Magnetyczne miejsca.

[jan.kran]

Myślę że miejsca w którch mieszkamy to wypadkowa naszych wyborów, przypadków
i chęci.
Mieszkamy akurat w tym miejscu bo tak nam się scenariusz życiowy ułożył. Ale
sądzę że każdy ma swoje wymarzone, ulubione miejsca gdzie chciałby mieszkać
gdyby okoliczności pozwoliły albo do których często wraca myślami.

Kraina dzeciństwa, miasto gdzie spędziliśmy wiele lat, okolice które
zachwyciły nas w czasie krótkich odwiedzin.

Moim pierwszym takim miejscem jest podkielecka wioska , kraina mojego
szczęśliwego dzieciństwa.
Dla mnie dziecka z miasta przestrzen, przyroda , mleko prosto od krowy, masło
i ser domowej roboty a przede wszystkim ludzie tamtejsi to była sgzotyka
piękna i wyczekiwana cały rok.
Ludzie tamtejsi mówili jescze piękną kielecką gwarą , kobiety nosiły wełniane
zapaski po których można było poznać z jakiej okolicy pochodza.
Najważniejszymi wydarzniami były wieczorne spokojne pogaduszki w kuchni,
niedzielna msza i obowiązkowy rosół po niej, odwiedziny wioski przez święty obraz.
Ciągnęłąm wodę ze studni, latałam boso po łące w czasie burzy, piekłam
ziemniaki w ognisku.
Nie byłam tam od 22 lat.
Wiem że kiedyś tam pojadę, ale boję się konfrontacji ztym czym ta wioska się
stała...
Przedmieściem Kielc , z murowanymi domami , bieżacą wodą, satelitą i
samochodem w kazdym domu.
Wiem że tak jest lepiej dla ludzi tam mieszkających ale tak mi jakoś saremno...
Kran

[popaye]

chleba z maslem - naturalnie!

Jak jestem glodny, tzn.nadchodzi pora w ktorej bym cos zjadl bo glodu w
znaczniu doslownym, jak wiekszosc z nas, na szczescie nie znam, - przypomina
mnie sie tekst tej ludowej piosenki.
Z dziecinstwa ja pamietam - takiego bez TV i 2-ch programow Radia gdzie
doniesienia dziennikowe o budowie socjalizmu w Kraju byly przeplatane
poradami dla rolnikow, gospodyn domowych, "kawalkami muzycznymi" Chopina
(trzeszczace mono!) i zaspiewkami ludowymi w stylu jak w tytule mego wpisu.
Na "deser" byli Matysiakowie a w niedziele ... Wesoly Autobus (o.. Boze!).
Poziom i spektrum - jak dzisiejsze Radyjo Maryja - tylko wyc! - z uciechy.

Ten chleb (tylko) z maslem - widac wyjatkowy smakolyk dla bohaterow tej
zaspiewki - dzisiaj,- jakos malo mnie neci, mimo iz w sklepie w ktorym robie
zakupy rodzajow pieczywa z ... 50-siat i maslo kupuje wylacznie importowane
z Irlandii - jako (subiektywnie) najsmaczniejsze

Za dziecinstwem tesknisz Janie-Kranie.
Bezkrytycznie troche, ale wszyscy sie na to "lapia".

Nie Ty musialas chodzic w tych welnianych zapaskach (lato-zima), pic wylacznie
niepasteryzowane mleczko "prosto od krowy" a rosol niedzielny - hmm... nie jest
(zapewne) szczytem osiagniec kulinarnych o ktorych marzysz wybierajac sie do
Restauracji )
Msza Sw. co tydzien i pogaduszki w kuchni - swietna sprawa dokad... nie beda
jedynym Ersatz-em calej gamy kulturalnych propozycji z ktorymi Ty sie stykasz -
jako dorosla osoba.

Ja tez mam(ialem) takie miejsce ktore mnie kojarzy sie ze
szczesliwym/wakacyjnym dziecinstwem.
Dla mnie beztroskim i fajnym bo nie ja martwilem sie i zajmowalem paleniem w
piecu c.o (na koks!), nie ja musialem sprzatac dom swoich Dziadkow i martwic
sie o zakupy smakolykow na sniadanko dla wnusia.
To sniadanko (mniam-mniam) - stalo i czekalo na mnie jak tylko otworzylem oczy,
umylem zeby i ubralem sie, a i tak (profilaktycznie) narzekalem iz zapewne w
goracym kubku z kakao "napewno" plywaja "kozuchy" z mleka ).

Za dziecinstwem "tesknimy" - Janie Kranie i za ta beztroska.

Nie jedz "tam" - dzisiaj bo... konfrontacja z Twoimi wyobrazeniami bedzie
przykra.
Wszystko bedzie "male i szare" i napewno INNE niz to co w marzeniach zachowalas.
Doroslismy juz!
- niestety

pozdrawiam,-
pE

[alfredka1]

święte słowa...... tęsknimy i to bardzo za wszystkim co było dobre, "ciepłe",
bezpieczne. Wracamy myślami do wydeptanych ścieżek, do kąpieli w rzece pełnej
wirów, do zapachu smażonych konfitur i suszonych grzybów.Wracamy bo to się
wiąże z bezpieczeństwem psychicznym, była mama i tato i ciotki z wujkami
kochające nas i też dbające o nas. I to wszystko składa się na obraz tego za
czym tęsknię czyli mego ukochanego miasteczka. Nie odważyłam sie jednak tam
pojechać. Była tam moja siostra.Po powrocie powiedziała: "nie ma już naszej
Wilejki, gdzie to się strzelał Dowejko z Domejką, nie ma gaju leszczynowego i
nie ma naszego miasteczka, wchłonęło ją wielkie miasto. " Ale zostały
wspomnienia serdeczne i to wielkie szczęście bo gdyby nie było dobrych
wspomnień życie nasze byłoby uboższe. Kranie, wspominaj, przeżywaj to jeszcze
wiele razy, nawet to mleko i niedzielny rosół)

[jan.kran]

Będzie ciąg dalszy magnetycznych miejsc ale nie dziś))

Właściwie zaczęłam z myślą o Paryżu , Monachium , Wrocławiu , Kartaginie bo to
są dla mnie najważniejsze i najpiękniejsze miejsca.

Ale jakoś tak mi się najpierw przypomniało dzieciństwo))
Kran

[jan.kran]

>
> Za dziecinstwem tesknisz Janie-Kranie.
> Bezkrytycznie troche, ale wszyscy sie na to "lapia".

----------> Tesknota za dziecinstwem i młodością jest zupełnie naturalna. Ja
nigdy nie chciałam żeby czas się cofnął. Cieszę że mam tyle ciepłych i
interesujących wspomnień.

> Nie Ty musialas chodzic w tych welnianych zapaskach (lato-zima), pic wylacznie
> niepasteryzowane mleczko "prosto od krowy" a rosol niedzielny - hmm... nie jest
>
> (zapewne) szczytem osiagniec kulinarnych o ktorych marzysz wybierajac sie do
> Restauracji )

----------> W zapaskach chodziły tylko starsze kobiety i nie było to obowiązkiem
raczej dobrowolną tradycją. Moja Ciocia nie chodziła na przykład nigdy.
Mleko od krowy jest jedną z najlepszych rzeczy jaki piłam i chętnie bym
zamieniła je z tym ten wyjałowionym płynem z supermaketów)))

Rosól jest jedną z ulubionych potraw moich dzieci ))) Chociaż jedzą
egzotycznie i róznorodnie to nie ma jak stary poczciwy rosołek


> Msza Sw. co tydzien i pogaduszki w kuchni - swietna sprawa dokad... nie beda
> jedynym Ersatz-em calej gamy kulturalnych propozycji z ktorymi Ty sie stykasz
> -
> jako dorosla osoba.

--------> Młodzież z tej wioski miała dostęp do cywilizacji a pogaduszki w
kuchni to była raczej domena Cioci i Jej rówieśnic.
A rozmowy tych kobiet skrzyły się dowcipem i inteligencją...
Były poza tym przyzwyczajone do takiego życia z mszą świętą i pogaduszkami. Ich
dzieci prowadzą już zupełnie inne życie.
Do tego akurat dom mojej Cioci był trochę nietypowy jak na podkielcką wieś bo
bznajdował się tam ogromny księgozbiór i czytanie sporej ilości ksiązek było na
początku dziennym.
Pojadę tam zmoimi dziećmi, na pewno piękna kielacka przyroda sie jeszcze
cześciowo zachował.
A co do radia to u mojej Cioci słuchało się Wolnej Europy a my z kuzyką Tójki
Kran

[alfredka1]

Kranie miły, Popay,ek Cię nie krytykuje tylko jak każdy mężczyzna jest
racjonalny i z wszystkiego stara się wnioski wyciągnąć, a my jesteśmy bardziej
sentymentalne i na zewnątrz z tym wychodzimy. Co wcale nie znaczy, że
Popaye /mój miły współbaran,/nie ukrywa w sobie, w sercu, w pamięci tego o czym
my wprost napisałyśmy. Gdybym była młodsza to może zaryzykowałabym odwiedzić to
co sercu najbliższe ale nie mogę.. Przypomina mi sie opowiadanie 0lgi Tokarczuk
o Niemcu, który przyjechał do kraju swego dzieciństa do Doliny Kłodzkiej i...

Więc póki jesteś młoda, odwiedzaj , odwiedzaj i życzę Ci dużo podróży
sentymentalnych.

[mammaja]

Prawie wszystkie ulubione miejsca z czasow dziecinstwa i mlodosci zmienily sie
tak bardzo, ze zdumienie ogarnia przy odwiedzinach. Ale zawsze cos mozna
znalezc, jakies drzewo, kawalek pejzazu, jeszcze zyjacy z tamtych czasow ludzie.
A najpiekniejsze jest oczywiscie we wspomnieniach - cale Pohale, bez
tatrzanskiego Parku, bez tych ogromnych chalup dla letnikow, skromne i
siermiezne z gazda wyjezdzajacym furka do pociagu w Poroninie, ba ktora ladowalo
toboly z posciela, kartony z naczyniami, zeby "zalec" na dwa miesiace w
goralskiej chalupie, a wlasciwie w jej bialej izbie i pieterku - z miednica na
taborecie, wiadrami na wode, czysta i brudna, maszynka elektryczna do gotowania
wody, kiedy nie palilo sie "pod blacha". Troszeczke tego zostalo - gory sa jak
byly

[luiza-w-ogrodzie]

Po paru wizytach jako osoba dorosla oduczylam sie wracac do krainy dziecinstwa
inaczej jak we wspomnieniach. Domy wyburzone i przemalowane, stare lasy
wyciete, mlodniki staly sie wysokimi lasami, strumienie zanieczyszczone i tak
dalej. Totez odlozylam obrazki z dziecinstwa na polke i juz mnie nie pociagaja -
gromadze inne wazne miejsca.

Moje magnetyczne miejsca sa tutaj, w Australii: cala zatoka Jervisa, pewien
drewniany domek w Gorach Blekitnych, przyladek Ball w sydnejskim porcie z
wykuta w skale nisza na ognisko, pole namiotowe w Teczowej Dolinie u stop
zlotorozowego klifu, Palm Beach w Sydney.

Pozdrawiam
Luiza-w-Ogrodzie

><(((º>`·.¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>

[maryna04]

kiedy moje dzieci byly male opowiadalam im o slicznym miasteczku dolnoslaskim,
gdzie spedzilam kawal dziecinstwa. Po latach odwiedzilismy te miejsca. Moje
rozczarowanie bylo ogromne. Nawet nie to, ze wszystko "zmalalo", tego sie
spodziewalam, ale uleglo dewastacji. Dzieci pytaly, czy aby na pewno bylo tu
tak slicznie jak opisywalam. Bylo, bylo, mam przeciez album poniemiecki. W tym
roku tez tam bylam, milo bylo pamietac rozklad miasta i rozczarowania juz nie
bylo, ale to juz przestalo byc moim magicznym miejscem. Wielu, podobnie jak
Alfredka, nie chce niszczyc swojego wyimaginowanego , czy nawet prawdziwego
obrazu i nie wraca. Czy mam swoje magiczne miejsca? Niestety, chyba nie.

[gaja_1]

Ja mam chyba więcej szczęścia
Wies mojego dzieciństwa prawie się nie zmieniła
O 25 lat odkąd mnie nie ma przybyło z 10 "willi", jeden zajazd i powiększył się
teren cmentarza.
A wogóle to nie ma takiego miejsca, gdzie napewno mogłabym dokończyć żywota.
Wszędzie mi dobrze w jakikolwiek kierunek się wybiorę