Papiyżowi

[broneknotgeld]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=22293958
Tako se rzykom - możno dołonczycie.

link podany nie istnieje, ale i tu można...

[Gość: Blajpios]

Chciałem odpowiedzieć na wezwnanie bronkanotgelda, bo bywa tu jako jeden z niezbyt wielkiej liczby Ślązak - bez wyzwisk, niemniej "wyskakiwało", że wiadomość nie istnieje.
Przecież jednak ważniejsze jest - to wezwanie do modlitwy, tak jak w innych mediach, jak i w innych sosnowieckich i zagłębiowskich także: tak i tu dajmy wyraz pamięci i wdzięczności Papieżowi.
O moc dla Niego i cuda łaski potrzebne w tej drodze pięknego domknięcia całego życia zaufaniem wobec Zbawiciela - prośmy z serca.

[Gość: ++++++++++++++++++]

(...) i Bóg zapłać, Blajpios'ie! ['] ['] ['] ['] ['] ['] [+] [+] [+] [+] [+] [+]


Nie czyńmy jednak z tego dopełnienia ziemskiego życia okresem żalu i smutku,
odchodzi człowiek z życia do życia, misterium to niepojęte.... Na tym wszak
polega wiara z nadzieją - na tym, co niepewne i nieudowodnione, inaczej byłaby
ona empiryczną wiedzą, nauką, itp.

Szczęść Boże, ku jednośći Zagłębiaków ze Ślązakami!
Jednoczmy się w tym trudnym okresie zadumy i refleksji...

Pozdr.

[broneknotgeld]

Po Wielkanocy

Toż jeszcze Krystus po ziymi chodzi
Bog-czowiek już zmartwychwstały
Sie krześcijanin ze tym pogodzi
Że wlezie w Niebo wnet cały

Latoś zabiere z Polski papiyża?
Tako we woli jest Boga?
Ujmie mu ciyngym ludzkego krziża?
Za to porzykać dyć moga.

[broneknotgeld]

Już żeś z Łojcym Bogym
Łotwar Pyjter wrota
Dobrze mosz za progym
Bo wiodła Cie cnota

Pasoł żeś baranki
Tako jako umioł
Dnie noce poranki
Zdo sie - świat zrozumioł.
.-

[grzes.sosnowiec]

[*]

[broneknotgeld]

iycie to - pomarł poeta
Toż rymym ślintać se godzi
Łostatni jo wierszokleta
Dyć dusza durś płaczka rodzi

I gańbić se tym niy byda
Ni tropić zaś nożyczkami
Chca - bestoż tukej z niom ida
Wybeczeć tymi rymami

Mie niy trza kiru żałoby
Chorongwi tysiyncy mszy
Bele to szkryfnońć tu szło by
Papiyż z Ponboczkym - Łon wiy

Coby se tropić - niy pedzioł
Spokojnie poszoł do Boga
Dyć wiyncy łod nos już wiedzioł
Za to dać gowa tyż moga

Rym niychej świyczkom jest życia
Ło kerym szkryfloł do końca
Choć niyporadnie go klyca
Zdo mi sie - ździybko w niym słońca.

Bronkowinotgeldowi też dzięki - ale PAPIEŻ dziś!

[Gość: Blajpios]

chodzi o to, że też dzięki Bronkowinotgeldowi za oryginalną twórczość i pamięć budującą też i dobre realacje śląsko-zagłębiowskie, że dzieli się w tym duchu swoimi przeżyciami dodając i nam coś. Ale rzecz jasna - Broneknotgeld też jest za tym, jak sądzę: dzisiaj, to przede wszystkim wyrazy wdzięczności, pamięci względem Ojca Świętego. Modlitwa szczera za Niego, przy odejściu "do domu Ojca" - choć pytanie, czy nie warto już i do Niego, o wstawiennictwo. Ten Pasterz jakoś dotarł do serca każdego!

[broneknotgeld]

Boże Miłosierny
Skończoł żeś Mu mynka
Nojpiyrszy z nos wierny
Już we Twojich rynkach

Bestoż - Alleluja!
Rymym Cie pochwola
W żolu radość czuja
Niych jest wola Twoja.
....

[grzes.sosnowiec]

POŚRÓD NIESNASEK PAN BÓG UDERZA…


Pośród niesnasek Pan Bóg uderza
Wogromny dzwon,
Dla słowiańskiego oto papieża
Otworzył tron.
Ten przed mieczami tak nie uciecze
Jako ten Włoch,
On śmiało, jak Bóg, pójdzie na miecze;
Świat mu — to proch!

Twarz jego, słowem rozpromieniona,
Lampa dla sług,
Za nim rosnące pójdą plemiona
W światło, gdzie Bóg.
Na jego pacierz i rozkazanie
Nie tylko lud —
Jeśli rozkaże, to słońce stanie,
Bo moc — to cud!

On się już zbliża — rozdawca nowy
Globowych sił:
Cofnie się w żyłach pod jego słowy
Krew naszych żył;
W sercach się zacznie światłości bożej
Strumienny ruch,
Co myśl pomyśli przezeń, to stworzy,
Bo moc — to duch.

A trzeba mocy, byśmy ten pański
Dźwignęli świat:
Więc oto idzie papież słowiański,
Ludowy brat; —
Oto już leje balsamy świata
Do naszych łon,
A chór aniołów kwiatem umiata
Dla niego tron.

On rozda miłość, jak dziś mocarze
Rozdają broń,
Sakramentalną moc on pokaże,
Świat wziąwszy w dłoń;
Gołąb mu słowa w hymnie wyleci,
Poniesie wieść,
Nowinę słodką, że duch już świeci
I ma swą cześć;
Niebo się nad nim piękne otworzy
Z obojga stron,
Bo on na świecie stanął i tworzy
I świat, i tron.

On przez narody uczyni bratnie,
Wydawszy głos,
Że duchy pójdą w cele ostatnie
Przez ofiar stos;
Moc mu pomoże sakramentalna
Narodów stu,
Moc ta przez duchy będzie widzialna
Przed trumną tu.

Takiego ducha wkrótce ujrzycie
Cień, potem twarz:
Wszelką z ran świata wyrzuci zgniłość,
Robactwo, gad,
Zdrowie przyniesie, rozpali miłość
I zbawi świat;
Wnętrze kościołów on powymiata,
Oczyści sień,
Boga pokaże w twórczości świata,
Jasno jak dzień.

1848.

(J. Słowacki)