alex.4
25.03.03, 18:47
Na Jawie ewolucja gatunku Homo erectus przebiegała niezależnie od grup
zamieszkujących kontynent azjatycki. Dowiodły tego ostatnie badania, o
wynikach których informuje najnowszy numer magazynu "Science".
Wyniki ostatnich badań szczątków Homo erectus pochodzących z środkowej Jawy
dowiodły, że jawajska populacja naszych przodków z południowo-wschodniej Azji
rozwijała się samodzielnie i nie miała wpływu na dalszą ewolucję naszego
gatunku.
Badania grupy japońskich i indonezyjskich naukowców działających pod
kierownictwem Hisao Baba z Wydziału Antropologii Narodowego Muzeum Naukowego
w Tokio skupiły się na analizie fragmentu czaszki odnalezionej w październiku
2001 r. Wtedy to antropolodzy pracujący w dolinie rzeki Solo, na stanowisku
pomiędzy wsiami Cemeng i Mlale, natrafili na calvarium, czyli fragment
czaszki bez części twarzowej. Odnaleziona część czaszki została oznaczona
przez antropologów symbolem Sm4, od Sambungmacan, nazwy własnej rejonu, w
którym została odkryta.
Według badaczy Sm4 jest najprawdopodobniej czaszką mężczyzny w wieku średnim
lub młodocianym. Wszystkie drobne elementy budowy, takie jak pofałdowania
podstawy czaszki, zachowały się w doskonałym stanie i umożliwiły naukowcom
dokładne umieszczenie jej w szeregu rozwojowym osobników Homo erectus na
Jawie. Naukowcy zastosowali między innymi tomografię komputerową w celu
dokładnego poznania wewnętrznej budowy puszki mózgowej.
Porównując znalezisko z Sambungmacan z innymi czaszkami Homo erectus
odnalezionymi na Jawie japońscy i indonezyjscy badacze doszli do wniosku, że
mają do czynienia ze szczątkami osobnika reprezentującego pośrednie stadium
rozwoju tego gatunku na wyspie. Ogólne cechy budowy lokują czaszkę Sm4
pomiędzy czaszką nr 17 pochodzącą ze stanowiska Sangiran a fragmentem czaszki
nr 12 z Ngandong.
Jednocześnie badania japońskich i indonezyjskich uczonych wykazały, że
istnieją wyraźne różnice w budowie niektórych elementów czaszek z Jawy i
Chin. Ponieważ porównywane zabytki są równoczesne chronologicznie, to
świadczy to o rozbieżnych liniach rozwoju. Odkrycie to potwierdza dodatkowo
teorię o izolacji grup Homo erectus na wyspie i samodzielnej ewolucji tego
gatunku w stosunku do Azji kontynentalnej.
Wielka migracja gatunku Homo erectus z Afryki rozpoczęła się w środkowym
plejstocenie, 1,7 mln lat temu. Kierując się na północ przedstawiciele
naszych przodków dotarli na Bliski Wschód i dalej poruszali się wzdłuż linii
brzegowej południowego krańca Azji aż osiągnęli tereny wschodnich Chin i Jawy
ok. 1,5 mln lat temu.
A więc kolejny punkt dla zwolenników wyjścia z Afryki.
