nowy wątas

[zuza145]

założę- bo muszę sobie popitolić.

Ewidentną potrzebę odczułam- to sobie popiszę.



Generalnie- to nie wiem co chcę osiągnąć bo mnie nosi.



NOSI!!!!!!!!!!!!!!!!!



He- ma prawo.


Sam fakt że urzęduję tutaj od kilku dni- i to dośc skrzętnie sobie
pisuję o dziwnych?????? porach- dowodzi jednego- niehalo zaczyna być.
Widzę to oraz odczuwam.

Myślę że sobie poradzę- bo cholera zawsze sobie jakoś tam radzę.
A jak sobie nie poradzę?
Hm- będę nieradząca taka.

Mam czas- dzeci niet- nie będzie świadków tego mojego- może nie
poradzę?
Ale poradzę- tylko mam na myśli że nie tak szybko.

Wkurza mnie to- że muszę sobie poradzić.
Nienawidzę słowa- muszę!!!!!!.


Odbija się to na moim zdrowiu- ale nogami przebieram więc szafa gra.
Tym niemniej zawalczę aby mniej -

[sbelatka]

o ile znam kobiety, ktore mysla i czytają... to poczytałas,
pomyślałaś, popałas sobie.
A dzisiaj świat wygląda juz zupełnie inaczej
bo takie są prawa świata i Wszech-świata

identyfikację bardzo popieram..uczuc, emocji, stanów.. to dobry
prognostyk

a co to tego, ze musisz...
ja tez tego nie cierpię...
przerabiam co moge na "chcę", co moge - odpuszczam (coraz więcej
odpuszczam...), a ta mała resztka, ktora pozostaje już jest do
zniesienia....

no to m iłego dnia po męczącej nocy

[mamba47]

Zuza wierze w Ciebie dasz rade!!

czasoczas:)

[akacjax]

Zanim przeminie ten czas, o którym tu dużo się wspomina miotania bywa sporo. Od szoku, przez zaprzeczenie i targowanie się i smucenie...aż pojawia się ta spokojna myśl-to za mną. Zostają pasemka wspominek drażniących, ale to da się opanować , przetrzymać, pokonać, przemienić....
Większość z tego za mną. Ale jak pomyślę, o tym czasie burzy,to czuje, że trudne to chwile, ale to też życie, nawet bardzo żywe.

[zielona_ropucha]

Masz racjeDużo czasu minęło,zanim zaczęłam pojmować teorię "czasu",
zaczynam bardzo powoli dostrzegać,że to wszystko prawda.

[dsz27]

Czasoczas....chciałabym już zrozumieć tę teorię. Jak na razie dla mnie to
lizanie ran, które na nowo są mi rozdrapywane. Ale nie ukrywam, ze jest o niebo
lepiej niż tego feralnego 1 stycznia.

[zuza145]

noooooooo- to ja chyba jeszcze nie dostrzegam, ale faktycznie- na
drugi dzień - jak przespałam "problem" inaczej spojrzałam naświat.
No cóż- nie będę ukrywać- czeka mnie teraz praca- w pracy- ciężka-
bo jakoś nie ma zwolnienia prędkości ze względu na wakacje, w
międzyczasie praca zlecona wieczorami, porządki w papierach do sądu-
oraz po urlopie- innym niż zwykle- stawienie się w sązie a
jednocześnie rozbujanie domu- ze względu na koniec wakacji.
Zanim rozbujam- w znaczeniu naprowadzę na stałe tory- i ruszymy- to
nieco nerwicy będzie- przez ten sąd.
ale innej drogi nie widzę- więc sobie jakoś poradzić muszę.

A swoją drogą- ja też miałam swoje "bum" 1 stycznia.
To podobno dośc częste jest. Ta data.
Reasumując- miło mi sobie popisać tutaj- ewidentnie- bo widzę nowe
teorie- albo takie których nie rozumiem- więc zawsze mam szansę że
zrozumiem.
Dobrze że he he he- całe życie przede mną- więc mam nieco czasu
jeszcze.

Pozdrawiam was wieczornie i spokojnie.

[dzul1]

Zuza, mam to samo, czuje to samo, mysle podobnie, sad tez mi nad
glowa wisi, a Bog mi swiadkiem ze predzej bym sie smierci
spodziewala... Wszystko mi obrzydlo, a najgorsze ze etap
znienawidzenia mam jeszcze przed soba, bo na dnie duszy cos sie
tli...
Tez regularnie widuje Eksa, musze dilowac z jego nowymi pomyslami w
stylu jak zblizyc kochanke do dziecka i odwrotnie, przerabane jednym
slowem! Ale codziennie rano trzeba wstac i odwiezc dziecko do
przedszkolka.
U mnie data byl 1 listopada. Tez moze byc, nie? Tez pierwszy.
Nie do uwierzenia ze to juz niebawem rok. Okropny rok. Najgorszy
okres w moim zyciu. Ale zawsze moze byc gorzej, wiec nie upadajmy na
naszym zwatlonym duchu. Pozdrawiam.

a jednak

[sbelatka]

1 stycznia... przynajmniej u mnie