Echo zamiast wzroku

[annniii]

Szacunek.

Echo zamiast wzroku

[w_0_j_t_e_k]

Do autora postu: podpis zdjęcia, że znakomicie jeździł na desce jest
daleką przesadą. Potrafił poruszać się nie za szybko na rowerze i
rolkach po znanej mu okolicy koło domu..

Poza tym niesamowity chłopak

Echo zamiast wzroku

[kaczki_i_psy]

szkoda, ze choroba nie odpuściła
(*)

Absolutna prawda

[ralphos]

Pamiętam jak pierwszy raz zostałem zaskoczony słuchem mojej niewidomej koleżanki
- szliśmy sobie uliczką na warszawskim Starym Mieście, rozmawialiśmy o tym jak
wygląda okolica i nagle koleżanka mi powiedziała, że właśnie mijamy bramę po
drugiej stronie. Stanąłem jak wryty, bo nie wiedziałem w jaki sposób mogła tę
bramę zobaczyć, była ona jednak dość daleko, po drugiej nie tak wąskiej ulicy.
Powiedziała mi z uśmiechem "przecież to słychać". No nie, nie mieściło mi się
wtedy w głowie jakim cudem na tej zatłoczonej ulicy można takie niuanse usłyszeć.
Kilka miesięcy później udało mi się samemu wypróbować echolokację w warunkach
bojowych - wieczorem robiłem prace porządkowe w podziemiach pewnego kościoła,
gdy nagle zgasło światło. Do wyjścia prowadził istny labirynt, a wszystko w
absolutnych ciemnościach (nie było okien). Przypomniałem sobie o historii z
bramą i zacząłem najpierw klaskać, a potem pstrykać, a na koniec "udawać konia"
dokładnie tak jak zostało to opisane w artykule - TO NAPRAWDĘ DZIAłA!!! Nie
obijając się o ściany dotarłem szybko do wyjścia. REWELACJA!!!
Muszę jednak przyznać że mam bardzo dobry słuch, jestem realizatorem dźwięku, a
doskonale odbijające dźwięk ściany w cichym kościele były wyjątkowo łatwym
obiektem do zlokalizowania. Mimo wszystko mój niezamierzony eksperyment
pokazuje, że po odpowiednim treningu możnaby całkiem sprawnie posługiwać się
echolokacją!