CIĘŻKO MI....

[wioluska23]

CZYTAŁAM TROSZKE TUTAJ I NIE WIEM....
JESTEM OCZYWIŚCIE DDA I CIĘŻKO MI ŻYĆ, NIE POTRAFIĘ JAKOŚ NA LUZIE
PODCHODZIĆ DO WSZYSTKIEGO...
ZAWSZE MUSI BYĆ SUPER, KAŻDY SZCZEGÓLIK DOPRACOWANY BO INACZEJ ŚWIAT
SIĘ ZAWALI(OCZYWIŚCIE TYLKO WG MNIE)
NO I OCZYWIŚCIE KWESTIA ZWIĄZKÓW...
SZKODA SŁÓW......
WSZYSTKIE SIĘ SYPAŁY, OCZYWIŚCIE JA JE KOŃCZYŁAM BO... NO WŁAŚNIE
SAMA NIE WIEM DLACZEGO??????
PRZEZ DŁUGI CZAS BYŁAM SAMA AŻ DO NIEDAWNA
MAM FACETA ALE ... WCALE NIE JESTEM SZCZĘŚLIWA
O ZGROZO NIC MI NIE DOGODZI ZAWSZE JEST JAKIEŚ ALE... NIE WIEM JAK
MAM SIE ZACHOWYWAĆ, NIE WIEM JA NIE POTRAFIĘ KOCHAĆ- A MOŻE PO
PROSTU NIECHCĘ TEGO, UKRYWAM UCZUCIA, NAWET JAK MNIE COŚ ZRANI TO
TEGO NIE OKAZUJĘ, WOGOLE JESTEM NASTAWIONA NA TO, ŻE BĘDĘ TYLKO
RANIONA I JUŻ SIĘ PRZYZWYCZAIŁAM....

WIEM,ŻE TO CO NAPISAŁAM JEST BEZ ŁADU I SKŁADU ALE MUSIAŁAM ....

[antykret_live]

"Człowiek zraniony potrzebuje wsparcia drugiej osoby. Przeżywanie
zranienia w samotności staje się zwykle niepotrzebnym powtórzeniem
traumatycznego doświadczenia. Jeśli chcesz spotkać się ze swoimi
wewnętrznymi zranieniami, znajdź ludzi, których wsparcia możesz być
pewny, którzy nie przerażą się twojego cierpienia, twojej złości,
głębokiego smutku i lęku. Niełatwo towarzyszyć komuś, kto doznał
wielu zranień i rozczarowań, dlatego zachęcam, by korzystać z
profesjonalnej pomocy grupowej i indywidualnej. DDA, które podjęły
trud uporania się ze śladami krzywd, jakie w nich pozostały, mówią o
pozbyciu się ciężaru i zmianie relacji z tymi, którzy je kiedyś
skrzywdzili. Czują wewnętrzną energię, uwolnioną od dawnych spraw, a
ich emocje są adekwatne do dzisiejszych relacji i sytuacji. "

Nic dodać, nic ująć.