kregi katolickie

[48xmax1]

widac, ze tez zamuja sie problemem dda. Przerazajace liczby, odnosnie osob
dotknietych w Polsce tym problemem.

www.opoka.org.pl/biblioteka/Z/ZR/hipopotam_alko.html

[amazon500]

media.wp.pl/kat,38202,wid,8324351,wiadomosc.html?rfbawp=1148888937.763
Pod tym linkiem artykuł z "Gościa Niedzielnego". MSZ poziomem do pięt nie
dorasta temu, który znajduje się pod Twoim linkiem...

[48xmax1]

MSZ dobrze, ze kregi ktolickie problem dostrzegly. Nadawanie cierpieniu i zlu
symboliki noszenia krzyza nie przekonuje mnie i dystansuje jeszcze bardziej do
kosciola (nie do wiary). Badz ofiara - nos swoj krzyz i przyzwalaj na zlo,bo nie
wedza co czynia? Ani mysle zyc w takiej filozoficznej pokorze.

[amazon500]

48xmax1 napisała:
Nadawanie cierpieniu i zlu
> symboliki noszenia krzyza nie przekonuje mnie i dystansuje jeszcze bardziej do
> kosciola (nie do wiary). Badz ofiara - nos swoj krzyz i przyzwalaj na zlo,bo ni
> e
> wedza co czynia? Ani mysle zyc w takiej filozoficznej pokorze.

To podobnie jak i ja. Pokora nie polega na poddańczym znoszeniu pomiatania i
przemocy. Osoby wierzące, które tego doświadczają, powinny mieć możliwość
skorzystania z fachowej duchowej pomocy obeznanych w temacie kapłanów, a nie być
skazane na słuchanie p***lenia o (fałszywie pojętej) pokorze.

a "12 kroków"?

[puszka.z.kawa]

No dobra, niesienie krzyża to średniowieczne przegięcie, ale mnie wkurza również
"dwanaście kroków", na których często opiera się również terapię DDA i DDD,
nawet prowadzoną przez instytucje laickie. "Uznaliśmy, że Siła Większa od nas
samych może przywrócić nam zdrowie", "Postanowiliśmy powierzyć naszą wolę i
nasze życie opiece Boga, jakkolwiek Go pojmujemy", "Staliśmy się całkowicie
gotowi, aby Bóg uwolnił nas od wszystkich wad charakteru", "Zwróciliśmy się do
Niego w pokorze, aby usunął nasze braki", "Dążyliśmy, poprzez modlitwę i
medytację, do coraz doskonalszej więzi z Bogiem, jakkolwiek Go pojmujemy,
prosząc jedynie o poznanie Jego woli wobec nas oraz o siłę do jej spełnienia" -
co to w ogóle ma być???? Znajomy DDA wmawiał mi ostatnio, że formuła "jakkolwiek
Go pojmujemy" załatwia wszystko, bo ponoć każdy światopogląd da się do tego
dostosować. He he. A jak ktoś jest klasycznym oświeceniowcem i nie wierzy w
żadne siły wyższe? To co, ma sobie wyprać mózg i uwierzyć, bo to pomoże w
terapii? I jeszcze z pełnym przekonaniem "zwracać się w pokorze" do, pardon,
protezy psychicznej? Super... I taki model terapii uchodzi za "uniwersalny"!
Jakby nie można było się oprzeć na samym człowieku i jego ogromnych przecież
możliwościach. Moim zdaniem uzależnianie powodzenia terapii od jakiejkolwiek
siły wyższej (a co, jeśli S.W. ma akurat zły humor i jak w starym dowcipie rzuci
"a bo ja cię, gazdo, nie lubię"?) jest kolejną ucieczką od pełnej
odpowiedzialności, i to ucieczką w myślenie magiczne. I w rezultacie prowadzi do
kolejnego uzależnienia, może nie tak destrukcyjnego, jak uzależnienie od
alkoholu czy - w przypadku DDA i DDD - ocen i toksycznych uczuć innych ludzi,
ale jednak uzależnienia.

[anis79]

Puszka, napisałaś wszystko to, nad czym się zastanawiałam od dawna. Mnie '12
kroków' nie tyle wkurza (bo wcale ich nie próbowałam), co wydaje się dla mnie
totalnie nieodpowiednie przez właśnie 'siłę wyższą'. Może ten program dobrze
służy osobom wychodzącym z nałogu, które mają wg niego żyć, ale dla mnie w
większości są to oczywistości i zupełne podstawy norm moralnych...

[januszek96]

Ominełas pierwszy krok , najważniejszy - Przyznaliśmy, że jesteśmy bezsilni
wobec skutków uzależnienia - że przestaliśmy kierować własnym życiem. Siła
Wyższa w DDA jest faktycznie uniwersalna , jeśli ktoś chce mieć źłośliwą SW lub
uważać za SW protezę.... to będzie ją miał ;-) Siła Wyższa jest po to , aby
odejść od swojego egocentryzmu..... 12 kroków jest programem duchowym ......
Czy wchodzi w myślenie magiczne ? Chyba tak ? :-))

[anis79]

januszek96 napisał:
> 12 kroków jest programem duchowym ......

Taaaa... a terapia, to aerobic.

[amazon500]

A ja jakoś nie lubię określenia "Siła Wyższa", bo kojarzy mi się ono z czymś
bliżej nieokreślonym, jakąś abstrakcją. Dla mnie Bóg to Konkret, Osoba. Tak Go
pojmuję ;) To "jakkolwiek Go pojmujemy" może jednak być niekiedy niebezpieczne.
Wierzący czy poszukujący wiary DDA nierzadko postrzegają Boga przez pryzmat
własnego ojca i traktują Go raczej jako surowego, nieprzystępnego sędziego niż
kochającego za darmo i bez względu na wszystko Ojca.
Szczerze mówiąc, nie jestem przekonana co do tego, że ateista mógłby się
odnaleźć w programie 12 kroków... chociaż... a bo to wiadomo? ;)

[januszek96]

Niektórzy jako za Siłę Wyższą mają grupę lub całą Wspólnotę...... co dla mnie
jest nieco karkołomne. Masz słuszną rację ... Boga , DDA najczęściej
postrzegają poprzez pryzmat swojego rodzica ........ który był ....noo... był
jaki był.... KATEM był po prostu ! Ja wierzę w Boga ..... nie stać mnie na
ryzyko niewierzenia , bo mógłbym się kiedys niemile zdziwić :-)) To , że
wierzę bardzo ułatwia mi życie , uważam że bardzo mi pomógł .....bo już nie
wyrabiałem...

[forewer_young]

Rok temu wybrałem sie do spowiedzi , akurat wypadło u braci zakonnych. czekałem
chyba z godzine w kolejce ( wypadło chyba przed jakimis swietami, wtedy wszyscy
wala dzwiami i oknami ..:). wreszcie dotarłem do konfesjonału, powiedziałem
co miałem powiedziec ..i dostałem ochrzan. Troche byłem zaskoczony raakcja -
ale pomyslałem sobie ..masz za swoje..Mimo to wspominałem całe to wydarzenie
bardzo nieciekawie, poczułem sie zraniony - ale tez w jakis sposób poruszony
tym co usłyszałem. Ale postanowiłem sobie ze moja noga wiecej
tam ...hm..poszedłem tam tydzien temu ( krótko mówiac poszedłem na
całosc ..he.he ). czekałem godzine ..i trafiłem na tego samego spowiednika co
rok wczesniej ..ale tym razem byłem przygotowany..chciałem sie wyspowiadac ale
tez podzielic sie moja przeszłoscia i tym czego doswiadczyłem ( oczekiwałem
swiatła ..i odpowiedzi.. dlaczego ?)..po krótkiej
dyskusji...usłyszałem ..'przyszedłes sie wyspowiadac czy chwalic" ...rece mi
opadły..ON NIC NIE ZROZUMIAŁ..dokonczyłem w pokorze :). Wyszedłem przed kosciół
i spytałem sie w duchu Pana Boga.. dlaczego mnie tu posłał, po co ?...i po
chwili zaczełem sie śmiac.. zrozumiałem... bo w jednej chwili zobaczyłem
spowiednika jako zwykłego człowieka nie kapłana.., człowieka ze swoimi
problemami, trudnosciami, samotnoscia - których nie da sie czasami pozostawic
poza... zobaczyłem, zrozumiałem i wybaczyłem ..

[48xmax1]

Ok. Tylko dlaczego spowiednik zostaje spowiednikiem, jesli zadanie to go
przerasta? Dostrzeglam, zrozumialam, ale bez wyrozumialosci.

[forewer_young]

mysle ze spowiednik jest przedewszystkim człowiekiem i chocby swój "habit
bielił w wybielaczu trzy razy dziennie" i tak nie bedzie wybielony. Ja zostałem
przez tego człowieka zraniony i byłem niewypowiedzianie wkurzony na niego -
ale..pamietam ze zobaczyłem go przez chwile .. jako przygarbionego starca z
ogromnym ciężarem na plecach ...moze zobaczyłem siebie samego..:) i w jednej
chwili wszystko znikneło..cała złośc , gniew czy żal..

[48xmax1]

Wielka delikatnosc, subtelnosc uczuc po Twojej strony i butna zarozumialosc po
przeciwnej stronie? Tak ja to niepokornie odbieram. Czemu spowiedz, jak czesto
mowia o tym i dzieci i dorosli budzi leki? Ostatnio czytalam w GW o
chorobliwych lekach dzieci i traumie perfekcyjnej spowiedzi pierwszokomunijnej.
I mnie to straumatyzowalo dodatkowo dawno temu.

[amazon500]

Mnie na szczęście jak dotąd nie spotkało coś tak traumatycznego podczas
spowiedzi. Oczywiście zdarzało się, że dostawałam jakąś trudną do przełknięcia
pigułkę, ale jeszcze nigdy nie było to coś, co by mnie zmiażdżyło. Wg mnie ważne
jest, zwłaszcza dla osoby nadwrażliwej i poranionej, żeby spowiadać się u kogoś,
kogo się zna i do kogo ma się zaufanie... najlepiej by to był stały spowiednik
lub kierownik duchowy. Ja takowego akurat mam, z tym że mi go niebawem zabierają
za granicę :( ale jakoś mam nadzieję sobie poradzę :)

[forewer_young]

pięknie dziekuję za ta ..subtelnosć ..:)

Mysle sobie ze ja jako DDA, mam tendencje do idealizowania partnerów czy tez
ludzi których spotykam. On jest wykształcony )..hm.. czyli jest lepszy
odemnie. Ksiądz..jest księdzem...o rany ..toż to świety człowiek....on nie moze
sie mylic ..bo ja tak..ja zawsze sie myle , ja nic niewiem..bo tak
zostałem "wyszkolony" ..moje poczucie wartosci jest zerowe..niemam siły sie
bronić..a słowa zadaja ból, niczym ostre noże...człowieka z DDA ( i
nietylko ..) ..mozna zabić słowem....albo tak porazic aby "zatrzasnoł drzwi "
na 10 lat...

Więc jak do cholery mam iśc do spowiedzi, jak od "przedstawiciela Pana Boga "
usłyszałem to co usłyszałem.... bo prawdziwym problemem jest to, ze ja nie chce
usłyszec prawdy, ja sie zamknełem na prawde ..zyje w złudzeniach, marzeniach (
o..tak.. !! Marzenia..to juz moje drugie czy tez trzecie ja ..:), nic nie jest
rzeczywiste.. bo to jest wygodne ale zarazem mniej boli... i niewiem juz ,
zapomniałem... ze spowiedz w konfesjonale, przed drugim człowiekiem, na
terapii... to WYZWOLENIE.....które niesie miłosc i przebaczenie..a to zawsze
zdobywa sie w lęku i trudzie....wszak " prawda was wyzwoli "


wpadł mi do głowy pomysł na hasło :)

chcesz wyzdrowiec zastosuj lekarstwo " Bóg, człowiek, terapia.." nie ma innej
drogi..:)