nie mam juz siły

[gosiunia187]

Nie mam juz siły walczyc...ojciec pije kazdego dnia,oczywiscie nie zdaje sobie
sprawy z tego ze robi nam wszytkim krzywde..ja jestem nastawiona do niego na
nie, chodzi po domu wyzywa nie na nas ale na wszytsko, np na psa ze w ogole
jest,nigdy nie klnał teraz klnie jak mu cos nie wychodzi, kiedy ja go wyzywam
mama sie na mnie złosci, płacze w ukryciu, wychodze z domu bo nie chce w nim
byc, nie chce patrzec jak ojciec znowu chodzi pijany po domu jak znowu
oszukuje matke a ta daje mu pieniadze na picie najpierw wyzywa a pozniej
daje...ojciec pije odkad pamietam, nikomu o tym nie mówie bo sie zwyczajnie
wstydze,zamykam ten problem w domu ale sama bardzo cierpie,mam problemy z
miłoscia, na poczatku kochałam mojego mezczyzne teraz jestem na niego ciagle
zła, szukam innych mezczyzn ale on o tym nie wie, on tez jest dda jego ojciec
pije czasami do nieprzytomnosci.. boje sie ze i on bedzie taki, jestem zła na
niego gdy idzie z kolegami na piwko.. wiem ze na jednym sie nie konczy... nie
mam juz siły na to wszytsko wypaliłam sie...

[poecia1]

Ile masz lat? Jeżeli jesteś już dorosła to powinnaś robić wszystko
by się stamtąd wyprowadzić i zacząć żyć na własną rękę. Niestety
problemem nie jest tylko pijący ojciec, ale też współuzalezniona
matka. Moja była identyczna wiem jaki to koszmar.

[gosiunia187]

poecia1 napisała:

> Ile masz lat? Jeżeli jesteś już dorosła to powinnaś robić wszystko
> by się stamtąd wyprowadzić i zacząć żyć na własną rękę. Niestety
> problemem nie jest tylko pijący ojciec, ale też współuzalezniona
> matka. Moja była identyczna wiem jaki to koszmar.
>


mam 24 lata mieszkam w miescie gdzie studiuje ale wracam na weekendy i wówczas
jest to koszmar... wracam bo szkoda mi matki...czasami mysle ze nienawidze
ojca...szczególnie jak mi mówi ze jestem beznadziejna jestem leniem a za chwile
mnie wychwala...wstydze sie go.. najgorsze ze nie chce sobie pomóc...ojciec jak
idzie spac matka mowi ze mamy sie cicho zachowywac by nie obudzic go bo bedzie
krzyczec..boje sie ze nie stworze normalnej rodziny przez to wszytsko co on
zrobił...chyba zaczynam go nienawidziec!

[poecia1]

Jesteśmy w podobnym wieku. Ja swojego nienawidzę od lat, mimo że od
5 już nie pije. Do mamy też mam jakiś wewnętrzny żal, że tak długo
to trwało, że tkwiła w tym koszmarze, a ja razem z nią.

[gosiunia187]

mój pewnie nie przestanie pic... i jak słyszy o psychologu i terapii mówi ze ich
nienawidzi...mama dziwi sie ze uciekam z domu ze znajduje sobie miliony zajec
ale ja nie moge wytrzymac w domu bo od razu mam na niego takiego nerwa ze
szok... najgorsze jest to ze ma nerwa a mojego chłopka który czasami wyjdzie
gdzies ze znajmymi ja od razu go karce za to ze pije...czasami mysle ze moze
powinnam byc sama zeby jego nie krzywdzic ale on tez jest dda..nie mam pomysłu
jak pomóc sobie mamie... bo nawet z nia nie potrafie rozmawiac.. póki co
zdobyłam sie na odwage i mówie głosno ze on pije i z emnie to wkurza, głosno
mówie ze denerwuje mnie jego sposób bycia i czasami jego sposób wyrazania sie do
nas... mama zal do mamy ze daje mu kase na picie bo ja bym powiedziała ze ma
spadac...dobrze wie ze ojciec pije a pomimo tego daje mu pieniadze...

[poecia1]

ja chyba po 10 latach czegoś podobnego co opisujesz, wykrzyczałam
mojej mamie, że ma się rozwieść, ma to skończyć bo inaczej ja się
wykończe. Stało się to jak miałam 18 lat byłam w klasie maturalnej,
wczesniej nie umiałam, nie mialam odwagi. Od tego czasu coś się
ruszyło, wspierałam ją jak mogłam przy pisaniu i składaniu pozwu.
Ojciec się w końcu realnie przestraszył i poszedł na terapię (w
sumie trzecią). Wymusiłam tez na mamie obietnicę, że jak znowu
zacznie to ma go wyrzucić z domu, że to ma być ostatnia szansa (chyba
setna z kolei). Dobrze, że uświadamiasz swojej rodzinie jaki maja
problem, rób to często i dobitnie. Pamiętaj, że jesteś dorosła w
jakimś stopniu muszą się liczyć z Twoim zdaniem.
Co do chłopaka to już pewnie do końca życia będzie drżeć jak będzie
wychodził "na miasto" i sztywnieć jak wyczujesz alkohol, nawet jakby
to miało być jedno piwo. I to nie ważne, czy to będzie ten chlopak
czy inny, ten strach po prostu w nas siedzi.

[gosiunia187]

teraz juz wiem dlaczego łapie sie wszystkie by mniec jak najmniej czasu... bo ja
nie chce o tym myslec jakie piekło mam w domu, a najgorsze jest to ze z zewnatrz
wygladamy jak normalnie funkcjonujaca rodzina...poecia widze ze tez przezywasz
niezłe piekło boje sie zbysmy same nie storzyły własnie takiego domu badz co
badz jestesmy obciazone genetyczne...

[poecia1]

ech u nas tez wszystko wyglądało cacy, nawet dziadkowie nic nie
widzieli długie lata, mama zakazała mówić komukolwiek. Nawet
klamałam w takich anonimowych ankietach szkolnych, żeby się
przypadkiem nikt nie dowiedział.
Gosiu musisz pamietać, że jesteś inną odrębna osobą, nie jesteś ani
swoją matką, ani swoim ojcem, nie masz z góry zapisanego czarnego
scenariuszem, od Ciebie tylko zależy jak potoczysz swoim życiem.

[gosiunia187]

oooo dzis dowiedziałam sie ze jestem WYBITNYM IDIOTA!!!
Prosze prosze... ooojjjjj wypowiadam wojne jemu bo nawet nie mówie na niego tata
tylko on, zera szacunku mam do niego...najgorsze jest to ze mama jest taka za
nim kiedy ja cos powiem na nieggo ona jest na mnie zła!!!

[poecia1]

wiem, że to twoi rodzice, ale jedyne co mogę doradzić, to unikaj
tych ludzi, zanim do końca zdemolują Ci życie i poczucie
bezpieczeństwa, własnej wartości itd. Oni są dorośli i niech się
męczą sami ze sobą, Ty nie musisz, uciekaj od tego. Ja od swojego
ojca przez 24 lata swojego życia nie usłyszałam dobrego słowa, czy
gestu wsparcia i to bez względu czy pił czy nie, zawsze była tylko
krytyka, sprawianie przykrości i pokazywanie, że do niczego się nie
nadaję.

[gosiunia187]

podobnie jest u mnie:( zawsze jest zle.. zawsze..a najwazniejsze by miał kase na
chlanie...a jak nikt nie chce mu dac to am takiego nerwa ze szok... głupio sie
tu przyznawac ale tak mnei sie wydaje ze przez to ze jestem dda mam problemy z
wyrazaniem uczuc i nawet nie mam ochoty na nic za co moj chłopak mnie wyzywa...
ale toz ja sie nei bede do niczego zmuszac...

[poecia1]

Skoro Twój chłopak Cię wyzywa to masz odpowiedź co zrobić. Kopnij
dziada mocno w zadek i nie powielaj schematów. Tłumacz sobie, że
stać Cię na więcej, że zasługujesz na wszystko co najlepsze, a
nietylko substytut związku i miłości. Pobądź trochę sama, poznaj
samą Siebie, popracuj nad poczuciem własnej wartości, będzie lepiej
zobaczysz.
Na marginesie ja też ochoty nie mam, ale nie pozwalam się w związku
z tym dodatkowo poniżać.

[gosiunia187]

pyta z wyrzutami ze dlaczego nie mam ochoty.. mas zracje trzeba zrobic z tym
porzadek...mam zanizona samoocene mam niestety a keidy ktos mówi ze jestem
symatyczna atrakcyjna itd nawet nie przyjmuje to do wiadomosci...

[poecia1]

Mam identycznie każdą pochwałę czy komplement traktuję jak sarkazm.
Chyba z tą niską samooceną najgorzej sobie poradzić, chociaż z
poczuciem bezpieczeństwa też. Miałam taki okres, że bałam się sama
chodzić po ulicy, nawet w biały dzień, miałam paranoję, że zaraz
ktoś mnie zaczepi, wyśmieje itd. Powiem szczerze, że nawet dzisiaj
pewne normalne życiowe czynności są dla mnie wyzwaniem.
Z jakiego miasta jesteś?

[gosiunia187]

z okolic poznania:) ale w poznaniu studiuje wiec czesciej tam bywam:)wiec
przyjmijmy ze z Poznania:) a Ty?
ja mam tak samo mam wrazenie jak ide gdzies to ze wszyscy na mnie patrza i
wytykaja palcami ze wygladam tak i tak...ciezki zycie dda..niestety gdyby mozna
było sie z niego wyleczyc jak z kazdej innej choroby...ale niestety to ciezka
walka o lepsze zycie...

[poecia1]

Ja jestem z Lublina. Jakis czas temu chodziłam na sesje do
psychologa i chyba nawet chwilowo pomogło, ale na taką typową
terapię grupową DDA raczej nigdy się nie zdecyduję.

[gosiunia187]

ja na grupowa terapie pewnie tez sie nigdy nie zgodze:/ jakos tak nie mam
odwagi przed wsyztkimi móc jakie piekło przezywam w domu.. na pozór normalnym
domu...