zapytanie?!

[ol2]

Witam Was!
Moja Oliwka jest dzieckiem całkowicie niewidomym.
W grudniu kończy 2 latka. Ale niestety mamy z nią problemy.
Otóż ona nie chce niczego dotykać, poznawać, jeszcze nie chodzi( a jak się z
nią próbuje za rączki to siada na pupę). Pewne rzeczy wymusza na nas płaczem,
krzykiem.
Jak dajemy jej do rączki jakieś przedmioty to od razu je wyrzuca.

I moje pytanie do Was:
jak radziliście sobie z Waszymi pociechami, jak ją przekonać do poznawania
świata, otaczających ją przedmiotów.
Kiedy Wasze dzieci samodzielnie zaczęły chodzić?

[paulina_83]

Witam
Moja córka ma 2.5 roku, na poczatku też bała się róznych rzeczy ale nie
zmuszałam jej i sama zaczęła brać zabawki szczególnie te co delikatnie
grzechotały,co do samodzielnego chodzenia to Nikola do tej pory nie bardzo chce
chodzić, pani która ją rehabilituje mówi że jeszcze trochę czasu minie poprostu
się boi bo dobrze nie wie gdzie co jest, nie martw się wszystkiego się w porę
nauczy.

[olamaja]

Maja tez kiedyś nie chciała dotykać pewnych przedmiotów. Szczególnie pluszaków
i "żelowatej" gumy. Po pewnym czasie przeszło. Czy próbowałaś sadzać córeczkę
na takiej macie, która jest zrobiona z materiałów o różnej fakturze i ma
poprzyszywane różne drobiazgi (guziki, lusterka, rzepy, koraliki). Są takie w
sklepach gotowe, ale chyba mozna to zrobić samemu.

[ol2]

Nie, w sumie nie próbowałam sadzać Oliwki na takiej macie.
Ale nie wiem czy by to cokolwiek zmieniło. Ona i tak się niczego nie dotknie, a
jak już to zrobi, to zachowuje się tak, jakby ta rzecz, ten przedmiot - parzył.
Oliwka najchętniej to siedzi i słucha piosenek, bajek i to jej najbardziej
teraz odpowiada. A ja nie chcę żeby tylko tak było.
Ale wiem, że na siłę nic nie zdziałam.

[olamaja]

Maja zachowywała się tak samo! Jak sadzało się ja na mechatym kocu to ręce i
nogi trzymała w górze.I ten wyraz obrzydzenia na jej twarzy! :). Trzeba było
ciągle do niej mówić, czytać albo włączać bajki. Dokładnie. Jakoś samo
przeszło. W Tęczy powiedzieli, ze wiele niewidomych dzieci w ten sposób
reaguje. W opinni psychologa na temat Mai wyczytałam bardzo ciekawą rzecz. Otóz
3 letnie dziecko niewidome moze rozwojem odpowiadać 18 miesięcznemu dziecku
widzącemu i to była jakaś norma. Nie pamiętam tylko czy chodziło o rozwój
intelektualny, fizyczny czy tak ogólnie. Sprawdzę w domu to jutro uściślę.
Trzymaj się.

[nemiki1]

U nas jest to samo. Może już się trochę zaczyna zmieniać - na lepsze. Tomiś
coraz bardziej zaczyna się interesować zabawkami i nowymi rzeczami. W zasadzie
jeszcze dwa miesiące temu mogłam całkowicie podpisać się pod Twoim postem. Dziś
już jest lepiej... mniej płaczu i krzyku, więcej samodzielności.

Jeśli chodzi o chodzenie to Tomek chce chodzić bo ma bardzo duże potrzeby
ruchowe ale ma bardzo dużo wad w chodzeniu i nie możemy go narazie prowadzać
(wcześniej prowadzaliśmy za dwie rączki). Teraz intensywnie pracuje nad nim
rehabilitantka z Tęczy - Tomek ma jeszcze spore problemy z równowagą- dlatego
bardziej biegał niż chodził. Na samodzielne chodzenie poczekamy jeszcze pewnie
około roku...

Jeśli chodzi o zainteresowanie przedmiotami to ja brałam Tomka na ręce,
podawałam po kolei różne zabawki i coś o nich opowiadałam.Tomiś wurzucał je po
dwóch sekundach a ja podawałam kolejny raz ... i tak po kilka godzin dziennie.
Teraz zaczynam widzieć efekty.

Życzę powodzenia i duużo cierpliwości.

Aneta

[2222-2e]

Nie wiem gdzie mieszkasz ale powinnaś skontaktować się z tyflopedagogiem od
wczesnej interwencji.Jestem tu chyba jedyną mamą z tak "starym"dzieckiem ,mój
syn ma 14 lat.Pamiętam doskonale że Krystian bał się przerażliwie waty.Chodzić
a właśniwie biegać zaczął w wieku1 roku i dwóch miesięcy.Ale też rehabilitowany
był od roczku.Jak widzisz każde dziecko niewidome to indywidualność.Postaraj
się jednak nie opierać tylko na zdaniach mam ale i skontaktować się ze
specjalistą od wczesnej interwencji powinni wiedzieć w Polskim związku
niewidomych lub w szkole dla dzieci niewidomych.Pozdrawiam!

[ol2]

Droga Mamo!
Oliwka jest pod opieką punktu wczesnej interwencji, tyflopedagoga odkąd
skończyła pół roku.

[olamaja]

Chciałam wrócić do zagadnienia jakie przedszkole, szkoła są lepsze dla naszych
dzieci: integracyjne, dla niewidomych czy zwykłe. Uważam, ze to po prostu
zależy od konkretnej szkoły czy ośrodka. Maja chodzi do przedszkola
integracyjnego, jest jedynym dzieckiem niewidomym ale od początku był dla niej
zatrudniony tyflopedagog, miała zajęcia z laską, orientację w przestrzeni.
teraz uczy się brajla. Z tego co wiem nie we wszystkich przedszkolach
integracyjnych byłoby to możliwe. W szkole podstawowej powiedziano mi, ze
raczej się nie podejmą (może dobrze, ze od razu powiedzieli!). Maja chodzi też
do szkoły muzycznej ogólnej, nie integracyjnej. I tu wszystko zależało od
podejścia osoby prowadzącej. Gdy przed zapisaniem Mai dzwoniłam z pytaniem czy
bedzie taka mozliwość żeby chodziła to bardzo niemiła Pani powiedziała że nie.
Gdy zadzwoniłam ponownie inna Pani (okazało się że bedzie prowadziła te
zajęcia) zgodziła sie bez problemu. Jak widać wszystko zależy od ludzi.
Znam opinie rodziców, których dzieci są w Laskach i są one bardzo pozytywne.
Zaznaczam tu, ze ich dzieci są dowożone do szkoły a nie zostają w internacie.
Podsumowując, myślę, że nie należy wrzucać wszystkich szkół do jednego worka
tylko po prostu do nich wejść, porozmawiać z pracownikami i jak się uda z
rodzicami. Powinni pozwolić zajrzeć na jakieś zajęcia.