Rodzice, śpijcie z dziećmi

[Gość: Kredka]

Pytanie do matek spiacych ze swoimi dziecmi:
Czy nie boicie sie fizycznego uszkodzenia swoich maluchow? Ja
chyba nie wierce sie za bardzo w nocy, ale przeciez wystarczy
jeden gwaltowny ruch noga czy reka i dziecku moze sie cos stac.
Nie boicie sie??

[Gość: astorla]

zawsze czułam że tak jest, matka wie lepiej:)więc nie trzeba
się przejmować zaleceniami, tylko trzeba ufać swojemu
instynktowi.

[Gość: Pawlik]

No i pewnie:

"Lecz tamten odpowie z wewnątrz: Nie naprzykrzaj mi się! Drzwi
są już zamknięte i moje dzieci leżą ze mną w łóżku. (Łk 11:7)"

Ciekawe, kiedy naukowcy odkryją, że parę klapsów nie stanowi
wyrazu skłonności sadystycznych, ani wstępu do maltretowania
dziecka.

[Gość: pak]

Gość portalu: Pawlik napisał(a):

> No i pewnie:
>
> "Lecz tamten odpowie z wewnątrz: Nie naprzykrzaj mi się!
Drzwi
> są już zamknięte i moje dzieci leżą ze mną w łóżku. (Łk 11:7)"
>
> Ciekawe, kiedy naukowcy odkryją, że parę klapsów nie stanowi
> wyrazu skłonności sadystycznych, ani wstępu do maltretowania
> dziecka.

Dobrze powiedziane.

[Gość: Grzegorz]

Z pytania wynika, ze nie jestes jeszcze matka. Ja mam corke,
ktora miala lozeczko i przestala z nami spac jak miala 2,5 roku.
Nie ma takiej mozliwosci zeby uszkodzic dziecko, ktore spi
pomiedzy rodzicami. Pozdrawiam

[Gość: Matka]

Śmieszne jest wręcz to, że ktośc prowadzi prace badawcze nad
temate "Spać z dzieckiem czy bez dziecka.
Moje doświadczenie matki (która bezgranicznie kocha i uwilbia
swoje dziecko) mówi, ze lepiej, aby dzieci spały osobno, chyba
że są przeziebione i w skazana jest obserwacja temperatury czy
drożności dróg oddechowych. Jest to na pewno o wiele bardziej
higieniczne i bezpiczniejsze. Dzisiaj są dostepne urządzenia,
które monitorują oddech dziecka w pierwszych miesiącach życia. W
przypadku bezdechu włącza się dźwięk, kóry niejednokrotnie sam w
sobie jest w stanie wybudzić dziecko.
Dzieci, które śpią z rodzicami od początu, mają kłopot z
zasypianiem we własnym łóżeczku w wieku przedszkolnym. Dzielenie
łóżka i nocy ze starszym dzieckiem nie jest wskazane ani dla
dziecka ani dla pozycia małżeńskiego.
Nie dajmy się namówić na nowe mody w wychowaniu dzieci. Nich
każdy postępuje tak, jak uważa za słuszne.

[Gość: kate]

No wlasnie - niech kazdy postepuje jak uwaza za sluszne.Do wieku 3 lat moja
corka przylazila do mnie w nocy do lozka, czasami w niecala godzine po
zasnieciu.Nie bylo problemy z przenosinami do jej wlasnego prywatnego lozka i
pokoju i nie bylo problemow z zasypianiem.TAk sie zlozylo ze syn bedac malym
brzdacem czesto chorowal i jakos sie zadomowil w moim lozku.Ale mysle ze jak
przyjdzie czas to tez nie bedzie problemow - przestanie sie wybudzac w nocy nie
bedzie potrzeba bycia tuz przy nim.Pamietajmy ze kazdy jest inny, kazde dziecko
inne.Fajnie ze dzielisz sie swymi doswiadczeniami.Moze kogos przekonasz do
swojej decyzji.Ja uwazam ze nie ma az takiego niebezpieczenstwa jak dzieci spaia
z rodzicami jezeli to powoduje ze czuja sie bezpieczniej.I fajnie ze nie
potepiasz innych tylko dlatego ze ktos ma odmienne zdanie na ten temat.
A co do zdziwienia jakimi to rzeczami sie naukowcy zajmuja to akurat te badania
sa najmniej dziwaczne.
pozdro i zycze samych sukcesow wychowawczych.

[Gość: loco]

Słuszne dla kogo? Spanie w oddzielnym łóżeczku to nowa moda
wymyślona w XX w. Podobnie jak urządzenia monitorujące oddech.

[Gość: Joanna]

Spanie z wlasnym dzieckiem jest w najlepszym wypadku
biologicznie nienormalne... Przynajmniej dla wszystkich tych
rodzicow, ktorzy jeszcze uwazaja siebie za ludzi, ktorzy maja
prawo do odpoczynku i czasu wylacznie dla siebie...
GW jak zwykle wypisuje brednie popierajace katolicki
swiatopoglad spoleczenstwa (na marginesie: kobieta, ktora jest
matka tak na prawde przestaje byc czlowiekiem i powinna
koncentrowac sie tylko na swoim dziecku/dzieciach). Zalosne.
Ciesze sie, ze czytam to z oddali innego kontynentu...

To dopiero są brednie :-)))

[indiglo]

" ... GW jak zwykle wypisuje brednie popierajace katolicki swiatopoglad
spoleczenstwa ..." Niech ja skonam :-))) Skąd Ty to piszesz, z Antarktydy? Bo
chyba Cię trochę przymroziło... Michnik i katolicka indoktrynacja
społeczeństwa, koniecznie mu to wyślijcie, niech się chłopisko opamięta, zanim
go włożą do jednego wora z Ojcem-Dyrektorem.
A tak na marginesie: pani dr Bell jest Amerykanką (tak się domyślam, bo Durham
jest w USA), więc się nie dziw wynikom badań, bo tam jak wiesz od lat ton nauce
nadaje połączona katolicka mafia irlandzko-włosko-żydowska, bo Żydzi jak
wiadomo to też katolicy, tylko inaczej.
Pozdrawiam wszystkich religijnych oszołomów - czuwaj!
Indiglo

[Gość: siedem]

Gość portalu: Kretynka napisała:

> Spanie z wlasnym dzieckiem jest w najlepszym wypadku
> biologicznie nienormalne... [...]z oddali innego kontynentu...

ech

5040

Kolejna skrajna teoria

[Gość: Wojtek]

Raczej sie z Toba zgadzam.
Jak zwykle - teorie moga byc tylko skrajne: do tej pory krzyczano
spac osobno. Teraz zaczna sie nawolywania do spania wspolnego. A
wg mnie to to wszystko zalezy od sytuacji.

Tak samo jak z karmieniem piersia: teraz wiekszosc lekarzy
krzyczy, ze karmienie butelka moze zabic dziecko. Niektore matki
twierdza, ze karmienie piersia to najwieksza glupota. A jak moja
zona rozmawia z innymi matkami, to tak naprawde czasami to
karmienie piersia jest dobre, a czasami nie ma szans a matki laza
pozniej zestresowane, bo przeciez usmiercaja swoja pocieche.

Dlaczego ludzie nie moga pisac obiektywnie i bez emocji. Nie
potrafia wziasc pod uwage wiecej aspektow niz te, ktore akurat
pasuja do ich teorii, wymazujac z pamiecie wszystkie niezgodne?

[kociamama]

Gość portalu: Matka napisał(a):

> Śmieszne jest wręcz to, że ktośc prowadzi prace badawcze nad
> temate "Spać z dzieckiem czy bez dziecka
> Moje doświadczenie matki (która bezgranicznie kocha i uwilbia
> swoje dziecko) mówi, ze lepiej, aby dzieci spały osobno, chyba
> że są przeziebione i w skazana jest obserwacja temperatury czy
> drożności dróg oddechowych. Jest to na pewno o wiele bardziej
> higieniczne i bezpiczniejsze.

Wlanie badania, nad ktorych celem sie zastanawiasz badaja higiene i
bezpiecznestwo spania z dzieckim i wykazaly, ze nie jest tak, jak twierdzisz.
O ile nie jeste narkomanka, palaczka czy alkoholiczka a Twoje lozko jest
przestronne.


Dzisiaj są dostepne urządzenia,
> które monitorują oddech dziecka w pierwszych miesiącach życia. W
> przypadku bezdechu włącza się dźwięk, kóry niejednokrotnie sam w
> sobie jest w stanie wybudzić dziecko.
> Dzieci, które śpią z rodzicami od początu, mają kłopot z
> zasypianiem we własnym łóżeczku w wieku przedszkolnym.

A Ty powiedz tak szczerze, nie masz klopotu z zasnieviem w samotnym lozku jak
meza akurat nie ma?
Ja, przyznaje szczerze nie lubie spac samotnie. zawsze mozna sie przytulic do
drugiego czlowieka, zaczerpnac troche jego ciepla.

Dzielenie
> łóżka i nocy ze starszym dzieckiem nie jest wskazane ani dla
> dziecka ani dla pozycia małżeńskiego.


przeciez nikt nie sugeruje, zeby dziecko przeszkadzalo w pozyciu malzenskich,
ale takie zabawy przy malym dziecku chyba bardzo dlugo nie trwaja??


> Nie dajmy się namówić na nowe mody w wychowaniu dzieci. Nich
> każdy postępuje tak, jak uważa za słuszne.


To po co ten apel, zeby sie nie dawac namowic??

[Gość: Aga]

Ja też nie spałam ze swoimi córkami i nie sądzę, żebym była
przez to gorszą matką. Ale potrzebowałam od nich wytchnienia
(nie tylko fizycznego, ale przede wszystkim psychicznego)
chociaż nocą. No i to pożycie małżeńskie... Po urodzeniu dziecka
chciałam poczuć się czasami kobietą, nie tylko matką, która nie
może pobyć z ukochanym mężczyzną sam na sam ani przez chwilę...

[Gość: m.]

...moje dziecko rocznik 2001... w trzecim tygodniu zycia zaczelo
chodzic do zlobka...majac rok samo jadlo...a obecnie samo sie
kapie, samo naciska korek w wanie zeby sposcic wode, lubi sie
wyklocac o swoje, odrabia juz lekcje...tylko pieluch jeszcze nie
zmienia samodzielnie...a mimo wszystko z mama mu sie spi
najlepiej...w domu tylko usypia na ulubionym lozku tam gdzie spi
mama...

[Gość: kate]

Wiesz co ja sie zastanawiam jakie lekcje ma do odrabiania 2letnie dziecko?Tak
pytam z ciekawosci bo moj syn tez rocznik 2001 , tez sie wykloca o swoje, sam
sie kapie z rozebraniem i wlazeniem tudziez wylazeniem z wanny i jakos w jego
codziennym aktywnym zyciu nie widze miejsca na lekcje.
pozdro

[Gość: lolyta]

No wlasnie, moje dziecko - tez rocznik 2001 - nie odrabia jeszcze lekcji choc
potrafi samo robic wiele rzeczy. No ale ono jest chyba jakies opoznione w
rozwoju, bo zaczelo chodzic w wieku 7 miesiecy a nie 3 tygodni, a o tym, zeby
do zlobka samo doszlo to mowy nie ma...

Moze ta wypowiedz pisales w 2001 roku?

[Gość: Wojtek]

Masz niezle dziecko, skoro w wieku trzech tygodni chodzilo do
zlobka a teraz w wieku 2 lat (no niech bedzie 2,8 roku) samo
odrabia zadania domowe. Czy potrafi tez samo czytac i pisac?

Przypuszczam, ze piszesz o malowaniu i robotkach recznych. Wiele
dzieci cos tam dlubie. Ale wydaje mi sie, ze lekko przesadzasz.

[Gość: Matka trzech budrysow]

Wychowalam juz trzech chlopcow,ostatni wlasnie dostal sie na
studia. Moge wiec powiedziec, ze mam spore doswiadczenia. Nie
moge powiedziec kategorycznie, ze nie masz racji,ale jestem
raczej za spaniem osobno. Co nie znaczy jednak- w innym pokoje.
Wiem,ze w kraju rzadko pary malzenskie maja duze, wygodne
lozka,gdzie jeszcze dziecko by sie zmiescilo. Lepiej umiescic
lozeczko dziecka blisko, twoj glos, albo podanie palca do
trzymania uciszy dziecko szybko. Po 3-4 miesiacach mozna
dziecko przeniesc do pokoju rodzenstwa lub oddzielnego pokoju.
Znam troche ludzi, ktorzy mieli wielkie problemy z spaniem
starszych dzieci,kiedy w koncu zdecydowali sie je przeniesc w
do innego lozka lub pokoju. Dla czlopcow jest to mus, nie moze
spac z mama za dlugo. Tak samo bym powiedziala o spaniu taty z
corka.Co powiesz o 14-to latku, ktory ciagle spal z Matka? Co z
niego wyrosnie? Moi synowie by protestowali . Protestowali
tez,ze zagladamy ,jak sie kapia. Dzieci tez potrzebuja
prywatnosci. Tak wiec, niemowlaki-bliziutko,starsze dzieci-
absolutnie oddzielnie. Oczywiscie sa sytuacje wyjatkowe-
choroby, straszny sen itp. Ale rozsadek musi byc. Rodzice tez
potrzebuja prywatnosci,prawda? Czy przy intymnych momentach z
mezem chcesz aby twoje dzieci obserwowaly? Nie sadze.A one sa
niesamowicie bystre i obserwuja wszystko,zobaczysz.

[Gość: cysorz]

Kredko, jestem ojcem, spalem z moim synem praktycznie od
momentu jak wrocili ze szpitala i nie ma obawy, ze sie dziecko
niechcacy udusi: swiadomosc malego ludzika obok ciebie
(niekoniecznie w lozku) jest tak duza, ze juz nigdy nie spi sie
tak "jak dawniej". Reaguje sie na kazda innosc w otoczeniu
(placz, ruch, nawet oddech). A najzabawniejsze, ze jakos nie
narzekalem na brak snu, choc nie spalem jednym ciagiem kilku
godzin, tylko w kawalkach. Da sie przezyc i jak sie do tego
czlowieczka przywiazujesz!

[Gość: ociec64]

Potwierdzam twoje opinie. sam sypiam od 2,5 roku z malym i jakos
nie umarlem z niewyspania.

[Gość: Wojtek]

Jezeli wszyscy ludzie sa tacy jak ty, to rzeczywiscie - kazde
dziecko moze spac bezpiecznie z rodzicami. Ale to tez oznacza, ze
wszyscy jestesmy klonami.

czy 4,5 letni chlopiec powinien spac z matka w jednym

[Gość: a]

lozku?
mam tez drugie pytanie. czy od chlopca w tym wieku mozna juz
wymagac zeby cos po sobie sprzatnal, albo powiedziec mu, ze np.
chcemy obejrzec tv zanim sie z nim pobawimy? czy to jeszcze za
male dziecko na takie przekazay?
pozdrawiam,

[Gość: cysorz]

na pierwsze pytanie mysle, ze moze, nie ma w tym nic zdroznego jak dlugo on
chce (a nie Ty)
na drugie pytanie odpowiedz jest w Waszych rekach: pamietajcie, ze nawet
prosta zabawa z dzieckiem jest uczeniem dziecka nowych rzeczy. Wiec pytanie
powinno brzmiec, co lepiej czy poswiecic czas nauczaniu swojego dziecka, czy
ogladac TV? Na to pytanie to powinniscie juz sobie sami potrafic odpowiedziec.

[Gość: a]

Dziekuje wam za wasze za opinie. pozdrawiam serdecznie

[Gość: Kowalski]

Gość portalu: a napisał(a):

> Dziekuje wam za wasze za opinie. pozdrawiam serdecznie

A telewizor to w ogóle radzę wypierniczyć. Skrajnie szkodliwe -
dla wszystkich, nie mówiąc o dzieciach.

[Gość: m.]

moj syn rocznik 95 i corka rocznik 2001...ciagle spia z mama na durzym
lozku..notabene nie wiem po co kupowalem lozka dla dzieci...ale jak zona sie
uprze to nic sie na to nie poradzi..moje dzieci...david sprzatal zabawki durzo
wczesniej niz 4,5 roku...i wydaje mi sie ...,ze wowczas robil to czesciej niz
obecnie...a wiec plynie z tego wniosek ...dzieciom trzeba ciagle przypominac
ich obowiazki az do skotku...

[Gość: kate]

Jak najbardziej .4.5 lat to juz na tyle odpowiedzialny wiek ze dziecko samo moze
po sobie wyniesc talerzyk, szklaneczke , posprzatac na tyle ile potrafi
porozrzucane zabawki w pokoju po swietnej zabawie.Jak od najmlodszych lat
bedziemy dzieci uczyc ze ciaza na nich pewne obowiazki to zaowocuje na
przyszlosc - nie uslyszysz od dzieciaka jak poprosisz od odkurzenie mieszkania
ze nie bedzie tego robic.Moj syn ma 2 lata i wie ze zabaweczki po skonczonej
zabawie ida na miejsce.oczywiscie wrzuca wszystko byle jak - co jakis czas
nalezy zrobic prawdziwy porzadek.Ale tutaj chodzi zeby wyrobic w dziecku
poczucie obowiazku ze ma cos w domu do zrobienia.
Na reszte pytan odpowiedzial cysorz
pozdro

[pstrozyk]

Moje dziecię, 2,5 roku (dziewczyna) samo zmywa naczynia - spróbuj
tylko powiedzieć, że już trzeba skończyć ... ;-)




Pozdrówka


Paweł

[Gość: matka trzch budrysow]

Widze, ze masz jednego synka. Zrobisz absolutnie w
porzadku ,jak przestanies z nim spac. I to juz najwyzszy czas,
abys go uczyla samodzielnosci i bawienia sie osobno. Niestety
jedynaki dlugo chca sie bawic z rodzicami, jednak 4,5 latek
duzo juz powinien zrozumiec, a przede wszystkim, ze nie
wszystko kreci sie wokol niego. Mama i tato tez potrzebuja
zrobic cos dla siebie. Moj pierwszy syn byl jedynakiem 8 lat.
Wiele sie zmienilo na lepsze, gdy urodzil sie jego brat. My
moglismy nieco odetchnac. Bo pewnie jak ty ,wiecej czasu
spedzalam na podlodze, bawiac sie klockami lego , niz
siedzialam na fotelu przed telewizorem.

[Gość: mimi]

ludzie, a może moja mama tez jeszcze za dużo ode mnie wymaga.
każe mi po sobie sprzątac! ja mam przecież dopiero 20 lat!!!
jak macie ochote, to sobie wychowujcie nierobów tylko nie
mijcie potem pretensji do synowych, ze nie chca waszym synkom
usługiwać.

[Gość: Jacek]

Gość portalu: Kredka napisał(a):

> Pytanie do matek spiacych ze swoimi dziecmi:
> Czy nie boicie sie fizycznego uszkodzenia swoich maluchow? Ja
> chyba nie wierce sie za bardzo w nocy, ale przeciez wystarczy
> jeden gwaltowny ruch noga czy reka i dziecku moze sie cos
stac.
> Nie boicie sie??

Kredko, ja mam jedno pytanie: dlaczego swoje pytanie skierowałaś
do matek, a nie do ojców? Moja Maja ma 5 miesięcy i w tym czasie
może 2 noce spałem dalej od Mai niż 30 cm.
By the way: zauważyłem, że układam się wokół Mai dokładnie tak,
jak opisała to dr. Ball.

[Gość: tata]

To milo, ze ktos stara sie odkrencac naukowe zabobony. Jezeli
rodzicom jes wygodniej spac bez dzieci (ciekawe kto do nich
wstaje wnocy kiedy trzeba je karmic) to ich sprawa. Ale
dorabienie do tego naukowej teorii jest denerwujace. Warto
przypomniec, ze nie tak dawno przeciez dreczono dzieci i
rodzicow teoria, ze niemowleta karmi sie co 3 godziny i chyba
nie dluzej niz 15 minut. A we wlasnej ksiazecce zdrowia mam
wpis: dokarmiac od 2 miesiaca (a moze od 3, mam 34 lata). Kto to
wymyslil?? i na podstawie jakich badan. Ozywicie, jako, ze
czlowiek jest niezwykle odporny i potrafi zyc od pustyni
piaszczystej poprzez wielkie miasta po pustynie lodowa to i
karmienie co 3 h oraz spanie zdala od mamy przezyje. Tylko po co.

ps. Mamy 4 dzeci i dwa ostatnie (2i 4 lata) a czasem i starsze
(choc maja swoje pokoje) i tez na poczatku bywalo ze slyszelismy
ze to niehigieniczne (byc moze niektozy sie nie myja,lub spia w
ubraniu ale watpie) teraz wiadomo ze jestesmy dziwni i nie
podzielamy wielu oczywistych "prawd" na temat hodowli dzieci
dano nam spokoj. Cale szcescie dieci maja sie znakomicie.

Pozdrawiam wszystkich hodowcow dzieci
Tata

[Gość: Wojtek]

Jak dla mnie (moze nie wyraziles sie do konca) to Ty tez popadasz
w skrajnosc. Wg mnie - czasami lepiej jest tak, a czasami
inaczej. Sa rozni ludzie, jedne matki maja wiecej pokarmu inne
mniej. Jedne dzieci potrzebuja wiecej opieki i czulosci, a inne
mniej.

A ksiazki rzeczywiscie sa bardzo czesto kretynskie: szczegolnie
te o karmieniu (tak jak pisales). To samo lekarze z teoriami o
usmiercaniu dzieci butelka. Ja uwazam, ze lepiej karmic piersia,
ale jezeli matka nie moze (bo ma np. za malo pokarmu albo
wykancza ja to niesamowcie) to jezeli sie da - lepiej przejsc na
butle.

Corke wychowalismy na butli. Nie ma zadnych problemow
zdrowotnych, zdrowe zeby. A syn (4 miesiace) leci na cycku i ani
mysli o butli. Jednak zona nie potrafi go tak nakarmic, zeby sie
wyspac - i potem lazi zmeczona i zla. O co jest lepsze, zeby
warczala na wszystkich z dzidziusiem wlacznie, czy zeby karmila
butelka? Poki co to juz od 2 miesiecy spi po okolo 4 godziny
dziennie. Niech ktos tego sprobuje - polecam przetestowac: niezly
czad i dolek.

[Gość: anka]

mój syn (rocznik 1979) spał ze mną przez pierwsze pół roku życia.następne pół
roku co drugi dzień ( po prostu marudził i nie miałam wyjścia)opuszczałam męża
i szłam spać do jego pokoju. kiedy nauczył sie chodzic budził się koło
pierwszej w nocy i przychodził do nas.trwało to mniej wiecej do szóstego roku
życia. później spałam z nim tylko kiedy był bardzo chory.niezbyt wygodnie spi
sie z wiekszym dzieckiem ale co zrobic jesli mowi ze sie boi albo nie moze
zasnac i trzeba opowiadac bajki.
teraz jest juz jest dorosły , nie mialam z nim klopotow wychowawczych,
skonczyl studia na UW i wyprowadzil sie z domu. mieszka ze swoja dziewczyna i
mowi, ze nie wie kiedy bedzie mial dzieci bo z wlasnego oswiadczenia wie, ze
dzieci sa bardzo meczace

[Gość: KG]

Powiem więcej - tak można zapobiec autyzmowi

[Gość: Agnieszka Narkun, Gdynia]

Popieram wspólne spanie z tymi najsłodszymi maleństwami!!! Ta
niesamowita bliskość fizyczna z tak bliską sercu osóbką jest
cudowna!!! Dzieciątko takie szczęśliwe, radosne!!! Pamiętajmy,
że dzieci szybko dorastają, szybko mija życie, zatem póki możemy
wykorzystujmy te wspólne chwile razem najintensywniej. Serduszko
maleńkie emanuje miłością, którą mu ofiarowujemy, odda nam
zwielokrotnioną radość. Odda nam wszystko to czego je nauczymy.
Kochajmy dzieci z całego serca!

Rodzice, śpijcie z dziećmi

[Gość: Jerzy]

Zdumiewa mnie głupota naukowców, którzy co jakiś czas wymyślają
cos wręcz odwrotnego do dotychczasowych zaleceń. Te poprzednie
zalecenia były wcześniej poparte badaniami, analizami, wnioskami
i co tam jeszcze kto chce. Potem wszystko to co wcześniej
wymyślono wyrzuca się do kosza i zaczyna zalecać coś odwrotnego.
Nikt nie patrzy na naturalność zachowań i potrzeb. Przecież to
jasne, że matka powinna spać z dzieckiem. Dziecko czuje przez
sen jej obecność i śpi spokojnie. Każda matka czuje też przez
sen swoje dziecko i nawet śpiąc reaguje na potrzeby dziecka.
Może wróćmy do zachowań wyracowanych przez tysiące pokoleń a nie
zwalczajmy je w imię nowoczesności. Przykłady:
1. Człowiek powinien spać wtedy gdy odczuwa taka potrzebę bez
względu na to czy jest to dzień czy noc. Jaki jest tego efekt?
Śpi tylko kilka minut i po śnie jest o wiele bardziej aktywny.
2. Powinno się jeść wtedy kiedy ma się na to ochotę i to co
smakuje. Niestety ludzie dorośli mają tak już zniszczone
odczuwanie własnych potrzeb, że nie mogą tego stosować. Można to
robić z małymi dziećmi i oczywiście nie wtykać im słodyczy,
chipsów i innych potraw nikomu nie potrzebnych.
3. Chęć ruchu powinna być realizowana gdy tylko przyjdzie nam na
to ochota. To organizm domaga się gimnastyki potrzebnej mu do
jakiś celów. Są dni gdy nie chce się nam poruszać a są gdy
bardzo chce.
Jednym zdanie sluchajmy swego organizmu a nie lekarzy. Gdy nie
słuchamy oraganizmu bedziemy musieli wcześniej zacząć słuchać
lekarzy, którzy coś tam sobie eksperymentują posługując się nie
zawsze sprawdzoną wiedzą.

[Gość: jola]

matki posłuchajcie głosu waszego serca, instynktu a zrozumiecie,
że sen z dziackiem to lekarstwo na całe zło tego świata

[Gość: jola]

matki posłuchajcie głosu waszego serca, instynktu a zrozumiecie,
że sen z dzieckiem to lekarstwo na całe zło tego świata

[Gość: tupelo]

Wszystko pieknie-ladnie: wspaniala teoria w sluzbie obalania mitow i
zacofanych teorii... Nie mam jeszcze dzieci, ale mam nadzieje, ze niedlugo
jakis maly ludek pojawi sie w naszym zyciu. Nie wiem, czy bedzie spac z nami w
lozku, czy raczej w swoim lozeczku - na pewno jednak bedzie takie mial/miala.
Czas, zachowanie nasze i potrzeby dziecka pokaza, ktore rozwiazanie bedzie
lepsze, byc moze oba?
Teoria pani antropolog wydaje sie taka "milutka" - chodzi o bliskosc, o glos
serca - tylko czytac te posty na forum! Ale denerwuje mnie ten hurra-optymizm.
Nic nie jest az tak proste. Ja sie nie boje, ze zgniote dziecko w lozku - to w
ogole wydaje sie absurdalne, ale najwiekszy argument przeciwko spaniu z
dzieckiem w lozku jest inny. Slyszalam go juz nie raz od mojego meza - mlodego
lekarza (30 lat) i mojej tesciowej, ktora jest pediatra. Spanie z dzieckiem w
jednym lozku JEST niehigieniczne. I nie chodzi tu o mycie czy spanie w
ubraniu. Dorosly czlowiek jest nosicielem wielu wirusow, bakterii itp., ktore
jemu samemu nie zaszkodza, bo jest na nie uodporniony albo po prostu jego
uklad odpornosciowy zaraz sobie z nimi poradzi. Noworodek nie ma tak dobrze
wyksztalconego ukladu odpornosciowego i, niestety, mozemy maluchowi niechcacy
zaszkodzic. Jest to fakt i nie ma sie co z nim klocic. Trzeba po prostu
uwazac.
Nie chce byc zle zrozumiana. Ja nie jestem przeciwna spaniu z dzieckiem w
lozku. Byc moze sama bede tak robic. Ale trzeba byc swiadomym, ze nie jest to
taki do konca "cudowny" wynalazek.

[Gość: gosia]

Moze nie nalezy go rowniez przytulac i nosic na rekach, bo to
niehigieniczne. Nie daj sie omamic rodzinie, nawet jesli to sa
lekarze. Dziecko potrzebuje bliskosci rodzicow, a bakterie i
wirusy sa wszedzie i jezeli my z nimi zyjemy, to maluch tez musi
do nich przywyknac.
Ja spie z moim maluchem od dnia jego narodzin i jakos maly
prawie wcale nie choruje.
Pozdrawiam i zycze pieknego maluszka.

[advokatus_diaboli]

NIEHIGIENICZNE - skoro tak mówi Twój mąż lekarz i teściowa pediatra, to wiele
wyjaśnia. Swoją drogą, jak ona wychowała swego syna (a Twego męża) - przecież
życie jest generalnie bardzo niehigieniczne i niezdrowe...
Dziewczyno, kieruj sie własnym zdrowym rozsądkiem i intuicją, a nie lekarskimi
mądrościami. Spodziewałaś się, że od lekarza usłyszysz coś innego... Rozumiem -
operacja, przetaczanie krwii, kontakt z chorym zakaźnie, ale spanie z małym
dzieckiem...??? A jak Twoim zdaniem dziecko ma wzmocnić swoją wrodzoną
odporność??? NIe przytulisz go? Nie pozwolisz mu raczkować (przecież pobrudzi
sobie rączki - a zaręczam Cię, że nie nadążysz mu je myć)? Nie zabierzesz go na
spacer, bo za zimno, za gorąco, coś pyli??? Jednym słowem musiałabyś go chyba
trzymać pod kloszem. Oczywiście podstawowych zasad higieny trzeba przestrzegać,
ale nie popadać w przesadę...
Aby nie być posądzonym o gołosłowność nadmienię, że jesteśmy z żoną rodzicami
czwórki dzieciaków (lat: 9, 6 i 2- bliźniaki), od pierwszych dni i żona, i ja
spaliśmy z naszymi maluszkami. Traktujemy je normalnie, bez PRZESADNEJ
dbałości, do zasad higieny podchodzimy zdroworozsądkowo ale konekwentnie - i
zaręczam Ci są zdrowe, przepełnia je energia i nie wiedzą co to alergia...
Jakoś wspólne i NIEHIGIENICZNE spanie z rodzicami nie zaszkodziło im...

pzdr

[Gość: tupelo]

Nie rozumiem, skad ta zajadlosc i atak na mnie. Przeciez napisalam tylko, ze
nie podoba mi sie hurra-optymizm podobnych teorii. Poza tym, jakim prawem
mozesz oceniac moich najblizszych? Rodzina mojego meza (ma dwoch braci) to
jedna z najbardziej kochajacych sie i fantastycznych rodzin, jakie znam. Nie
wnikam w to, czy moi tesciowie spali ze swoimi dziecmi, czy nie. Mysle, ze
mozna stworzyc fantastyczny dom nawet bez spania w lozku z dziecmi - wystarczy
tylko chciec. Poza tym napisalam rowniez, ze sama na pewno bede laczyc obie
sytuacje: czasami dziecko w lozeczku, a czasami z nami w lozku. Nie mowie tez o
zupelnie sterylnych warunkach, bo to niemozliwe, ale z maluchem mimo wszystko
trzeba uwazac. A tzw. "zimny chow", to zupelnie cos innego. Pozdrawiam i zycze
mniej impulsywosci...

[Gość: mama]

Oj cos wiemy o tej higienie Polakow. Kapiel raz na tydzien
mycie glowy-tez. A potem w autobusach zapachy , szczegolnie
latem... Ludzie ,dajcie dzieciom poddychac swiezym powitrzem.
Lekarze maja 100 racji.Ale oczywiscie powiecie"od smrodu
jeszcze nikt nie umarl"

[Gość: sanka]

Jeśli karmisz piersią, dostarczasz przeciwciała na to, co tam na sobie nosisz,
ty a także twój partner. Jak długo nasze dziecko było naturalnie karmione, nie
chorowało na nic, co my przechodziliśmy.

[Gość: lolyta]

Eeee... no coz, co do tych straszliwych bakterii - przez kontakt z nimi dziecko
sie na nie UODPARNIA. najgorsze co mozna dzieciaczkowi zrobic to sterylizowac
wszystko dookola. Nam wrecz zalecano przytulac noworodki od pierwszego dnia do
golego brzucha zeby sie do domowej flory bakteryjnej jak najszybciej
przyzwyczailo. Nasz dzieciak ma 2 latka. na razie zaliczyl jeden katarek w
zyciu, a spal z nami, jeszcze dzis czasem w nocy przylazi. Jakos mu nasza flora
nie zaszkodzila.

[szkoda_lata]

Dorosly czlowiek jest nosicielem wielu wirusow, bakterii itp., ktore
> jemu samemu nie zaszkodza, bo jest na nie uodporniony albo po prostu jego
> uklad odpornosciowy zaraz sobie z nimi poradzi. Noworodek nie ma tak dobrze
> wyksztalconego ukladu odpornosciowego i, niestety, mozemy maluchowi niechcacy
> zaszkodzic. Jest to fakt i nie ma sie co z nim klocic.

witaj, oczywiscie ostroznosc i higiena to podstawa, ale jesli masz pediatrow w
rodzinie to powinnas wiedziec, ze noworodek ma ciala odpornosciowe matki,
wlasne zaczyna wyksztalcac dopiero ok 6-go miesiaca, kiedy juz zreszta
noworodkiem nie jest
poza tym: higiena - tak, sterylnosc - nie, jezeli bedziesz chowac dziecko pod
kloszem to pierwsze wyjscie na spacer w wielkim miescie moze je zabic! troche
demonizuje, wiem, ze sa malenstwa wymagajace szczegolnej opieki, ale bez
przesady z chuchaniem!
pozdro

[Gość: sarna]

Pewnie ,że to dobry pomysł,sama mam dzieci i czesto spały z
nami ,dziś córka mam 12 lat i jeszcze pragnie z nami
spać,myślę ,że to przybliża rodziców i dzieci do siebie,one
czują sie wtedy bardziej bezpieczne .

Troche tu, troche tam...

[Gość: Beba]

Mam dwie corki, starsza - dwa lata i piec, mlodsza siedem
miesiecy.
Z pierwsza spalam od urodzenia. Ulatwialo to karmienie piersia
i zasypianie Malej, a mi dostarczalo niesamowitych i dotad
nieznanych wrazen i uczuc. Lekarze oraz znajomi, posiadajacy
dzieci zblizone wiekiem do naszego, odradzali i krytykowali
takie postepowanie. Namawiani przez nich, sprobowalismy
odzwyczaic nasza pocieche od karmienia nocnego o 2 i od spania
w naszym lozku. Kiedy po dwoch dniach sasiadka spytala, co sie
stalo naszemu dziecku, czemu tak rozpaczliwie poplakiwalo w
nocy, zrezygnowalismy. Nie bylismy ani twardzi ani
konsekwentni. Metoda podawania dziecku wody w butelce w
zastepstwie piersi z mlekiem, z mojego doswiadczenia, nie jest
skuteczna...
W Holandii jest stosowana masowo ale nie w wieku kilku miesiecy
czy roku ale juz po pierwszym miesiacu. Z powodzeniem.
Najczesciej zreszta kobiety karmia piersia najwyzej jeden
miesiac.
Madre ksiazki zalecaly nam przetrzymanie placzu dziecka. W
koncu przeciaz zrozumie ze rodzice nie zjawia sie na kazde jego
zawolanie, placz. Z tych rad juz nie skorzystalismy. Uwazamy
dokladnie odwrotnie. Zjawiamy sie przy naszym dziecku zawsze
wtedy kiedy nas potrzebuje, rowniez w nocy.
Probowalismy przenosic Mala kiedy spi, usypiac ja w malym
lozeczku, opatulac polarem, spiewac, opowiadac historyjki.
Wszystko bez oczekiwanego skutku. Uparla sie i co jej zrobisz?
Nie mogac zmienic upodoban naszej corki, postanowilismy je
zaakceptowac. Pogodzilismy sie z tym, ze zapewne bedzie z nami
spala do uzyskania pelnoletnosci. Po dlugiej i szczerj rozmowie
przyznalismy, ze to nie nam przeszkadza spanie we troje, tylko
lekarzowi i znajomym.
Kiedy bylam w piatym miesiacu ciazy kupilismy Malej nowe,
rosnace, "dorosle" lozko. Nowa posciel i lampke. Dolozylismy
jeszcze maskotki i poleczke z ksiazeczkami. Zaczelismy rowniez
regularnie ukladanie do lozeczka zaraz po kapieli, opowiadanie
bajek oraz lezenie z dzieckiem w jej lozeczku do momentu
zasniecia (jej lub ktoregos z nas...)
Mala traktowala to jak fajna zabawe a zasypianie bylo produktem
ubocznym. Zdazalo sie, ze jak bumerang powracala do nas w
polowie nocy lub nad ranem. Bez zbednych rozmow odprowadzalismy
ja do lozka i przytulalismy, jezeli bardzo protestowala
wracalismy do sypialni... Kiedy urodzila sie druga cora,
pierwsza "przyrosla" juz do swojego lozka.
Niestety, pierwsza noc w domu z niemowleciem okazala sie
koszmarem. Spalismy we czworo w jednym lozku. Ja usypialam
mlodsza a maz starsza corke, ktora nie mogla zrozumiec czemu to
mniejsze moze spac z mama a ona nie. Uleglismy. Bo wlasciwie
czemu nie? Jeszcze kilka takich nocy a kupilibysmy jeszcze
jedno takie same lozko i spalibysmy wszyscy razem ale na
wiekszej powierzchni. Jak w komunie... Ale za to w spokoju.
Na szczescie rowniez nasza najstarsza corka nie byla wyspana i
kolejna noc spedzila we wlasnym ukochanym lozku. Bogu niech
beda dzieki!
Z najmniejsza spalam razem kilka miesiecy. Troche
eksperymentowalam z kolyska ale ze srednim skutkiem. Raz Malej
sie podobalo bujanie raz nie. Kiedy kolki minely i ostatnie
karmienie bylo o polnocy a pierwsze o 5 rano postanowilam
ukladac ja do jej lozeczka. Miala okolo piec miesiecy. Zaraz po
karmieniu, na granicy snu, z przytulankami i buziaczkami,
glaskaniami i oklepywaniami, z masowaniem brzuszka. Sukces.
Mala zasypia z przyjemnoscia i dluzej spi sama niz z nami w
lozku. Nie przeszkadza jej obecnosc starszej siostry,
opowiadanie bajek, przewracanie sie czy male zamieszanie
zwiazane z nocnym wysadzaniem na nocnik.
Teraz, dowiaduje sie od bardzo madrej pani antropolog, ze moje
obecne zachowanie (ukladanie dzieci do snu w ich wlasnych
lozeczkach) jest nienaturalne, nienormalne a nawet szkodliwe!
Pieknie! Zawsze nie tak jak trzeba! Podobno...
Z przymrozeniem oka traktuje takie rewelacje, nie zalezy mi juz
tak bardzo na akceptacji i poparciu mojego zachowania przez
srodowisko znajomych czy lekarzy. Kieruje sie rozsadkiem i
sercem w postepowanie z dziecmi. Generalnie jestem za spaniem z
dzieckiem w jednym lozku wtedy, kiedy tego potrzebuje ale
jestem daleka od narzucania komus swojego zdania. Nalezy
postepowac zgodnie ze swoimi przekonaniami, nie dac
sobie "wciskac" coraz to "nowych i odkrywczych" zasad.
Oczywiscie brac je pod uwage.
Moj niemowlaczek zasypia teraz okolo 21, czasami budzi sie
przed polnoca popic troche ale najczesciej spi az do 5 rano. To
bardzo niezyciowa pora. Nie jestem w stanie siedziec na krzesle
i karmic... Gdy Mala tylko jeknie zabieram ja do lozka, karmie
i usypiam gdzies w polowie...jezeli chce jeszcze pic - mruknie.
Bedac na granicy snu karmie ja dalej... Wreszcie i ona
zasypia...
Nie boje sie ze ja przydusze i skrzywdze. Moge spac na jednym
boku bardzo dlugo jezeli spie z nia. Jezeli spie tylko z mezem
czesto wypycham go z lozka...Spiac czuje kiedy coreczka sie
rozkopuje i odruchowo ja przykrywam. Nie uwazam spania z
dzieckiem za niehigieniczne czy wrecz niezdrowe dla niego.
Karmie piersia i przekazuje jej przeciwciala, (tak twierdza
naukowcy...)ktore powinny ja chronic przed wirusami i
bakteriami. Mala cieszy sie dobrym zdrowiem (odpukac) i rozwija
prawidlowo. Czy dzieki karmieniu piersia i spaniu ze mna w
jednym lozku?

Rozpisalam sie strasznie ale jest to wlasciwie tylko czesc
moich doswiadczen i przemyslen

Pozdrawiam serdecznie

Beba

[jowi77]

Ja nie mam nic przeciwko spania z niemowlętami, gdyż sama od pół
roku biorę synka do naszego wspólnego łóżka. Co prawda po
zaśnięciu zawsze odkładamy go do łóżeczka ale w nocy kiedy się
przebudzi i tak ląduje wcześniej czy później u nas. Dla mnie
jako matki karmiącej jest to bardzo wygodne. Nie muszę zrywać
się na równe nogi kiedy zapłacze przez sen tylko od razu go
przytulam. Poza tym mogę wiecznie patrzeć na jego niewinną
twarzyczke kiedy śpi. Najlepsze są poranki kiedy budzimy się
razem we troje tj. ja, mój mąż i mały Jaś. Wtedy wydaje sie że
to dziecko jest najszczęśliwsze na śiwecie bo nic mu nie grozi.
Mama i tata sa tak bliziutko,czegóż miały się bać? Zastanawiam
się tylko, jak długo może tak trwać i do kiedy jest to zdrowe i
naturalne?

[Gość: iwona]

Jestem lekarzem, matką dwóch chłopcców 6 i 8 letniego. Z
młodszym synkiem walczyliśmy o spanie osobne (my z męzem razem,
synek we własnym łóżeczku, obok naszego łóżka)przez 10 miesięcy.
Przez ten czas synek budził się z płaczem po kilkanaście razy w
nocy. Pamiętam doskonale jak pewnej nocy gdy Mateusz miał prawie
10 miesięcy wzięłam go do nas do łóżka o 2 w w nocy. Spał
spokojnie do rana, co jakiś czas dotykając mnie lub męża jakby
chciał sprawdzić czy jesteśmy obok. Od tej nocy spał z nami
prawie do 2 roku życia. Skończył się problemy z płaczem w nocy i
kilkunastokrotnym wstawaniem do dziecka w nocy. Po narodzinach
drugiego syna nawet nie próbowaliśmy aby spał osobno. Radzę to
ze szczerego serca każdemu rodzicowi nawet nie próbujcie spać
osobno!!!!

[jowi77]

Na początku to bardzo się bałam ze zgnieciemy oboje naszego
synka i było tak że albo ja albo mój mąż trochę przez sen
broniliśmy go przed nami. Tzn. kazde przekręcenie się w łózku
wprowadzało niepokój że to drugie z nas chce coś zrobić dziecku.
I tak przez sen dostałam kiedyś od męża w nos :-) Co wcale dla
mnie nie było zabawne.Z czasem sie wyluzowaliśmy i
stwierdziliśmy, że Jasiowi jest chyba z nami dobrze, skoro budzi
sie szczęśliwy wśród nas. Kiedy budzi sie sam w łóżeczku często
płacze, gdyż nie widzi nikogo i chyba czuje sie wtedy samotny i
opuszczony. Poza tym matka instynktownie broni swojego dziecka i
chce dla niego jak najlepiej. A spanie z nim daje poczucie
bliskości i bezpieczeństwa właśnie.

[Gość: kora]

wydaje sie to bezpieczne , naturalne, wygodne. a co z
dzieckiem? czy sie mu tym nie zaszkodzi "wyrzucając" go po
kilku latach wspólnego spania z małżeńskiego lóżka do osobnego
pokoju? a co z życiem małżeńskim? co z przytulaniem sie do
męża, żony? przecież w tym momencie dziecko zaczyna nam
zastepowac partnera i to chyba nie jest juz takie naturalne?

[Gość: iki]

Ludzie, spanie z dzieckiem jest rzecza naturalną, ale do czasu.
Trudno mi sobie wyobrazić zasypianie z ośmiolatkiem!K.

nie zastapi partnera...

[Gość: Beba]

Na ogol jednak pragniemy stworzyc Rodzine. Meza kochamy i pragniemy miec z nim
dzieci. Nie wydzieramy mu tej milosci i obdazamy nia dzieci. Znajdujemy w
swoim sercu jeszcze troche uczuc (nawet duzo) dla dzieci.
Teraz kiedy mamy dzieci przytulanie w lozku znacznie ograniczylismy...
Dlaczego? Po prostu zasypiamy. Oboje...
A na pozycie malozenskie zawsze znajdzie sie troche czasu.
Najgorsze wydaje mi sie to "wyrzucanie". Trzeba wyczuc odpowiedni moment kiedy
dziecko jest przygotowane na zmiane. Ewentualnie czekac, az samo zmieni swoje
upodobania. W tym przypadku trzeba sie liczyc, ze moze to nie nastapic przez
ladnych pare lat...

[szkoda_lata]

z dzieckiem po prostu spi sie INACZEJ, w ogole wszystko sie zmienia odkad
dziecko pojawia sie w domu, sen staje sie bardziej czujny
moje starsze dziecko ma lat dwanascie, mlodsze szesc i mimo, ze spia na innym
poziomie domu do dzisiaj reaguje na kazdy ruch w ich pokojach, na belkotanie
przez sen, najmniejszy szelest mnie budzi, chwile czekam i w razie czego ide
sprawdzic czy wszystko ok
sypialam z moimi dziecmi gdy byly malutkie i sen ten byl w pelni kontrolowany
to cudowne - taka oaza spokoju i bezpieczenstwa na malym kawalku przestrzeni,
nie ma wspanialszych dzwiekow niz oddech malenstwa
serdecznie pozdrawiam

[Gość: TAG]

Wydaje mi się, że nie tak łatwo jest "uszkodzić" dziecko. Poród
też jest dla niego ciężkim doświadczeniem pod względem
fizycznym, prawda? Ja miałam tak czujny sen, że czułam każdy
ruch dziecka. Co najważniejsze nie doświadczyłam pobudek w
środku nocy.

[Gość: AGA]

z dwojgiem dzieci spalismy razem z mezem w naszym lozku czy
tego chcielismy czy nie i uwazam;ze to im wyszlo na
dobre,dzieci potrzebuja sie poczuc czasem bezpiecznie a
znajduja to tylko w ramionach rodzicow