cudowne ozdrowienie

[sledz07]

jestem DDA i chciałabym podzielić się z wami moim szczęściem:)))
pochodzę z rodziny, w której była i jest masa alkoholików, a przede
wszystkim mój ojciec pije. Od dzieciństwa byłam gorsza, ciągle moje
życie polegało na ratowaniu ojca, szczególnie po śmierci mamy
(pokonał ją nowotwór) starałam się przejąc kontrolę nad rodziną, być
wspaniałą córką, pomagać i wspierać go w tym trudnym okresie. W
tamtym roku wyszłam za mąż i mimo, że ojciec obiecał, że nie będzie
pił na weselu - to tak się schlał.... szkoda pisać. W dniu ślubu
postanowiłam, że zaczynam nowy etap w życiu, który będzie bez
alkoholików. I chyba mi się udało, mimo, że czasami jest mi trudno.
Jestem świadoma swojego życia, celów i marzeń, ciągle pracuję nad
osiągnięciem optymalnego poczucia własnej wartości. Mój ojciec miał
wiele szans w życiu i wiem, że alkoholizm to choroba, jednak dla
mnie to nie jest argument do niszczenia mojego życia, które mam
tylko jedno.
I życzę wszystkim osobom dotkniętym współuzależnieniem, aby spotkały
na swojej drodze ludzi, którzy powiedzą Wam jakimi jesteście
wartościowymi ludzmi i że to nie Wy musicie się wstydzić za ojca czy
matkę alkoholika - bo na to co on/a robi nie macie wpływu.

[log222]

> I życzę wszystkim osobom dotkniętym współuzależnieniem, aby spotkały
> na swojej drodze ludzi, którzy powiedzą Wam jakimi jesteście
> wartościowymi ludzmi

Ah, usłyszeć (/mówić) takie rzeczy to nie problem, wiele razy to słyszałam
tylko trudniej z realizacją

[kajda28]

> > I życzę wszystkim osobom dotkniętym współuzależnieniem, aby spotkały
> > na swojej drodze ludzi, którzy powiedzą Wam jakimi jesteście
> > wartościowymi ludzmi
>
> Ah, usłyszeć (/mówić) takie rzeczy to nie problem, wiele razy to słyszałam
> tylko trudniej z realizacją

no bo przecież ktoś coś musi mówić, a jeszcze jak czegoś chce ode mnie to pewnie
że mówi że jestem mądra itd. - a mi światełko się zapala że się ze mnie nabija,
albo że umiem tak ładnie okłamywać :) pewnie że chce w to wierzyć... czasem
nawet wierzę że ktoś tak myśli, ale to tylko czasem...

[log222]

U mnie nie było czegoś na zasadzie, że ktoś coś chce ode mnie*, dlatego tak mówi. Po prostu słowa swoją drogą, a okazywanie tego (w czynach, ale też w słowach) swoją drogą. Np. zapewnienia mamy, jaka jestem ważna. Ojca, że przecież jestem mądra, mówione tylko po to, żeby namówić mnie do ubzduranego przez niego kierunku. Na chwilę w magiczny sposób stawałam się mądra, ale mając np. inny pogląd już byłam tą głupią i złą. Użycie słów w zależności od potrzeby, na pewno nie mojej



*w sumie przykład rodziców można pod to podciągnąć, tylko bardziej miałam na myśli, że nie ma takiego kogoś spoza rodziny

[anoosha]

"Na chwilę w magiczny sposób stawałam się mądra, ale mając np. inny
pogląd już byłam tą głupią i złą. Użycie słów w zależności od
potrzeby, na pewno nie mojej"

A to "ciekawy" sposób manipulacji ... U mnie odbywało się to tak, że
zawsze miałam być posłuszna mojej matce i prowadziła ze mną taką
grę - doprowadzić mnie do posłuszeństwa za wszelką ceną. Była w tym
mistrzynią!!!! A sposobów, żeby to zrobić znała milion!!!! Płacz,
awantury, nagabywanie, podlizywanie się, groźby, że odejdzie, bicie
i przemoc, wrzask, krzyk, kłótnia ...Szkoda, że w tym wszystkim nie
było uwzględnione moje dobro, tylko to, kto wygra i będzie
sprytniejszy i zdobędzie nad drugim władzę!!!
Nienawidzę jej za to!!!!!

A co do dobrych słów życzliwych ludzi, to coraz bardziej zaczynam w
nie wierzyć. Ale to obcy ludzie mi pokazali, że mogę dużo dla kogoś
znaczyć, nie moja rodzina. Tylko w mojej rodzinie jestem pełna
podejrzeń, bo tam niewiadomo, co może się wydarzyć. Nie wiem też,
czy nie chcą na mnie czegoś wymusić poprzez komplementy. Nie ufam
mojej rodzinie i chyba nigdy nie zaufam.

[log222]

> "Na chwilę w magiczny sposób stawałam się mądra, ale mając np. inny
> pogląd już byłam tą głupią i złą. Użycie słów w zależności od
> potrzeby, na pewno nie mojej"
>
> A to "ciekawy" sposób manipulacji ...

Desperacja :]]]
Jak krzyk, wyzwiska i inne nie pomagają to a nuż to coś da :]]]]