Pytanie

[bosaczek_aa]

Witam!

Czy ktoś z Państwa mógłby mi wyjaśnić pojęcie tworów dezintegralnych występujących u dzieci?

[maja_sara]

To pytanie bardziej do filologów, ewentualnie psychologów dziecięcych, nie do legopedów. Chciaż spora część logopedów jest także filologami lub psychologami dziecięcymi.
Polecam Kielar Turską, tam znajdziesz wszystkie informacje.

[bosaczek_aa]

Rozumiem, dziękuje za informację.

Proszę mi tylko w takim razie powiedzieć czy słowa(wypowiadane przez 3.8 letnie dziecko) takie jak: kimitata (karimata), ojtan(policjant), ohopotam(hipopotam) można nazwać tworami dezintegralnymi ?

[maja_sara]

Teoretycznie, i tylko teoretycznie, to tak.
Nie znając dziecka i jego rozwoju, nie wiedząc w jakich sytuacjach używa słów, jaki w ogóle ma zasób słownictwa i nie wiedząc jakim językiem jest otoczony na co dzień, nie znając opinii psychologów, a jedynie teoretyzyjąc o tworach dezintegralnych, to tak, można te słowa "podczepić" pod to pojęcie.
A co mówią psycholodzy? I ewentualnie filolodzy?
Bo dziecko chyba u specjalistów jakichś już było, skoro poruszany jest ten problem?

[bosaczek_aa]

Czyli dla jasności twory dezintegralne, to te których nie można podpiąć pod uproszczenia grup spółgłoskowych, elizje, substytucje, itd.? Ciężkie do zrozumienia, o zaburzonej strukturze sylabowej wyrazu?

[maja_sara]

Dla jasności... Z Pani pytań wnioskuję, że tu nie chodzi o konkretne dziecko i o problemy z ewentualną diagnozą i terapią, tylko o pracę zaliczeniową, albo jakieś drobne zadanie domowe.

[bosaczek_aa]

Dotyczy to konkretnego dziecka. A moim głównym problemem jest trafna interpretacja pojęcia tworu dezintegralnego...

Dziecko nie było u wspomnianych specjalistów. Jedynie początkiem trzeciego roku życia było u logopedy, który stwierdził, że mowa jest w normie.
W tej chwili dziecko chętnie mówi, zapytane odpowiada, łączy wyrazy, buduje proste zdania, ale mowa jest często niezrozumiała przez osoby trzecie, czasami nawet przez mamę. Liczne zniekształcenia wyrazów; opuszczanie grup spółgłoskowych, sylab w nagłosie i wygłosie, niekiedy zamiana [u] na [o] oprócz tego inne sporadyczne substytucje w obrębie spółgłosek. Szereg szumiący realizowany jak syczący bądź ciszący. [R] jak [L]. Słowa ciężkie do zrozumienia- i właśnie- czy to twory dezintegralne.

[maja_sara]

Zaraz, chwileczkę, bo gubię się.
Dziecko ma 3 lata i 8 miesięcy. Ma prawo nie mówić /r/, ma prawo nie mówić głosek szergu szumiącego. Dobrze by było, gdyby dziecko już nie zamieniało szeregu syczącego na ciszący, aczkolwiek od czasu do czasu ma jeszcze ma do tego prawo i nie jest to traktowane ani jako wielkie opóźnienie w rozwoju językowym, jak i nie jest jakmiś specjalnie poważnym zaburzeniem. Chyba za dużo Pani wymaga od dziecka.
Radziłabym najperw doczytać w literaturze, tak jak proponowałam w pierwszym swoim poście, bo wydaje mi się, że zbyt daleko odbiegła Pani od tematu/problemu. A dziecko ma najprawdopodobniej zwykły bełkot. Ale na odległość tego nie ocenię.

[bosaczek_aa]

Oczywiście, że ma prawo! Chciała Pani dowiedzieć się jak wygląda mowa dziecka, więc ją Pani opisałam.

Moje pytanie od początku brzmiało: czym jest konkretnie twór dezintegralny

TYLE- pogłębia Pani temat- odpowiadam- a Pani atakuje...

[maja_sara]

Po pierwsze,proszę nie krzyczeć i nie dopowiadać sytuacji, które tu miejsca nie miały.
Po drugie, dostała Pani dokładne wskazówki, gdzie szukać odpowiedzi i to od razu. W drugim poście dostała Pani kolejną konkretną odpowiedź.
My tu studentom nie rozwązujemy zadań domowych. Na defenicje proszę nie liczyć, tych trzeba się samemu doszukać i nauczyć. Tym bardziej, gdy wiadomo gdzie je znaleźć.
Nie jestem odosobniona w tym twierdzeniu, bo na forum codziennie zagląda sporo osób, a jakoś nikt nie kwapi się pomóc Pani, poza mną. Zatem zamiast tracić energię na krzyk, proszę ją spożytkować na lekturę.

[bosaczek_aa]

Oczywiście-informację dostałam , nie zaprzeczę i dziękuje. Nie prosiłam według Pani o rozwiązanie "zadania domowego". Jestem w trakcie lektury, poszukuje i analizuje. Od Pani jako od specjalisty potrzebowałam potwierdzenia mojego toku rozumowania- a Pani umniejsza to do zadań domowych, itd. Niepotrzebnie.

Dziękuje za odpowiedź, będę ją miło wspominać.

[maja_sara]

To miło, że zalicza Pani moje odpowiedzi do miłych.
Ja o Pani tego powiedzieć nie mogę. Niestety.

[marta.krusz]

Nie, to jednak nie tupet, to już bezczelność.

[marta.krusz]

Masz tupet dziewczyno.

[marta.krusz]

Ha! Mam takie same odczucia.