agresja...

[dartom.www]

czy ktos z was mial podobne problemy??

www.mentalhealthandillness.com/Articles/AggressionAndLymeDisease.htm

[nataszkam]

Ciekawe rzeczy, nie ma co...
Ja np. zatraciłam gdzieś po drodze cierpliwość i opanowanie, wzmógł się
krytycyzm.Kiedyś czyjeś głupie pomysły nie wyprowadzały mnie z równowagi, nawet
mało mnie one obchodziły. Teraz naprawdę rzadko daje mi się opanować i
zazwyczaj głośno coś komentuję czy krytykuję, bo mnie głupota wkurza totalnie-
mowa oczywiście o pracy zawodowej. Kiedyś usłyszałam od lekarza, któremu
skarzyłam się na taką zmianę, że to normalne, że z wiekiem obniża się próg
tolerancji... Aż z wrażenia spojrzałam do kalendarza, bo wyglądało na to, że
jakoś szybko minęło mi ćwierćwiecze i stąd te zmiany- te ze starości, wraz z
wiekiem postępujące /

[franiolek1]

Dziwne, bo u mnie niezwykle rozwinela sie cierpliwosc od poczatku choroby. Moze
dlatego, ze jestem wiecznie oglupiala... Niczym sie nie denerwuje ( oprocz
boreliozy, na dzieci nie podnosze glosu, jestem bardziej wyrozumiala...
Czasami mi sie wydaje, ze dlugo nie pozyje, i ze nie warto sie denerwowac
drobiazgami. A poza tym, denerwowanie i podniesienie glosu kosztuje mnie
strasznie duzo energii, ktorej mam malo. Podchodze wiec do wszystkiego z
ekonomia energii.
Wazny szczegol: od poczatku choroby nie pracuje, wiec moge moze latwiej
wyluzowac sie. Gdybym miala w tej chwili uczyc w klasie, to moze bym wszystkich
uczniow porozstawiala po katach )) albo bym sama uciekla ze szkoly.

[nataszkam]

A z tą energia to świętą prawdę napisałaś. Ja po takim wzburzeniu to zupełnie
padam z braku sił. Staram się zachowac spokój, ale własnie zazwyczaj mi się nie
udaje ((
U syna tez zauważyłam zmianę- jak u mnie. Kiedyś mało go obchodziło, co koledzy
z klasy mówili, a teraz czasami przejmuje się naprawdę drobiazgami, widzę, jak
to przeżywa w sobie, na szczęscie mam z nim bardzo dobry kontakt, mówi mi o
wszystkim, dzięki temu przerabiamy każdy temat i zazwyczaj kończy się na tym,
że sam stara się rozwiązać problem, a ja interweniuję rzadko- wtedy, gdy sam
faktycznie nie daje rady. Chociaż kilka razy zdarzyło mu się popłakać zaraz po
powrocie do domu,i to ze złości, z taką agresją. Wczesniej nigdy mu się to nie
zdarzało. Teraz widzę, jaki z niego zrobił się nadrważliwiec (

[dartom.www]

Frightening, stabbing, horrific images -usually of death, dying or pain and
suffering. Often gory and unreal as in a horror story. Faces mostly with blood
or terror exaggerated awful expressions. Visions of stabbing or killing often
of those close to you or familiar. These penetrating images add to the already
anxious condition of a Lymey. Episodic, not continuous. Fleeting faces most
usually of the worse possible situation Helpless stumped bodies perhaps close
to death. These images don’t seem to neces­sarily be associated with a
particular occasion, place or time, but come and invade the privacy of my mind.
Control over physical well-being is lost with Lyme, but much more disturbing
and debilitating is the lack of control or normalcy of the mind both
emotionally and cognitive - perhaps worse during a flair when all symptoms
often rear their ugly heads. It is a crushing experience to survive these
images feeling possessed or evil. If they were to be continuous and not
fleeting, no-one could or would survive"

Ja miałem coś bardzo podobnego, natrętne wizje zabijania członków mojej rodziny
i innych osob, nie mogłem sobie wyobrazić spotkania z danymi osobami, ktorych
znalem bardzo dlugo bez sceny agresji, zamykając oczy widziałem przelatujące
twarze ludzi, widziałem kilka razy martwych ludzi, np. martwą kobietę leżącą
pod prysznicem. Obsesje, halucynacje. Silny wielomiesięczny ból głowy. I nie
mogłem się od tego odłączyć w żaden sposób. Czasami dokładnie czułem się
opętany przez złego ducha.
Nikomu nie życzę takich problemów.

[hanka74]

Nie potrafie przetlumaczyc tego co tutaj napisano po angielsu , ale może co do
agresji dwa słowa z własnego doświadczenia- to był ból głowy, koszmarne sny,
zrywanie sie w nocy ,doły psychiczne ,lęk , rozdraznienie i agresja wobec
najblizszych- chwilami rozkręcenie nie do opanowania - atakowałam, w domu były
awantury - normalnie to ja jestem spokojny człowiek - zreszta teraz też, czasem
coś sie takiego jeszcze pojawia ale nie w takim nasileniu.

[dartom.www]

u mnie też potworny ból głowy (nieprawidlowe eeg:/), niewyobrazalnie paranoiczne
koszmarne sny, tracenie swiadomosci, agresja wobec rodziny

we mnie się generalnie gotuje

[domin46]

tylko wtedy gdy ktoś z rodziny próbuje mi zarzucić hipochondrie czy coś w tym
stylu, gotuje się wtedy we mnie, myślę tylko sobie "masz szczęście sku.......u ,
że jesteś zdrowy".
Nie chce mi się nikomu udowadniać, że czasem nie mam siły na nic.

[welwiczia1]

Mi rowniez poziom agresji i zniecierpliwienia strasznie wzrosl. Mam tez bardzo
zmienne nastroje, niby ok, a za chwile potrafie sie na kogos wydrzec - przed
choroba troche tez bylam krzykaczka, ale nie bylo we mnie takiej agresji i
zlosci i braku opanowania.
Smutne to wszystko.

[zuza04]

Cześć wam
ja się zrobiłam strasznym rozdziertusem,nastroje jak w kalejdoskopie,wogóle
lubie wyciszyć się, zero hałasu,najgorzej ma moja córcia ,bo to straszna
gaduła,a ja nie moge jej słuchać-głowa mi pęka
i pomyśleć że jeszcze dwa lata temu ,radio w moim domu rozkręcone było na
fula,a ja podrygiwałam przy muzyce))
a może to starość,bo mój mąż też się zrobił srasznym zrzędą
nie ma sie co przejmować ,najwyżej będziemy uchodzić za zołzy
pardom i zołzów?(to panowie)hi hi

[greta32]

We mnie czasem też się gotuje, wrze....Niekiedy mam ochotę kogoś pogryżć.
Ostatnio najwiecej emocji wywołuje u mnie bezskuteczne szukanie lekarza
nastawionego na dłuższe leczenie i co za tym idzie-brak leków. Reakcje bliskich
i znajomych też. Do irytacji doprowadzają mnie teksty,abym wzięła się w graść i
nie myślała o tym, abym nie czytała forum bo to mnie dołuje. Abym zaczęła coś
robić, zajęła się jakimś sportem aby o tym nie mysleć, poszła na imprezę, do
ludzi itp.... Nauczyłam się jednego. Na pytanie o samopoczucie odpowiadam ok,
lub jako tako. Staram się nie użalać nad sobą bo tego i tak nikt nie rozumie,
nie wierzy. Wtedy przynajmniej nie dostaję "dobrych rad".

[zuza04]

cześć
ja też praktykuje sposób grety,odpowiadam że czuje sie świetnie,bo nie chce
dobrych rad żeby się ładnie ubrać i pójść na zakupy(tak naprawde,to często
mnie bolą ręce i nie ma mowy o uczesaniu się ,a z fajerą na głowie nie mam
ochoty paradować )nie wiem może komuś to pomaga
i w ten sposób się nie musze wkurzać że,osoba której tłumacze co mi jest uważa
mnie za hipohondryka
ale jeszcze zauważyłam że jak sie zdenerwuje to wybucham płaczem ,nigdy tak
nie reagowałam ,wcześniej wyrzucałam z siebie całą złośc krzycząc,a teraz coś
odpowiem i w bek
chyba zniewieściałam?)

[greta32]

hehe,dobre. Nie wpadłam na to że mozemy zniewieścieć. ja raczej reaguję jak
facet jak sie wkurzę. Rzucam "mięsem", trzaskam drzwiami i wychodzę. Chyba ze
mną gorzej))
<ewcia>

[zuza04]

Aja byłam jak facet ,twardziel,ale zaczełam wymiękać,dlatego myśle że może
przyszedł czas żebym się stała kobietą,wygląda na to ze to choroba)
he he ,nie czytajcie tego ,dziś wypisuje same bzdury....
ale co mi tam,tyle mojego
ale coś w tym jest,wcześniej zadbana kobitka z duszą twardziela, a teraz
portki i bluza,ale wrażliwa