Samotnosc-moje drugie ja

[motyl_emanuel]

Witam Wszystkich

zaglądam tu czasami, wolę czytać niż sie odzywac, ale czasami tak mi
samotność doskwiera, że szukam kontaktów z ludzmi. Wiem, że net to nie jest
najlepsze miejsce, ale jeśli człowiek nie ma odwagi w realu, to może chociaż
tak uda mi się kogoś poznać.

Opisałem tu kiedyś swoja sytuację. Dziekuje tym, którzy byli tak mili, że
poświęcili mi swój cenny czas i odpowiedzieli na mój post. Jest mi ciężko,
ale się nie poddaje. Chce sobie znowu ułożyć życie. Może dlatego tu jestem?
szukam osoby, która tak jak ja, przeżyla zawód miłosny i cierpi. Nie chcę
niczego obiecywać, nie oczekuję też niczego w zamian. Może potem przyjażn
zdoła sie przeobrazic w głębsze uczucie?

Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie

[faunka]

hej, motyl emanuel to z mojej ulubionej bajki, jednej z ulubionych..ale mi
dzieciństwo przypomniałeś nagle.. :o)
aha..mogłoby być chyba poważniej:
oglądałam wczoraj w wiadomościach, nie pamiętam, których, podobno..za kilka lat
połowa ludzkości na tej planecie będzie singlami..

można na to spojrzeć..względnie, prawda?
albo..myśleć o tym, że niesamowicie duża ilość ludzi będzie do odnalezienia(na
przykład dla romantyków, z forum, szukających drugiej połówki..)
albo..
no właśnie, dokąd zmierzamy w tym singlowaniu..?

pozdrawiam,
faunka

[ja_nek]

Wpadnijcie na forumowe spotkanie Romantici.
W grupie zawsze raźniej.

Pozdrawiam
Janek

[Gość: niania]

Ty forumowych spotkań to Wam chyba nieco zaczynam zazdrościć.

Doły osobiste zazwyczaj pomagają przetrwać Przyjaciele - u mnie dwie niezawodne
Przyjaciółki. Rachunki telefoniczne w naszych firmach w pewnych okresach mogły
byc odczytywane jako swoisty zapis naszych nastrojów.

Lekarstwem mogą byc też tzw. zajęcia pozalekcyjne - języki, kursy żeglarskie,
lepienia w glinie, kroju i szycia (tylko niektóre przerabiałam). Dają zajęcie,
a więc nie mamy czasu mysleć o swoim smutku, czasem można też spotkać miłych
ludzi (jedną z moich Przyjaciółek poznałam 5 lat temu na angielskim).

Pomóc może też autosugestia - nie jest źle, będzie lepiej, usmiech, lekka
książka, mała dawka adrenaliny i emocji - chodzę na mecze koszykówki (atmosfera
ma meczach Euroligii jest super, nie wierzyłam dopóki nie spróbowałam).

Można też szukać ludzi, którzy koją nasze serca w sieci.

U mnie rano lało, teraz wyszło słonce i juz mi lepiej. Taka mała radość.
niania :-))

[dzamon]

tak. to takie smutne...

[lady_in_red]

motyl_emanuel napisała:

> Witam Wszystkich
>
> zaglądam tu czasami, wolę czytać niż sie odzywac, ale
czasami tak mi
> samotność doskwiera, że szukam kontaktów z ludzmi.
Wiem, że net to nie jest
> najlepsze miejsce, ale jeśli człowiek nie ma odwagi w
realu, to może chociaż
> tak uda mi się kogoś poznać.
>
> Opisałem tu kiedyś swoja sytuację. Dziekuje tym, którzy
byli tak mili, że
> poświęcili mi swój cenny czas i odpowiedzieli na mój
post. Jest mi ciężko,
> ale się nie poddaje. Chce sobie znowu ułożyć życie.
Może dlatego tu jestem?
> szukam osoby, która tak jak ja, przeżyla zawód miłosny
i cierpi. Nie chcę
> niczego obiecywać, nie oczekuję też niczego w zamian.
Może potem przyjażn
> zdoła sie przeobrazic w głębsze uczucie?
>
> Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie



Moze lepiej zebys znalazl kogos, kto nie mial takich
doswiadczen, takiego kto cie zarazi smiechem i optymizmem :)
Bo wiesz, czas goi rany ale zostawia blizny, a te zawsze
beda gdzies tkwic.
W kazdym razie bez wzgledu na obrany obiekt uczuc, zycze
powodzenia :)

[Gość: Margot]

trafilam na Twój wątek dość późno, ale mam nadzieje ze nie za późno. Próbowałam
napisać maila ale do mnie wracał. Odezwij sie. miło mi by było Ciebie poznać

[messja]

bardzo ladny list. zagladaj tu czesto, nie wiem czy szybko ci sie uda znalezc
ukochana osobe, ale przyjaciol mozesz zyskac:)))

motyl_emanuel napisała:

> Witam Wszystkich
>
> zaglądam tu czasami, wolę czytać niż sie odzywac, ale czasami tak mi
> samotność doskwiera, że szukam kontaktów z ludzmi. Wiem, że net to nie jest
> najlepsze miejsce, ale jeśli człowiek nie ma odwagi w realu, to może chociaż
> tak uda mi się kogoś poznać.
>
> Opisałem tu kiedyś swoja sytuację. Dziekuje tym, którzy byli tak mili, że
> poświęcili mi swój cenny czas i odpowiedzieli na mój post. Jest mi ciężko,
> ale się nie poddaje. Chce sobie znowu ułożyć życie. Może dlatego tu jestem?
> szukam osoby, która tak jak ja, przeżyla zawód miłosny i cierpi. Nie chcę
> niczego obiecywać, nie oczekuję też niczego w zamian. Może potem przyjażn
> zdoła sie przeobrazic w głębsze uczucie?
>
> Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie