Drapieżniki

[szamaniasty]

Wszyscy lubimy zwierzątka. Część z nas nawet ich nie je. A jak wygladają Wasze zapatrywania na temat trzymania drapieżników? Nie myślę tutaj o udomowionych psach, które już w zasadzie zatraciły swój instynkt łowiecki ani o kotach, które choć polują dla przyjemności to nie jest im to niezbędne do przeżycia ze względu na Kitekaty itp.
Mam na myśli zwierzęta niereformowalne, których nie nakarmi się puszkami itp., które muszą polować.

Mnie byłoby żal posyłać kręgowce na pożarcie. Z tego powodu nie będę miał prawdopodobnie nigdy węża (mimo, iż węże bardzo mi się podobają). Tym bardziej, że z reguły karmi się je myszami lub szczurami, które bardzo lubię. :(

Nie mam jednak dylematu z karmieniem pająków świerszczami i innymi bezkręgowcami. Wręcz przeciwnie - bardzo lubię oglądać moje potworki w akcji. ;)

[ramm.stein]

Szamaniasty, ty sadysto :)))))
Jestem przeciwna w ogóle trzymaniu zwierząt dzikich, nieudomowionych w domu. To
nie jest ich miejsce. A moda na drapieżniki tylko pogarsza ich sytuację na
wolności - zwierzęta są wyłapywane, szmuglowane w potwornych warunkach i
wytrzebiane. A nadziani idioci (nie chciałabym nikogo urazić, ale nie mogę tego
inaczej nazwać) wydadzą każde pieniądze, żeby pochwalić się przed znajomymi
egzotycznym zwierzątkiem. A jak jeszcze drapieżne i niebezpieczne - to dopiero
jest jazda!
O, ze mną lepiej nie zaczynać tego tematu, drażliwa jestem :)))))
Kiedy słyszę o kolejnym kretynie trzymającym w wannie krokodylka to mną trzęsie.

[szamaniasty]

Zarówno węże jak pająki i duuużo innych zwierząt są zwierzętami rozmnażanymi w niewoli. Sam fakt rozmnożenia pytona w prywatnej hodowli nie świadczy jeszcze o tym, że nagle zacznie on jeść z miski i będzie się łasił do właściciela.
Ja też jestem przeciwny odławianiu zwierząt z ich naturalnego środowiska.
Niesprawiedliwie robisz zakładając, że każdy właściciel egzotycznego zwierzaka sprawił sobie to zwierze dlatego, że chce szpanować. Mnie np. bardzo interesują moje pająki i mam zamiar stale powiększać swoją hodowlę.
Przecież zwierzę domowe nie jest synonimem zwierzęcia do głaskania.

[comma]

Zgadzam sie z Szamaniastym. Czym innym, moim zdaniem, jest trzymanie w domu
dzikiego zwierzecia wyrwanego z naturalnego srodowiska (np. jeza, czy traszek)
a czym innym okazu, który przyszedl na swiat w niewoli, wyhodowanego specjalnie
w tym celu. Poza tym, hodowanie egzotycznego zwierzecia wymgaga naprawde wiedzy
i odpowiedzialnosci - nie mniejszej niz w przypadku psa czy kota, a
podejrzewam, ze byc moze wiekszej.
Ja sama mialam ochote sprawic sobie kraba. Marzyla mi sie piekna akwarystyczna
instalacja z krabem. Im wiecej jednak czytalam o tych zwierzetach, tym bardziej
dochodzilam do wniosku, ze nie jest to dobry pomysl, bo po prostu nie mialabym
czasu na wlasciwe sie nim zajmowanie. Poza tym, w razie wyjazdu, kraba nie
zabiore ze soba, tak jak moge zabrac psa. :-( Zrezygnowalam wiec. Podobnie
byloby z modliszka. Swierszcz jezdzil ze mna, ale byl znacznie mniej
wymagajacy. :-)

Czy rzucilabym zywe zwierze na pozarcie???

[comma]

Cóz, chomiczce dawalam czasami zywe larwy maczniaka. Mój syn byl niepocieszony,
staralam sie, by na to nie patrzyl. Sniezynka dostawala tez czasem zywa muche.
Kiedys natomiast znalazlam na wycieraczce zywa larwe motyla. Zielona, z
wielkimi oczami. Mój syn prosil, bym nie dawala jej chomiczce, wiec karmilam ja
salata, a potem przez kilka miesiecy pieczolowicie przechowalismy kokon z
Helmutem. Helmut, gdy juz dojrzal, okazal sie malym, szarym motylkiem, którego
wypuscilismy na wolnosc. :-) Przyznam szczerze, ze myszy ani szczura nie
bylabym w stanie dac drapieznikowi, co do swierszcza - tez bym raczej miala
opory. A czy pajaki moga jesc maczniaki????

[szamaniasty]

Tak - młode pająki karmi się między innymi mącznikami. Tutaj jest fotka pajączka jedzącego mącznika:
szaman.klub.chip.pl/grafiki/pc4wyl_15.10.2004.jpg
Później larwy te są jednak za małe. Dorosłe pajączki nawet świerszcza biorą na jeden ząb. Wtedy można np. hodować karaczany. Niektóre dorastają nawet do 8 cm. Myślę, że karaluchów nikomu nie byłoby szkoda. ;)

Na pewno jednak trzeba uważać na gąsienice. Włoski niektórych gatunków zawierają jakieś toksyny. Lepiej ich nie dotykać gołymi rękoma a o karmieniu nimi czegokolwiek nawet nie ma mowy.

[comma]

Słodki żarłoczek :-))) Moja chomiczka pożerała mączniaka siedząc dostojnie
słupka i trzymając robala w przednich łapkach. Szybciutko się z nim
rozprawiała, ale dostawała ten przysmak tylko raz - dwa razy w miesiącu. Zwykle
jadła, jak na grzecznego chomika przystało - ziarna i rozmaitą zieleninę

Cierpię na arachnofobię.

[baskarek]

Kocham wszystko, co żyje, nawet głupiego kwiatka mi szkoda, a co tam , niech
sobie żyje, tylko trochę mu pomogę,a co mi szkodzi dać mu trochę pić.
Ale pająków po prostu się panicznie boję.
To jest moja trauma. Jak miałam 5 lat w czasie zbierania jeżyn u rodziny na wsi
wpadłam twarzą w pajęczynę krzyżaka. Oczywiście ukąsił mnie, i przez następne 2
tygodnie umierałam z przerwami. Szyję miałam większą, niż własną głowę, a nie
wspomnę o bólu który pamiętam do dziś.
To jest chyba jedyne zwierzątko, dla którego nie mam serca. Każdego przybysza
witam stojąc na kanapie i piszcząc, a mąż wyposażony w szczotkę i szufelkę daje
mu do zrozumienia, że to nie jest miejsce dla niego.
Przykro mi, ale z pieskami czuję się dużo bezpieczniej, nie mają jadu, na który
chyba jestem uczulona.
milutkiego wypoczynku, Baskarek.

[comma]

Ha, ja też panicznie boję się pająków, na samą myśl o kątniku domowym dostaję
dreszczy. Nie włożę za nic ręki pod szafkę, bo gdybym wyjęła ją razem z
pająkiem, chyba bym oszalała. Staram się ich nie zabijać, mam sposób na łapanie
pająka w słoik, choć przyznaję, mam też na sumieniu kilka pajęczych istnień,
pochłoniętych przez odkurzacz :-((( Co ciekawe - nie boję się DUŻYCH pająków,
tych ze sklepów zoologicznych. Sama byłam tym mocno zaskoczona. Takie bestie
nie budzą we mnie tego charakterystycznego dreszczu, połączonego ze skurczem
żołądka i suchością w gardle. Natomiast kilkanaście razy mniejszy kątnik
przyprawia mnie niemal o zawał. Niezbadana jest psychika człowiecza...
A tu masz kątnika :-((((
www-users.mat.uni.torun.pl/~szosz/katnik_domowy.html

[szamaniasty]

Niezbyt przyjemna historia. :/ Pociesz się, że praktycznie każdy gatunek pająka ma inny skład jadu, więc uczulenie na jad jednego gatunku nie niesie za sobą uczulenia na jad drugiego gatunku.

Znam ludzi, którzy hodowlę pająków potraktowali jako lekarstwo na arachnofobię i teraz trzymają w domu po kilkadziesiąt ptaszników. ;)

Zresztą ja sam jako kilkulatek panicznie bałem się pająków. :)


Ale zakładając ten temat miałem na myśli nie tylko pająki. Chodziło mi o wszystkie drapieżniki, które można trzymać w domach, ale które muszą polować, żeby żyć. Zatem węże, niektóre rybki, jaszczurki...
Jakiego zwierzątka byłoby Wam szkoda rzucić na pożarcie innemu, a z którymi nie mielibyście takiego problemu?

Mogłabym dać na pożarcie:

[comma]

- mączniaki, bo już mam praktykę
- karaluchy i ich larwy, bo ich, kurde, nie lubię
- muchy, bo nie wiem, po co to żyje :-(
- skorki, bo takie jakieś antypatyczne, z tymi szczypcami na tyłku
Za nic na świecie nie dałabym:
- myszy, bo hodowałam, oswajałam i te mordki w wąsikami są kochane
- szczura, bo mądre bestie i mają fajne futro
- dżdżownicy, bo sama nie wiem czemu, ale lubię je :-)

Co do świerszcza, pewnie mogłabym go rzucic na pożarcie, ale bardzo niechętnie.
Chociaż, po namyśle - chyba jednak nie (te oczyska mi się przypomniały i te
czułki...)

[ramm.stein]

Z tymi ziwerzętami wyhodowanymi w niewoli to wcale nie jest taka prosta
sprawa... A co jeśli zwierzę wykluło się/urodziło w niewoli, ale jest potomkiem
zwierząt wyłapanych ze środowiska naturalnego? Przecież kupując zwierzę w
sklepie czy od hodowcy nawet tego nie wiecie... Od którego pokolenia nie
będziecie mieć wyrzutów sumienia?
Nie chciałabym nikogo urazić, z nikim się wykłócać, ale podtrzymuję swoje
zdanie na ten temat. Nie i już. Ja też jestem wielbicielka dzikich zwierząt, a
konkretnie ptaków. Mimo to stanowczo wolę je obserwować w naturze. Nawet takie
zwykłe papużki faliste - one też mają środowisko naturalne, z którego kiedyś je
wyrwano. Nie myślę, broń Boże, żeby wypuszczać zwierzęta z zoo (jak w "12
małpach" ha ha), ale po co nakręcać koniunkturę? To tak jak z kradzieżą paneli
z samochodów - dopóki będziemy chodzić na stadion dziesięciolecia i kupować
kradzione panele i radia, dopóty złodzieje będą nas okradać... Pomyślcie o tym
czasem.

[izunia.m]

> - muchy, bo nie wiem, po co to żyje :-(

hmmm... wszystko wskazuje na to że głównie po to żeby żyć mogły wszelakie
mlaskajace żabki, pająki i ptaszki ;)

Prywata do Szamaniastego

[mjot1]

A nie dość, że prywata to jeszcze obok tematu! O zgrozo!
Ot prośba taka cichutka...
Może byś Waść raczył okiem rzucić na wskazany poniżej adres...
jagry.enom.pl/pajaki/pajaki.html
i może pomożesz nam laikom?
Fakt nie są one może tak dorodne, lecz przecie urody odmówić im nie można.

Najniższe ukłony!
z wyrazami szczerego uznania M.J.

[comma]

Ajajaj, jakie piękne!!!! Jakie śliczne zdjęcia :-) Jakem arachnofob, zachwycona
jestem. A takiego zielonego (araniellę?) obserwowałam wiele lat temu przy
konsumpcji pasikonika. Równie zielonego. Niesamowity widok. Co do pozostałych,
nawet nie wiedziałam, że takie piękności żyją w naszym kraju. Ja tylko kątniki
domowe spotykałam na swej drodze. No i raz, dawno temu, araniellę :-)

[ane.luko]

W najlepszym wypadku są ładne inaczej. Na arachnofobię nie cierpię, ale pająków
nie lubię. Jedyne na co mogę się wobec nich zdobyć to nie niszczyć im pajęczyn,
zwierzątko wszak się natrudziło, a efekty ciężkiej cudzej pracy należy szanować
Również jeśli widzę pajęczego stwora w opałach - heroicznie ratuję mu życie,
ale nawet obserwacja krzyżaka pożywiającego się muszką, choć ciekawa,
przyprawia mnie o mieszane uczucia.

[szamaniasty]

Ehhhhh, jakoś to przeżyję. ;)

W zasadzie to te pajączki albo są już podpisane, albo zostały rozpoznane w wątku Ptasika (forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=638&w=17917718 ).
Przedostatni - niepodpisany to moim zdaniem może być Nigma Walckenaeri, ale głowy nie dam sobie za to uciąć.
Zaciekawił mnie ten skakun na samym dole, jednak nie udało mi się znaleźć jego łacińskiej nazwy. :( Niewątpliwie jednak jest to samiczka opiekująca się kokonem.

Pozdrowienia.