Wpady ze znajomymi

[ginai29]

A propo "bliskosci" z innymi ludzmi: mam wielu dobrych znajomych,
uwielbiam przebywac w ich towarzystwie ale wole spotkac sie z nimi
na pare godzin i isc do domu. jakos niezbyt chetnie wyjezdzam z
wieksza grupa ludzi, bo jezeli juz obcuje sie z nimi 24h i to kilka
pod rzad - cos mi w tym nie pasuje i przeszkadza, to samo jezeli mam
spac w jednym pokoju z jakas inna osoba nic moj maz. Kiedys dawno
reagowalam inaczej, mam nadzieje ze nie robie sie z wiekiem
aspoleczna :-)??? czasami jakby troche zazdroszcze , jak slysze jak
ludzied wyjezdzaja wieksza ekipa na wakacje, ale tak naprawde sama
chyba tego nie chce... nie wiem czy to zwiazane z dda

[log222]

Przecież nie musisz być społeczna 24h :) Wyjazdy z większą ekipą na wakacje to nie jest jakaś norma, którą należy wypełniać
A hm, byłaś już na takim wypadzie? Zdarzyło Ci się wyjechać gdzieś z grupką ludzi?

[anoosha]

No u mnie jest z tym problem. Źle się czuję wśród znajomych - jak
zbite dziecko, któremu zaraz może się znowu stać krzywda. Zwłaszcza
na imprezach, gdzie jest alkohol - czuję się permanentnie zagrożona.
Chociaż jest już poprawa, bo są ludzie, wśród których czuję się
zupełnie swobodnie. Oswoiłam się z nimi i dobrze mi w ich
towarzystwie. Mam nadzieję, że więcej takich będzie.
Ostatnio byłam na imprezie z ludźmi, których znałam, uważałam za
fajnych, a pomimo to nie mogłam się tam wyluzować. Impreza była
bardzo kulturalna, tych ludzi dalej lubię, jednak lała się na niej
wódka (może nie w zgubnych ilościach, ale stała na stole i ją pito).
Czzułam się przerażona, że może się wydarzyć coś strasznego.
Okropnie się czułam na tej imprezie, zupełnie nie mogłam się
wyluzować. Po prostu się bałam wszystkiego i wszystkich.
Kiedyś też w ten sposób odczuwałam, ale reagowałam inaczej na
imprezy, bo potrafiłam jakoś zatuszować ten strach. Teraz nie chcę
udawać - jak się boję, to się boję, jak czuję się gdzieś źle, to się
czuję i tyle.
Boję się kiedy mój mąż sięga po wódkę (bo piwo jakoś tak na mnie nie
działa) - jestem przerażona, że w pewnym momencie straci kontrolę
nad sobą i albo zejdzie, albo zwymiotuje albo będzie gadał głupoty.
Nienawidzę, kiedy pijani ludzie żartują, wygłupiają się i chcą,
żebym ja w tym uczestniczyła i podzielała ich pijacko-dobry humor!
Dostaję wtedy białej gorączki i strasznie mnie to wkur****!
Nienawidzę, smrodu alkoholu od drugiego człowieka!
Mój ojciec nigdy nie znał umiaru w piciu - chlał na umór, tyle że
potem robił straszne rzeczy - były awantury, był strasznie
agresywny, wygadywał okropne rzeczy o nas, bił moją matkę i resztę
rodzeństwa ... okropność ....
Boję się imprez, na których jest alkohol - wódka - czy to z moją
rodziną, czy z obcymi ludźmi, czy nawet z rodziną mojego męża, choć
tam nie ma alkoholików.
Tak mi pozostało - kupa strachu, przerażenia i przeczucie, że stanie
się coś okropnego, po czym już nigdy nie będę się mogła pozbierać.
Boję się.