nie chce mi sie już żyć...

[italii2]

to nie jest wątek o chęci popełnienia samobójstwa, chociaż... wiem, to bardzo
egoistyczne. Mój ojciec od tylu lat pije, że juz sama nawet nie wiem kiedy to
sie zaczeło. Najbardziej zaburzone jest u mnie poczucie bezpieczeństwa, nie
mam prawidłowego wzorca domu, jako kochającej sie rodziny. Mama jest juz na
skraju załamania nerwowego, ja... lepiej nie mówić. Myślałam, że mam chociaz
oparcie swojego faceta, przyszłego męża, ale dziś już wiem, że moge liczyć
tylko na siebie. Mieszkam z rodzicami, nie mogę zostawić mamy... to życie
jest takie pogmatwane. Nie daje już rady psychicznie. Boje się tego co
bedzie, boje się życia po prostu... Chociaż jeszcze całe przede mną. Dziś
uświadomiłam sobie, że nigdy nie bede mieć prawdziwej rodziny, moja psychika
jest tak wypaczona tym piekłem, które mam teraz, że reaguję bardzo
impulsywnie i histerycznie na wiele rzeczy. Ale najgorszy jest ten strach,
wszystkiego się boję...po prostu wszystkiego. Jak mam dalej tak zyc???

[48xmax1]

Witaj. Ile masz lat? Jak pokrotce wyglada Twoj zyciorys - Twoje male i wieksze
osiagniecia? Wychwycilas prawidlowo - liczyc mozna wylacznie na siebie:-((.
Slonce czasem sie chowa za chmure. Przesylam Ci duuuuuzo ciepla i energii.

[italii2]

przepraszam ze to napisałam, ale to było spontaniczne...zamiast poczytać
troszkę co się tu dzieje, kto tu bywa...po prostu zaryzykowałam. Nie chciałabym
pisac zbyt wiele o sobie, nie umiem sie uzewnetrzniać, boję sie, że kto może
mnie rozpoznać. W moim domu dzieją się rzeczy, o których wiem tylko ja i mama.
Przepraszam, zagalopowałam się znowu...z tego wszystkiego zapomniałam się
przedstawić. Nazywam się....hmmm...niech bedzie po prostu italli2. Mam 25 lat.

[48xmax1]

Nie musisz przepraszac. Za co? Gdzies trzeba otworzyc wentyl bezpieczenstwa.
Tutaj mysle, ze mozna.

[konstatacja]

Jak sie boisz zdemaskowania, a czujesz potrzbe, to pisz na privy. Tutaj wszyscy
strasznie uprzejmi, mala szansa, byc dostala niemila odpowiedz.
I gratulacje, przyznajesz sie conajmniej do tego, ze jestes DDA i masz z tym
problem (dokladnie - ze wspoluzaleznieniem). To do roboty, milego czytania.
Pozdrawiam i nie martw sie: wszyscy przez to przeszlismy ;).

[pandora_]

italii2, to, co piszesz, pokazuje, jak ciagle dziala modelowa rodzina
alkoholika: mam na skraju zalamania - a nie pomoze sobie, i Ty - "nie mozesz
zostawic mamy"...
Jakbym widziala siebie, ale ja znalazlam sile i zwialam, zostawiajac ojca samego
naprzeciw klopotu, ktory mu ujmowalam z barkow. Przestalam wspierac picie mojej
matk, ale nie zaprzestalam wspierac ojca, tylko madrzejsza o terapie i
swiadomosc tego, ze nie musi tak byc.
Teraz oboje jestesmy madrzejsi, ale "nasza" alkoholiczka ani troche. Zabralismy
jej komfort picia, ale juz chyba za pozno, dno sie splycilo, ale i jakos zmieklo
i odbic jej sie do niego coraz trudniej.
A rodzine bedziesz miec, ale musisz zaczac od siebie. Do poradni marsz :)

[dorcia841]

Czesc moim zdaniem powinnaś zacząć jak najszybciej terapie...Zapisz sie na DDA
i zobaczysz,że jest mnóstwo ludzi z takim samym problemem co Ty.Pomóż sobie,a
zobaczysz,że można żyć inaczej tzn.lepiej.Mówię Ci-główka do góry!!!!!
pozdrawiam

[italii2]

przeczytałam to wszystko co napisaliście i sam fakt, że mój watek nie pozostał
obojętny jest juz poniekąd jakimś sukcesem dla mnie. Kiedy ludzie reaguja na
czyjeś problemy to jest to juz duży sukces. w moim życiu mało jest takich
ludzi, może dlatego że zamknęłam się w moim małym świecie i nikogo tam nie
wpuszczam. Ze wstydu, strachu... nie wiem. Jeśli chodzi o temat DDA to
własciwie zaczynam dopiero raczkować. Wcześniej wydawało mi się, że moge tylko
obojętnie patrzeć na to co się dzieje, teraz wiem, że moge sobie jakoś pomóc,
choć chyba nie jestem jeszcze do tego przekonana. Ale dziękuje Wam wszystkim za
to że tu jesteście i że mogę tutaj z Wami być. To bardzo dużo dla mnie znaczy.

[typisb]

co ty pleciesz że sukces, sukcesem będzie jak pójdziesz to poradni lub trafisz
na grupę DDA np. wsparcia. i wtedy oczy się otworzą, np. co do Twojej mamy, czas
odciąć pępowinę masz już tych lat. Skąd jesteś - miasto?