trudna miłość

[mewa8]

Nie wiem co mam zrobic. Mam cudownego chłopaka, którego kocham, z którym
chciałabym spędzić życie, on czuje podobnie, ale...
Jest jedynakiem swojej samotnej apodyktycznej, sfrustrowanej, nietaktownej,
bezczelnej, kłótliwej matki. On czuje się jak między młotem a kowadłem. Trudno
mu z nią, odejść od niej nie może, albo się boi zresztą jeszcze się uczymy, żyć
z czego za bardzo nie ma. Moja potencjalna teściowa mnie nie cierpi. Uważa ża
zmieniłam jej synka na gorsze i odciągam go od nauki ( na drugim roku
studiów!!!!!!!!!!!). Bardzo mi z tym trudno.. Czy mamy sznse na wspólne
szczęscie???

[kusy666]

Musi wybrac po miedzy Toba a mamusia i to bedzie bol dla niego jezeli jest
jedynakiem.
Poz.

[Gość: Krizia]

Jezeli go naprawde kochasz, postaraj sie delikatnie acz stanowczo odseparowac
go od przemoznego wplywu matki. Z tego co piszesz wynika, ze matka kocha go
miloscia zaborcza i ..glupia. Prawdopodobnie sama nie zdaje sobie sprawy jak
wielka krzywde mu wyrzadza. To bedzie bolesna "operacja" lecz wierz mi -
konieczna. Przy okazji postaraj sie czyms ja ujac. Znajdz jakis wspolny temat.
Niech to bedzie np. gotowanie lub wspolny pomysl na urzadzenie balkonu,
cokolwiek. Jako przestroge przytocze Ci przyklad. Znam faceta (33 l.), ktory do
tej pory znajduje sie pod wplywem matki nawet mimo faktu, ze mieszka w USA (a
mama w PL). Co tydzien dzwoni do mamusi i zdaje sprawozdanie z calego tygodnia,
posyla jej kwiaty, zwierza sie i szuka wsparcia. Malo tego, mama przyjechala do
niego na 3 miesiace i gotowala mu obiadki. Kiedys oslupialam na widok tego, co
zabaczylam wiszace na scianie w jego mieszkaniu. Bylo to oprawione w ramki
zdjecie uroczego bobaska w czulych objeciach matki. Zapytalam co to jest.
Okazalo sie, ze to jego zdjecie, ktore mamusia przywiozla mu do USA... Zal mi
tego chlopaka. Mam wrazenie, ze jest juz "stracony". Nie wiem czy jest szansa
mu pomoc, choc odnosze wrazenie, ze on tej pomocy wcale nie chce. Chyba dobrze
mu tak jak jest. I niech tak zostanie.

Pozdr

[wike]

Prawie jakbym slyszala siebie sprzed kilku lat. Nie wiem jak bedzie w twoim
przypadku, ja 6 lat rozmawialam, prosilam, w koncu walczylam.
Mielismy mieszkanie (jego po babci!!!), w ktorym mieszkalam sama bo on musial
wracac do mamusi, wprawdzie studiowalismy, ale oboje cos tam zarabialismy i
spokojnie mozna bylo zyc. Po kolejnych wakacjach, ktore spedzil z rodzicami i
kilku telefonach od rodzicow do mnie, ze synek zrobil sie niedobry przeze mnie i
mam natychmiast zabierac zabawki, odpuscilam. Mysle, ze jedynym rozwiazaniem
mogloby byc postawienie jasno sprawy na poczatku, nie zrobilismy tego i trzeba
bylo zamknac rozdzial pt. wielka milosc
Zycze powodzenia i pozdrawiam

[Gość: kropka!]

nie ma takiej szansy, niestety,

[Gość: anntad]

Mnie si ę wydaje że jest szansa na udane zycie z dala od mamusi, ale dużo zależy
od was od ciebie trochę wyrozumiałości ale więcej zależy od niego, on nie może
wybierać ty albo mama, to on musi pogodzić wasze istnienie.

Moja kuzynka wyjechała z mężem i dziećmi do USA i tam zamieszkali, jej teściowa
próbowała nawet tak daleko popsuć ich zycie, podpuszczala syna przeciw mojej
kuzynce ty w kraju i tam telefonicznie. Mówiło się o rozwodzie. Ale facet wybrał
swoją rodzinę i są szczęśliwi, matka mu nie może darować że wybrał żonę i dzieci.
On stara się być dla swojej matki wyrozumiały i dobry ale robi swoje.
Życzę ci aby podobnie ułożyły się wasze sprawy rodzinne.

mewa8 napisał(a):

> Nie wiem co mam zrobic. Mam cudownego chłopaka, którego kocham, z którym
> chciałabym spędzić życie, on czuje podobnie, ale...
> Jest jedynakiem swojej samotnej apodyktycznej, sfrustrowanej, nietaktownej,
> bezczelnej, kłótliwej matki. On czuje się jak między młotem a kowadłem. Trudno
> mu z nią, odejść od niej nie może, albo się boi zresztą jeszcze się uczymy, żyć
>
> z czego za bardzo nie ma. Moja potencjalna teściowa mnie nie cierpi. Uważa ża
> zmieniłam jej synka na gorsze i odciągam go od nauki ( na drugim roku
> studiów!!!!!!!!!!!). Bardzo mi z tym trudno.. Czy mamy sznse na wspólne
> szczęscie???

[mewa8]

Wierzę, że ona zmądrzeje, a jeśli nie to my i tak będziemy szczęśliwi. Mój
chłopak powiedział jej ile dla niego znaczę, jeśli ona nie zmieni swego do mnie
stosunku to on się wyprowadzi z domu. Wierzę, ze poskutkuje. Nie wszyscy
(chyba) faceci z taką sytuacją są do końca życia uzależnieni od matki. A swoją
drogą, to dlaczego niektóre matki są takie głupie i nic do nich nie dociera??

[anntad]

Twój chlopak musi być bardzo stanowczy w rozmowie z matką,niech jej powie że ją
kocha innaczej, a ciebie zupełnie innaczej, i że jesteście obie dla niego
bardzo wazne w życiu.
Zresztą sam będzie napewno wiedział co powiedzieć.
Trzymam kciuki
Ania

[Gość: magda]

Jakbym widziala siebie ... przyznaje to trudna sytuacja zarowno dla nas jak i
dla naszych partnerow .... Nie uwazam jednak aby postawienie ultimatum albo ja
obo mamusia doprowadzilo do poprawy sytuacji, wrecz przeciwnie Twoj chlopak
znajdzie sie w niezrecznej sytuacji,a to nie umocni waszego zwiazku. Nie
poradze Ci jak nalezy postepowac i co zrobic bo nie wiem. Ja czasami jestem
ulegla i dla swietego spokoju mowie zrob to co chca bo juz nie zniose tego
gadani, a czasami upre sie i doprowadzam do tego, ze robimy to co mielismy
wczesniej zaplanowane, choc po powrocie do domu moj chlopak musi wysluchiwac
godzinami jak to on sie znienil na gorsze i jaki jest okropny. Teraz
znalezlismy sie w sytuacji, ktora pokaze mi czy moje starania do czegos
doprowadzily ... zbliza sie dlugi weekend i zapanowalismy sobie wyjaz lecz
wczoraj uslyszalam slowa jego mamy "nie mysl sobie, ze gdzies pojedziesz, bo
jest tyle do zrobienia w domu, w ogrodzie i wogole masz byc w domu !!!" te
slowa meczyly mnie przez cala noc, dzis tez nie moge o nich zapomniec, bo wiem,
ze jestem naiwna i gdyby powiedziala .. wiecie jest tyle do zrobienie,
zostancie w domu i pomocie mi, to sama bym przekonywala mojego chlopak ze
nalezaloby zostac, a tak nie zostane chocby nie wiem co, bo ten ton
oskarzycielsko-nakazujacy podzialam na mnie jak plachta. Jestem przerazona jej
postepowaniem, zabiera mi go zawsze gdy najbardziej go potrzebuje, nie obchodza
ja nasze plany .... na razie nie poddaje sie bo bardzo go kocham ale ... co
bedzie dalej zobaczymy 1 maja, niby taki drobiazg a rozstrzygnie wszystko.

[Gość: telecast]

Czesc,

patologia w kontaktach matka-syn pojawia sie
najczesciej w tzw. rodzinach rozbitych lub tam
gdzie matka dominuje. Czyli taty nie ma albo
jest "laczkiem".

Najczesciej ofiara takiej wlasnej a skieroanej
do syna milosci padaja kobiety malo atrakcyjne
lub psychicznie niedojrzale do utrzymania
zwiazku z pelnoletnim mezczyzna. Nie sugeruje
tu podtekstu seksualnego, ten zdarza sie rzadko.

Chodzi raczej o to, ze matka, ktorej "kiepsko
sie ulozylo" w zyciu probuje :

1) poprawic swoja samoocene przez wykazywanie
jaka to silna relacja laczy ja z synkiem

2) doprowadzic do izolacji ich tj. jej i syna
od otoczenia bo to pozwala sie odciac
od obiektywnej oceny w ramach ktorej musialaby
zaakceptowac swoja zyciowa porazke i albo
sie nad nia uzalac, albo zmienic zycie
(niewiele z tych kobiet potrafi to zrobic
bez specjalistycznej pomocy)

WNIOSKI:

W opisanej sytuacji wszystko zalezy od osobowosci
Twojego chlopaka. Wiem, ze trudo Ci ocenic go obiektywnie,
ale jesli zauwazasz u niego uleglosc wobec matki
to spieprzaj! Wiem, ze w dzisiejszych czasach trudno
o porzadnego faceta, ale nie mozesz zmarnowac sobie
zycia z takim duetem na karku.
Jesli natomiast koles ma w glowie "olej" to wszystko
zalezy od tego czy jestescie niezalezni finansowo.
Jesli tak, albo jesli mozecie zamieszkac u Ciebie
to moze warto sprobowac.

Wiem na pewno tylko jedno. Opisany przez Was profil
psychiczny kobiety to Pani, ktora bedzie ciagle
parla przed siebie i systemem malych krokow, w malych
pozornie blahych potyczkach bedzie was sklocac i
zwiekszac swoj wplyw na Was.

Tylko asertywne, stanowcze dzialanie na poczatku
Waszego zwiazku i tylko gdy chlopak jest tego wart
i swiadomy moze zmienic sytuacje.

powodzenia

telecaster

[kusy666]

No i pojawil sie psycholog.

[Gość: telecast]

kusy666 napisał(a):

> No i pojawil sie psycholog.

Raczej socjolog ;-) ale *log

telecaster

[kusy666]

Jak zwal tak zwal mnie to rybka.

[mewa8]

Do telecastera: dzięki za rzeczową ocenę sytuacji, za pomoc. Mimo, że nie
napisałeś nic o czym nie wiedziałabym to dałeś trochę nadziei. Na to, że mozemy
jednak być szczęśliwi. Mój chłopak nie jest uległy, stara się stawiać na swoim
(naszym), choć czasem dla świętego spokoju ustępuje jej, ale narazie nigdy w
sytuacjach poważnych. Zaplanowany wyjazd dochodzi do skutku, kiedy MY chcemy i
mamy możliwość finansową, niezależnie od jej gadania, choć gada dużo nawet
ingeruje w sprawy moje i moich rodziców. Ta baba próbowała raz ku zgorszeniu
mojej mamy przekonać ją, żeby zrobiła COŚ byśmy nie jechali. Bezczelny typ. O
przeprowadzce narazie nie ma mowy, choć jak napisałam, może.. jeśli będzie
dalej truła nam życie. Magdo: rozumiem, co masz na myśli pisząc, że 1 maja
wszystko się rozstrzygnie. Mam nadzieję, ze Twój chłopak Cię nie zawiedzie. Że
nie ulegnie mamusi. To takie ważne, czuć, ze ma się wsparcie kochanego
mężczyzny, że jesteśmy jego księżniczką i nic nigdy tago nie zmieni, jak silne
byśmy nie były, musimy to czuć. Mi też jest trudno, gdy czasami się
zastanawiam, co będzie jak mnie zawiedzie. Boję się obudzić za parę lat z ręką
w nocniku. Narazie kocham, jestem kochana i walczę. Może spróbuję się
podlizywać. Wrogością niewiele zdziałam. Pozdrawiam wszystkich!

[Gość: ela]

Nigdy nie wiadomo jak może się skończyć jakakolwiek miłość...