Hashimoto w "Charakterach"!

[morgana_le_fay]

"Nastroje z tarczycy" tak brzmi hasło na okładce. "Agresywna tarczyca", artykuł w najnowszym numerze "Charakterów" w całości poświęcony jest Hashimoto. W dużym stopniu ze względu na (nomen omen) charakter pisma traktuje o stronie psychicznej schorzenia, tłumaczy też jego etiologię, powiązania z innymi chorobami z autoagresji, a także, co dla mnie było najciekawsze wysnuwa zarys teorii o powiązaniu cech (typu) osobowości z podatnością na hashi i użyteczności psychoterapii jako leczenia wspomagającego. Bardzo logiczne i bardzo wartościowe przesłanie, jeśli nawet dla nas, specjalistek mało odkrywcze, to bezwzględnie konieczna lektura dla naszych bliskich. Polecam.

[kiciucha-hashi]

Wlasnie mam artykuł przed sobą... Jak skoncze czytac to sie podziele
spostrzeżeniami. Fajnie, ze jakas gazeta sie tym zainteresowala

[irminka5]

bardzo mnie ten artykuł ucieszył, wreszcie pokazano, że ta choroba to wcale nie
takie "nic". Chyba pokażę go mojej rodzinie, żeby nie czepiali się więcej moich
nastrojów

[annied]

kurcze a ja nie moge otworzyc tego art...

[kiciucha-hashi]

kup charakter najlepiej
artykuł ciekawy, podoba mi sie ujęcie od strony psychologicznej.... zgadza Wam
się ten typ osobowości ?

[madziarra9]

Fajne pismo nie wiedziałam, że coś takiego wychodzi.Artykuł bardzo fajny
podniósł mnie trochę na duchu. Czasami myślałam, że wysiada mi psychika i nigdy
nie powiedziałabym, że to haszi jest za to odpowiedzialny. Większość tekstu to
tak jakby o mnie samej. dzięki pozdrawiam madziara

[dolores5]

macie moze możliwość wklejenia tego artykułu elektronicznie?

[advancia]

Uważam, że ten artykuł jest niedobry. Może więcej zaszkodzić niż pomóc. Napisała
go studentka, która ma niewielkie pojęcie o psychologii, a już o tarczycy na
pewno nie ma żadnego. Artykuł opiera się na wypowiedziach zaczerpniętych z
forum, które nie są miarodajne i na ich podstawie nie można wyprowadzić
poważnych wniosków. To po prostu zlepek opinii pisanych przez kobiety z forum,
ich subiektywne opinie okraszonych rozważaniami autorki tekstu, a nie wyniki
badań lekarskich. Widzicie w tym artykule siebie? Nic dziwnego, bo napisano go
na podstawie postów z tego forum, gdzie udziela się kilka osób o dość
specyficznych poglądach. Poglądy te uważane są przez lekarzy za dość....
kontrowersyjne i dalekie od prawdy.
Moim zdaniem artykuły tego typu szkodzą, bo podsycają w ludziach nadmierne i
niepotrzebnie nadwrażliwe podejście do swojego stanu zdrowia. To co teraz
napiszę jest niczym włożenie kija w mrowisko, ale duży procent stałych bywalczyń
forum moim zdaniem zdecydowanie przesadzają z przypisywaniem wszelakich
symptomów chorobie hashimoto. Dlatego jestem przeciwko powoływania się na ten
artykuł.
Osoba, która pisuje do ogólnopolskich magazynów powinna być bardziej
odpowiedzialna. W końcu jest to magazyn popularnonaukowy, a nie "Wielki świat -
kucheny blat". Niestety Charaktery już dawno straciły dawną wartość i uległy
komercjalizacji. Wielu czytelników nie zgadza się z pobieżnym traktowaniem
tematów opisywanych w miesięczniku, dlatego coraz mniej tam znanych nazwisk, a
ich miejsce zajmują np. studenci.

[hashi-tess]

advancia napisała:

> Moim zdaniem artykuły tego typu szkodzą, bo podsycają w ludziach nadmierne i
> niepotrzebnie nadwrażliwe podejście do swojego stanu zdrowia. To co teraz
> napiszę jest niczym włożenie kija w mrowisko, ale duży procent stałych bywalczy
> ń
> forum moim zdaniem zdecydowanie przesadzają z przypisywaniem wszelakich
> symptomów chorobie hashimoto.


Mam do Ciebie jedno podstawowe pytanie:

jakie Ty masz symptomy choroby hashimoto?

[advancia]

Objawy choroby Hashimoto mam standardowe, nie jestem wyjątkiem. Leki biorę od
ponad 3 lat, o chorobie wiem od 7. Mam lekarza, któremu ufam. Robię regularnie
badania. Dzień zaczynam od tabletki. Na tym kończy się moje zainteresowanie
tematem. O tym forum dowiedziałam się przypadkiem. Znam dwóch lekarzy
endokrynologów, którzy czytali Wasze rady, zalecenia i łapali się z przerażeniem
za głowy.
Wiem, że każdy ma swój sposób przeżywania choroby. Dla niektórych diagnoza
oznacza wyrok, potrzebę zmagania się z własną słabością. Skoro jesteśmy chorzy
nieuleczalnie, to musimy się źle czuć. Lekarz, który mówi, że to lekka
przypadłość, jest kłamcą - najpewniej nie zna się i lekceważy pacjenta! W ten
sposób pokazujemy światu, że jesteśmy ważni -dla siebie i świata.
Gdyby Panie, które tak bardzo celebrują swoją dolegliwość robiły to we własnym,
zamkniętym gronie, to proszę bardzo, nikt nie może Państwu tego zabronić.
Przerażający natomiast jest fakt, że forum to jest odwiedzane przez dużą liczbę
osób, które nieraz słabsze psychicznie, zarażają się Państwa hipochodrią.
Jestem zdruzgotana faktem, że kilka Pań tak bardzo utożsamiło się z chorobą
Hashimoto, że nawet przyjęły jej nazwę jako część swojego forumowego imienia!
Uważam, że forum jako grupa wsparcia powinno działać na innych zasadach. Nie
podoba mi się analizowanie wyników, przeliczanie na procenty, rady dotyczące
zmian leków i ich dawek. Drogie Panie, nie macie o tym pojęcia, a poprawiacie
lekarzy!
Zapewniam Państwa, że choroba Hashimoto nie potrzebuje tak rozbudowanego forum.
Sporo z Was potrzebuje porady psychologa, terapii. Frustracje, objawy somatyczne
towarzyszące zaburzeniom nerwicowym, etc.- to wszystko co pojawia się, gdy
człowiek czuje się zagubiony, jest niezadowolony z życia, trzymają go problemy z
przeszłości leczy się u specjalisty. Nie ma się czego wstydzić, to taki same
lekarz jak inny. Wyraźnie widzę, że dla kilku osób z tego forum choroba
Hashimoto stała się formą ucieczki, sposobem, aby nie musieć brać
odpowiedzialności za życie, decyzje. Dla wielu z Was, choroba Hashimoto stała
się niestety sposobem na życie.
Przychodzi tu tak wiele mądrych, młodych kobiet. Czy zarażenie ich własną
frustracją spowoduje, że będziecie się czuły lepiej? Czy wzbudzenie w kimś lęku,
że lada moment poczuje się źle sprawi, że same będziecie się mniej bały?
Nigdy w życiu nie udzielałam się aktywnie na żadnym forum. Zaglądam na fora na
gazeta.pl dość sporadycznie. Natomiast Państwa forum budzi moje przerażenie.
Wiem, że jest mnóstwo grup dyskusyjnych dotyczących różnych chorób - tych
poważnych i lżejszych, ale choroby tarczycy, jako problem dotyczący kobiet w
mojej rodzinie jest mi wyjątkowo bliski.
Proszę nie odbierać mojego postu jako ataku na kogolwiek. Moje intencje są inne
- chciałabym, aby każda aktywna uczestniczka forum odpowiedziała sobie w sercu,
czy ma wystarczającą wiedzę, aby pouczać kogolwiek w dziedzinie endokrynologii.
Oburzenie lekarzy, którzy czytali Państwa forum nie wzięło się z niczego. Proszę
się nad tym zastanowić.

[joanna97]

Witaj Advancia
nie mogę powiedzieć, że jestem aktywną uczestniczką tego forum, stąd nie mogę
powiedzieć Ci (sorry może powinnam napisać 'Pani', jednak przyjęło się na
forum, że mówimy do siebie po imieniu czy też loginie, jeśli to Cię uraża, to
proszę o wybaczenie i zwrócenie mi uwagi - obiecuję poprawę) wprost, że nie
masz racji pisząc, że niektóre z nas 'tak bardzo celebrują swoją dolegliwość',
że zarażają inne młode, mądre kobiety hipochondrią. Jednak jestem pewna, że
mocno przesadzasz z negatywną oceną zjawiska. Przede wszystkim weź proszę pod
uwagę, że osoby chore na hashi, które zostały we właściwym czasie zdiagnozowane
przez lekarzy, najprawdopodobniej zwyczajnie nie będą narażone na aż takie
objawy tej choroby, by szukać wsparcia na forum. Bo hashi odpowiednio wcześnie
zdiagnozowana, najlepiej tak jak u Ciebie - rozumiem, że hashi miałaś
zdiagnozowane zanim zaistniała konieczność suplementacji hormonalnej, to
rzeczywiście lekka przypadłość. Gorzej jeśli ta lekka przypadłość trwa nie
leczona przez lat kilkanaście, a w tym czasie masz wątpliwą przyjemność
otrzymywania porad lekarzy endokrynologów w stylu - proszę się nie doszukiwać
chorób tarczycy, bo tarczyca nie ma nic do niepłodności (chodziło o poronienia
subkliniczne) i opinia innego: to, że Pani była leczona eferoxem 25 mmg to Pani
nie zaszkodziło, bo to jest dawka nie mająca żadnego znaczenia, natomiast
TSH=4,9 (po 3 m-cach przyjmowania eferoxu) jest lekko podwyższone, ale świadczy
tylko o tym, że kiedyś za ileś lat będzie Pani miała problemy z tarczycą - na
dzień dzisiejszy problem nie istnieje (oczywiście żaden z nich nie zleca
badania p/ciał tarczycy), to możesz trochę inaczej patrzeć nie tyle na samą
chorobę, co na lekarzy endokrynologów. Ja wcale nie chcę mieć lepszego pojęcia
o endokrynologii od specjalistów, ja chcę, żeby oni się dokształcali i nie
trzymali tej całej wiedzy tylko dla siebie. Są pacjenci, którzy chcą wiedzieć
np. co się z nimi dzieje i czego mogą się spodziewać po zastosowanej terapii, a
czego nie. Czy część dolegliwości charakterystycznych dla niedoczynności
tarczycy, która nie znika po osiągnięciu eutyrozy, to nadal objawy hashi, czy
też należy szukać pomocy u kogoś innego i u kogo? W zamian są zbywani
sformułowaniami typu: w Pani stadium choroby to już nic Pani ani nie zaszkodzi,
ani nie pomoże. Fajna rozmowa, tylko nic z niej nie wynika. A jak zapytałam to
znaczy w jakim stadium, to Pani endo nabrała wody w usta. Wcale nie jest łatwo
być laikiem medycznym i zapewniam Cię, że ja osobiście bardzo nie
lubię 'studiować' dorywczo medycyny, a coraz częściej życie zmusza mnie do
zdobywania na własną rękę tej wiedzy. I zapewniam Cię, że nie mam wątpliwości,
że często jest ona (wiedza) pseudomedyczna, i bardzo bym chciała znać
jakiegokolwiek lekarza, także endokrynologa, o którym mogłabym powiedzieć, że
mam do niego zaufanie. Moja droga - ja dziś mam polekową zaćmę, bo zaufałam
endo, że te hormony mi nie mogą zaszkodzić (oczywiście nie mówię o hormonach
tarczycy), a o błędach i zaniechaniach działania lekarzy w stosunku do mojej
osoby mogłabym pewnie napisać niezły elaborat, tylko niczemu by to nie służyło,
bo tych państwa 'doktorów', którzy nadal będą niedouczeni i tak od tego nie
ubędzie. A ja nie mam rentgena w oczach, żeby odróżnić lekarza od konowała i w
końcu po iluś tam przypadkach błędnej diagnozy lub w ogóle braku diagnozy,
odwiedzania szeregu specjalistów, którzy patrzą na kawałek Twojego organizmu
nie zwracając uwagi na fakt, że patrzą na fragment, a nie na całość, zaczynasz
gonić w piętkę i szukać informacji gdzie indziej. I jest to naturalna kolej
rzeczy. Czy wiesz, że jeszcze kilka lat temu zdarzali się lekarze, którzy w
ogóle nie wiedzieli co to za zjawisko 'choroba hashimoto'? To nie są wcale
żarty. Pozwól, że zacytuję Ci słowa mojej znajomej starszej pani lekarza
alergologa: 'medycyna nie jest nauką, medycyna jest sztuką, a dzisiejsi lekarze
nie mają nawet szans być lekarzami uprawiającymi tę bardzo trudną i
odpowiedzialną sztukę, bo po prostu na studiach nie są już odpowiednio
kształceni, większość egzaminów zdają w formie testów, a w ten sposób nie uczy
się ich myślenia, tylko czytania wyników laboratoryjnych lub diagnozowania po
standardowych objawach. Efektem tego jest ich błędne przekonanie, że skoro
wyniki są w normie to pacjent jest zdrowy, a skoro wyniki są sprzeczne to
znaczy, że pomylono się w laboratorium, niestandardowe objawy w ogóle pomijają,
bo nie wiedzą co z nimi zrobić. I taka jest dziś szara rzeczywistość.
Prawdopodobnie nie znasz tego zjawiska, bo masz wykształcenie medyczne lub
zbliżone, nie mówiąc o dostępie do endo, któremu ufasz. Ale zupełnie inaczej to
wygląda od strony osoby nie mającej takich możliwości. Nie wiem czy udało mi
się wytłumaczyć Ci, że osoby wypowiadające się na tym forum w sposób odbierany
przez Ciebie jako roszczący sobie prawo do pouczania lekarzy endokrynologów, co
do zasady generalnej (jestem o tym całkowicie przekonana), nie uważają, że mają
wiedzę wystarczającą do pouczania endokrynologów, ale też nie kierują swoich
uwag do endo, tylko do zdezorientowanych i ignorowanych, przez tych z taką
estymą przez Ciebie traktowanych lekarzy, pacjentów. I najczęściej po prostu
dzielą się swoimi doświadczeniami, próbują pomóc innym hashi przebrnąć przez
początkowy okres choroby bez tej niepewności i braku informacji ze strony tych,
którzy powinni stanowić autorytet dla pacjenta, a się po prostu zwyczajnie ...
wymigują.

Pozdrawiam i trochę więcej tolerancji dla otaczającego Cię świata Ci życzę

Joanna

[hashi-tess]

advancia!!!

Na forum panuje demokracja.
Jeśli Ci ono nie odpowiada, to po co je odwiedzasz i dodatkowo
się flustrujesz.
Daj sobie luz.

hashi-tess

[ladii]

Brawo Joanno,

Jestem pod wrażeniem twojej riposty. Dzisiaj idę do nowej pani endokrynolog, po
tym jak moja dawna od roku 2005 nie zleciła mi żadnego badania oprócz EKG serca
(oczywiście ja sama przynosiłam jej wyniki TSH, FT3, FT4, badania
histopatologicznego tarczycy). Jestem z Krakowa i leczyłam się do tej pory na
Batorego; teraz idę prywatnie. Bardzo dużo nauczyłam się z tego forum. Chylę
głowę przed jego założycielkami. Nie mniej jednak brakuje mi wątku, który
brzmiałby tak: Hashimoto - idiotenproof. Byłabym jego wiernym czytelnikiem.
Czasami dziewczyny używacie takiego słownictwa, że chociaż mam dwa fakultety to
wymiękam. Nic nie rozumiem! A bardzo chcę. Jeszcze raz proszę założycielkę tego
forum o wątek, który będzie najczęściej odwiedzany, jestem tego pewna: Hashimoto
bez utrudnień. Hashimoto dla ubogich. Please!

[ledochowska]

Dzień dobry.Jestem nowa na Forum.Kiepsko mi idzie z komputerem.Dopiero zaczęłam
leczenie,chociaż byc może choruję od dawna.Na Batorego odwiedzam hematologa i
nie mam,niestety dobrego zdania o tej przychodni.Mój endo to dr Jackowski z
al.Pokoju.Zrobił mi USG i TSH.Niewiele mówi.Wyduszam z niego informacje.Jedyna
wiedza jaką posiadam na t.Hashi pochodzi z Charakterów,tam też dowiedziałam się
o Forum.Mam ogromną prośbę.Jeśli lekarz, do którego się wybierasz prywatnie
okaże się godnym polecenia-napisz mi o tym.Szukam pomocy w Krakowie.Serdeczności.

[hashi-tess]

Podejrzewam, że osobom, które nam to czy tamto zarzucają
przeszkadza tak profesjonalnie prowadzone forum.
Szczególnie lekarze, którzy sądzą, że są wyrocznią - zresztą niedouczoną.

Proponuję okazywać więcej szacunku dla ludzi, którzy są zagubieni
i szukają pomocy wszędzie, nawet na takim forum internetowym.

Założę wątek, w którym będziemy opisywać
drogę do zdrowotności.

Ciekawa jestem czy wtedy też będziesz je krytykować.

hashi-tess

[irka15]

Advancia!
Widzisz, mnie ten artykul rowniez nie powalil na kolana, ale pozwala osobom
"niewtajemniczonym" zrozumiec nasze pewne zachowania.
Ja nie jestem hipochondryczka, ale niestety choroba daje mi czasami w kosc, a
czytanie forum utwierdz mnie tylko w przekonaniu, ze mam typowe objawy tej
choroby

I prosze cie, nie pisz, ze lekarze sa madrzy i wszystkowiedzacy, bo niestety nie
sa. Sama mialam przyjemnosc pojsc przed planowana ciaza do krajpwej slawy w
endokrynologii. Powiedzialam, ze mam hiperprolaktynemie. On zlecil badania i
owszem, kazal brac pigulki anty ??? za trzy miesiace odstawic i od razu
probowac. Udalo sie za drugim razem, jednak poronilam. Poszlam do niego bo
plamilam. Nie zrobil ZADNYCH badan, pozniej powiedzial, ze uwazal, ze ta ciaza i
tak jest jus stracona ??? Kazal ponownie sprobowac. Jak mu powiedzialam, ze mam
plamienia od owu-odparl, ze to pewnie polipy... Nie wytrzymalam i poszlam do
innego gina-endo. Ten na dzien dobry zlecil badania. Okazalo sie, ze mam Hashi.
Dzieki niemu mam zdrowa corke. Gdybym nadal chodzila do pierwszego lekarza-super
slawy-pewnie by jej nie bylo...

A tak swoja droga, to nie ma przymusu uczestniczenia w zyciu forum.

Pozdrawiam

[rumpa]

Mam lekarza, któremu ufam
A ja mam długą historię konowałów którym ufałam, a którzy zrujnowali mi zdrowie - głównie
ginekologów - jedna z tych pań jest słynna na całą warszawę z niekompetencji i pazerności - właśnie
dzięki internetowi i dziesiątkom "wdzięcznych" pacjentek...
Na tym kończy się moje zainteresowanie
> tematem.
Bo jesteś zdiagnozowana, i dobrze leczona więc czujesz się dobrze i prawdopodobnie nie miałaś okazji
czuć bezsilności z powodu złego samopoczucia z którym nic nie można zrobić.
Znam dwóch lekarzy
> endokrynologów, którzy czytali Wasze rady, zalecenia i łapali się z przerażenie
> m
> za głowy.
Znam dwie lekarki ginekolożki które nie widzą powodu by nie zapisać tabletek antykocepcyjnych
osobie z depresją. Czy to o czymś świadczy? O dentystach też mogłabym długo opowiadać, w tym o
jednej pani co zęba z nowotworu chciała wyrywać...
Skoro jesteśmy chorzy
> nieuleczalnie, to musimy się źle czuć. Lekarz, który mówi, że to lekka
> przypadłość, jest kłamcą - najpewniej nie zna się i lekceważy pacjenta! W ten
> sposób pokazujemy światu, że jesteśmy ważni -dla siebie i świata.
Nie nie musimy. Faktem jest że się czujemy. Co więcej ja nie uważam tego za "ciężką " przypadłość -
bardziej mnie irytują na przykład zęby, bo nie lubię świstu wiertła. Ja się po prostu źle czuję i od 15 lat
szukam wyjaśnienia sprawy.
Sporo z Was potrzebuje porady psychologa, terapii. Frustracje, objawy somatyczn
> e
> towarzyszące zaburzeniom nerwicowym, etc.- to wszystko co pojawia się, gdy
> człowiek czuje się zagubiony, jest niezadowolony z życia, trzymają go problemy
> z
> przeszłości leczy się u specjalisty
Tu na przykład w moim przypadku jak kulą w płot , ponieważ przerobiłam i psychiatrów i psychologów,
miałam róxne zadrapy, ale żaden nie był w stanie uwolnić mnie od ciągłego zmęczenia powodującego
oderwanie od życia, nie dlatego że życie mnie przeraża, tylko dlatego że człowiek który nie ma siły
chce mieć spokój. Chyba że ty dzień po grypie radośnie lecisz do roboty - owszem moźna się
zmobilizować, ale przez jakiś czas, a gdy mijają lata , to mobilizacja jednak słabnie.
estem zdruzgotana faktem
wiesz mnie mało co druzgocze, a poza tym należało by sprawdzić czy dziewczyna na forum powiedzmy
o psach też ma nik z hashi, żeby takie teksty wstawiać.
Drogie Panie, nie macie o tym pojęcia, a poprawiacie
> lekarzy!
I całe szczęście że moja matka poprawiała lekarzy bo bym była odżywiana antybiotykami. W przypadku
moich synów też ich poprawiam i mam kilka niezrealizowanych recept i wyjątkowo zdrowe dzieci.
Dla wielu z Was, choroba Hashimoto stała
> się niestety sposobem na życie.
Być może, w tym dla części pozytywnie, bo pomagają innym ją zrozumieć. Dla części jest to po prostu
ulga, źe nie mają omamów,że się źle czują. O zdecydowanie negatywnym sposobie na życie można by
mówić, gdyby te osoby nie brały leków na zasadzie takim mnie boże stworzyłeś takim mnie masz.
Czy zarażenie ich własną
> frustracją spowoduje, że będziecie się czuły lepiej? Czy wzbudzenie w kimś lęku
> ,
> że lada moment poczuje się źle sprawi, że same będziecie się mniej bały?
Ale ja się wreszcie przestałam bać, zniknęła mi frustracja i jestem tym dziewczynom nad wyraz
wdzięczna, na pewno bardziej niż tobie, bo od ciebie nic nie dostałam, a od nich i owszem. Teraz mam
NADZIEJĘ źe dostanę leki ( właśnie czekam na wizytę) , przestanę łysieć, wrzeszczeć i tyć , przestaną
mnie boleć oczy - okulistka już wieki temu mówiła że to tarczyca, kiedy endo twierdził źe trzy guzy to
picuś glancuś, bo tsh w normie.

A co do tego że się dobrze czujesz - wiesz ja miałam wyjątkowo lekki pierwszy poród. Ale już wtedy
wiedziałam że to żadna moja zasługa ani lekarzy ani nastawienia - tak się po prostu złożyło. Mnóstwo
kobiet w takiej sytuacji zaczyna się puszyć, jakby to świadczyło o ich wyjątkowej kobiecości czy sile
charakteru, i lekceważyć te które z wyją i błagają o znieczulenie jako histeryczki. Nawet przez sekundę
nie miałam takich pomysłów. I dzięki temu po czterech latach nie musiałam płonąć ze wstydu - drugi
poród był koszmarem.
A jeszcze apropos tych psychologicznych zagrywek - nie masz tak czasem że się poczułaś lepsza i
mądrzejsza, bo się "nie roztkliwiasz"?

[malgorzatka99]

No nareszcie ktoś myślący podobnie jak ja. Ogólnie forum jest ciekawe i
miejscami pouczające, zwłaszcza dla "początkujących" chorych. Ale przerażają
mnie wypowiedzi tak autorytatywne jakby pochodziły od sław medycznych. Niestety
wiele postów również nasuwa myśl o hipochondrii autorów/ek. Jednak widzę
wartość psychoterapeutyczną forum, bo często możemy tu otrzymać wsparcie
towarzyszek niedoli. Sądzę jednak, że podstawa to zaufanie do swojego endo i
dobry psychoterapeuta. Pozdr M.

[dorotklew.6]

Zaufanie do swojego endo to podstawa. Zgoda.
Tylko trzeba go mieć. Tzn. wyuczonego. Większość z nas takiego nie ma.
Dziewczyny, które tutaj "autorytarnie" się wypowiadają, wiedzą, co piszą. Porady
są bezcenne, ale stosować się do nich nikt nie musi.
To forum odkryte jak najbardziej przypadkowo ratuje mi życie.
Krok po kroku odkrywam przyczyny złego samopoczucia, mój lekarz twierdzi, że
szukają tylko hipochondrycy. I gdybym słuchała się jego rad, nie wiedziałbym
choćby o tym, że mam niedobór żelaza i B12.
Ja też czasem się tu wyżalam, bo wiem, że jestem zrozumiana. Tylko tego mi
trzeba w moim osamotnieniu, gdyż nawet nie bardzo już mi się chce tłumaczyć
komuś co mi dolega. Nikt oprócz hashimotek tego nie pojmie.
Nie jestem hipochondryczką. W pracy i wśród znajomych uchodzę za przebojową
babkę. Za osobę pełną optymizmu i odwagi.Jak coś mówie o tym, jak mi czasem
ciężko, to już po minach widzę, że nie dociera. Nie rozczulam się nad sobą,
czasem po prostu chcę, by ktoś mnie zrozumiał. A hashi zupełnie inaczej obchodzi
się z różnymi ludźmi. Ja to chodzące "lenistwo". Moja mama - gejzer! I ona mnie
też nie rozumie. Więc cieszę się dziewczyny, ze Wam hashi aż tak bardzo jak mi i
innym tu obecnym nie dopiekło.

[madziulaw]

A ja myślę, że ADVANCIA to jakaś pani Doktórka, którą szlag trafia, że ktoś wie
więcej od niej, albo --uwaga --umie mysleć, czytać, i to na dodatek w obcych
jezykach i ma umiejetność komunikowania się z innymi ludźmi.

Myślę, ze lekarzom (tym konowalastym) nie podoba się, że dzięki temu forum
porzucamy ich gabinety i przenosimy sie do tych lekarzy , którzy dysponują sporą
wiedzą, którzy np. wiedzą, że tsh w hashi powinno oscylowac koło 1-dnego itd itd.
Tych 2 których wymieniłaś też jest pewno rozżalonych - no pewnie, trzaby sie
douczyć, doczytać, a tu i chęci i wiedzy np. jezykowej brak, a i szacunku do
pacjenta.
Wymieniłabym z imienia i nazwiska kilku - w tym dwie sławy profesorskie, jedną
panią doktórkę, które bazują na wiedzy sprzed 30 lat, no i co ciekawe nie wiedzą
co to hashimoto i jak się je leczy.

Idealnym pacjentem dla endokrynologów - nieuków jest pacjent utyty jak wieloryb,
w depresji, po kilku poronieniach (najlepiej), w badaniach pół tarczycy zżarte,
tsh min.10, przeciwciala koło paru/ parunastu tysięcy --oooooooo wtedy włączamy
leczenie. wtedy to na mur jest hashimoto. nie no - sama śmieję się jak to czytam
- ale tak jest - kurde - niesamowite!

Niesamowite to jest to że w dzisiejszych czasach sam pacjent diagnozuje i
prowadzi sobie chorobę... --dotyczy to hashi, boreliozy, chlamydiozy, czyli
stosunkowo mało znanych chorób, na temat których ciągle pojawia się dużo nowych
informacji, sa w fazie badan --i trzeba być szalenie na bieżąco, aby móc ludzi z
takimi przypadlościami:
1/ diagnozować
2/ leczyć

Jeszcze jedno -na forach pomocy szukają ludzie, którym lekarze nie potrafią
pomóc, bo ich wiedza jest niedostaetczna. Tutaj znajdujemy NAJLEPSZYCH lekarzy.
Ci oburzeni dwaj lekarze- rozumiem NIESTETY nie sa zaliczeni do tych najlepszych
i dlatego tak im przykro i wstretnie i nienawistnie...

Aha - jeszcze jedno - dobrzy lekarze polecają fora jako źródło wiedzy

Advancia - śpij spokojnie - nikt z tego forum nie umarł z przedawkowania
tyroksyny czy czegos tam. Nikomu to forum nie zaszkodzilo, nooo, może lekarzom,
których NIE polecamy!

pozdrawiam

[rroza56]

Madziulaw, Jesteś Boska), pacjent "utyty jak wieloryb" z
kilkunastotysięcznym tsh ubawił mnie do łez
Dobrze, że Jesteście na forum, Kochane Dziewczyny. Do końca moich dni nie
przestanę być wam wdzięczna za wskazówki, pociechy i nadzieję. Szczególne
ciumki należą się Zającównie. Ale to już inna historia. A
takich "przemądrzałych" wypowiedzi, nie czytam. I basta!
Pięknych wschodów i zachodów słońca wszystkim Wam życzę, tym nieprzychylnym
także
Róża.

[madziulaw]

Róża - dzienks. Pozdrawiam

Jeszcze jednen komentarz od którego nie moge się powstrzymać --