Tai Chi

[olaaprilka]

Jestem bardzo zainteresowana Tai Chi. Chciałabym rozpocząć te ćwiczenia ale
niestety w pobliżu miejscowości, w której mieszkam nie ma grup ćwiczących.
Nie wiem również czy można samemu nauczyć się podstawowych ćwiczeń.
Może ktoś trochę mi pomoże, może jakieś wskazówki?

[bba4]

nauka tai chi bez trenera to jak nauka jezyka obcego bez nauczyciela.
w tai chi form mozesz sie nauczyc z ksiązek czy dvd, tylko,ze tai chi to nie
tylko technika . Tai chi trzeba zrozumiec,a tego bez osoby kompetentnej raczej
sie nie da.


mniszka

[yoosh]

tai chi to nie tylko zwykle wymachiwanie konczynami.To rowniez system
filozoficzny,praca z energia i umyslem.Wazne sa detale,ktorych nigdy nie
nauczysz sie z podrecznika czy kaset.
Praktykuje tai chi od kilku lat i nadal uwazam sie za poczatkujaca.
tai chi jest proste ale nie latwe .
Bez dobrego nauczyciela i systemtycznej nauki niczego sie nie osiagnie.

[tlingel]

Powiem tak: wykonywanie formy zgodnie z nakazem mistrza nie jest wcale w tai
chi najważniejsze. Jest wręcz ograniczające...
Ruch w tai chi jest czymś narutalnym. Jest głosem Twojej duszy, Twego
prawdziwego JA.
Jest naturalny tak jak oddech, jak to że po nocy wstaje dzień.
Jeśli wsłuchasz się w siebie, głos swego ciała - ono samo Cię poprowadzi...
Mistrz może być pomocny ale nie jest konieczny
Do inspiracji wystarczy książka czy DVD treningowe
Ktoś kiedyś powiedział - idź w miejsce gdzie nikt Cię nie widzi, wsłuchaj się w
siebie i pozwól aby ciało ruszało się samo... tak jak ma ochotę... I o to w tym
chodzi. O świadomości siebie. Pełną i nieograniczoną. W tym zawarta jest cała
filozofia i esencja tai chi

[gregorekm]

smiem polemizowac z tym stwierdzeniem.
Jesli tak podjedziesz do tego zagadnienia, to robic cos co przypomina tai chi.
Dobry trener na poczatek to podstawa.
a znajdziesz go np www.ymaa.pl albo www.chen.katowice.pl w zaleznosci gdzi
emieszkasz sa podane adresy szkol.

[tlingel]

> Przywiazanie wagi do precyzji ruchow to wlasnie o to chodzi w tai chi. Po to
> wlasnie na poczatkowym etapie trzeba miec dobrego trenera. Korekta ktora
> przeprowadzi bedzie owocowac szybkimi postepami w pozniejszym okresie.
A co chcesz osiągnąć ćwicząc tai chi? I co oznaczają te postępy ?

Załóżmy, że masz rację i tak jest. Precyzja ruchu jest najważniejsza.
Nauczyciel przygląda się, poprawia koryguje... a co jeśli się myli?
Wkońcu to też człowiek, jest nauczycielem ale też i sam jest uczniem... a może
on coś źle zrozumiał, sam coś źle robi? Czy masz pewność, że spędzasz czas na
nauce tego co jest właściwe? Czy masz świadomość swego ciała? Czy czujesz
blokady i przepływ energii? Czy widzisz, co dzieje się z energią gdy "machasz
rękami"? I co zrobisz, jeśli zobaczysz, że to czego uczy Twój nauczyciel, jego
korekty i to do czego próbuje Cie przekonać powodują bloki energii?
Będziesz dalej słuchał nauczyciela? Czy pójdziesz za głosem własnego ciała?

Ja wybrałem to drugie. Słuchanie nauczyciela powodowało za dużo bólu...
Słuchanie ciała dawało lepsze samopoczucie, zadowolenie, radość... i coraz
lepsze wyczucie energii.
I miałem też szczęście trafić na cudowną nauczycielkę. Osobę, która uczyła nas
tak jak sama była uczona. Przez przykład. Bez słów, bez komentrzy. Ćwiczyła i
pozwalała nam naśladować swój ruch. Pozwalała byśmy sami zgłębiali niuanse
każdego ruchu, każdej formy. Byśmy nie tylko ją perfekcyjnie wykonywali, ale
byśmy byli świadomi co dzieje się z naszymi ciałami, naszą energetyką i energią
naszego najbliższego otoczenia gdy w ten sposób się poruszamy, gdy tak
oddychamy...

Nie zrozum mnie źle, nie mam nic przeciwko precyzji ruchów. Uważam jednak, że
ona przychodzi sama, gdy stajesz się wpełni świadomy tego ruchu.
Ech chyba za stary jestem na to by "na ślepo" wykonywać czyjeś polecenia, dążyć
do perfekcji, której granice wyznacza mi inny człowiek - a zatem dopasowywać
się do jego punktu widzenia świata :}

Ale jak napisałem wcześniej - wszystko zależy od tego, czym jest dla Ciebie tai
chi. Do czego chcesz je wykorzystać. Ja - jako narzędzie do rozwoju duchowego,
jako coś co pozwala mi... być bliżej siebie. Poznawać siebie. Wyrażać siebie.
Wogóle nie myślę przy tym o walce, współzawodnictwu itp

Cóż. dla każdego coś miłego

Na koniec jeszcze jedno pytanie:
Z tego co wiem, tai chi, kung fu i chi gong (czy jakolwiek się to pisze) były
tworzone m.in. przez mnichów, zakonników, osoby "święte", można powiedź, przez
Mistrzów. Ponoć niejeden się od tych ćwiczeń oświecił, a inni nawet po
oświeceniu uczyli innych... Czy naprawdę uważasz, że taki ktoś - osoba
oświecona, w pełni przejawiająca Miłość - uczyłby innych sztuki walki? czegoś
co jest miłości zaprzeczeniem? Czy uważasz, że intencją tych wielkich mistrzów
było to, żeby ludzie skuteczniej trzaskali się po gębach? Żeby WALCZYLI ?
Czy tak postępuje istota oświecona
(sorry, za taki duchowy wątek ale wsumie jesteśmy na formu RD)

[damka3]

Nie wiem gdzie mieszkasz, ale może spróbuj ściągnąć instruktora z pobliskiej
miejscowości. Na pewno w Twojej okolicy znajdzie się grupa ludzi, którzy też
będą zainteresowani tai chi. Jest szansa - tak jak i w naszym mieście - że po
pewnym czasie wyrośnie spora grupa ćwiczących. Dla osób początkujących nie
polecam nauki z podręczników, może lepiej zainwestować i pojechać z jakąś
szkołą na letni obóz.

[5sunflowers]

Tai-chi nie nauczysz się z książek. Jest wiele odmian tai-chi. Ja uczestniczę
na tych zajęcia:

tai-chi
Polecam.

[obserwator55]

ćwiczenia - brzmi jak zestaw ograniczonych określoną liczbą maksymalną ilość
wykonywanych elementów owych ćwiczeń .
ja używam słowa ruchy tai-chi , gdyż nie ma tu jak w gimnastyce skłonu , lecz
improwizacja nieograniczonych niesklasyfikowanych ruchów kierowanych wyższym ja.
moja pierwsza próba powiodła się natychmiast , trochę gimnastyki , spokojny
oddech z wewnętrznym wyciszeniem i po minucie improwizacji poczułem energię , a
wtedy ciało samo jest prowadzone . i wyraźnie oczyszcza się ,a tai-chi działa
holistycznie , więc wareto . oczywiście wskazane przy postach leczniczych i
głodówkach .
nigdy nie czytałem , nie oglądałem materiałów , ani nie mam zamiaru korzystać z
doświadczeń mistrza , który się ogłasza w prasie i łapie każdego . prawdziwy
mistrz , który wszystko rozumie nigdy się nie ogłasza , a jak przejdzie obok to
i tak nie będę wiedział . jeśli nie jest mi dane poznać prawdziwego mistrza .
tak więc najlepiej wsłuchać się w siebie samego , jeśli chcemy się rozwijać
duchowo i ukrucić swoje ego .

[gregorekm]

to jakis belkot.....

Mozna prosic o w miare normalne sformulowanie swych mysli???

[tlingel]

))))

[oldpiernik]

Interesując się wschodnimi sztukami walki, za każdym razem dochodziłem do
pewnej uwagi. Jej sens w przybliżeniu był taki. Celem wszelkich ćwiczeń jest
osiągnięcie doskonałości.
Droga do niej miałaby prowadzić przez POSŁUSZEŃSTWO nauczycielowi połączone z
DYSCYPLINĄ ćwiczeń. (To a propos powyższych wpisów, których zamotania nie
rozumiem.)
Do rzeczy wracając...
Doskonałość form harmonizująca z doskonałością ducha.
Tu zawsze rodziło sie we mnie głębokie zdziwienie.
Dlaczego doskonałość form ma być związana z walką i techniką pozbawiania życia?
Do tego opanowaną w perfekcyjny sposób.
Czy możecie mnie przekonać, dlaczego taka forma, a nie na przykład origami???

OLDPROFAN ;0)

[olaaprilka]

Witam
Ponieważ to ja zapytałam o Tai Chi dlatego postanowiłam odpowiedzieć na pytanie.
Kiedy zainteresowałam się Tai Chi nie myślałam o tym jak o sztuce walki, może
właśnie tak należało pomyśleć.
Po prostu wyczytałam gdzieś, że można za pomocą ćwiczeń osiągnąć pewnien spokój
wewnętrzny oraz poprawę zdrowia.

[bioemin]

Old technik pozbawiania życia adepci sztuk walki uczą się dopiero po osiągnięciu pewnego poziomu, ale też nie we wszystkich systemach. Współczesne metody treningowe sprowadzają się do treningu ukierunkowanego na walkę sportową (punktowaną) bądź, mp. jak przedmiot dyskusji, na ćwiczącego.
Niemniej ich geneza pochodzi z "mrocznych" czasów, a wypadki zdarzają się...
Z drugiej jednak strony, w jaki sposób "twórczo" i względnie bezpiecznie wyładować agresję?

[oldpiernik]

Bioemin - zaskoczyłeś mnie po raz kolejny. :0)
Nie brałem pod uwagę możliwości użycia wu shu do rozładowania agresji.
Tu origami na nic... :0)

W moim przypadku agresja spływa przy myciu szklanek.
Im cieńszych, tym lepiej...

Niemniej, spragnionym doskonałości formy - związanej ze sprawnością fizyczną,
polecić można również balet, albo tenisa. Bo czemu nie???
To już piszę z przekory... ;0)

[tlingel]

Tak, osiągnięcie doskonałości to cel piękny i szczytny

Pozostaje jednak wciąż otwarte (przynajmniej dla mnie) pytanie odnośnie
owej "doskonałości".
Czym jest doskonałość, jak ją zdefiniować... jaki punkt odniesienia przyjąć ?
I skąd wiadomo, czy się tą doskonałość już osiągnęło czy jeszcze nie ?
Jedni uważają, że doskonałość osiągną gdy zdobędą uznanie mistrz lub nauczyciela
inni - zdybycie tytułu mistrza lub nauczyciala
inni - gdy pokonają w walce/treningu/zawodach mistrza lub nauczyciela lub kogoś
tam, kogo sobie wybrali
inni - gdy wygrają jakieś tam zawody.

cóż, tego pomieszania na temat doskonałości to z kolei ja nie rozumiem

Ale jest też nieco ludzi którzy mają inne cele:
Zamiast na doskonałość postawili na inne cele. Np.: osiągnięcie zadowolenia,
wewnętrzengo spokoju, wyciszenia, rozluźnienia, "poukładania", uczucie
samorealizacji, spełnienia... różnie w zależności od osobnika

A to jaki cel sobie obieramy określa też i środki jakimi będziemy się
posługiwać...

Stąd też niektórzy stawiają na dyscyplinę, inni posłuszeństwo (czasem
graniczące z fanatyzmem) wobec mistrza, a inni idą sobie na łąkę "pomachać
łapami".

A co do sztuk walki i walki/agresji itd...
Sztuki Walki - jak wskazuje nazwa - służą do walki. Służą, służyły i służyć
będą. Bo sądząc po nazwie do tego zostały stworzone...
I niestety taka a nie inna geneza + takie a nie inne możliwości (np wybicia
komuś zębów, rzucenia kogoś na ziemię itd) powodują, że część ludzi (a z moich
doświadczeń wynika, że zdecydowana większość) ciągnie do sztuk walki ze względu
na te efekty (umiejętność walki).

To jednak jak wykorzystuje się treningi i zdobyte umiejętności zależy włącznie
od Twojego nastawienia, od Twoich intencji... więc niekoniecznie dosknalenie
się w Kung-fu musi oznaczać doskonalenie się w walce i technikach pozbawiania
życia.

A dlaczego kung-fu a nie origami ? Kwestia gustu

[oldpiernik]

No tak, gust nie podlega dyskusji, hehehe...

Dążenie do doskonałości dyskutuje się wdzięczniej.
Tyle możliwych interpretacji. :0)
Czy wybór celu, który chce się osiągnać, prowadząc ćwiczenia, fizyczne,
myślowe, kontemplacyjne, także uznamy za sprawę gustu?
:0)

[tlingel]

Wybór celu...
a to się chyba wiąże z potrzebami, marzeniami, pragnieniami...
więc w pewnym sensie i z gustem

[oldpiernik]

Więc, "w pewnym sensie", nie ma o czym mówić.

xD

[hajden]

Termin Kungfu oznacza mistrzostwo,
Sztuka walki okre sślana jest jako wushu.
Robieie origami po mistrzowsku też może być kungfu