Integrale Vroeghulp

[andevi]

Ciag dalszy moich problemow z dwujezycznoscia... oj, czepiaja mi sie bardzo,
zarowno w CB, jak i PSZ. No a teraz CB wysyla do w/w instytucji.
Moje pytanie brzmi: co mi moga zrobic, jak odmowie? Czy moga mnie zmusic?
Zamierzam poslac synka do szkoly w wieku 5 lat, jesli beda mu wstrety robic z
tego powodu, ze jeszcze nie szprecha po holendersku na poziomie holenderskiego
3-latka.

[nesla]

Andevi, ale w czym problem konkretnie? I komu chcesz zrobic przysluge
lub na zlosc posylajac synka do podstawowki rok pozniej..? Bo nie
rozumiem.. I nie zalezy ci na tym aby dziecko poslugiwalo sie rowniez
holenderskim? na tym aby mialo zdrowe kontakty z rowiesnikami? Moze
cos zle zrozumialam..

[mamabeauty]

Andevi,
Czego konkretnie sie czepiaja?
Z mojego doswiadczenia:syn na poczatku szkoly czesciowo mowil po
polsku,czesciowo po holendersku,obecnie jest w grupie 3 i zadnych
problemow,radzi sobie super,chociaz czasem slow mu brakuje.Corka
przez pierwsze pol roku nawet slowem sie nie odezwala do juf,teraz
jest juz rok w szkole i potrafi naprawde duzo,troszke trudniej,gdy
trzeba cos dluzszego opowiedziec,ale jest ok.Nikt nigdy nie robil mi
zadnych uwag,ze dziecko ma jakies braki,czy sobie nie
radzi.Uwazam,ze ten pierwszy rok szkoly dla dziecka dwujezycznego
jest naprawde potrzebny.Dziecko ma czas,zeby sie oswoic,opanowac
jezyk,kiedy zaczyna sie juz nauka jest przygotowane i nie ma
problemow.Od pieciolatkow juz sie naprawde sporo wymaga w szkole.
Nic ci nie moga zrobic,ale przyczepia twojemu dziecku opinie,ze nie
radzi sobie z jezykiem i na dodatek mama robi problemy,gdy oni chca
pomoc.A ta opinia pojdzie za nim daleko.Sama musisz zdecydowac co
dla Twojego dziecka lepsze.Kazde dziecko w swoim tempie opanuje
drugi jezyk,nie ma na to sily;)Nie ma co sie stresowac i przejmowac.

[tijgertje]

Zrobic to ci pewnie nic nie zrobia (na razie), ale przyslugi dziecku
nie wyrzadzisz. O co w ogole chodzi??? Mojego mlodego skierowali do
Integrale vroeghulp jak mial ponad 3,5 roku. I bylo to najlepsze, co
dla niego zrobili;-) "Integrale" znaczy tyle, ze przygladaja
sie "problemowi" z roznych perspektyw, w zespole sa lekarze i
terapeuci roznych specjalnosci (m.in. pediatra, psycholog, pedagog),
dzieki czemu masz pewnosc, ze niczego nie przeocza. "Vroeghulp" to
w sumie sluszna nazwa, bo obejmuje dzieci do 4 lat, chodzi o to,
zeby odkryc przyczyne problemow i znalezc rozwiazanie, zanim dziecko
pojdzie do szkoly. Powodem wyslania mojego bylo opoznienie mowy. Nie
gadal prawie nic, testy wypadly strasznie slabo, podejrzewalismy
zaburzenia sluchu, a w CB wszystko tlumaczyli dwujezycznoscia i nie
kazali sie przejmowac. W iv 7- czy 8-osobowy zespol analozowal
sytuacje, wyslali go na badania sluchu, logopedyczne,
psychologiczne, pedagog i psycholog obserwowali go rowniez w szkole
i w domu, zeby miec pelny obraz jego zachowan. Po nitce do klebka
trafilismy do GGZ, gdzie mlody dostal diagnoze autyzmu klasycznego.
I ciesze sie bardzo, ze ktos objektywnie potrafil ocenic, ze moje
dziecko nie jest przecietnym przedszkolakiem. Ja tego nie widzialam,
wtedy nie zdawalam sobie jeszcze sprawy, ze sama mam Zespol
Aspergera. Jeszcze jedna zaleta, im wiecej papierkow, tym pozniej
latwiej, jesli okaze sie, ze dziecko w szkole ma np jakies problemy
i wymaga dodatkowej pomocy, zaczynanie od poczatku moze pochlanac
rok czy 2 i zanim rzeczywiscie pomoc dostanie, to zdazy podstawowke
skonczyc. Ta ich pomoc nie jest przymusowa, ale jesli bedziesz na
nia otwarta, to mozesz naprawde dziecku pomoc, jesli wszystko jest
ok, to na pewno nie beda sie doszukiwac problemow na sile. Jesli nie
skorzystasz z oferowanej pomocy, ktora kosztowac cie bedzie jedynie
troche czasu, bo wszystko pokrywa ubezpieczenie, w dodatku bedziesz
traktowac wszystkich jak wrogow a jeszcze nie wyslesz dziecka jako 4-
latka do szkoly, to niestety, mozesz sie spodziewac tego, ze
jeugdzorg bedzie ci deptac po pietach. Jak sasiadka dowiedziala sie,
ze mlody ma autyzm, to byla pewna, ze go oddamy do specjalnej szkoly
z internatem. W szkolu bylam, ale okazalo sie, ze takie przypadki
sie zdarzaja i niestety nie zawsze decyduja o tym rodzice. GGZ
oferuje nam pomoc, ale np mamy warunek ukonczenia kursu dla
rodzicow, chcac nie chcac trzeba chodzic, w oncu dobro dziecka jest
dla nas najwazniejsze. W najblizszym czasie beda sie warzyc losy
znajomych dzieciakow ze szkoly mlodego. Z 4 dzieci 3 ma wyrazne
zaburzenia, prawdopodobnie autystyczne w dosc nasilonym stopniu z
objawami ADHD. dzieci sa w wieku 5-11 lat i zadne nie ma diagnozy,
mama sama pracuje w thuiszorg, myslala, ze pozjadala wszystkie
rozumy, nie robiac nic i lekcewazac wszelkie uwagi, ale szkola sie
zaczela wtracac, bo dzieciaki maja coraz wieksze problemy, a mama
tylko awanury robi. Przed koncem stycznia okaze sie, czy dzieciaki
zostana odebrane rodzicom. Bardzo przykra sytuacja, ale pisze ku
przestrodze. Jesli proponuja ci pomoc, to bierz, pokaz dobra wole,
nie doszukuj sie zadnych podstepow. Mimo, ze z twojej perspektywy
inaczej to wyglada, to oni naprawde dzialaja w najlepszej wierze i w
interesie dziecka. Jesli na jakims etapie z kilku stron okaze sie,
ze obiektywnie pojety interes dziecka wedle norm holenderskich
odbiega od twojej wizji, maja prawo cie zmusic do podjecia pewnych
krokow i dostosowania sie do "norm" i niestety moga posunac sie
nawet do odebrania rodzicom dziecka. Jest to najczarniejszy
scenariusz z mozliwych, ale musisz byc swiadoma tego, ze w
Wiatrakowie dzieci sa "dobrem wspolnym" i nie zawsze rodzice sa
jedynymi decydujacymi o wychowaniu i opiece nad dzieckiem. A z
praktyki musze przyznac, ze otwarcie i chec wspolpracy (co przez
autyzm i wrodzony upor wcale nie jest latwe) naprawde poplaca.

[lenkaaa]

tijgertje napisała:

Jesli na jakims etapie z kilku stron okaze sie,
> ze obiektywnie pojety interes dziecka wedle norm holenderskich
> odbiega od twojej wizji, maja prawo cie zmusic do podjecia pewnych
> krokow i dostosowania sie do "norm" i niestety moga posunac sie
> nawet do odebrania rodzicom dziecka.
Jest to najczarniejszy
> scenariusz z mozliwych, ale musisz byc swiadoma tego, ze w
> Wiatrakowie dzieci sa "dobrem wspolnym" i nie zawsze rodzice sa
> jedynymi decydujacymi o wychowaniu i opiece nad dzieckiem. A z
> praktyki musze przyznac, ze otwarcie i chec wspolpracy (co przez
> autyzm i wrodzony upor wcale nie jest latwe) naprawde poplaca.



Mnie taka wizja absolutnie przeraza. Strasznie ciezko jest mi zaakceptowac, ze
maja tu prawo, ktore zezwala na odebranie dziecka rodzicom na podstawie tego, ze
nie spelnione zostaja odgornie ustalone "normy panstwowe". I wlosy mi sie jeza
na glowie jak czytam o dzieciach, ze sa "dobrem wspolnym". Na serio takie jest
przekonanie w Holandii na temat dzieci ???? Ja rozumiem, ze mozna dziecko
odebrac rodzicom gdy jest maltretowane, ale odbieranie dlatego ze rodzice
odmawiaja poslania wlasnego dziecka do szkoly czy tez na kurs zalecany przez
jakas instytucje, to dla mnie paranoja.
Tygrys, na serio bedzie tak, ze jesli te dzieci z waszej szkoly nie zostana
wyslane do innej szkoly, to odbierze sie je rodzicom ??? Chyba zle zrozumialam
to co czytam, co ???


Andevi, mnie tez ciekawi dlaczego chcesz synka wyslac do szkoly dopiEro jak
bedzie mial 5 lat ? On sie nie garnie do dzieci ? Moja Emilia bardzo ciagnela do
dzieci, z przyjemnoscia chodzila do PSZ a potem do szkoly. Zreszta nie wiem co
bym z nia robila w domu, bo ona ma niespozyta energie i wiecznie chce zeby sie
cos dzialo. Szkola doskonale zaspokaja jej potrzeby pod tym wzgledem. Emilia w
kazda sobote i niedziele rano "rozpacza", ze nie moze pojsc do szkoly i dopytuje
sie "co bedziemy dzis robic i do kogo pojdziemy z wizyta?" :D

[tijgertje]

lenkaaa napisała:

Tygrys, na serio bedzie tak, ze jesli te dzieci z waszej szkoly nie
zostana
> wyslane do innej szkoly, to odbierze sie je rodzicom ??? Chyba zle
zrozumialam
> to co czytam, co ???
>

Lenkaaa, zle zrozumialas, a ja sie widocznie zle wyrazilam. Chlop
mnie upic chce;-)
Z ta rodzina u nas w szkole to jest tak, ze rodzice od dawna
ignorowali wszelkie uwagi, z dziecmi sobie nie radza, najmlodszy ma
prawdopodobnie problemy z biodrami, ale nawet normalnych butow nie
nosi, caly rok na ograglo szuruje w crocsach, rodzice sobie z
dzieciakami nie radza, wszyscy sie nawzajem przekrzyjuja i w szkole
zwlaszcza z jedna dziewczynka maja naprawde powazne problemy, jest w
3 klasie i do tej pory rodzice nie zrobili absolutnie NIC, zeby
dziecku pomoc. A szkola jest naprawde super, tyle, ze ma zwiazane
rece, bo chocby po to, zeby doradca (np psycholog czy pedagog
specjalny mogl porozmawiac z wychowawca o problemach z dzieckiem,
mogl przejrzec jego prace czy testy jest konieczna pisemna zgoda
rodzicow, a w wypadku tej rodziny rodzice absolutnie nie godzili sie
na to, zeby ktokolwiek wtracal sie do "wychowywania" ich dzieci. Moj
mlody tez ma takiego "doradce" w szkole, jego teczka przez ostani
rok urosla do naprawde grubego segregatora. Od kilku miesiecy na
wniosek szkoly w/w rodzinka ma pomoc w jeugdzorg w domu, ale efektow
zadnych, rodzice uwazali dotychczas, ze wiedza lepiej, jak maja
wychowywac wlasne dzieci i dopiero jak w grudniu dostali ultimatum,
ze albo zgodza sie na diagnoze dzieci w GGZ, albo dzieci trafia do
rodziny zastepczej, w praktyce ta zaborzona trojka wlasnie w szkole
z internatem, gdzie mialyby specjalistyczna opieke i terapie. Szkoly
specjalne w Holandii to nie to samo co w Polsce, gdybym mogla, to
mlodego bym do niej wyslala, ale nie jest "wystarczajaco" zaburzony.
Dla inteligentnych autystykow maja u nas po sasiedzku swietne klasy,
wiekszosc z tych dzieci udaje sie potem normalnie do sredniej szkoly
chodzic, ale prace glownie nad socjalizacja trzeba zaczac bardzo
wczesnie. Pracowalam kiedys z panem, ktory mial nieslyszaca corke. Z
wlasnej i nieprzymuszonej woli oddali ja do oddalonej o
kilkadziesiat km szkoly, na weekend zabierali ja do domu, ale
rodzice wiedzieli, ze byla to jedyna szkola, gdzie dziewczyna miala
szanse na normalne, jak na jej mozliwosci zycie i nauke. Czasem dla
dobra dziecka rodzice musza dokonywac niezwykle trudnych wyborow,
czasem z tego samego powodu ktos inny musi za nich podjac decyzje:-(

Ten przyklad z naszej szkoly jest naprawde ekstremalny i ja tu nie
widze niczego przerazajacego. W sumie to dobrze, ze otoczenie sie
interesuje dzieciakami i dobrze, ze interweniuje sie ZANIM dojdzie
do maltretowania dzieci, a z wlasnego doswiadczenia moge niestety
stwierdzic, ze przemoc psychiczna i emocjonalna jest znacznie gorsza
od fizycznej. Odebranie dziecka rodzicom to ostateczna mozliwosc i
nie robia tego ot tak bez przyczyny, choc z tego co w mediach nieraz
pokazuja okazuje sie, ze nieraz sie spozniaja:-( Nie jest to
tubylczy wymysl, w Polsce tez jest masa ludzi pozbawianych praw
rodzicielskich, choc akurat dla mnie funkcjonowanie polskiego
systemu jest mocno uposledzone:-/

Znowu chyba namieszalam, odkrylismy fantastycne wino i jak zwykle
niepijaca jestem, tak wypilam pol butelki. Sama, chlop ma pogrypowe
zapalenie oskrzeli i antybiotyk, nie je, nie pije, jakims cudem
jeszcze chodzi i mlodego nie zarazil.

[lenkaaa]

Aaaa, no teraz rozumiem i juz mnie to nie szokuje :)
To twoj Myszowaty sie nie zaszczepil, tylko ty z Kasprem, tak ?
My nie zaszczepieni, ale na razie nas szczesliwie grypa omija...<puka z
niemalowane> ;)

[tijgertje]

Moj Myszowaty sie igiel boi;-) Kaspra nie szczepilam, bo w zasadzie
nie choruje, trafilo mu sie jakies przeziebienie raz od niemal roku
akurat na swieta, ale pochrypial kilka dni i przeszlo, chlopa za to
rozlozylo, ostatnio antybiotyk bral jakies 30 lat temu, lekarza
odwiedza raz na 10 lat, wiec sensu szczepienia tez nie widzielismy,
zwlaszcza ze taki panikarz.

[mamabeauty]

Tygrysie,
dalabys namiary na to wino;)

[tijgertje]

mamabeauty napisała:

> Tygrysie,
> dalabys namiary na to wino;)

Seghesio Sonoma Zinfandel, Kalifornijskie, drogie , ale warte swojej
ceny. W zyciu lepszego wina nie pilam. Dosc "drewniane", bardzo
dlugo smak w ustach zostaje. Grzebalam w Internecie, ma bardzo
wysokie oceny, ale trudno je dostac. W internecie znalazlam jeden
sklep, ale tez zapasy maja niemal wyczerpane, butelka kosztuje ok.
20€, tak ze w sumie to tylko na wieksze okazje, zdarzaja sie
tez "polowki", dla nas akurat, bo wole wypic jedna lampke dobrego
wina niz butelke malo ciekawego. Maz otworzyl i nie bylo wyjscia,
szkoda, zeby smak "uciekl";-)

Hehe, watek zepsulam:-/

[lariks]

Ja wrócę do wątku i powiem coś na temat szkoły. Pochwalę się przy okazji że
skończyłam właśnie studia - Pabo. Jestem nauczycielką, i pracuję właśnie w
grupie 1-2.
Na prawdę nie rozumiem Cię Andevi dlaczego chcesz dziecko wysłać dopiero od 5
lat do szkoły. z doświadczenia wiem że dzieci obcojęzyczne najczęściej
potrzebują co najmniej dwóch lat, a czasem nawet więcej do rozpoczęcia nauki w
grupie 3. Pierwsze dwa lata to w większości nauka przez zabawę. Często jak mam
jakieś prace do wykonania, to najstarsi ale też i młodsi wolą pracować niż się
bawić. Jeśli dziecko jest słabsze w języku ma dodatkowy stres z tym związany i
zanim będą efekty nauki może trochę potrwać. obowiązek nauki jest dopiero od 5
lat, dzięki czemu możesz się z nauczycielką umówić że będzie chodził tylko na
rano do 12.
Jego koledzy z peuterspeelzaal pojdą do szkoły a co Ty myślisz z nim zrobić? w
Peuterspeelzaal z dziećmi od siebie młodszymi o ponad rok może nie czuć się
dobrze jeśli oczywiście mógłby tam zostać.
Popieram też to co Tijgertje napisała o pomocy. Pozdrawiam.

[andevi]

Moje doswiadczenia z tutejsza, tzn.regio Leiden, sluzba zdrowia nie sa
najlepsze. Moze to ja sie czepiam, a moze to akurat na mnie popadlo, ale od
poczatku, od ciazy z Christianem, bylo zle. Najpierw polozna, ktora naciskala na
mnie, bym zrobila badania prenatalne do tego i tego tygodnia, bo tylko w tym
terminie aborcja jest jeszcze legalna. Potem problemy z przepisaniem sie od tej
poloznej do szpitala, gdzie chcialam rodzic.Problemy z uzyskaniem skierowania na
badania w ciazy (do 5 miesiaca bylam praktycznie bez opieki medycznej). Porod z
komplikacjami, bo ktos madry odeslal mnie do domu z rozwarciem 2 cm, a gdy
przyjechalam drugim razem z rozwarciem 8 cm, bylo juz za pozno i dzieciaka mi
reanimowali. Wody byly brudne, poszlo ogolne zakazenie organizmu, maly lezal 10
dni na neonatologii, do 3 miesiaca mial inhalator.
W 7 tygodniu zycia dostal skierowanie na operacje pod narkoza(sic!)na
przepukline pepkowa. O plasterkach korekcyjnych tuejsi lekarze, a juz na pewno
CB, w zyciu nie slyszeli... Dostalam plasterki z Polski, zalozylismy razem z
huisartsem, po 6 tygodniach nie bylo sladu przepukliny, a dziecko uniknelo skalpela.
W 6 miesiacu dopiero odkryto asymetrie czaszki, rzedu 2 cm.No i wtedy olaboga,
juz sie nic nie da zrobic.A gdy zglaszalam problem trzy miesiace wczesniej, ze
dziecko tylko z jednej piersi chce pic, ze ma problemy z miesniami szyi, to
dostawalam ignora. Wade udalo nam sie skorygowac zijslaperem:)
Teraz maly ma powiklania po szczepionce na grype. Przez dwa tygodnie nic nie
jadl, nic nie pil.Tylko by spal. Ma podwyzszona temperature, kaszle. Chodze z
nim od lekarza do lekarza, KNO wysyla do pediatry, pediatra do huisartsa,
huisarts twierdzi, ze dziecko, ktore tak w przychodni rozrabia, chore nie
jest.No i badz czlowieku madry. Znow z pomoca przychodzi ciocia pediatra w
Polsce... Pytanie tylko, czy tut.huisarts da skierowanie na badania, ktore
ciocia zalecila.
W CB, gdy zglaszam ten problem, tez nabieraja wody w usta, oferuja natomiast
"pomoc" tam, gdzie zdaje sie ona zupelnie zbedna. Jestem traktowana ogolnie
rzecz ujmujac jak hipochondryczna matka, ktora szuka dziury w calym. Moj maly
jeszcze ani razu nie byl zbadany przez huisartsa, tzn.osluchany stetoskopem,
zajrzane do gardla, do uszu, obejrzana wysypka itp.. Zmienilam huisartsa, gdy mi
dziecko od dwoch miesiecy non stop kaszle, a nikt nie reaguje.
Gdy tylko zapisalam malego do PSZ, a mial wtedy 2 i pol roku, zaczely sie
problemy. Dyrektorka placowki szczerze byla zatroskana tym, ze dziecko jeszcze
nie mowi. No i byla wowczas logopede poprosila! Nie, przyszla na wizytacje
nauczycielka ze szkoly specjalnej, ktora mi takie pierdoly za przeproszeniem
wciskala, ze az sie niedobrze robilo. Wymuszala na mnie, bym mowila do dziecka
tylko i wylacznie po holendersku. No coz... Takie tu maja wyobrazenie o
dwujezycznosci, i takich specjalistow od rozwoju mowy...
W zespole IV regio Leiden jest tylko jeden lekarz, mianowicie pediatra.
Pozostali to: pracownik CB, ortopedagog (logopeda), maatschappelijke werkster
(no, bynajmniej nie psycholog). Dzwonilam tam, i informacja, jaka uzyskalam
brzmi tak: jest to instytucja udzielajaca pomocy dzieciom uposledzonym badz
ruchowo, badz umyslowo. No i sie wkurzylam.Dlaczego mojemu dziecku, bez
wystawienia diagnozy, przypina sie latke dziecka uposledzonego? No i dlaczego w
jego papierach ma kiedys stac, ze korzystal jako dziecko z tego typu pomocy?
Moze i jest tak, jak pisze Tijgertje, ze dopiero oni wystawiaja wlasciwa
diagnoze i kieruja we wlasciwe miejsce, ale wez to za pare lat wytlumacz
dyrektorowi MBO, ktory mi dzieciaka nie zechce przyjac do szkoly, bo jako
3-latek maly zostal zaszufladkowany jako achterlijk ( w rozumieniu takiego mipje).
Sa w Leiden inne mozliwosci, np molenspreekuur w LUMC, czy pomoc logopedyczna
dla dwujezycznych dzieci. Skorzystam z tego.
A ten pomysl z odroczeniem poslania do szkoly to tylko dlatego, ze na mnie
naciskaja, ze dziecko za pol roku ma isc do szkoly, a jeszcze nie jest z
holenderskim na poziomie przecietnego tubylca w jego wieku. No wiec niech sie
przez rok uczy jezyka, zanim pojdzie do owej szkoly.

[mamamaxia08]

Andevi,
a ja Cię rozumiem... sporo przeszłaś i to prawdopodobnie potęguje Twoje lęki co
do przyszłości synka i łatki achterlijk... Ja, chociaż jeszcze nie mam (i obym
nie miała) problemów z różnymi instytucjami w stosunku do mojego syna, to już
się ich obawiam. Młody kończy 2 latka i idzie do PSZ, w którym niby akceptują
jego przyszłą dwujęzyczność - ale wszystko wyjdzie "w praniu"... Do tego
"bilansowa" wizyta w CB za parę dni. I czegóż to ja się obawiam? Ano tego, że
mój dzieć - nie dość, że nie mówi prawie (naliczyłam ostatnio ok. 25 słówek po
polsku, których nie łączy), to na dodatek holenderskiego w ogóle - póki co - nie
rozumie (oboje z partnerem jesteśmy Polakami ze słabą znajomością języka
holenderskiego). I tak się zastanawiam, czy to nie będzie problem. Przecież
niektóre dzieci, szczególnie chłopcy - zaczynają mówić w miarę zrozumiale koło 4
roku życia dopiero. I nie świadczy to absolutnie o jakimś opóźnieniu w rozwoju
dziecka. Czy tego tutaj w ogóle nie bierze się po uwagę?!
Co do huisarts - miałam podobny problem z tzw. "przeziębieniem" u Młodego...
Zostałam przez jedną panią doktor potraktowana jak "matka hipochondryczka" i
odesłana ze słowami "póki nie będzie temperatury powyżej 38,5 - nie
przychodzić!". Sprowadziłam leki z Polski (syrop dla maluszków, witamina c w
kroplach, pulmex i krople do inhalacji) i wyleczyłam synka sama w 3 dni, po 1,5
m-ca kataru i kaszlu. Teraz już się nie fatyguję do lekarza, jak Młody jest
przeziębiony... bo gorączki zwykle nie ma...
Jeśli jeszcze nie zajrzałaś na stronę I.V. - to może zrób to. Ja próbowałam coś
przeczytać, choć mój niderlandzki bardzo daleki jest od ideału... Może to
rozjaśni Ci trochę obraz i częściowo chociaż rozwieje obawy...
Pozdrawiam serdecznie

[lenkaaa]

Andevi, po tym co napisalas, tez rozumiem w zupelnoasci twoja niechec do w/w
instytucji. Rozwaz jednak ponownie wyslanie Christiana do szkoly, bo moim
zdaniem, to bardzo rozwija jezykowo. Moja cora po PSZ mowila troche po
niderlandzku ale niezbyt duzo, natomiast po pojsciu do szkoly, rozgadala sie juz
po paru miesiacach. W PSZ byla najstarszym dzieckiem (tuz przed pojsciem do
szkoly) i niewiele sie mogla nauczyc od maluszkow ktore niewiele co mowily.
Natomiast w szkole osluchala sie z jezykiem i zaczela bardzo ladnie mowic,
wlasnie dzieki kontaktom z dziecmi z 2-giej grupy. Chyba wszedzie grupa 1-2 jest
laczona w szkolach.

Mamamaxia, nie martw sie na zapas, twoj synek nauczy sie nidrlandzkiego. My tez
nie mowilismy do corki po tubylczemu, sama sie nauczyla przez kontakty z dziecmi
w PSZ i szkole.

[sterretje12]

Normalnie wlosy mi deba staja. wlasnie dlatego przeprowadzilismy sie
do belgii. Przynajmniej sluzba zdrowia jest normalna.
Mala byla 3 tygodnie przeziebiona ale nie miala gorazczki powyzej 38
stopni wiec nie szlam do lekarza bo myslalam i tak nic mi na katar i
kaszel nie da. Zdziwienie moje wiec bylo ogromne gdy lekarz po
osluchaniu malej zajrzeniu do uszu, gardla (normalne badanie jak
karzdy lekarz w POLSCE) przepisal antybiotyk bo stwierdzil slijm w
luchtwegen (zapalenie oskrzeli o ile dobrze tlumacze)

Kiedys bylam w Holandii u lekarza jak wlasnie pierwsza corka jeszcze
byla mala i tez bardzo kaszlala. Ten debil smial sie mnie nawet
spytac to "co mam ci dac?" - to w koncu co pacjent ma wiedziec
jakie leki ma mu przepisac? Tez miala zapalenie oskrzeli a ze jedyny
antybiotyk jaki znam to penicylina (ktoa bylam leczona w polsce na
zapalenie pluc) tak tez mu powiedzialam a on mi dal recepte. %?@&

[tijgertje]

Glowa mi peka, wiec sie rozpisywac nie bede, ale:

Dzwonilam tam, i informacja, jaka uzyskalam
> brzmi tak: jest to instytucja udzielajaca pomocy dzieciom
uposledzonym badz
> ruchowo, badz umyslowo. No i sie wkurzylam.Dlaczego mojemu
dziecku, bez
> wystawienia diagnozy, przypina sie latke dziecka uposledzonego? No
i dlaczego w
> jego papierach ma kiedys stac, ze korzystal jako dziecko z tego
typu pomocy?
> Moze i jest tak, jak pisze Tijgertje, ze dopiero oni wystawiaja
wlasciwa
> diagnoze i kieruja we wlasciwe miejsce, ale wez to za pare lat
wytlumacz
> dyrektorowi MBO, ktory mi dzieciaka nie zechce przyjac do szkoly,
bo jako
> 3-latek maly zostal zaszufladkowany jako achterlijk ( w rozumieniu
takiego mipj
> e).

Andevi, tu wedlug mnie gryubo przesadzasz. I.V. nie opiekuje sie
tylko dziecmi UPOSLEDZONYMI. Albo ci zle poiwiedzieli, albo zle
zrozumialas. Zajmuja sie dzieci z wszelkimi opoznieniami,
odstepstwami od norm rozwojowych, ale nie oznacza to od razu
uposledzenia! Zwlaszcza, ze chodzi o male dzieci, wsrod ktorych
roznice rozwojowe moga byc ogromne i oni nie zawsze wystawiaja
diagnoze, a KOORDYNUJA pomoc w diagnozie, tzn kieruja do
odpowiednich specjalistow itp, jesli dziecko ma diagnoze, to raczej
juz pod jeugdzorg czy GGD/GGZ podlega, I.V. ma na celu stwierdzenie,
czy dziecko po prostu rozwija sie innym trybem, czy rzeczywiscie ma
zaburzony rozwoj. PSZ nie jest w stanie zstwierdzic czy opoznienie
mowy jest wynikiem dwujezycznosci, czy zaburzenia rozwoju i I.V.
powinno w tym pomoc. Tobie sie moze wydawac, ze dziecko mowi na
wystarczajacym poziomie, ale w razie watpoliwosci lepiej sprawdzic,
niz potem pluc sobie w brode, ze moglas dziecku wczesniej pomoc. Nie
wiem, ile twoj synek mowi, ale skoro od roku chodzi do PSZ i ma
tubylczego tate, to na pewno nie powinien miec zadnych problemow z
rozumieniem holenderskiego i powinien jednak juz na tyle mowic, zeby
jako tako mozna sie z nim bylo dogadac. Zamiast sie bac "latki"
odsun dume i idz do I.V. Dyrektor MBO bedzie miec za przeproszeniem
w d...ie czy dziecko jako 3-latek chodzilo do logopedy, psychologa
czy psychiatry, o ile ze szkoly nie bedzie miec zadnych informacji o
AKTUALNYCH problemach. jak sie bedzie swietnie uczyc, zda testy i
dostanier pozytywna opinie, do go do VWO z otwartymi ramionami
przyjma. Czy ty masz w ogole pojecie ile dzieci korzysta tu np z
pomocy GGZ??? Idac twoim tokiem myslenia powinnam sie od nich
trzymac jak najdalej (w koncu zajmuja sie tylko problemami
psychicznymi), ale wlasnie dlatego, zeby mlody mogl kiedys normalnie
zyc i miec mozliwosc chodzenia do dobrej szkoly robimy to co robimy.
Ciekawa jestem co twoj maz na to wszystko? W koncu sama dziecka nie
wychowujesz? Zreszta we wszelkich instytucjach z powiazaniami
medycznymi, zwlaszcza jak sie jest obcokrtajowcem, warto, aby
tubylczy tata czynnie sie udzielal we wszelkich spotkaniach. Mimo,
ze sama sobie w kasze dmuchac nie dam, widze, ze z mezem zupelnie
inaczej gadaja niz ze mna.

[nesla]

Andevi, troche cie rozumiem, bo nabawilas sie uprzedzen do lekarzy i
wszelkich tutejszych instancji, moze i nie bez powodu, a moze troche
tez z powodu niewystarczajacej znajomosci jezyka co utrudnia
komunikacje i wzajemne zrozumienie.
Ja sie podpisuje pod ostatnim postem Tijgertje. Uwazam, ze wszelkie
instancje sa po to aby ludziom pomagac i ja osobiscie sie ich nie
boje. Mam dzieci w wieku 5 i 2,5 i tez juz sie zetknelam z roznymi
dziwnymi sytuacjami. Kiedys opisywalam jak to panie w zlobku u synka
wymyslily sobie ze powinnam sie w budynku zlobka do synka zwracac po
holendersku. Byly na jakims kursie i David malo mowil wiec pewnie
stad sobie to wymyslily w ramach ambitnych zalozen uczenia dzieci
mowienia. Po rozmowie i lekturze nie ma problemu, panie uswiadomione
rozumieja zasady dwujezycznosci. Wymagalo to pewnego wysilku z obu
stron, ale sprawa rozwiazana. Inny przyklad - synek od momentu
zakonczenia karmienia piersia nadprogramowo przybieral na wadze. CB
zaalarmowalo, ale huisarts 2 razy odeslal mnie z kwitkiem do domu
zanim udalo sie go przekonac ze dziecko nadaje sie do specjalisty.
Przeszlismy i badanie psychologiczne, DNA, wszystkie mozliwe badania
krwi i okazalo sie ze synek ma celiakie (nietolerancja glutenu).
Psycholog stwierdzila, ze dziecko jest najnormalniejsze na swiecie,
wiec na sile sie nie doszukiwala zadnych anomalii. Od kiedy David
jest na diecie bezglutenowej zaczal mowic w obu jezykach i nie
sprawia wiekszych klopotow niz przecietny chlopczyk w jego wieku. U
mojej corki w szkole jest dziewczynka z ktora sa pewne problemy
wychowawcze, nie znam szczegolow, ale znam dziecko bo przychodzi
czasem sie bawic do mojej corki. Faktycznie jest nadpobudliwa i
trudno sie skupia. Rozmawialam z jej mama ktora zwierzala mi sie ze
kategorycznie odmawia poslania dziecka do psychologa w obawie przed
przyszyciem jej latki. Dziecko powtarza grupe II (ma juz 6 lat) i
jest troche sfrustrowana ze jej kolezanki poszly do grupy III a ona
zostala. Mamie sie dziwie, ale nie wtracam. Opowiedzialam jej tylko
ze bylam z synkiem u psychologa i zrobila wielkie oczy.. Uwazam, ze
mama powinna pojsc do psychologa i dac zbadac dziecko. Ja wolalabym
wiedziec co dziecku dolega (jesli dolega) i wiedziec jak sobie z tym
radzic. Nawet kiedys na tym forum poradzilam nikomu innemu jak
Tijgertje wlasnie aby poszla z Kasperkiem do psychologa bo narzekala
na pewne rzeczy. Wszystkie inne forumki naskoczyly na mnie ze
dziecku nic nie dolega i sie czepiam, ale Tijgertje wziela sobie do
serca moja rade, bo wie ze chce dla nich jak najlepiej i dobrze na
tym wyszli, bo wiedza co jest grane. Moja przyjaciolka ma synka z
zespolem aspergera. Gdyby dziecko nie zostalo zdiagnozowane to
mieliby z nim problemy, a teraz wiedza jak sie z nim obchodzic aby
cala rodzina radzila sobie z pewnymi innymi zachowaniami dziecka,
wiedza czego sie moga po dziecku spodziewac i jak sobie radzic w
roznych sytuacjach. Maly chodzi do normalnej szkoly i jest wybitnie
uzdolniony.
Andevi, moim zdaniem nie zawsze trzeba do tutejszych instancji
nastawiac sie negatywnie. WIem, ze sa rozne sytuacje, rozni ludzie,
rozne przypadki, ale nie wierze ze ktos chce ci zrobic na zlosc,
albo przysporzyc problemow. Porozmawiaj na spokojnie z ludzmi ktorzy
oferuja ci pomoc, jesli potrzebny jest tlumacz zabierz kogos kto zna
jezyk, aby nie bylo niedomowien, ale nie dopusc do sytuacji
konfliktowej, bo to moze miec gorsze skutki niz jakas "latka" ktora
sobie wmawiasz.

[andevi]

"Sa w Leiden inne mozliwosci, np molenspreekuur w LUMC, czy pomoc logopedyczna
dla dwujezycznych dzieci. Skorzystam z tego."

Rozmawialam dzis z dyrektorka naszego PSZ. Mowi, ze absolutnie nie podejrzewa,
by Christian mial jakies zaburzenia rozwojowe.W pewnych dziedzinach jest duuuuzo
do przodu, w innych odstaje od grupy.I zdziwila sie, ze CB chce dziecko wyslac
do I.V. Co zaproponowala, do pelny tydzien w PSZ, by dziecko mialo wiecej
kontaktu z rowiesnikami mowiacymi po holendersku, no i popiera pomysl pomocy
logopedycznej, czy owe badania kompleksowe wykonywane przez lekarzy specjalistow
w LUMC (szpital akademicki w Leiden).
Co do mojej znajomosci jezyka, to owszem,profesury z niderlandystyki nie
zrobilam, ale egzamin panstwowy zdalam jeszcze zanim sie Christian urodzil i
pracuje w holenderskiej szkole, gdzie bieglosc w tym jezyku jest wymogiem
zatrudnienia. Sama ucze holenderskiego Polakow:) Moj brak zaufania bierze sie z
faktu niekompetencji pracownikow sluzby zdrowia, z ktorymi sie spotkalam, a nie
z mojej nieznajomosci jezyka.

[go.ga]

Andevi, wspolczuje Ci wszystkich problemow, dyskryminacji i ciaglych szykan, jakie Cie spotykaja w tym kraju :(((
Pamietam twoje problemy z uposledzona psychicznie tesciowa i cala patologiczna rodzina meza; zlosliwa szwagierke, ktora oskarzyla Was o stosowanie przemocy wobec dziecka i naslala na Was swojego czasu Advies- en Meldpunt Kindermishandeling; szefa, ktory nie przedluzyl Ci umowy i z ktorym musialas sie procesowac; i teraz dochodzi jeszcze to...
Nie wiem co napisac, podziwiam Cie, ze wciaz, wbrew wszystkiemu, tutaj mieszkasz.

[beba3]

andevi,
faktycznie duzo roznorakich problemow z instytucjami mialas i masz do tej pory.
Mysle ze decydujac o tym jak postepowac powinnas kierowac sie dobrem dziecka.
Rozumiem Twoje negatywne nastawienie do wszelkich instytucji i Twoje podwazanie
ich autorytetu. Mysle ze kazy postawiony w Twojej sytuacji czul by sie podobnie.
Jesli nie masz innych alternatywnych rozwiazan to wydaje mi sie ze powinnas
jednak dac szanse i skorzystac z oferowanej pomocy.
Piszesz ze jes cos na co sie zgadzasz: dyrektorka z PSZ zaoferowala dziecku caly
tydzien w placowce. Tylko czy aby to bylo mozliwe dziecko nie musi jednak
przejsc jakis testow?
Bo to o to chyba chodzi? Tego sie boisz? Diagnozy?
Nie slyszlam o mozliwosci rozciagniecia godzin dla dziecka w PSZ a juz o co sie
dowiadywalam: dziecko 4 letnie nie moze tam uczeszczac.
Jesli masz lepsza alternatywe nauki dla dziecka 4 letniego jezyka niz szkola to
zdradz co to jest. Powiem Ci ze ja tez stalam przed takim problemem. Obawialm
sie ze moje dziecko nie da sobie rady w szkole ze wg na to ze poziom jezyka
holenderskiego nie jest wystarczajacy.
To chyba bardzo czesta obawa obcokrajowcow uzywajacych w domu swojego ojczystego
jezyka.
Bylam jednak na dniach otwartych w szkolach i bardzo uwaznie rozwazylam ktora
szkole wybrac dla corki. Przed zapisem mialam ponad godzinna rozmowe z
dyrektorem, poznalam tez pania nauczycielke. Ze storny szkoly dostalam duze
wsparcie i bylam pewna ze postepuje dobrze wysylajac dziecko do szkoly w wieku
lat 4.
Moze to jest zmylkowe (chociaz dla Ciebie nie powinno byc, gdyz z racji zawodu
wiesz o co chodzi) ze tak male dziecko idzie _do_szkoly_.
To jest jendak taki odpowiednik polskiej zerowki ktory trwa dwa lata!
Moje dziecko w szkole uczylo sie bezbolesnie (a wlasciwie z duza przyjemnoscia i
bardzo naturalnie) holenderskiego, nawiazywalo przyjaznie ktore bylo w stanie
kontynlowac poza murami w szkole, rozwijalo sie umyslowo i fizycznie.
Okazalo sie ze corka jest naprawde gotowa aby zamienic 4 dni po 2,5 czy 3
godziny PSZ na szkole codzinnie i z wieksza iloscia godzin. Co wiecej szybko
wyszlo na jaw ze prosi o zajecia dodatkowe a do rowniesnikow bardzo ja ciagnie.
Jezeli ta pomoc logopedyczna bedzie w godzinach kiedy dziecko mogloby byc w
szkole i trawlaby tyle samo czasu co w.w. to warto wziasc to pod uwage.
Nie wyobrazm sobie jednak ze przyjma tam dziecko i ze Ty poslalbys je tam bez
wyraznego powodu czyli bez skrupulatnych badan i takiego wlasnie zalecenia ze
strony specjalistow.
Jezeli jest to cos ekstra po szkole w formie godzinnej terapii nie szukalabym
dla dziecka dodatkowych zajec, hobby a skupila sie na posylaniu go do szkoly i
na zajecia logopoedycznych.
Przypinania latek do dziecka kazdy rodzic sie obawia ale dziecko potrzebuje
realnej pomocy teraz, a nie odraczania decycji, przymykania oczu na ew problemy.
Moja rada: nie chron dziecka przed szkola. Daj dziecku i szkole sznase.
Pozwol tez dizcko zdiagnozowac bo tylko wtedy Ty i specjalisci beda mogli mu
realnie pomoc.
Powodzenia! Trzymaj sie dzilnie!

[andevi]

Po ataku paniki, ktory trwal ok.dwa dni, wzielam sie do roboty.Pozbieralam rozne
informacje, z roznych zrodel, popytalam i rodzicow, i wychowawczynie w
przedszkolu, i pielegniarke srodowiskowa, zadzwonilam tez do samych w/w
instytucji.Rozne opinie, rozne glosy, ilu ludzi tyle doswiadczen, no ale
PRZESTALAM SIE BAC NIEWIADOMEGO.
Zglosilam dziecko do badan w I.V. przez telefon zrobiono krotki wywiad, na koncu
ktorego padlo pytanie: no, pomijajac akcent, mowi Pani wspaniale po holendersku,
wiec dlaczego nie mowi pani po holendersku z dzieckiem???? Wymieklam... No coz,
moze tylko ta recepcjonistka nie kumata, moze trafie na konsultantke, ktora
wiecej na temat wie... A jak nie? No ale poszlo. Na kontakt z konsultantka musze
czekac 4-6 tygodni, i dopiero wtedy cos ruszy.
Pozbieralam tez rozne papierki od huisartsa, od CB i zglosilam sie z tym do
szpitala na owe Molenspreekuur. Jest to rowniez kompleksowe badanie dziecka,
prowadzone przez poliklinike laryngologii, oddzial audiologii. Organizuja to raz
na dwa tygodnie, jednego poranka moze byc przebadanych dwoje-troje dzieci.
Pierwsze w kolejce jest zapisane na polowe lutego, wiec tez czas oczekiwania na
badania niewspolmiernie dlugi, do paru miesiecy.
Rozmawialam z logopeda na miejscu u nas. Niby moj maly wpisany zostal na liste
spoedgevallen, no ale i tak 5-6 miesiecy musimy czekac, bo kolejki dlugie.
Nie chce wyciagac pochopnie wnioskow, ale taka pomoc to o tylek potluc...Robia
alarm na pol roku przed wyslaniem dziecka do szkoly, i kaza pol roku czekac na
rozpoczecie jakichkolwiek dzialan...

Z inicjatywa wyszlo samo przedszkole. jest tam grupka ok.8 dzieci, ktor
wychowywane sa wielojezycznie.Dla tych dzieci dyrektorka zatrudnila logopede,
stworzy tez osobna grupke, ktora bedzie miala zajecia raz w tygodniu, juz od
lutego.W grupce obecnie bedzie 5 dzieci, beda mialy 3 godziny zajec wylacznie z
logopeda dzieciecym, oprocz tego normalne zajecia przedszkolne w swoich stalych
grupach.
Przedszkople jest w stalym kontakcie ze szkola specjalna, jesli moj maly nadal
po pol roku bedzie mial zbyt duze zaleglosci, pojdzie do tej szkoly na rok czy dwa.
Poza tym za miesaic przyjezdza moja mama, ktora lata pracowala jako pedagog
dzieciecy.Licze, ze mi pomoze:)
No, czyli problem przynajmniej chwilowo rozwiazany.

[andevi]

Odswiezam swoj dawny watek.
I.V. zareagowalo bardzo szybko, zrobiono badania w kontekscie sytuacji domowej i
przedszkolnej,zebrano wywiady.Troche to trwalo, ale mamy juz diagnoze. Nikt by
tego nie podejrzewal, bo w domu niczego nie zauwazylismy, dopiero w przedszkolu
zaczeto bic na alarm. U Christiana stwierdzono zaburzenia ze spektrum autyzmu.
Pojdzie na rok, moze krocej, do Campusu Cardei, gdzie bedzie mial zarowno
terapie, jak i normalny program szkolny, ale w kontekscie 1:1 i malutkiej grupy.
Christian nie jest w stanie niczego sie nauczyc w grupie wiekszej niz 5 dzieci,
zbyt wiele bodzcow wprowadza go w panike, nie tyle sie wylacza, co dostaje ataku
histerii. Natomiast indywidualnie potrafi bardzo dobrze wspolpracowac. W
Campusie rowniez my jako rodzice bedziemy mieli pomoc psychologiczna i
pedagogiczna,konsultantka bedzie przychodzic do nas do domu. Szkola miesci sie w
innej miejscowosci, ale dzieci zabierane sa busikami spod domu i do domu
odwozone, i cala terapia odbywa sie w szkole. Owszem, maly ma dodatkowo zajecia
z logopeda u nas we wsi, gdzie go musze sama zaprowadzic.
No, czyli wszystko dobrze sie skonczylo:)

[tijgertje]

oj, wspolczuje. Choc z doswiadczenia wiem,z e autyzm moze miec
baaardzo ozne formy (ja mam ZA, mlody "kernautisme"), wiec jesli
bedziesz miec jakies pytania, to wal smialo. Mnie sie z GGZ chca
pozbyc, bo nie bardzo wiedza, w czym nam jeszcze moga pomoc, sama
trzymam reke na pulsie, nikt mlodego tak jak ja nie rozumie. Dowiedz
sie, czy twoj maluch bedzie miec terapie SI (sensorische
integratie/sensorische informatieverwerking), jesli nie, postaraj
sie poszukac terapeuty, przy zaburzeniach odbioru bodzcow to swietna
sprawa, moj mlody chodzi od czerwca i zrobil niewiarygodne postepy.
Atyzm brzmi groznie, ale w Wiatrakowie wiedza o nim jest naprawde
spora i mozliwosci pomocy duze. Zajrzyj czasem na forum "inny
swiat", chocby w chwili zwatpienia, bo ja kazdego dnia Bogu
dziekuje, ze z taka diaghnoza nie musze w polsce mieszkac. Kompletuj
papiery i sprobuj zlozyc wniosek o PGB, moze sie wam przydac
(podptaj w szkole albo ggz, beda wiedziec, czy w waszym przypadku
przez CIZ czy jeugdzorg. Powodzenia!

[andevi]

Maly od polowy marca chodzi na logopedie. Kobieta przez pierwsze dwa miesiace
tylko testy robila, probowala jakichs metod, no ale malemu na dobre to
wyszlo.Otworzyl sie i wspolpracuje.Zaczal tworzyc krociutkie dwuwyrazowe zdania,
probuje nawiazywac kontakt werbalnie (prosi np by sie z nim pobawic).No i co nam
naprawde z nieba spadlo, to... terapeutka, ktora mieszka nad nami! Znalam
kobiete jako sasiadke.Wczoraj zgadalysmy sie w sklepie, ze pracuje z dziecmi i
doroslymi z autyzmem, no i byla juz u nas wczoraj, zbadala malego, troche
podpowiedziala, jak pracowac, oferowala pomoc.Strasznie sympatyczna babka, no i
sama wyszla z propozycja pomocy.
Integrale Vroeghulp wyslalo juz indicatie do Campus Cardea.No i czekamy, ze ktos
z Campusu sie do nas odezwie.Od sierpnia maly ma chodzic do szkoly, wiec
indicatiebrief zawieral prosbe o umieszczenie go w Daghulp.Jak juz bedziemy
mieli czarno na bialym diagnoze, bedzie mozna sie starac o PGB.Poki co mamy
tylko skierowanie do Campusu.

[go.ga]

Wspolczuje diagnozy, ale z drugiej strony majac ja latwiej bedzie Tobie i innym opiekunom synka mu pomoc. Dobrze, ze zdecydowalas sie na te badania.

[aszmunikal]

Ja tylko a propos jezyka... W CB sami nam powiedzieli, zebysmy mowili
do dziecka w naszych ojczystych jezykach (tzn. polski/wegierski). W
przedszkolu to samo.

[andevi]

14 kwietnia zostala wyslana do Bureau Jeugdzorg prosba o skierowanie Christiana
do Cardei. Czekalismy prawie dwa miesiace! Po naszej interwencji
telefonicznej(dwukrotnej), poganianiu ze strony konsulentki z I.V. dostalismy
odpowiedz: Christian owszem, pojdzie do Cardei, ale nie na ten program, o ktory
prosilismy! Cardea zajmuje sie tez diagnostyka, i na taki program diagnostyczny
Christian dostal indicatiebesluit, ale nie na Daghulp! No nie kijem,a cala pala...
Pytam wiec kobitke z Cardei, co mam w takim wypadku robic, bo dziec w sierpniu
konczy 4 lata, czy mam sie o szkole specjalna starac, bo dziec w domu nie
zostanie.Padla odpowiedz, ze przeciez moze isc do zwyklej podstawowki. Wscieklam
sie.
Wczoraj wieczorem mialam spotkanie z dyrektorka PSZ. Kobieta tez sie
wsciekla.Mowi,ze nie pozwoli zmarnowac tego, co wypracowaly przez poltora roku i
bedzie walczyc o Daghulp dla Christiana, albo maly zostanie jeszcze rok u nich,
a do basischool go nie da.
Dzis rano zadzwonila konsulentka z I.V..Christian dostal indicatiebesluit na
Daghulp. Huraaa! Zacznie co prawda od tego programu diagnostycznego i bedzie
czekal na wolne miejsce w programie Daghulp,a do tej pory moze chodzic jeszcze
do PSZ, nawet jesli juz skonczy 4 lata.Podejrzewamy jednak, ze z nowym rokiem
szkolnym zacznie juz ten drugi program w Cardei.
Nasza sasiadka-terapeutka swoja droga tez pomaga.No wiec byl zmasowany atak na
Jeugzorg czy na Cardee i dzieki temu swoje mamy. Spotkalismy sie z niesamowita
zyczliwoscia tutejszych Holendrow, natomiast tutejsi Polacy omijaja nas szerokim
lukiem, gdy sie dowiaduja o zaburzeniu Christiana.Przykre.

[sarahdonnel]

Coś mi przyszło do głowy... sprawdź gazetowego priva.

[andevi]

Zaczynaja sie schody:( Pierwszy wpis w tym watku sprzed pol roku, a my nie
jestesmy ani o krok dalej w spr. diagnozy, terapii czy skierowania do wlasciwej
szkoly. Maly za dwa miesiace konczy cztery lata, a ja nadal nie wiem, co, gdzie,
kiedy i z kim. Wat dat betreft, ben ik zelf ook autistisch, hehe:)
Dostalismy indicatiebesluit.Dostalismy, a jakze! No ale... to nie jest diagnoza,
z ktora moglabym wystapic np o PGB czy zapisac malego na terapie w GGZ. Jest to
TYLKO I WYLACZNIE skierowanie do jednego, z gory okreslonego campusu, na z gory
okreslony program. Niestety,juz od tygodnia nie moge sie dowiedziec, w jakiej
lokacji i od kiedy Christian mialby ten program zaczac.Papiery z Jeugdzorg
zostaly tam wyslane i dotarly 7 czerwca, pani dyrektor wszystkowiedzaca jeszcze
ich na oczy nie widziala. W jednej lokacji, do ktorej Christian ma skierowanie,
wogole nie wiedza jeszcze o jego istnieniu. No coz...
Poza tym, konsulentka z I.V. zapewniala mnie, ze campus posiada busiki, ktore
woza dzieci na zajecia. Rzeczywistosc jednak tak slodka nie jest. Rodzice sami
sa zobowiazani zapewnic dowoz i odbior dzieci. W wyjatkowej sytuacji campus moze
zamowic taksowke dla dziecka.No, trzymajcie mnie, bo pekne ze smiechu. Trzylatek
autystyczny w taksowce z obcym facetem. Szoferem, ktory zielonego pojecia nie
ma, jak zareagowac gdy malec np dostanie ataku histerii.Co akurat mojemu malemu
zdarza sie dosyc czesto. W Jeugzorg natomiast powiedziano mi,ze alternatywa
jest, bym to ja sama jechala w takim taxi ze swoim dzieckiem, jako begeleidster.
No, moze Christianowi gmina oplaci taki luksus, ale za siebie i niemowle(ktore
bede zmuszona brac wtedy ze soba), kto zaplaci? No i jesli bede musiala dziecia
sama wozic, to wszelkie marzenie o stalej pracy odpada.
To tyle, jesli chodzi o rozwiazania dotyczace transportu. Z drugiej strony
zupelnie nie wiem, dlaczego - skoro dziecko dostalo indicatie na Daghulp -
Cardea oferuje nam tylko dwa poranki w zupelnie innym programie! Zastanawiam sie
tez, czy odpowiednik polskiego Pogotowia Opiekunczego (no, moze z troszke
rozszerzonym zakresem uslug) to odpowiednie miejsce dla mojego synka.
Wisze na telefonie, odsylaja mnie od Annasza do Kajfasza, czas goni.Za dwa dni
konczy mi sie macierzynski. No i nadal nie wiem, co zrobic ze soba: isc do
pracy, czy prosic o WW, czy tez o jakis zasilek dla matki full time zajmujacej
sie niepelnosprawnym dzieckiem. Jesli maly bedzie chodzil tylko dwa poranki na
program, to jak mu zorganizowac kolejne piec dni w tygodniu, by roku nie
zmarnowal? Jesli terapia we wlasnym zakresie, to skad fundusze? A moja higiena
psychiczna - juz tak na marginesie dodajac?
Siada mi wzrok. Robilam badania okulistyczne, niby oczy w porzadku, wady nie ma.
Beda robic badania neurologiczne. Mam problemy z koncentracja. Znow poprosilam o
terapie dla siebie.Czuje sie dokladnie tak, jak po stracie dziecka rok temu. Z
tym, ze Christian zyje, i chodzi jak ten wyrzut sumienia.Boje sie, ze znow bede
agresywna w stosunku do niego, bo nie radze sobie z problemami, ktorych zrodlem
jest jego innosc. Relacje w malzenstwie tez mi siadaja.Maz tez Aspi, tesciowa
wychodzi na to, ze glebiej zaburzona w tym samym spektrum. Oni mi wiec nie
pomoga,ze wszystkim zostaje sama.
Z nieba spadla nam sasiadka, terapeutka pracujaca z dziecmi i doroslymi
dotknietymi autyzmem. Pomoze mi, zadzwoni gdzie trzeba, wystaramy sie i o
diagnoze, i o szkole. No, ale powalczyc trzeba. I kto wie, jak dlugo jeszcze,
zanim cos osiagne w temacie. Zmienie chyba nick na Wojownicza Zolwica Ninja czy
cos w tym stylu:)

[tijgertje]

Andevi, sama zaczynam sie gubic w tym, co piszesz. Zaczne od
podstawowergo pytania: KTO postawil dziecku diagnoze "autyzm" ? Masz
ja na papierze podpisana przez psychiatre dzieciecego (tylko on ma
uprawnienia do postawienia takiej diagnozy)? Masz klasyfikacje DSM
IV? Nigdzie nie pisalas nic o GGZ, u ans ruszylo dopiero, jak w
jeugdzorg uznali, ze problem lezy w dziecku i nas do nich
skierowali. Juz przestaje kumac, bo myslalam, ze macie diagnoze, a
teraz nie wiem, czy ten Campus to ma wlasnie diagnozie sluzyc?
Indicatie tez nie kumam. Czy to nie forma "zorg in natura" , czyli
zamiennik PGB? Nie dziwie sie, ze masz dosc, faktycznie zakrecone to
wszystko strasznie. Zagladalas na forum w www.autsider.net ? trzeba
sie zarejestrowac, ale jest tam masa ludzi znajacych problem od
podszewki i moze znajdzie sie ktos z twojej okolicy, ktory wie cos
wiecej? GGZ ma rozne kursy, u nas ludzie ponoc bardzo sobie chwalili
kurs dla partnerow autystow (ja chodze na kurs dla autystow), kurs
dla rodzicow tez byl super. Na poczatku tez co trydzien chodzilismy
na konsultacje do GGZ, wszystko nam po kolei tlumaczyli co gdzie i
jak.
Z tego co zrozumialam u nas, do szkoly specjalnej to wcale nie takie
proste jest zapisanie dziecka. Daghulp to zupelnie cos innego
ZAMIAST szkoly, ale szkola to nie jest. Do zapisania do szkoly
musisz miec diagnoze z DSM IV, na tej podstawie moga zdecydowac, czy
dziecko ma chodzic do zwyklej szkoly i dostac dodatkowa pomoc (tzw
rugzakje) czy ma isc do szkoly specjalnej.

Dowoz na zajecia dla dziecka i siebie mozesz oplacic z PGB, ale
znowu, niczego nie ruszysz bez konkretnej diagnozy:( Wspolczuje ci,
ja mam juz te wyboje za soba, od roku wychodzimy na prosta i jest
calkiem fajnie, ale rozumiem, jak to jest, jak sie czlowiek miota
nie majac absolutnie kontroli nad wlasnym zyciem:/ Trzymaj sie!

[sarahdonnel]

Mam wrażenie, że po prostu doświadczasz artystycznego nieładu i braku
koordynacji pomiędzy różnymi instytucjami. Ja go też widzę i doświadczam, szlag
mnie trafia, ale o tym później.

Po pierwsze, Christian potrzebuje w Tobie oparcia, i będzie go potrzebował. Zrób
wszystko, żeby zadbać o siebie. Idź do huisartsa, do maatschappelijke werker w
urzędzie gminy (taki doradca do pisania podań i wypełniania papierków, o to mi
chodzi), jeszcze raz do pierwszolniowego doradcy w
consultatiebureau/ouder-en-kindcentrum i przyznaj, że szlag Cię trafia, jesteś
zagubiona i zmęczona, bo każdy mówi co innego, i masz tego wszystkiego dość. Z
kimś w końcu musisz dojść do jakichś konstruktywnych wniosków.

Jak nie dasz rady, to skopiuj swój ostatni wpis, przetłumacz go na tubylczy, weź
tę kartkę ze sobą i przeczytaj. Chodzi też o to, żeby we wszystkich papierach
było widać, że Ty wiesz, że problem istnieje i za wszelką cenę chcesz go
rozwiązać. A z wpisu widać, że wiesz, i chcesz coś z tym zrobić.

-----------

Co do działania tutejszych instytucji... postaram się krótko [dopisek z post
factum - nie wyszło], ale napiszę, co doprowadza mnie do szału. Mój partner jest
technikiem informatykiem z wykształcenia, ale po urazie kręgosłupa szyjnego jest
niezdolny do wykonywania zawodu. Nie jest też rodzimym użytkownikiem
niderlandzkiego (w NL od 18. r.ż., zaliczony egzamin niv.3, odpowiednik obecnego
Staatsexamen I), za to jest nativem angielskojęzycznym, z pełnym średnim
wykształceniem. Neurolodzy po operacji kręgosłupa wpisali mu zalecenie
przekwalifikowania się na pracę siedzącą, pół etatu maksymalnie. Ok,
trzydziestoletni, intelektualnie sprawny facet siedzi w domu na WWB. Z nudów
nauczył się cyfrowej realizacji dźwięku, z uciułanej kasy wyposażył
półprofesjonalne studio, ale raz czy dwa zostało to potraktowane jako
nieszkodliwe, ale 'gówniarskie' hobby, więc teraz nawet się do tego nie przyznaje.
Dwa lata temu zaczęliśmy kombinować, że może by tak warto przestać siedzieć w
domu (ja jestem cały czas w ruchu, ciągle wymyślam sobie coś do roboty, w 8
miesięcy przygotowałam się do Staatsexamen II, potem złożyłam papiery na
magisterkę, teraz udało mi się dalej zostać na uczelni). Poszedł do swojej
klantmanager w DWI... pani się przejęła. Najpierw wysłała na kurs językowy do
ROC, grupa dla 'niepełnosprawnych', akurat jedyna była na poziomie
Inburgeringscursus. Nieważne, ważne, że 'dla niepełnosprawnych'. Nauczycielka
szybko pozbyła się z rzeczywiście początkującej grupy balastu w postaci osoby
zbyt zaawansowanej - wysłała na Inburgeringsexamen po jednym z trzech modułów.
Klantmanagerka na prośbe szkoły o znalezienie innej placówki z odpowiednim
poziomem... zareagowała 'może później, niech na razie chodzi, gdzie chodzi'.
Bardzo motywujące.

Tymczasem zaangażowany został doradca zawodowy, testy kompetencji... pani coś
wymyśliła, wypisała w teczkę, dołączyła papiery od lekarza, gdzie bykiem stało
'nie wracać do starej pracy, ryzyko paraliżu od szyi w dół', i znalazła
instytucję reintegracyjną.

Doradca w instytucji reintegracyjnej przez 3 miesiące powtarzała te same testy,
w końcu zaproponowała przekwalifikowanie na 'Systembeheer' albo grafika
komputerowego w instytucyjnej szkole 'dla niepełnosprawnych', czyli nie
istniałby bariera 25 godz. w tygodniu, dojazd w jedną stronę - 3 przesiadki,
półtorej godziny (z A'damu do Wyk aan Zee). Potem okazało się, że trzeba pół
roku czekać na miejsce. Jak już doczekaliśmy pół roku, i mój partner złożył
egzaminy kompetencyjne, to pańcia stwierdziła 'rewelacja, bardzo dobrze' (ale
nie widziałam żadnego papieru, który odnosi te egzaminy do oficjalnych poziomów
MBO czy kompetencji językowej), a po tygodniu zadzwoniła, że... ten program
kosztowałby 10 tys. euro, i gmina pewnie nie będzie chciała zapłacić, więc ona
nie składa nawet wniosku o dotację.

Mój partner został wysłany do doradcy zawodowego, który w ciągu dwóch tygodni
znalazł pracę... w zabronionym przez lekarzy zawodzie wyuczonym, i natychmiast
wysłał na 'okres próbny' (i to mam w mailu), 4 tygodnie, pół etatu. Po dwóch
tygodniach okazało się, że praca wymaga jednak przeniesienia tego czy owego od
czasu do czasu, i problemy z kręgosłupem zaczęły wracać. Potem ten okres próbny
został nazwany jakoś inaczej i przedłużony, bo niby wymaga tego stworzenie
chronionego miejsca pracy dotowanego przez gminę. Po trzech miesiącach takiej
zabawy, chwilę przed niby podpisaniem kontraktu, facet zniknął na wakacje, a mój
partner zaczął odczuwać ciągły chłód w 25 stopniach, o mrowieniu w dłoniach czy
zesztywniałej z bólu szyi nie wspominając. Z dnia na dzień dostał skierowanie do
neurologa, który jeszcze raz powtórzył - przekwalifikować się, bo ryzykuje Pan,
że zamieni się w roślinkę, gadającą, ale mimo wszystko.

Po dwóch latach, dla porównania - ja nauczyłam się w miarę normalnie komunikować
po niderlandzku i kończę mgr uzupełniające, mój partner - wrócił do punktu
wyjścia, poza jednym: zero zaufania do jakiejkolwiek instytucji, i nauczył się
ściśle przestrzegać zasady 'wszystko na piśmie w dwóch egzemplarzach, z datą,
podpisem i pieczątką'. Zastanawiam się, kto tu ma 'taalachterstand' (tak w paru
papierkach widziałam) - mój partner czy ci wszyscy doradcy, którzy nie potrafili
przeczytać lekarskiego zalecenia 'praca siedząca, zero noszenia, koniecznie
przekwalifikować się - ryzyko dużego uszczerbku na zdrowiu'. Klantmanagerkę z
DWI, profesjonalistkę w spychologii stosowanej, litościwie wspomnę na końcu.

I to wszystko przydarzyło się dorosłemu, niegłupiemu facetowi.

[Pracowałam trochę m.in. z więźniami-recydywistami w Polsce, prowadząc projekt
edukacyjno-reintegracyjny, i kilka innych finansowanych z EFSu... Naprawdę
wystarczy chwilę pomyśleć, popatrzyć w papiery (miałam grupę) i w te dwa lata
można zajść bardzo daleko. Nawet z osobą, która od lat nie pracowała, czy
siedziała pod budką z piwem! Kwota dofinansowania, o której była mowa w ww.
przypadku, umożliwiłaby skończenie HBO w systemie 'deeltijd', po angielsku,
jakiejkolwiek ekonomii czy informatyki, po złożeniu 'toelatingsexamen'. Albo
wystarczyłaby jako dotacja na założenie własnej firmy.]
----

Pół roku dla dziecka czteroletniego to masa czasu, jak 5 lat dla dorosłego. Więc
masz rację podejrzewając, że ktoś traktuje Cię niepoważnie. Absolutnie nie daj
się zbywać, ale zacznij od wzięcia się za siebie, żeby nikt nie zwalił
odpowiedzialności za problemy na Ciebie. U mnie to też pomagało na problemy w
związku, bo nie dało się mnie szybko wyprowadzić z równowagi, mogłam też
dochodzić do konstruktywnych rozwiązań.

Trzymam kciuki!

[andevi]

No coz...Integrale okazalo sie wcale nie takie calosciowe,Vroeg trwa juz ponad 8
miesiecy, a Hulp pomocy bynajmniej nie oferuje. Z Contactpersoon nie ma
kontaktu, chyba ze przez Stichting MEE, ktory rabanu narobil, ze po pol roku i
wiecej jeszcze nic w naszej sprawie nie zrobiono.
To, co do tej pory zrobili, to:
-jedna wizyta w domu, kiedy konsulentka obejrzala sobie przez godzine dziecko i
nagrala moze 5 minut filmu
-jedna wizyta w przedszkolu malego
-dwie wizyty w domu i rozmowa z nami jako rodzicami, raz z mezem na osobnosci(ja
wlasnie pojechalam do szpitala i juz drugi dzien rodzilam), drugim razem tylko
ze mna.Obiecanki-cacanki pt.Campus Cardea
- wyslanie po pol roku papierow do Bureau Jeugzorg z prosba o indicatiebesluit

Staje na rzesach i dzialam po omacku sama, duzo pomaga sasiadka.
Na dzis sprawy wygladaja tak:
-maly od 5 lipca chodzi do Cardei na dwa poranki w tygodniu, woze go sama,
niemowle zostaje w domu z babcia, a ja paletam sie 3 godziny po obcym miescie,
bo na pol godziny nie oplaca mi sie do domu wracac, by potem znow wyjezdzac
odebrac dziecia. Podroz zabiera mi w sumie godzine.
- cale szczecie malec przestal swirowac. Uspokoil sie, spi lepiej, nie sika w
nocy w pieluche.Nadal problemy z jedzeniem.
- zapisalam go rownolegle do Centrum Autisme z prosba o diagnoze i
terapie.Zostal przyjety.
- od nowego roku szkolnego prawdopodobnie bedzie mogl wrocic do swojego PSZ.Nie
wiem, na jak dlugo i czy gmina nadal bedzie mu to sponsorowac. W tej chwili ma
dwa tygodnie wakacji, potem kolejne dwa tygodnie idzie do Cardei, i juz poczatek
nowego roku... Ach, dostaniemy Gezinsbegeleidera od Cardei.W MEE nie moglam sie
nikogo doprosic.
-moja mama pojechala na dwa tygodnie do domu, wroci pewnie, gdy dziec znow
pojdzie na zajecia.Bez pomocy babci w domu nie da rady, maly MUSI miec stale
kogos, kto go prowadzi, lege momenten to nie dla niego, nie moge go tez na
sekunde zostawic sam na sam z niemowleciem. Coz, mam lancuszki na drzwiach
naszej sypialni, gdzie spi niemowle.
- bedziemy sie starac o urgentie na wieksze mieszkanie. W 5 osob na 54 metrach
jest ciasno, a Christian MUSI miec osobny pokoj.
- w tym roku mozemy zapomniec o wakacjach

[andevi]

Centrum Autisme zareagowalo migiem.Po wyslaniu papierow czekalismy tylko dwa
tygodnie i juz nas zaprosili na screening!

Wniosek z tego watku: gdybym wiedziala 9 miesiecy temu to, co wiem dzis,
wyslalabym zgloszenie albo bezposrednio do GGZ, albo od razu do Centrum Autisme,
albo uderzala do Jeugzorg, z pominieciem Integrale Vroeghulp.
Ach, wlasnie sie dowiedzialam, ze nasza gmina nie bedzie sponsorowac dzieciom z
naszej wsi dojazdu do szkol w sasiedniej wsi, bo odleglosc jest TYLKO 7 km. Juz
te, ktore maja 8 km dofinansowanie dostana, no ale musza mieszkac w dorpie
odleglym od naszego o kilometr. Tja....

[tijgertje]

andevi napisała:
Wniosek z tego watku: gdybym wiedziala 9 miesiecy temu to, co wiem
dzis,
> wyslalabym zgloszenie albo bezposrednio do GGZ, albo od razu do
Centrum Autisme
> ,
> albo uderzala do Jeugzorg, z pominieciem Integrale Vroeghulp.

Andevi, gdybaniem niczego nie zmienisz;) Gdyby rok temu ktos ci
zasugerowal autyzm, to prawdopodobnie smiertelnie bys sie obrazila;)
Ech, gdybym ja wczesniej wiedziala, to co wiem teraz... Na szczescie
czlowiek (zazwyczaj) jest istota myslaca i potrafi wyciagac wnioski;)

Autystycznego bloga zalozylam.

[tijgertje]

Wrzucam tu, jak kogos temat interesuje, to znajdzie, nie bede sie w
osobnym watku reklamowac;) Jako, ze musze dac upust swojemu
gadulstwu, a ostanio coraz bardziej sie nie zgadzam z niektorymi
opiniami o autyzmie, zaczynam pisac o nim z mojego punktu widzenia.
Moze kogos zainteresuje:
autystyczne-tygryskowo.blogspot.com/