rozwód a dzieci

[mojekonto-0]

prosze wyjasnijcie mi jak to jest . mamy dwoje dzieci 1,5 i 3.5
chce wystąpićo rozwód bo to małżeństwo to jedna wielka pomyłka .
prosze wyjasnijcie mi czy jest taka możliowość aby rozdzielili
dzieci? które są ze mną 48 h na dobe cały czas ojciec przyjeżdża 2
razy w miesiącu albo raz wyjasnijcie mi tą kwestie bo od niej
wszystko zależy

[kacprus]

Nie ma mozliwosci aby rozdzielic tak male dzieci!
nie ma!
jest to wbrew wszystkiemu. z psychologicznego punktu widzenia, emocjonalnego i
jeszcze kilku innych
wystarczy ze w pozwie zabezpieczysz sie piszac ze dzieci sie bardzo kochaja i sa
emocjonalnie ze soba zwiazane i bardzo sie kochaja i starasz sie ich tego uczyc
bo to sa wazne dla ciebie pirorytety ktore zaowocuja w ich kontaktach na przyszlosc.

pozdrawiam!

[sauber1]

mojekonto-0 napisała:

> prosze wyjasnijcie mi jak to jest . mamy dwoje dzieci 1,5 i 3.5
> chce wystąpićo rozwód bo to małżeństwo to jedna wielka pomyłka .
> prosze wyjasnijcie mi czy jest taka możliowość aby rozdzielili
> dzieci? które są ze mną 48 h na dobe cały czas ojciec przyjeżdża 2
> razy w miesiącu albo raz wyjasnijcie mi tą kwestie bo od niej
> wszystko zależy

A co tu wyjaśniać, dzieci są tak samo ojca jak i matki, doskonale i ojciec może
nimi się zajmować, jak potrafi i zechce oczywiście, bo to dziś rzadkością,
napłodzić i dać nogę, bawić się wesoło, choć i matki też potrafią cuda czasem
wyczyniać ...

[pyzz]

Zgoda, ojciec może, a nawet powinien się nimi zajmować. Zwłaszcza w starszym
wieku, jak z badań wyłazi, jest im nawet bardziej potrzebny od matki. Ale NADAL
rodzeństwa NIE NALEŻY rozdzielać.
Ludzie powinni móc się rozwodzić, ale odpowiedzialnie: mieszkać w pobliżu
miejsca dotychczasowego, a dzieci powinny być dalej pod opieką obojga - zamiennie.

[lampka_witoszowska]

nie wiesz, o czym piszesz
opieka naprzemienna jest jedną z najgłupszych rzeczy, jaką robi się
dzieciom po rozwodzie

kto wie, czy nie głupszą od rozwodu

widzę na co dzien co drugi tydzien, wiem

[pyzz]

Wiem o czym piszę.
Znam dzieci wychowywane tym systemem.
Wiem też, że akurat z punktu widzenia dobra dziecka, jeżeli nie opieka
naprzemienna, to raczej model dziecko bardzo małe, to matka, a jak starsze, to
do ojca.
Oczywiście statystycznie, bo każdy przypadek jest rozpatrywalny oddzielnie. Jak
np. ojciec pije, to powinien się z dzieckiem kontaktować, ale po terapii. Jak
pije matka to też absolutnie dzieckiem opiekować się nie powinna aż jej
alkoholizmu nie zaleczą. itd. itp.

Oczywiście jeżeli matka porówna sobie opiekę naprzemienną z sytuacją tradycyjną
- kiedy ma dziecko tylko dla siebie (i tak należy tę sprawę postawić), kiedy nie
musi na przykład konsultować sprawy szkoły dla dziecka "z tym podłym bydlakiem",
to na pewno dla niej będzie opieka naprzemienna wydawać się gorsza. Tylko, że
niestety dla niej, a nie dla dziecka.

[manderla]

To co mówisz, to jest w sferze zyczeniowej.
W Polsce tak się nie da.
Chociazby z tego powodu, ze ludzie, którzy sie w Polsce rozwodzą, w
wiekszosci nie rozwodza sie dlatego jak na tzw zachodzie. - Ah,
zakochałem się, pozwol mi zyc, a ja dam zyc tobie. dziecko bedzie
zawsze nasze.
Nie. Ludzie sie rozwodzą i mają do siebie potężny żal, ból, rozpacz
a ponadto takie rozstanie jest związane w duzym stopniu z problemami
finansowymi, z (czasami) ostracyzmem społecznym (moze coraz mniej),
no i z brakiem mobilności, wynikającej z małych zarobków a wysokich
cen mieszkan, czy to kredytów, czy tez wynajęcia.
A Więc i tak ludzie sie dostosowują, jak tylko mogą.
I sprawa najwazniejsza - opieka nprzemienna wymga ciągłego
angażowania się OBYDWU stron w zycie codzienne dziecka. Co moze
jesc, co je, co moze robic, czego nie moze, jakich ma przyjaciół, z
czym sobie w szkole lepiej czy gorzej radzi, jak reaguję i zachowuje
sie w trakcie choroby itp. Słowem: wybitnej wiedzy nt dziecka,
samodyscypliny i odpowiedzialnosci.
Znasz takich ludzi? Gratuluje. Ilu?
Bo ja nie znam.
W innym przypadku, to będzie kupczenie dzieckiem i szarpanie nim.
Dziecko, kazde, potrzebuje poczucia bezpieczenstwa, stabilności i
przywidywalnosci i pewności dnia nastepnego.

[chalsia]

> Wiem też, że akurat z punktu widzenia dobra dziecka, jeżeli nie
opieka
> naprzemienna, to raczej model dziecko bardzo małe, to matka, a
jak starsze, to
> do ojca.

aha, rozumiem, skoro dziecko jako małe przy rozwodzie zostało z
matką a ojciec był "dochodzący", to jak bedzie strasze, to trzeba
je wykopsać z jego domu rodzinnego i przekazać do ojca a matka
stanie się "dochodząca".
To jest konsekwencja Twojego toku myslenia.

A co do opieki naprzemiennej - owszem, MOŻE BYĆ bardzo korzystna,
ale jedynie w sytuacji de facto niemożliwej w polskich realiach
mieszkaniowych - dzieci mieszkają w jednym mieszkaniu, w ktorym
wymieniają się rodzice, z których każde posiada swoje mieszkanie.
Inne opcje nie są juz tak dobre dla dzieci.

[mojekonto-0]

a co jeżeli tatus to nieodpowiedzialny smarkacz co nawe dzicku jeść
nie zrobi i odpowiednio nie dopilnuje itp
czy też powinien zajmować sie sam dziećmi ?
bo ja nawet kota bym jemu nie powieżyła sam na sam a dopierio małego

[aiczka]

Wiadomo, ze nie ma rozwiazania idealnego dla wszystkich i w kazdej sytuacji.
Wydaje sie jednak, ze opieka naprzemienna jest niedoreprezentowana i czesto
nikomu w ogole nie przychodzi do glowy jako opcja.

[lampka_witoszowska]

nadal twierdzę, że nie wiesz, o czym piszesz - nie ma u Ciebie słowa
o uczuciach dziecka

niech zgadnę - jestes facetem?
(gorzki uśmiech)

to uświadom sobie, że tyle łez, ile przepłakuje dziecko w ciągu paru
lat (tak!) co tydzien z powodu tęsknoty za tym drugim rodzicem, to
nie przepłacze dziecko u matki (albo u ojca, jeśli ten nie
udowadnia, że matka to ta wredna suka) przez cały czas rozpaczy z
powodu rozwodu

poza tym dziecko ma tendencje do zamykania się w sobie,
a rodzice do udowadniania sobie i dziecku i temu drugiemu, które
jest ważniejsze/lepsze/cwańsze/bardziej odpowiedzialne itd - i tu
się dziecko naprawdę zagubia, choc rzekomo chodzi o jego dobro

a poza tym, jeśli 11-letnie dziecko mówi, ze najbardziej lubi środy,
bo to środek tygodnia (przenosiny niedzielne) i wtedy już niedługo
zobaczy się tym drugim rodzicem... to to jest porażka
życie dziecka nei może skladac się z przywiązania do obojga
rodziców, którzy nei umieją ze soba życ, i w związku z tym z ciągłej
tęsknoty

biorąc to pod uwagę, możesz przywoływac wszelkie masakryczne
sytuacje dziecka niedojrzałych rodziców, kiedy dziecko zostaje z
jednym z nich - ale to nie zmienia faktu, że opieka naprzemienna w
takiej sytuacji byłaby dużo gorsza

lampka

[sbelatka]

> życie dziecka nei może skladac się z przywiązania do obojga
> rodziców, którzy nei umieją ze soba życ, i w związku z tym z
ciągłej
> tęsknoty

lampka.. wyjasnij mi to prosze bo moze masz cos innego na mysli niz
ja rozumiem...i wtedy po co mam sie tu wdawac w polemiki..

[lampka_witoszowska]

sbelatko, wg mnie dziecko przy opiece naprzemiennej przywiązuje się
do obojga rodziców i - przede wszystkim - do życia z każdym z nich -
więc jak jest u jednego, to tęskni do drugiego i na odwrót

jeśli chciałas podyskutowac nad miłością tej samej jakości do
każdego z rodziców - to o ile ona jest w ogóle możliwa w pełnej
rodzinie )) to tu nie wiem, czy prawo rodziców do tej miłości nie
okazuje się najważniejsze

[lampka_witoszowska]

że jak opiec enaprzemiennej uda się nadac tak wielkie znaczenie dla
dziecka, to zaraz dojdziemy do tego, że dziecko powinno zostawac w
mieszkaniu "wspólnym", a rodzic esię wymieniac co z kolei nie
będzie dobre dla dzieci z kolejnego związku i dla trwałości
kolejnego związku w ogóle, więc te mieszkania "wspólne" można
urządzac tak, żeby obie rodziny i wspólne dziecko razem tam
mieszkały, tyle że w dwóch częściach więc tu mamy juz jakby krok
do komuny hippisowskiej usankcjonowanej prawnie - albo, jeśli
rodzin następnych rodzice nei założyli - do życia pod jednym dachem -
bo czemu sobiwe życia nei ułatwic i jednak sie nei przenosic do
dwóch różnych mieszkan... - do życia pod jednym dachem dwojga ludzi,
któzy się nei kochają, ale wychowują wspólne dziecko...
a od takich sytuacji to nasze babcie raczej nie uciekały tylko
dlatego, że nei wypadało ))))

to naprawdę sztuczny twór...
moim skromnym zdaniem, bo z własnym dzieckiem każdy może w sumie
zrobic dla jego dobra co chce

parę lat temu byłam zachwycona opieką naprzemienną i ogromną jej
zwolenniczką
- już się napatrzyłam

[pyzz]

> że jak opiec enaprzemiennej uda się nadac tak wielkie znaczenie dla
> dziecka, to zaraz dojdziemy do tego, że dziecko powinno zostawac w
> mieszkaniu "wspólnym", a rodzic esię wymieniac
Akurat! Na pewno dojdziemy do faktu, że rodzice powinni po rozwodzie mieszkać
blisko siebie, aby dziecko nie było wyrywane ze środowiska kolegów, nie musiało
co dwa tygodnie szkoły zmieniać itd. itp. Oczywiście JEST to dla rozwodzącego
się rodzica ograniczenie, bo pewno chciałby "rozpocząć nowe życie", ale. Takie
rozwiązania funkcjonują.

[chalsia]

> > że jak opiec enaprzemiennej uda się nadac tak wielkie znaczenie
dla
> > dziecka, to zaraz dojdziemy do tego, że dziecko powinno
zostawac w
> > mieszkaniu "wspólnym", a rodzic esię wymieniac

to jest akurat rozwiązanie idealne. Niektórym nawet udaje się (ale
czytałam tylko o takich przypadkach za granicą). Przez jakis czas.
Jaki? A konkretnie do tego momentu, gdy rozwiedzeni małzonkowie
zaczynają sobie układać życie z innymi partnerami. I wtedy koniec
takiego układu i dzieci znowu mają zmianę, bo dotychczaswoego
status quo utrzymac się nie da z nexiem czy nexią przy boku.

[lampka_witoszowska]

dlatego piszę, że to sztuczne twory i guzik dają
szczególnie dziecku
jak tak bardzo rodzice chcą oszczędzic dziecku traumy rozwodowej, to
zostają razem

[pyzz]

> niech zgadnę - jestes facetem?
> (gorzki uśmiech)

No tak: samiec Twój wróg. Liga uczy, liga radzi...
Seksizm jest jak widać zabroniony tylko w jedną stronę. Kalemu ukraść krowę to
zły uczynek, ale Kali ukraść krowę to już dobry uczynek.

Ty, jak podejrzewam jesteś matką, która jakoś nie może pogodzić się z faktem, że
dziecko nadal kocha ojca. Tą znienawidzoną świnię, która odeszła, porzuciła,
zdradziła. W takich przypadkach powoływanie się na "uczucia dziecka" jest
nagminne. W takich przypadkach "zawsze" MATKA "jest pełna miłości do dziecka", a
OJCIEC "jest" samolubem, który "bawi się uczuciami dziecka".
Otóż uczuciami dziecka sobie bądź łaskawa twarzy nie wycierać, bowiem różnica
między nami jest taka, że owe "uczucia dziecka" Ty znasz z obserwacji, a ja z
autopsji.

[lampka_witoszowska]

chłopie... czy aby emocje Cię nie poniosły?