedzą. Dla mojej córki , z którą mieszkam , jest to
naturalny stan rzeczy. Zawsze dostaję telefon czy sms , że przyjdą
do nas jej koleżanki. A ja też ją uprzedzam o wizytach moich
znajomych (łącznie z moim M.!).

Ex zawsze mnie uprzedza kiedy podjedzie i dla niego to także jest
normalny stan rzeczy. Nie śmiałby wejść niezaproszony do mojego
mieszkania , ale to wynika chyba z resztek szacunku jakie mamy wobec
siebie.

[aron95]

sylwiamich napisała:

Ograniczają tylko biednych, aby
> bogaci mogli czuć się dobrze.

Oprócz tego stwierdzenia , zresztą się zgadzam .
Każdy biedny może być bogatym aby tylko chcial pracować a nie pierdział w stołek
i ciągle narzekał że mu nikt nic nie daje

[sylwiamich]

aron95 napisał:

> sylwiamich napisała:
>
> Ograniczają tylko biednych, aby
> > bogaci mogli czuć się dobrze.
>
> Oprócz tego stwierdzenia , zresztą się zgadzam .


Przedstawiam Ci świat widziany okiem dzieciaka spod klatki, nie
mój.Tak więc ze mną nie dyskutuj.Co do drugiej części wypowiedzi

"> Oprócz tego stwierdzenia , zresztą się zgadzam .
> Każdy biedny może być bogatym aby tylko chcial pracować a nie
pierdział w stołe
> k
> i ciągle narzekał że mu nikt nic nie daje


mogę dodać:


> Każdy zdradzony mógłby mieć wiernego partnera aby tylko chcial
pracować nad związkiem a nie pierdział w stołek
> i ciągle narzekał że mu nikt nic nie daje.

Nieprawda....prawda?)
Nikt z nas nie jest wyłącznym architektem swojego życia.

[aron95]

A kto jest architektem naszego życia ?
Zaniechasz działania nie masz pożytku z niego i na odwrót .
Nawet gdy się poddajesz rozkazom zawsze masz inne możliwości .

A z tą praca nad związkiem - Do tanga trzeba dwojga

[sylwiamich]

To trochę tak jak z dekoracja wnętrz))Zazwyczaj pokazuje sie jak z
5-pokojowego mieszkania stworzyć przytulna garsonierę dla młodego,
bezdzietnego małżeństwa. A jak z 1-pokojowej garsoniery stworzyć
mieszkanie dla 5-s-bowej rodziny to juz "ni chu...chu"))
Ale ja wierzę w Ciebie Aronku.Wierzę że zaraz podasz mi tu przepis
na intratny interes, który można zrobić bez inteligencji, bez
wykształcenia, bez kasy))

[aron95]

Praca , praca i jeszcze raz praca

[sylwiamich]

No...w Biedronce

[aron95]

sylwiamich napisała:

> No...w Biedronce

toseneda

[sylwiamich]

aron95 napisał:
> toseneda


To po czesku, czy zaszyfrowany przepis na ten interes?

[aron95]

slang przygraniczny

[sylwiamich]

Taaa..tak jak "nikto ne ma doma"?)))

[ewa009]

Praca, praca, praca, tak Aronie w latach kiedy My zaczynaliśmy trzeba było sie
napracować dosłownie na sukces ale teraz bez wykształcenia i kasy na początek
jak też polotu do kombinowania nic sie nie wskóra. Co z tego ,ze mam pomysły jak
ręce mi opadają bo aby wypaliło nikt nie da mi gwarancji a zus trzeba płacić sam
wiesz w jakiej wysokości i nikt nie pyta czy Cie stać. Ty Aronku jestes na
zupełnie innym etapie i nie jestes w stanie zrozumiec ludzi ,którzy musza wiazac
koniec z koncem. Pozdrawiam .

[aron95]

burza ok
dziecko uzgadnia z Tobą kiedy ma się spotkać z ex i to samo ex uzgadnia
sobie z dzieckiem i w porządku
Ja zwracam tylko uwagę że upokarzające jest prosić ex o spotkanie ze swoim
dzieckiem

[libra22]

Do kolegów i kolezanek dziecka nie ma się takiego stosunku emocjonalnego i nie ma relacji eks mąż - eks żona. Istnieje aspekt elementu kontroli i wchodzenia na cudze terytorium.
Ustalać się powinno z racji wspomnianych przez jedną z dziewczyn: mamy różne plany związane z dzieckiem i czuwamy nad wypełnianiem związanych z nim tez obowiązków. Jak tata nagle wpadnie i dziecko zapomni o klasówce, a my o niej przypominamy to też wychodzimy na te złe. Żaden mądry rodzic nie powinien stawiać drugiego rodzica w sytacji gry w dobrego i złego policjanta.
U mnie przez ostatni rok wytworzyła się sytuacja, że to ja prosze lub pytam eksa, czy weźmie syna na weekend, czy weźmie go w tygodniu, czyli jakby ja go proszę. Ostatnio zrezygnowałam z tego, bo mnie to zaczęło irytować. Ale nie ja stworzyłam sytuację, że to on się pyta, czy może spędzić z synem czas.
A do przyjmowania eksa w domu odrzuciło mnie jego własne zachowanie: kładzenie się spać w moim łóżku i dawanie małemu grać na komputerze, zasiadanie przed telewizorem z nogami na kanapie, mówienie po swojej rodzinie, że wie iż ja kogoś mam, bo sprawdzał to w moim komputerze (kłamstwo, bo nie miałam wtedy nikogo, ale komputer faktycznie mógł mi przejrzeć) i grzebanie w mojej komórce. To nie jest ktoś komu mogę ufać, że zachowa się na pewnym poziomie po prostu.

[e07]

Nie chodzi mi o proszenie o spotkanie. Chodzi o uzgadnianie wizyt w
domu. Spotkania ppza domem dzieci z rodzicem mogą uzgadniać sobie
sami i według mnie jest Ok. Choć od razu zaznaczam, że ja osobiście
też też chcę wiedzieć, na jak długo eks je zabiera (np. czy szykować
obiad) i dokąd (np. jak mają się ubrać).
Moim zdaniem proszenie dzieci o konsultowanie wizyt znajomych we
wspólnym domu uczy je szacunku do innych. Pokazuje, że należy liczyć
się z ich potrzebami. Ja np. nie pozwalam moim dzieciom wystawania
na klatce schodowej (przedłużające się, rozchichotane pożegnania
nastolatek po wizycie), bo to może przeszkadzać innym lokatorom. Nie
widzę w tym żadnego ograniczania wolności, raczej naukę podstaw
kultury.

[z_mazur]

Oczywiście masz prawo do takiego podejścia, ale IMHO nie jest ono
najlepsze, szczególnie w przypadku starszych nastolatków. Jak już
pisałem nie wyobrażam sobie, konsultować odwiedzin moich znajomych u
mnie z dzieckiem, jak i również nie wymagałbym takiego konsultowania
od dziecka.

Powiedzmy, 15 latek może przyjmować w swoim pokoju kogo chce ale w
godzinach do 20, w przypadku 17 latka mogłaby to być 21.
I tyle. Co tu konsultować? Co mają odwiedziny kolegi mojego dziecka
do tego, że ja sobie we własnym pokoju będę oglądał TV, albo robił
jakieś drobne prace domowe?

Co do relacji z rodzicem nie mieszkającym w domu, to wszystko wymaga
sporej ilości taktu i dopracowania reguł. Ja sobie po prostu nie
wyobrażam wizyty w domu mojej eks. Nie mam na to ochoty, nie czułbym
się tam swobodnie. Wolę wziąć dziecko do siebie lub na miasto.

[e07]

No właśnie chodzi mi o tę ochotę i swobodne samopoczucie. A jeśli to
eks "gość" zawsze czuje się świetnie i nie ma żadnych zahamowań, a
eks "gospodarz" nie życzy sobie spotkań, to w imię czego ma to
znosić. Czy nie prościej i z szacunkiem dla obu stron jest to
uzgadniać?

[burza4]

z_mazur napisał:

> I tyle. Co tu konsultować? Co mają odwiedziny kolegi mojego
dziecka > do tego, że ja sobie we własnym pokoju będę oglądał TV,
albo robił > jakieś drobne prace domowe?

Wiesz, np. mój były sąsiad nie miał stresu żeby otworzyć drzwi w
samych gaciach i siateczkowym podkoszulku, ale to nie znaczy, że
inni też się nie krępują, z różnych względów. Począwszy od tego, że
np. po kilkunastu godzinach pracy mam ochotę wleźć do wanny i wyleźć
z łazienki w bieliźnie, albo że miałam w planach farbować sobie
odrosty, aż do tego, że mam w planach rozmowę z chłopem i wiem, że
nasza dyskusja będzie hmmm, ożywiona.

salon zawsze miałam otwarty, bez możliwości zamknięcia drzwi i
odgrodzenia się (i wg mnie to jest obecnie standard) - a przecież
tam właśnie toczy się wieczorne życie rodziny.

Tu bynajmniej nie chodzi o każdorazowe pozwolenie na odwiedziny, a
na informację podaną na tyle wcześnie, żeby móc w razie potrzeby
wprowadzić korektę planów. Dotyczy to WSZYSTKICH gości; babci,
wujka, kumpla, a tym bardziej byłego męża. Dom to terytorium, gdzie
przede wszystkim gospodarze mają się czuć swobodnie.

I chyba z własnymi dziećmi nie mieszkasz, skoro tak beztrosko
podchodzisz do tematu "może przyjmować w swoim pokoju kogo chce".
Właśnie doświadczenia z różnymi znajomymi córki kazały mi pewne
ograniczenia wprowadzić - bywało, że miłe towarzystwo myszkowało mi
po całym domu.

[ivone7]

no wlasnie....te odrosty i ten dresik...i te porozrzucane zabaweczki
po pokoju, oraz balagan ktory mam sprzatnac w weekend...
naprawde krepuja mnie wizyty bez zapowiedzi...ale u mnie to idzie we
dwie strony...bo wychodze z zalozenia nie czyn innemu co tobie nie
mile...

[aron95]

Bałagan ? młody ex zaciągnął do sprzątania- a dlaczego by nie ?
Mialem się kąpać i przyszla ex do mlodego , poszedłem się kąpać .
Na co miałem zwracac uwagę, że może mnie nago zobaczyć ?
15 lat widywała .
Jakieś dziwne są wasze problemy .
Tak jakbyście nagle chciały się ex podobać

[sylwiamich]

aron95 napisał:
> Na co miałem zwracac uwagę, że może mnie nago zobaczyć ?
> 15 lat widywała .

No to może Ciebie.Mój mąż wstydliwie spuszczał wzrok))
Teraz jak dla mnie byłaby to perwercha nie do wyobrażenia.

[ewa009]

Tak Aronku zgadzam sie z Twoim zdaniem tylko jesli pozwolisz muszę Ci zwrócic
uwagę, ze tamci Eksowie przychodzą do nie swojego domu, dlatego tez np, esemes
zapowiadający przydałby sie.

[z_mazur]

> Dom to terytorium, gdzie
> przede wszystkim gospodarze mają się czuć swobodnie.

Oczywiście, to jest kwintesesncja tej dyskusji.
Tylko, że dla mnie nastoletnie dziecko ma parawie takie same prawa
jak ja. A czucie się swobodnie we własnym domu dla mnie obejmuje
również swobodę zapraszania (i wypraszania) do niego innych ludzi.

[sylwiamich]

I o tym Z-mazur cały czas mówimy.Swoboda to słowo mało
wymierzalne.Subiektywne raczej.Każda rodzina ma swój zespół
zachować, norm.I nie można powiedzieć że coś jest nienaturalne,
chore, restrykcyjne.Gdzie Twój relatywizm ?)))On powiniem istnieć
nawet wtedy gdy to inni postępują inaczej...

[z_mazur]

Ależ ja to przyjmuję, że te zasady są różne, ale chyba mam prawo
oceniać te zasady. Przecież nie piszę nigdzie co jest właściwe a co
nie, tylko jakie jest moje zdanie na ten temat.

Ja jestem istotą bardzo społeczną i stawianie mi jakichś
niezrozumiałych dla mnie i nieuzasadnionych (w moim mniemaniu)
granic w relacjach z innymi ludźmi (w tym przypadku z
równieśnikami), odebrałbym bardzo negatywnie i byłoby to pewnie
zarzewie ciągłego konfliktu.

[sylwiamich]

Poza Twoją oceną sytuacji masz gotowe róznież ewentualne skutki tych
zasad (uciekanie z domu do miejsc bardziej przyjaznych). Czyli w
ogóle nie bierzesz pod uwagę faktu pełnej akceptacji tychże
norm.Akcepratcji wynikającej z takiego, a nie innego wychowania.
Ciebie wychowywano na takich zasadach i dlatego są one Tobie
bliskie.Pewnie byłeś grzecznym chłopcem i nienadużywałeś.Może dzięki
temu miałeś wielu przyjaciół, co pozwoliło Ci nabyć pewności
siebie.A może otwartość Twojego domu jednak ma również złe
strony?))Jak wszystko w tym świecie....dwie strony medalu.

[aron95]

oj sylwia otwartość domu na zasadzie że każdy przyjdzie i robi co chce
napewno nikomu nie wyjdzie na zdrowie
ale na zasadzie poszanowania gospodarza i jego przyzwyczajeń- tak
Do mnie zawsze koledzy mogli przyjść ja do nich , niektórych bez pukania ,czego
nie nadużywam

[burza4]

z_mazur napisał:

> Oczywiście, to jest kwintesesncja tej dyskusji.
> Tylko, że dla mnie nastoletnie dziecko ma parawie takie same prawa
> jak ja. A czucie się swobodnie we własnym domu dla mnie obejmuje
> również swobodę zapraszania (i wypraszania) do niego innych ludzi.

no więc w tym aspekcie się zasadniczo różnimy. Dla mnie relacje
rodzic-dziecko (nawet nastoletnie) Z ZAŁOŻENIA nie są partnerskie.
I IMHO - nawet być nie powinny.

[aron95]

burza4 napisała:


>
> no więc w tym aspekcie się zasadniczo różnimy. Dla mnie relacje
> rodzic-dziecko (nawet nastoletnie) Z ZAŁOŻENIA nie są partnerskie.
> I IMHO - nawet być nie powinny.

Do pewnego wieku należałoby pewną zależność zachować ale później taka
zależność może tylko pogarszać stosunki z dzieckiem .

[z_mazur]

> no więc w tym aspekcie się zasadniczo różnimy. Dla mnie relacje
> rodzic-dziecko (nawet nastoletnie) Z ZAŁOŻENIA nie są partnerskie.
> I IMHO - nawet być nie powinny.

No to mnie zaintrygowałaś. A jakie powinny być Twoim zdaniem?

Moim zdaniem ograniczenie wolności dziecka i nie traktowanie go jak
partnera powinno ograniczać się tylko i wyłącznie do sytuacji, w
których dziecko działa na własną szkodę, a i to też w sytuacjach
skrajnych, bo czasem nauka na własnych błędach również jest
potrzebna.

[anja_pl]

dzieci nie są partnerami dla rodziców,
chociażby dlatego, że nie ponoszą żadnej prawnej odpowiedzialności
za swoje czyny,
za ich zachowanie odpowiedzialni są rodzice

[chalsia]

> Moim zdaniem ograniczenie wolności dziecka i nie traktowanie go
jak
> partnera powinno ograniczać się tylko i wyłącznie do sytuacji, w
> których dziecko działa na własną szkodę, a i to też w sytuacjach
> skrajnych, bo czasem nauka na własnych błędach również jest
> potrzebna.

generalnie tak. Jednak należy to rozszerzyć, że dotyczy to także
sytuacji, gdzie nieograniczenie wolności dziecka działa na czyjąś
szkodę - np. moją.
Zakres wolności odpowiada zakresowi odpowiedzialności. MOgę uznać,
że moje dziecko nie musi się pytać, że ktoś może go odwiedzić - ale
tylko wtedy gdy odpowiedzialność dziecka jest na tyle duża, ze wiem,
że takimi niezapowiedzianymi wizytami nie będzie sprawiac mi
kłopotu - czyli sam będzie w stanie kolegom odmówić gosciny wiedząc,
że w danym momencie mnie to nie odpowiada.
Dziecko - nawet 25-cioletnie - nie będzie moim partnerem w
podejmowaniu decyzji dotyczących MOJEGO życia. Mogę wysłuchać jego
opinii ale brać jej pod uwagę nie muszę.

[burza4]

generalnie zgadzam się z Chalsią, dodam jeszcze że dla mnie rzeczą
oczywistą jest to, że to raczej nastolatek będzie dostosowywał się
do mnie, a nie vice versa. Wypracowujemy kompromis w wielu
kwestiach, ale generalnie to rodzic ustala zasady w domu, a dziecko
póki tam mieszka, ma się im podporządkować - taki lajf.

partner z założenia - to ktoś mi równy - pod kątem m.in praw i
obowiązków. Z nastoletnim dzieckiem można rozmawiać i pewne rzeczy
ustalać jak z dorosłym, ale to nie oznacza partnerstwa.

Rodzic ma wychowywać, a nie być kumplem, w zakresie obowiązków ma
nie tylko wsparcie i miłość, ale co równie ważne - uczenie
właściwych zachowań, stawianie ograniczeń, wymagań, czy też zakazy.

co naturalnie nie znaczy, że programuje się życie dziecka i ingeruje
w każdy jego aspekt. W żadnym wypadku - ale póki sprawa nie zahacza
o mnie i moje sprawy. Nie mam pojęcia z kim spotyka się moja córka
po lekcjach, ale chcę wiedzieć kto i kiedy przychodzi do naszego
domu.

[z_mazur]

Nie chodzi o to czy dziecko jest, czy nie jest dla nas partnerem, ale o to, czy my go traktujemy jako partnera czy nie.

Zawsze można uciąć każdą dyskusję z dzieckiem krótkim: "bo ja tak sobie życzę", tylko czy to słuszna postawa? Moim zdaniem nie.

Podejście partnerskie oznacza po prostu szacunek dla drugiej strony.

Ja staram się zawsze traktować dziecko partnersko i taka postawa w konkretnym przypadku mojej córki przynosi bardzo wymierne korzyści. Jest asertywna, potrafi jasno wyrażać swoje oczekiwania, potrafi dyskutować i racjonalnie uzasadniać swoje stanowisko.

Nie przypominam sobie dyskusji, którą bym musiał z nią zakończyć stwierdzeniem "bo ja tak chcę, a Ty się masz podporządkować".

Nie rozumiem też stwierdzenia "jak z dorosłym". Dziecko jest człowiekiem i ja sprawy z nim załatwiam jak z człowiekiem, po prostu.

[chalsia]

> Zawsze można uciąć każdą dyskusję z dzieckiem krótkim: "bo ja tak
sobie życzę",
> tylko czy to słuszna postawa? Moim zdaniem nie.
>
> Podejście partnerskie oznacza po prostu szacunek dla drugiej
strony.

oczywiście, zgadzam się. Co nie stoi w sprzeczności z wprowadzeniem
zasady, że najpierw się goście zapowiadają. Bo to właśnie jest wyraz
szacunku - dla gospodarza. Którym jest rodzic - nawet jeśli gośćmi
są fumfle dziecka.

[sylwiamich]

Dziecko nie jest dla dorosłego partnerem.Może być jako partner
traktowane w pewnych sytuacjach, zaleznych od:
-wieku dziecka,
-sytuacji
-dojrzałości
Gdy stwierdzamy że dalsza dyskusja i tłumaczenie nie ma sensu,
możemy powiedzieć do dziecka...bo ja tak postanowiłam.Możemy
powiedzieć: Zrobisz co chcesz, ale moje zdanie jest takie, a nie
inne.
Forme dobieramy w zależnośći od temperamentu naszego i dziecka oraz
od sytuacji.
Czasami dyskusja jest jałowa, ponieważ toczy się tylko po to, by
sprawdzić na ile dziecko może sobie pozwolić.I kiedy Ciebie to
wyprowadzi z równowagi.

[z_mazur]

No i tu tkwi różnica w naszym podejściu. IMHO jak przychodzi funfel dziecka, to dla niego dziecko jest gospodarzem. Z wszystkimi tego konsekwencjami, czyli zaopiekowaniem się gościem i odpowiedzialnością za jego zachowanie.

Jak już pisałem, we współczesnych mieszkaniach i domach składających się z więcej niż jednej wspólnej izby odwiedziny u jednego z domowników niekoniecznie oznaczają to, że wszyscy domownicy uczestniczą w tej wizycie, więc prośba o zgodę na nią u tych pozostałych nie uczestniczących w niej jest dla mnie irracjonalna.

Jeśli do mnie przychodzą znajomi niespecjalnie czuję się zobowiązany informować o tym dziecko, chyba że odwiedzają mnie rodzinnie z pociechą, z którą moje dziecko będzie spędzało czas. Podobnie nie wymagam od dziecka, żeby zapowiadało mi, że wpadnie do niego kumpel, czy koleżanka. No chyba, że chodzi o większą imprezę i zaanektowanie całego mieszkania.

Jak dla mnie EOD

[chalsia]

> Jak dla mnie EOD

no i świetnie.
Ty masz swoją metodę i nie ma mocy by stwierdzić czy jest lepsza czy
gorsza od mojej, Sylwii czy Burzy. Każdy ma swoją, ktora jemu i jego
rodzinie pasuje. I tak ma być.
Tylko, ze w tym wątku chciałeś nas przekonac do wyższości swojej
metody. A niby czemu?
Jeśli wypowiadasz się by opisać swoją to OK, ale przez pół tego
wątku chcesz nas przekonać, że nasze metody są złe i zakończą się
tym, ze nasze dzieci zostaną blokersami.

Życzę Ci trochę więcej wiary w ludzi )

[sylwiamich]

To przeniosę wtedy dom do pracy))I wszytskie swoje dzieci będę
miała w jednym miejscu)I te państwowe i te prywatne.

[z_mazur]

Wszędzie używałem zwrotów: IMHO, moim zdaniem, ja uważam.
I oczywiście mam swoją opinię na temat autorytarnej metody wychowania, ale nie mam zamiaru nikogo przekonywać i nie to miały na celu moje posty.

> Ty masz swoją metodę i nie ma mocy by stwierdzić czy jest lepsza czy
> gorsza od mojej, Sylwii czy Burzy. Każdy ma swoją, ktora jemu i jego
> rodzinie pasuje. I tak ma być.

Oczywiście, powiedz to pobitemu dziecku przywiezionemu na pogotowie.

> Życzę Ci trochę więcej wiary w ludzi )

Mimo powtarzających się sytuacji nadwątlających tą wiarę, nie tracę jej.

[sylwiamich]

z_mazur napisał:
> Oczywiście, powiedz to pobitemu dziecku przywiezionemu na
pogotowie.


Moje dzieci teraz śpią))

[chalsia]

No jednak chyba tracisz wiarę w ludzi, skoro imputujesz osobom
mającym inną od Ciebie opinię, że wychowuja dzieci w stylu
autorytarnym (włacznie z biciem dziecka).
Być może nie wiesz ale takie coś nazywa się pomówieniem.

[z_mazur]

Nikomu niczego nie imputowałem. Ciekawe dlaczego wzięłaś to do
siebie?

Moje stwierdzenie było komentarzem do Twojej opinii, że każda
rodzina ma swoje praktyki wychowawcze i KAŻDA taka praktyka jest tak
samo dobra.

[sylwiamich]

z_mazur napisał:

> Nikomu niczego nie imputowałem. Ciekawe dlaczego wzięłaś to do
> siebie?

Ależ imputowałeś.Od stwierdzenia że w domach gdzie jest zwyczaj
uzgadniania wizyt brakuje szacunku do potrzeb dziecka. Ładnie
przeszedłeś do autorytarnego stylu wychowania, by zakończyć na
pobiciu.
Można iść tym samym sposobem rozmowy i powiedzieć, że brak tego
zwyczaju, to brak zinteresowania dzieckiem. Ładnie przejść do braku
kontroli, by zakończyć na ćpaniu i prostytucji.
Ale to nie o to chodzi.
Chodzi o to, że właśnie demokratyczny (w przeciwieństwie do
autokratycznego) styl wychowania zakłada dość szerokie spektrum
zachowań uznawanych za akceptowalne. W takim środowisku można śmiało
mówić o swoich poglądach i zasadach, nie bojąc się bycia narażoną na
nagatywną OCENE (nie mylic z prezentacją własnego zdania) i
ostracyzm.
Szanuję Twoje normy.Nie uznaję ich za gorsze.

[chalsia]

Dzięki Sylwiamich za zrozumienie.
Ja po prostu reaguję na objawy braku szacunku do ludzi, na
szkalowanie ich, obrażanie. Czemu - bowiem uważam to za
niesprawiedliwe.
Stąd także moja reakcja kiedyś na określenie "cichodajki" w
kontakście w jakim użył je Tri.

[sylwiamich]

Ale to teraz takie niemodne)
Reagować na chamstwo kierowane pod adresem innych.Kimkolwiek by oni
nie byli.Mam to samo.Nie potrafię obojętnie przejść obok bitego
dzicka, bo nie moje.I jeszcze z tego robić zaletę.

[chalsia]

> Moje stwierdzenie było komentarzem do Twojej opinii, że każda
> rodzina ma swoje praktyki wychowawcze i KAŻDA taka praktyka jest
tak
> samo dobra.


O NIEEEEE !!!!
NIE napisałam, że każda praktyka wychowawcza jest dobra.
Napisałam: "Każdy ma swoją, ktora jemu i jego rodzinie pasuje. I tak
ma być."

Więc mam prośbę - przeczytaj dobrze zanim skomentujesz.

[z_mazur]

No dobrze, a jeśli ktoś ma praktykę wychowawczą która jemu pasuje, ale już reszcie rodziny niebardzo... ))

Np. "zamknijcie się, bo jak zaraz przyleję. Człowiek we własnym domu spokoju nie może mieć".

To też jakaś praktyka wychowawcza i pewnie stosującemu ją rodzicowi pasuje. Do pewnego stopnia nawet bardzo skuteczna.

[sylwiamich]

Z-mazur...co się dzieje?To nie Twój styl....
Mówię czasami zamknijcie się.Czasami..że spokoju nie ma we własnym
domu.A czasami nawet tak że uszy bolą)
Nie jestem idealną mamą.Nie chcę taką być...nie potrafię.Popełniam
błędy.Czasami moje dzieci mi je wytykają.Czasami sama się na tym
łapię i przepraszam.Bo błędów nie popełnia ten co nic nie robi.Czy
jestem złą matką...moje dzieci mnie osądzą...albo ich rodziny.Ty do
tego nie masz prawa.

[z_mazur]

Ciekaw jestem na jakiej podstawie odmawiasz mi prawa do oceny?
To czy Ty się zgadzasz z moją oceną, czy nie, to już Twoja sprawa.
Ale prawo do wyrażania opinii mamy wszyscy.

Po drugie, opisałem dosyć teoretyczną sytuację w sposób bardzo ogólny i tą teoretyczną sytuację oceniałem, na dodatek odpowiadając Chalsi. Nie wiem na jakiej podstawie wzięłaś to do siebie.

[sylwiamich]

A słyszałeś coś na temat asertywności? Czyli takim prezentowaniu
własnego zdania, aby nie urazić innych?O prezentacji własnego zdania
korzystając z komunikatu "ja", nie "ty".Bo to jest juz opinią.
Piszesz że moją sprawą jest to, czy się zgadzam z Twoją, czy
nie.Równocześnie nie dajesz mi prawa oceny Twojej oceny.
Twoja dość teoretyczna sytuacja przedstawiona w sposób ogólny będąca
oceną dość teoretycznej sytuacji....poczytaj co
napisałeś...teoretyzując))).Czemu odpisałam na Twój post
skierowany do Chalsi?
1.To jet forum.Z założenia odpowiadać mogą wszyscy.I tym się różni
prywatna rozmowa dwojga ludzi od rozmowy na spotkaniu wieloosobowym.
2.Z tego samego powodu z jakiego zareagowała Chalsia, gdy Tri nazwał
kobiety cichodajkami.
Wg jego oceny...reagują cichodajki.Więc pewnie moje dzieci są
ofiarami przemocy domowej.Dość prosty system drobnego manipulanctwa
mający zapewnić sobie bezkarność w obrażaniu ludzi.
A ja mam w nosie.Nawet jeśli mam być posądzona o cichodajstwo, o
przemocowy system wychowawczy...zaprotestuję.

[burza4]

Aron95 - przecież eks NIE PROSI o spotkanie ze swoim dzieckiem, a
właśnie USTALA dogodny dla wszystkich termin. Technicznie nie da się
tego inaczej załatwić jak zadając pytanie.

Nie demonizujmy.

[ivone7]

doskonale Cie rozumiem...ja tez bym chciala zeby ex mnie informowal,
jesli spozni sie z mloda o godzine z powrotem do domu..a nie ja gnam
na leb na szyje, wychodze od znajomych, czy ze sklepu...i potem
siedze i czekam i sie denerwuje...
prosze od 2 lat (sic!), zeby choc sms-em powiadomil ze sie
spozni..przeciez o godzinie 19 wie ze nie zdazy na 19,30...dlaczego
ktos szanuje tylko swoj czas...a gdybym ja o godz 16,59 zadzwonila
ze bedziemy gotowe o 18...albo gdyby nie bylo nas w domu...to wtedy
bylabym oskarzona o utrudnianie kontaktu ojca z dzieckie...i kto wie
czy sprawy w sadzie bym nie miala...
a tak ogolnie...ja tez zapowiadam sie jak do kogos ide..nie
chcialabym kogos zastac w walkach na glowie..ani w sytuacji
klopotliwej..nawet swoich rodzicow uprzedzam...

[gotyk123]

To ja może krótko. Od rozwodu minęło kilka lat. U mnie sprawa jest
prosta : Z A W S Z E przed spotkaniem z dzieckiem (10 lat) dzwonię
do mojej eks. Na S P O K O J N I E ustalamy czy i kiedy mogę się z
małym zobaczyć. Przyjeżdżam, rzucam "cześć" mojej eks i jej
partnerowi i idę do syna lub zabieram go ze sobą. Cała filozofia. Po
prostu : trzeba do sprawy podejść bez negatywnych emocji. Niestety,
rzeczywistość jest taka, że jedna lub druga strona (lub obie naraz)
próbuje GRAĆ dziećmi. A to po prostu blędna uliczka. Tyle.

[e07]

Dla mnie to też takie proste... być powinno

[e07]

Ależ ta dyskusja urosła przez kilka dni!
Naszła mnie taka refleksja, że metody wychowawcze w kwestii wizyt
domowych są w dużm stopniu zależne od śmiałości, otwartości
rodzica/ów i ich stosunku do podemowania gości w ogóle. Są osoby,
które szczerze nie przejmuja się czyjąś obecnością i robią "swoje",
nawet jak gość przyszedł do nich. Takim osobom pewnie nie będzie
robić różnicy, czy i kiedy pojawią się goście dzieci, z eksem
włącznie. Dla innych gość, to gość - ktoś kto wymaga innego niż
zwykłe traktowania, cokolwiek to miałoby znaczyć. Dla takich osób
szansa na przygotowanie się do wizyty jest bezcenna. Ot i tyle.
Ja tylko dodam, że czasem marzę, żeby znajomi moich dzieci czuli się
w moim domu bardziej sztywno, choćby tylko na tyle, żeby faktycznie
siedzieli w pokojach dzieci

[cleopa]

Tu nie chodzi o smialośc,wredote czy inne takie...mam sytuacje
podobna jak autorka watku. Corka z rozpedu traktuje ojca jakby
domownika.Z exem mam w sumie dobre uklady ja mu nie ograniczam
kontaktów i moja corak sama z z nim ustala kiedy maja sie
spotkać .Wyjatek przed swiętami -żadam dokladnych ustaleń!
Ale...Ja do niego do mieszkanie nie chodzę.Nie wiem jak zyje. jakie
ma meble,sprzet czy mieszka sam ,czy ma czysto ,czy ma cvos
nowego,remont...itp...On przylazi i widzi wszystko to że kupilam
nowa lodowke i komputer . To ze robie remont np w lazience..
Ostatni zajrzal przy takiej wizycie do pokoju w ktorym siedzxialam
i zaczął sie ze mna przekłócac o pieniądze ,ze on daje alimenty na
córke ...a nie na mnie!! Wkurwil mnie!!!
Do tego dochodzi ze mam faceta..i co?? On bedzie nas nachodzil??
Rozwiódl sie ze mna to niech trzyma dystans i nie bywa na moim
terytorium. Nie chce!!Moje zycie,moje mieszkanie i juz! Ja go nie
nachodze !

[skrzydlate]

miałam to samo, musiałam skorzystać z pomocy negocjacyjnej Komitetu Ochrony Praw
Dziecka, bo doszła do tego przemoc, przychodził kiedy chciał, siedział ile
chciał. Potem to się zmieniło. Ustalaliśmy, w końcu zrozumiał, ze to jest już
mój dom i fakt że przebywają w nim wspólne dzieci nie oznacza że może sobie tu
wchodzić jak tylko mu w duszy zagra.. Mam wrażenie że to rodzaj przemocy, takie
upokarzanie i pokazywanie - widzisz, widzisz, co teraz będzie, ja ci pokaże,
nawet jeśli nieświadome to jednak...

[prawdziwy-hermann]

przestan biadolic i zachowuj po ludzku,przeciez ten czlowiek
odwiedza dzieci,a nie Ciebie,to dlaczego mialby pytac Ciebie o
zgode.Wasze dzieci nie sa Twoja wlasnoscia i nie podporzadkuj
swojego kalendarza towarzyskiego wizytom ojca.Jak widac jestes
klasyczna egoistka,chcesz abys byla jedyna wyrocznia dla
dzieci,ktoryc chce odwiedzic ojciec.Nie powinien sie Ciebie wogole
pytac,tylko dzieci,pewnie jestes zazdrosna,ze ma dobry kontakt z
nimi.Zal mi Cie.

[burza4]

prawdziwy-hermann napisała:

> przestan biadolic i zachowuj po ludzku,przeciez ten czlowiek
> odwiedza dzieci,a nie Ciebie,to dlaczego mialby pytac Ciebie o
> zgode.

cholera, a mi się wydawało zawsze, że cżłowiek choć ździebko obyty z
kulturą powinien o swoich wizytach uprzedzać... no i dlaczego niby
tatuś MUSI przychodzić do domu byłej żony? utrzymuje kontakt z
dzieckiem, ale nigdzie nie jest napisane, że z tego względu może się
pakować tam, gdzie go nikt nie prosi.

Wasze dzieci nie sa Twoja wlasnoscia i nie podporzadkuj
> swojego kalendarza towarzyskiego wizytom ojca.Jak widac jestes
> klasyczna egoistka,chcesz abys byla jedyna wyrocznia dla
> dzieci,ktoryc chce odwiedzic ojciec.Nie powinien sie Ciebie wogole
> pytac,tylko dzieci,pewnie jestes zazdrosna,ze ma dobry kontakt z
> nimi.Zal mi Cie.

jakie to żałosne, po prostu żałosne... W końcu po to się ludzie
rozwodzą, żeby nie być pod jednym dachem.

[maza15]

Żal mi Cię.
Masz pojęcie o czym piszesz?

[dyderko]

Nie wyobrażam sobie sytuacji że ja sobie maseczkę kładę na twarz a
tu do domu wchodzi mój były, bo jego dziecko, jego mieszkanie, jego
prawo... Ja wprawdzie byłego z dłuższym stażem nie mam, tym bardziej
takiego z którym miałabym dzieci ale jeśli mam cały dzień, będąc we
własnym domu, się pilnować by być ubraną, być uczesaną i na nogach
to to nie jest mój dom! To tak samo jakbym nie licząc się ze
zbliżającym się ważnym egzaminem dziecka urządzała nocami głośne
imprezy, bo mam prawo! Albo nie licząc się z dorastającą córką
wprowadziłabym znienacka znajomego, a ona w koszuli pęta się po domu
bo przyspała... Mając jakichkolwiek domowników trzeba się liczyć z
ich planami i zdaniem sprowadzając jakichkolwiek gości ktokolwiek by
to nie był!