stryj Józeczek

[lutecja4]

zastanawiam się,co z nim sie dzieje,czemu Borejkowie z przyleglosciami nawet o nim nie rozmawiaja? przeciez ma swojego imiennika-Jozinka,brakuje mi tu jego zlosliwostek,ktore moglby wyglaszac Idzie czy Jozinkowi wlasnie
nie pokazal sie od czasu wesela Idy(chyba ze zle pamietam)

[jeriomina]

Ech, żeby to jego jednego brakowało...
Borejkowie to zamknięta sekta:)

[ananke666]

Książka ma ograniczoną ilość stron, nie upchnie się wszystkiego. Ale szkoda,
jedna z lepszych postaci.

[sowca]

Mnie zawsze uderzało, że Ida mówiła, że żaluje, że nie nadała swoim
dzieciom imion po przodkach. A przecież imię Józef nosił własnie jej
stryj. Trochę niemiłe zapomnienie.

[lutecja4]

ale przeciez stryj Jozeczek to tez Borejko
i nie musi wystepowac jako taki-mozna bylo wlasnei wspomniec o nim przy okazji
Jozinka
ale Borejkowie sa dziwni-np przy okazji wesela Natalii dziwne wydalo mi sie
stwierdzenie,ze dzieki pomyslowi Laury(ze mlodziez nie zasiadzie do stolu)mozna
bylo zaprosic nie tylko stryjostwo ale takze ich corke Joanne z mezem, a kilka
linijek nizej napisane jest,ze na weselu jest Ulka Kolodziejanka-to
Zakowie/Hajdukowie/Kolodzieje byli blizsi Borejkom niz wlasna bliska przeciez
rodzina?

[pani-pietruszka]

to całe wesele było w ogóle jakoś dziwacznie zorganizowane. No bo
niby nie mogli sobie pozwolić na większą ilość gości ze względu,
tylko i wyłącznie, na ilość miejsca, raczej nie koszta, bo nie było
o tym mowy (zwłaszcza, że Lelujków "przekonało" darmowe żarełko). I
ten pomysł Laury, ktoremu wszyscy przyklasnęli, że młodzież w ogole
do stołu nie zasiądzie, zwolni swoje miejsca (zresztą potem dostali
chyba jakiś stolik, więc czy nie można było od razu młodzieży
usadzić na uboczu osobno bez zastanawiania się kogo wykreślić z
listy gości). Dla mnie głupota po prostu. Zawsze ta scena przyprawia
mnie o zgrzytanie zębów.

[ginny22]

Wesele Natalii było w apokryfie, prawda? Bo go nie pamiętam ani w
ząb.

[pani-pietruszka]

tak, w apokryfie było. To może też trzeba z przymrużeniem oka
potraktować? ;)

[kotbert]

Uświadomcie nieświadomą - w jakim apokryfie?

[dakota77]

Zapewne o Kalamburce mowa:-)

[kotbert]

O Hesus. Chyba muszę ją dziś ponownie przeczytać...

[szprota]

Całej chyba nie machniesz dziś. To gruby apokryf jest.

[kotbert]

Chłopaki na mieście mówią, że jestem miękka i nie machnę?!

tak właśnie mówią

[szprota]

Poza tym przypominam Ci, że masz Endera do zrobienia, i, co
istotniejsze, podzielenia się potem ze mną Twoją jak zwykle cenną
opinią.

[kotbert]

O, no dobra, dziś Ender jednak. Kalamburka nie_wiem_kiedy :]

[nessie-jp]

kotbert napisała:

> O, no dobra, dziś Ender jednak. Kalamburka nie_wiem_kiedy :]

Na pewno po skończeniu całego cyklu o Enderze

[szprota]

A ja do Kalamburki wracam.
Do Carda nie, bo dopiero (wstyd! shame on me!) go odkryłam.

[kotbert]

Odkrywaj odkrywaj! I dziel się ebukami :]

cicho, cicho

[szprota]

Nawet jeśli mam jakieś e-booki, to nic o tym nie wiem ;p

[nessie-jp]

> Do Carda nie, bo dopiero (wstyd! shame on me!) go odkryłam.

Ja do Carda właściwie nie mam potrzeby wracać, bo przy pierwszym czytaniu jego
proza robi tak piorunujące, intensywne wrażenie, że zapamiętuję ją na lata i mam
takie poczucie, że gdybym zaczęła czytać jeszcze raz, to bym chyba dostała
zawału...

Innymi słowy, Card nie nadaje się - moim zdaniem - do poczytywania
relaksacyjnego na kibelku...

[nessie-jp]

Za wcześnie mi się wysłało, przepraszam, że tak cykam informacjami---

-

[szprota]

Znam to uczucie. Ale wiem, że potrafię przywołać tamto wrażenie, gdy wracam do książki, która przeryła mi mózg.
Chociaż przyznam, że ciężko by mi było taką wymienić. Może Mechaniczna Pomarańcza. Albo Malowany Ptak

[kotbert]

Co do przerycia mózgu, na mnie takie wrażenie zrobił "Rok 1984" Orwella. Nie
wracam do tej książki zbyt często, bo wywołuje u mnie za każdym razem depresję.

[ready4freddy]

szprota napisała:

> Znam to uczucie. Ale wiem, że potrafię przywołać tamto wrażenie, gdy wracam do
> książki, która przeryła mi mózg.
> Chociaż przyznam, że ciężko by mi było taką wymienić. Może Mechaniczna Poma
> rańcza. Albo Malowany Ptak

skoro juz o Kosinskim mowa, to dobrze ryje tez Diabelskie drzewo i
Randka w ciemno, zdecydowanie mniej znane, acz nie gorsze niz wymieniony
powyzej ptak.

[szprota]

Randkę w Ciemno czytałam, ale na etapie imponowania samej sobie taki
mądrymi lekturami, więc niewiele z niej pamiętam. Był jeszcze Kokpit,
również czytany w tym okresie, z którego zapamiętałam, że bohater
miał tak niskie ciśnienie, że zasypiał na zawołanie.

[agawa79]

nessie-jp napisała:

> -

[dakota77]

Lacznie z seria Cieni?
Ja co prawda nie znam ksiazek Carda poza cyklem o Enderze, ale za to ten kocham.
Tyle ze on dla mnie jest dobry do Dzieci Umyslu
(ktorych juz wiele osob nie trawi), potem Cien Endera jest nawet ciekawy jako
inne spojrzenie na wydarzenia i dekonstrukcja mitu Endera. Moim zdaniem potem
jest tylko gorzej, zwlaszcza ze zniesc nie moge powtarzania co dwa zdania, ze
dzieci sa cudem najwiekszym i nalezy je miec. Mormon mormone, ale przesadza z
propaganda. No i w ogole na odbior Carda w osttnich latach zle wplywa mi to, ze
jego caly swiatopoglad jest skrajnie odmienny od mojego.

[ananke666]

A ja nie przeczytałam całego cyklu, bo byłam oburzona o żywego lekturą tomu o
Groszku (Cień?...). Obraziłam się na resztę książek raz na zawsze.
Gra Endera był świetna właśnie dlatego, że miała Endera, dziecko genialne,
jedyne. Tymczasem w kolejnym tomie dostaję coś, co nie dość, że gryzie się ze
szczegółami z Gry, to jeszcze odbieram przekaz: Ok, Ender był dobry, ale Groszek
nie gorszy. Zabrano mi unikalność Endera. A paszło won!
W ogóle nie lubię odcinania kuponów od dobrze sprzedających się książek za
pomocą dopisywania "spojrzenia z drugiej strony". I niestety, twórczość taką mam
li i jedynie za nabijanie kabzy, wtórność i ogólnie mniejszą lub większą kupę.
To samo zrobił np. David Eddings, który napisał niezłą i zabawną Belgariadę,
dopisał do niej słabszy cykl Malloreon, po czym popełnił Czarodziejkę Polgarę i
Belgaratha - łącznie trzy albo cztery kiepskie tomy, nie wnoszące do opowieści
prawie nic nowego, a miejscami gryzące się. Nie przebrnęłam i nawet na
bezksiążczu* nie miałabym ochoty brać do ręki.
O wiele chętniej czytałam cykl o Alvinie.
A Gra Endera powinna pozostać standalone. I tak ją traktuję.

[lezbobimbo]

ananke666 napisała:
> O wiele chętniej czytałam cykl o Alvinie

Cykl o Alvinie? Czy to cos, czego pierwszy tom nazywa sie Siódmy Syn, którego
nie zabije nawet gigantyczne kolo mlynskie i dzieje sie to wszystko jak gdyby w
starym Usa i wystepuja tam matki znajace czary (n.p. jak uspokoic wscieklego
rozmówce za pomoca specjalnego gestu dlonia, a przy oknach wisza specjalne
koszyki?)
*zamarlam z nadzieja*

[meduza7]

Ach, cykl o Alvinie! Bardzo lubię. Tak, własnie ten, od Siódmego Syna począwszy.
Czekam niecierpliwie na ostatni tom... mam nadzieję, że faktycznie ostatni i
ładnie się to wszystko "zepnie", a nie rozlezie w milion dygresji...

[lezbobimbo]

Huraa dzieki lasencje za przypomnienie mi fantastycznej knigi oraz kuszenie
calym cyklem! (znam tylko to pierwsze)
I znowu tyle literatury do nadrobienia oczami..

[meduza7]

Służę tytułami:
Siódmy syn
Czerwony prorok (o Tecumsehu! tu zwanym Ta-Kumsawem)
Uczeń Alvin
Alvin Czeladnik
Płomień serca
Kryształowe Miasto
Mistrz Alvin (zapowiadany dopiero)

Pomiędzy Płomieniem Serca a Kryształowym Miastem są jeszcze jakieś dwa luźne
opowiadanka, których nie czytałam. Może kiedyś do nich dotrę.

[szprota]

W razie czego, zupełnie i kompletnie nie mam żadnych e-booków na
swoim chomiku o Alvinie. W najmniejszym stopniu. Nic a nic ;)