Emigracja wewnetrzna

[konstatacja]

Prosze o refleksje na ten temat, bi ja, prawde mowiac, chyba juz
wyemigrowalam...

[januszek96]

Chodzi o biseksualizm ?

[anis79]

Janusz, nie łap koleżanki za słówka ;P

Konstatacjo, w jakim kontekście jest ta emigracja? Politycznym? Ostatni raz to
stwierdzenie usłyszałam od znajomego po ogłoszeniu wyniku wyborów ;)

[januszek96]

No nie wiem ...... kto dobrze zrozumiał ? :-) DDA lubi eksperymentować ,
poszukiwać .....emigracja wewnetrzna , moze być taka formą poszukiwań samego
siebie . A sfera seksualna jest bardzo wazna , często inspiruje nasze zachowania
. Różne są emigracje :-)

[januszek96]

Konstatacja ma tu na forum zagwarantowaną bezpieczną anonimowość , więc moze
pisać o bardzo imtymnych poszukiwaniach , eksperymentach , marzeniach i
pragnieniach ..... Pisz śmiało Konstatacja ! ... ja Cię wcale nie " podpuszczam"
.....

[konstatacja]

Januszek, zaskoczyles mnie z tym biseksualizmem. Jak Boga kocham nie wpadlo mi
to do glowy.
Napisalam to haslo rowniez nie w sensie politycznym. Ot, przyklad: swieta
spedzilam z dala od rodziny i wlasnie z powodu tego, ze wszysyc swietowali a ja
mialam rzeczy do zrobienia, skupilam sie na sobie i mialam nadzieje, ze na
pracy. Ale nic to. Nagle tak, jakby moje wnetrze mnie pochlonelo i spedzilam
okolo tygodnia ochotniczo zamknieta w czterech scianach i unikajaca wyjscia z
domu, bez telefonow, bo to przeciez nie wypada. Po skonczonych swietach trudno
mi troche wrocic do tej codziennej aktywnosci i prawde mowiac uparcie przez
kilka dni unikalam wspollokatorow, studiow itd, pod pretekstem, ze musze
przeciez skupic sie na nauce i pracy i pisac.
Nic to. Nic z tego nie wyszlo. Niczego nie napisalam, z nauka poszlo gorzej,
nizbym sie uczyla w autobusie. Okazuje sie, ze to byl tylko pretekst. Spedzilam
te kilka dni czytajac prase i siedzac w internecie...Chodzilam tylko do pracy.
Nie poszlam na dwie imprezy, na ktore wczesniej strasznie chcialam isc pod
pretekstem, ze musze siedziec w domu i pracowac.
Nie bylo to nieprzyjemne, ale jak powiedzialam, gleboko eskapistyczne.
Tak, jakbym jak dawniej, chciala sie schowac we wlasnym ciele.

To mialam na mysli, taka wielka chec wewnetrzej emigracji emocjonalnej. Juz z
niczym sie nie konfrontowac.

[konstatacja]

A jesli chodzi o watek cielesny w tym momencie, to unikalam samego
rozpoznajacego moja twarz spojrzenia ludzi, nie mowiac juz o pospolitym dotyku.
Nagle pojawila sie u mnie taka nagla blokada na personalizacje.

[anis79]

Już rozumiem :) Znam to, aż za dobrze z własnego doświadczenia. W omoje
nomenklaturze takie stany nazywją się 'byciem aspołecznym'. Od czasu podjęcia
terapii jeszcze mi to nie wróciło, choć wcale bym sie nie zdziwiła. Mój sposób,
to pogodzić się z tym, poczekać, aż przejdzie i nie mieć wyrzutów sumienia.
Czsem nawet udaje się to w praktyce ;)

[uhu_an]

ja dopiero imigruje- do wlasnego wnetrza- i emigruje do cudzego. powolutku,
pomalutku. niestety czasem wracam stad skad przybylam-czyli z nieczulosci.
mam wielki zal, ze moja niegdys przeogromna empatia zniknela. co prawda budzi
sie na nowo, alw mam obawy, ze juz nigdy jej nie bede miala w takim duzym
stopniu co kiedys. uff.chyba wsio.

[48xmax1]

Tez to znam. Taki totalny relax. Duzo snu. Musze odpoczac, wyluzowac, a tak
naprawde to funduje sobie ucieczke od problemow tego swiata. Poczatek jest ok a
potem balansuje na granicy fobii lekowej kiedy mysle, iz trzeba sie
zmobilizowac do wyjscia z dziupli. Duzo ten "relax" pochlania energii, bardzo
duzo. Aha i na taki czas przyzwalam sobie odkladac wszystkie wazne rzeczy.
Stanie sie cud i wszystko sie zalatwi, nadgoni, rozwiaze...

Uhu_an jak to z tym zniknieciem empatii? Mozesz blizej? Mowiac szczerze, to sie
przerazilam. Mozna taki stan odkrecic?

[uhu_an]

kiedys bylam nadempatyczny- czyli za bardzo wczuwalam sie w emocje drugiej
ososby. bylam zalana emocjami, głownie negatywnymi, z ktorymi nie moglam sobie
poradzic. w zwiazku z tym aby czuc sie komfortowo, nalezalo.........nie czuc.
nic a nic. stalam sie tak jakby zamrozona. nie odczuwalam wlasnych emocji, ani
cudzych. raczej zgadywalam, lub wiedzialam z racji rozumu i logiki niz emocji.
No chyba da sie odkrecic, skoro mnie sie jakos udaje. mniej lub bardziej.
terapia mi pomaga. poczatkowo wyczuwalam tyle emocji i to bylo takie
fantastyczne uczucie. zycie jest latwiejsze i bardziej kolorowe. ale ja mam
jakis wylacznik- czasem uczucia sie uaktywniaja, a czasem nie.
ach ta kontrola.