usycham...

[Gość: valmahr]

W sumie powinienem sie cieszyc z zycia, mam prace, zone, dwojke kochanych dzieci, ale czegos ciagle szukam... przyjazni, ciepla, dotyku. Moze dlatego, ze mieszkam na koncu swiata, wsi zabitej dechami na Warmii, w ktorej sie nie wychowalem i prawie nikogo tu nie znam. Moze dlatego, ze jestem jedynakiem, hodowanym w zlotej klatce, i teraz wychodza klopoty z nawiazywaniem kontaktow... Zabija mnie monotonia szarej codziennosci, praca, dom, praca, dom... Mam 26 lat, pokonczylem juz szkoly, niby jestem wesolym chlopakiem, ale w srodku cos we mnie krzyczy. Moze napisze do mnie bratnia, samotna dusza?

[quickly]

Spadaj frajerze!!!

Lepiej wez dzieci na sanki! Kiedy ostanio zabrales zone do kina, kupiles jej
kwiaty!? Praca w domu nigdy sie nie konczy! Jak sie tak bardzo nudzisz, to
zapytaj swoja zone w czym jej mozesz pomoc. Szybciutko sie dowiesz, ile
jeszcze jest rzeczy do zrobienia.
Kicius, a moze ci sie nowej dupencji zachciewa, co?

A co do Warmii, to ty kicius musialbys przyjechac do np. srodko-zachodniej
Australii. Pomieszkac tutaj kilka lat. Pozniej wrocilbys na Warmie i
calowalbys snieg, kazde drzewo, krzak i trawke, a najbardziej kazdego
napotkanego czlowieka (nie mowiac juz o twojej zonie i dzieciach).

Usychaj sobie dalej...

[Gość: valmahr]

Zabolalo, cieszysz sie? Mieszkasz w Australii?
Calowac drzewa to sobie mozesz z napchana kieszenia, madralo, sprobuj wyzyc na Twej kochanej polskiej ziemi za 1500 zl miesiecznie (to i tak duzo) na 4 osobowa rodzine i codziennie kupuj zonie kwiatki. Chcialem podyskutowac z kims o uczuciach, ale Twoje sa wyraznie plytkie i nie bardzo rozumiesz o co mi chodzi. Poza tym znowu uswiadczasz mnie w przekonaniu, ze internet przez swoja anonimowosc srednio nadaje sie do nawiazywania przyjazni. Pozdrawiam. Nie chce mi sie z Toba gadac...

usychaj, usychaj...

[quickly]

Kochaniutki,
W Sydnej przed Bozym Narodzeniem, Salvation Army, nie mialo srodkow zeby
zapewnic nawet skromnego obiadu dla wszystkich lokalnych "bezdomnych". Nie raz
widzialem i sam doswiadczylem biedy. Z tego co widze, to jeszcze z glodu chyba
nie padasz? Z "heroina" tez nie masz problemow, i "aidsa" innych chorob tez
nie posiadasz.
Mozebys tak uklakl i podziekowak P. Bogu za to co masz, za to, ze masz zone i
dzieci (wielu moze sobie tylko o tym pomarzyc!!!)zamiast ublizac komus kogo
nieznasz tylko z tego powodu, ze nie mozesz w dlugie zimowe wieczory rozwalac
sie "mercem" i spedzac czasu w kabaretach, albo w Egipcie.

No coz, nudz sie dalej "nieszczesliwy"...

[Gość: valmahr]

Na razie widze, ze ty masz problem sam ze soba. Nadajemy na innych czestotliwosciach, wiec sie ode mnie odczep i udaj sie ze swoimi dobrymi radami pod inny adres, frajerze. (To jest wersja soft tego, co mam ochote ci napisac, ale szkoda mi sie wysilac na ciebie, poza tym uwazam, ze to miejsce dla ludzi z odrobina kultury i nie bede sie znizal do twego poziomu). Dzieki za zepsucie watku na forum.

[quickly]

No nic, tylko wspolczuje twojej zonie...
Z nia tez tak rozmawiasz na "wszystkie" tematy? Wcale sie nie dziwie, ze sie
teraz, az tak bardzo nudzisz.

A u mnie juz pozno, czas spac.
Ciepla noc, niebo rozjasnione miliardami gwiazd, w dali monotonny odglos
cykad...
Musze Ci sie przyznac, ze wcale tutaj u mnie nie jest, az tak zle. Zaraz
zrobie sobie drinka. Lubisz "Absolut" z sokiem ananasowym i paroma kostkami
lodu? Panienki dzisiaj nie mam, wiec postukalem sobie troche na komputerze -
nalezy nam sie od czasu do czasu troche relaksu, chyba sie zgodzisz?

Zycze Ci udanego dnia.
(A moze tak troche poodsniezasz? Podobno w Polsce spadlo sporo sniegu i jest
bardzo zimno.)
Bye.

[maga_]

hmm..w pierwszej chwili pomyślałam, że quickly chyba ma rację. ale zaczęłam się
zastanawiać. może to jest czasami tak, że niby wszystko dobrze a w środku
jakieś niespełnienie? a może kiedy wszystko już jest i nie ma czego się bać, o
co walczyć to sens się gubi w szarościach? a może po prostu-my jedynacy tak
mamy? :) chyba rozumiem , co cię męczy..chyba. ale może napiszesz więcej (jeśli
nie tutaj to na mojego maila), wtedy będę mogla być może zrozumieć w pełni.
pozdrawiam

[Gość: valmahr]

Rany, juz myslalem, ze nikt nie napisze...
No wiec jest tak, jak sama piszesz. Wszystkiego po trochu. Nie przelewa mi sie, ale w sumie mam wszystko i teoretycznie powinienem byc szczesliwy. Ale pewnie dlatego nie jestem. Czasami ciezko zrozumiec samego siebie, czujesz tylko, ze cos Ci siedzi w duszy, taka mala zadra. Z czasem czlowiek sie wypala... I nie chodzi tu wcale o to, ze nie kocham zony, ze cos szwankuje, ze nie mam nowego mercedesa i co tam jeszcze. Po prostu czasem przychodzi taki dzien, ze zaczyna byc smutno, bo tyle na swiecie ludzi, ale wszyscy zyja obok siebie. Kiedys nazwano to bolem istnienia. I lekarstwa nie ma. Ale milo jest znalezc na swiecie kogos, kto Cie zrozumie i PO PROSTU o tym pogadac, a w tym wypadku popisac. I dzieki Tobie juz mi lepiej. Tak po prostu... Z tym jedynactwem to faktycznie jest cos nie tak, dlatego zreszta mam dwojke dzieci, zeby nie powtarzac bledu. A moze po prostu jestem zle zaprogramowany do zycia? I za duzo mysle? Ale chyba po to sa takie miejsca w sieci, zeby moc pomyslec razem. Pozdrawiam Cie goraco z zasypanej sniegiem polnocy. Napisz cos jeszcze...

[maga_]

rzeczywiscie- myśleć za dużo...tak też może być. ja zawsze czulam się trochę
poza swiatem- przeżywalam go w pełni, żylam nim, ale czasem zatrzymywalam się,
żeby popatrzeć z boku i przeanalizować to, co widzę. i to jest problem. moze to
jest świadome zycie. może. ale ile jest osób, ktore nie zastanawiają się za
dużo i po prostu istnieją. może tak trzeba?
ale jeśli męczy ciebie to mijanie się z innymi, niespełnienie i brak czegoś,
czego sam nie rozumiesz...pogadanie to rzeczywiscie dobra metoda. zwłaszcza, że
w necie szczerość nic nie kosztuje. w tym dużym, realnym świcie nie wszystko
można poiwedzieć..bo kto zrozumie? nie mówię, że ja zrozumiem, bo naprawdę
trudno wejść w myśli drugiego czlowieka, ale...postaram się. a poza tym mówiąc
mi o tej niespelnionej strefie w tobie to troszkę ją dla siebie (mam nadzieję)
uporządkujesz.
myślę, że bycie jedynakiem wiele zabiera- ja to widzę u siebie, trudniej być
bliżej innych, mniej samodzielności, mniej pewności siebie...i trochę za szybka
doroslość. no i oczekiwania są większe. a moze tylko ja tak miałam. jedyne
wyjscie to otworzyć się na świat. potem juz on otworzy się na ciebie. ja
probuję i idzie mi..nieźle :)

[Gość: valmahr]

Zgadzam sie, to dla mnie taka psychoterapia. Tylko szkoda, ze nie mozemy sobie usiasc przy kawie i porozmawiac jak normalni ludzie. No ale cos za cos. Dzieki sieci moge znalezc kogos, kto mnie zrozumie, ale zobaczyc i poczuc juz nie moge. Przewrotny wynalazek. W sam raz dla jedynakow ;) Z tym jedynactwem to rozumiem Cie doskonale. Zawsze musialem byc najlepszy i nigdy nim nie bylem (przynajmniej w opinii rodzicow). I co tu sie dziwic - jesli ktos Ci wpaja takie rzeczy od malego to jak pozniej mozna byc normalnym czlowiekiem i byc zadowolonym z siebie i z zycia? Wypuszczony na gleboka wode gubie sie, uciekam jak dzikie zwierze do swojej kryjowki. Dziecinstwo sie szybko skonczylo, nie chcac byc sam szybko sie zwiazalem z obecna zona, na szczescie trafilem na cudowna osobe, ale po drodze cos zgubilem i tego chyba tez szukam. Gdy inni szaleli na dziennych studiach ja zasuwalem juz do pracy, bo nie dostalem sie na kierunek, ktory akceptowali moi rodzice. Studiowalem wiec zaocznie, ale co to za studia, dojazdy, obce miasto, co 2 miesiace inna grupa... Starzy znajomi porozjezdzali sie po swiecie... Coz, zaczynam dolowac... Bede konczyl, bo niedlugo wychodze z pracy, a na wies internet jeszcze nie dotarl... Dzieki za cieple slowa. Spotkamy sie jeszcze poszeptac sobie?

[maga_]

a zastanów się...czy spotykając się przy kawie, patrząc drugiej osobie w
oczy..potrafiłbyś tyle o sobie powiedzieć? najpierw byloby dlugo zdobywane
zaufanie, przyjaźń, zanim narodzilaby się szczerość. w sieci mówisz, bo nie
obawiasz się złego spojrzenia, niezrozumienia i przyjaźń zaczyna się budować bez
początkowych obciążeń. i od razu dokonuje się pewna selekcja- ty otwierasz sie na
innych, ci, ktorzy cie zrozumieją-rozmawiają. ci, ktorzy nie...cóż- mogą po
prostu otworzyć inny wątek. ja wyciagam rękę, jeśli w jakikolwiej sposób moje
posty mogą ci pomóc ucieszę się. mnie tutaj pomogło ciepło, które uzyskałam od
innych(patrz wątek "czy masz miejsce...") i wiem, że rozmowa to może być bardzo
cenną terapią.
doskonale rozumiem jak musiało ci być trudno, rozumiem, bo to znam. co prawda
nigdy nie odczuwałam bezpośredniej presji ze strony rodziców żeby być najlepszą,
ale za to sama czułam, ze taka właśmie powinnam być. a w razie porażek? cóż, nie
wiem czy świadomie, ale wywoływali we mnie poczucie winy.
tak studiując nie dziwię się, że nie udalo ci się znaleźć bezpośredniej bliskości
i rzeczywiście szybko wkroczyłeś w świat wielkich słów-ODPOWIEDZIALNOŚĆ,
DOROSŁOŚĆ...może po prostu czyste Bycie bez żadnych obciążeń i mysli o
konsekwencjach za szybko cię opuściło. to takie smutne- teraz zaczynasz szukać,
troszkę po omacku, nie wiedząc dokladnie czego, teraz, kiedy wydawałoby się, że
znalazłeś wszystko. ale dobre jest jedno- ty , to co masz doceniasz. gdyby było
inaczej, to byłbyś po prostu znudzonym egoistą. ale problem jest inny (na
szczęście), chodzi o coś głębszego. jeśli w którymś momencie się mylę- popraw
mnie, ja staram się jak najbardziej zrozumieć, ale mogę isć złą ścieżką.
oczywiscie, że możemy jeszcze szeptać...jeśli tylko będziesz miał taką potrzebę,
ochotę...ja tu jestem :)

[Gość: Cool]

Masz zone i dzieci, i jestes samotny? To cos nie jest tak jak powinno.
Podejrzewam ze zona nie jest osoba Twoich oczekiwan i marzen. MOze jakas nie
spelniona milosc? Moze straciles kogos kto przedstawial soba Twoje prawdziwe
wartosci? Musisz odpowiedziec na pytanie dlaczego usychasz, sam.

[Gość: valmahr]

Coz tak wszyscy moja zona sie przejeli. Nie jest Jej az tak zle ze mna, a tym bardziej mi z nia. Chodzi raczej o to, ze bedac jedynakiem wychowywany bylem w pewnej izolacji, a teraz chcialbym nadrobic straty i kochac ludzi. Tylko ze czasy takie, ze kazdy zyje w spolecznej wspolnocie, ale w gruncie rzeczy sam dla siebie. I tyle. I to mnie boli. Nie chce byc zamkniety tylko w tym co mam. Pozdrawiam.

[Gość: Ada.sz]

Witaj, Valmahrze!
Przede wszystkim nie przejmuj się sposobem wypowiedzi ludzi na necie. To
smutne, ale niektórzy uważają, ze anonimowość netu do niczego nie zobowiązuje.
Pan(i)quickly jest najwidoczniej bardzo sfrustrowaną osobą, która nie potrafi
powstrzymać swoich niezbyt pozytywnych emocji, których ujście znajduje tutaj.
Wracając do wątku, który rozpocząłeś, to jeśli może być to dla Ciebie
pocieszeniem - nie Ty jeden przeżywasz tego typu rozterki. Z tego co piszesz
wnioskować można, że jesteś ambitną osobą, która nie zawsze jest zadowolona z
efektów swoich działań. Nie doceniasz tego, czego dokonałeś. Ale to nie
wyrzut!!! Rozumiem dobrze Twój stan ducha. Ciągle chciałoby się jeszcze czegoś,
prawda? Myślę, że rację mają ci, którzy mówią, że chodzi o to, by "gonić
króliczka, nie złapać go". W tym jest pewnie sens życia. Dlatego spróbuj
znaleźć coś, co będzie dla Ciebie jakąś odskocznią. Może jednak spróbuj
nawiązać nowe znajomości? Przecież Ci, którzy mieszkają wokóło Ciebie są takimi
samymi ludźmi jak Ty. Przełam się i wyjdź naprzeciw.
Na razie kończę. Pozdrowienia.

[Gość: valmahr]

Nic dodac, nic ujac. Dzieki Ci wielkie. Fakt, trzeba samemu cos ruszyc. Tez mysle, ze ludzie wokol chca gonic kroliczka. Tylko przeraza mnie fakt, ze w dzisiejszych czasach i w naszej kulturze wszystko zmierza do tego, ze budujemy sobie skorupke, w ktorej siedzimy, i boimy sie okazac jakiekolwiek uczucia, bo to niemodne. A zycie krotkie. Zamiast sie cieszyc, ze sa inni, zamykamy sie w sobie. Zyjemy razem, ale obok siebie. Pozdrawiam.

[Gość: Ada.sz]

Budujemy skorupkę, masz rację. Również Ty i ja i reszta forumowiczów siedząc
teraz przy kompie zamiast wśród ludzi. Jest jeszcze obawa, że nasze myśli i
uczucia mogą zostać wyśmiane. Tak, chyba jednak ta obawa. Ale jak długo można?
Całe życie? I co dalej? Na "łożu smierci" będziemy mieć pretensje do samych
siebie.

[Gość: valmahr]

Faktem jest, ze technologia nam nie sprzyja. Telewizja, komputer, internet - siedzimy cale zycie wpatrzeni w szklana szybke. Recepta na szczescie? Masz tez racje w kwestii strachu przed odrzuceniem, przed samym soba. Tylko wlasnie jest jeden problem. Do tanga trzeba dwojga. Jak ktos sie odbil od czyjejs skorupki kilka razy to motywacja do jej rozbijania spada. A te skorupki coraz grubsze i twardsze... Poza tym na zimnej polnocy temperamenty bliznich nie sa zbyt gorace, albo po prostu zle trafialem... Kiedys mieszkalem na Slasku, tam jest zupelnie inaczej. Wiekszosc osob, ktore kocham, lubie, milo wspominam itd. pochodzi z poludnia. Cos w tym chyba jest.

[Gość: Ada.sz]

Oczywiście, że aby być szczęśliwym w związku, konieczne jest porozumienie
dwojga. To jasne.
Rozczarowania są częścią życia i trudno ich uniknąć. Ale nie można popadać w
przesadę, bo ta może przerodzić się w obsesję lęku i podejrzeń wobec każdej
nowo poznanej osoby. A stąd niedaleka droga do totalnej samotności. Wiem,
trudno zaufać. Bo pojawia się obawa przed tym, że okażemy sie naiwniakami i
narazimy na śmieszność. Znowu ta obawa. I po prostu "głupi" (nie bierz tego do
siebie personalnie!) charakter. Tylko jeśli nie będzie się próbować, to nic się
nie osiągnie. A w tym wieku trudno przecież rezygnować z życia. Przełam się.
Nie bój się śmieszności. Po prostu bądź sobą, a przede wszystkim naucz swoje
dzieci umiejętności okazywania uczuć. To strasznie ważne. Przynajmniej im
będzie łatwiej. Sam o tym wiesz.
Co do temperamentu ludzi z różnych stron czy stref klimatycznych, być może coś
w tym jest. Nie mam doświadczeń. Całe życe mieszkam w jednym mieście, a ludzie
sa różni. Być może -wg Twojej teorii- jest to wynik, że ludzie są tutaj
napływowi, z różnych stron?
A nie myślałeś o przeprowadzce?
Kończę na dziś. Pozdrawiam.

[Gość: valmahr]

Dzieki za zrozumienie, musze konczyc - uciekam z pracy do domu. Milego dnia zycze i do jutra, jesli zechcesz...

usychaj, usychaj...

[quickly]

Ada.sz,

Piszesz, ze:
"Pan(i)quickly jest najwidoczniej bardzo sfrustrowaną osobą...".
Kochaniutka, a moze to poprzesz jakimis argumentami!?

(I nie obawiaj sie - jestem Pan, nie zadna Pani, w odroznieniu od "valmahr".)

A poza tym caly ten wasz watek przelewania z proznego w puste nie jest wart
funta klakow (Jestescie doskonalym przykladem dwoch sfrustrowanych, czule
glaszczacych sie nawzajem sierot! - tak to bynajmniej tu wyglada).
Jedno pisze: "Nie mam czegos, ale nie wiem czego, czegos mi w zyciu brakuje..."
Drugie dodaje: "Tak, tak... szukamy czegos, ale nie zawsze to znajdujemy..."
I takie inne dyrdymaly.

Kochani, a wezcie sie do roboty!!! Nic samo nie przyjdzie (z wyjatkiem
starosci).

Wiele, wiele lat temu myslalem podobnie tak i jak wy - do czasu, gdy los rzucil
mnie najpierw do Poludniowej Australii, a pozniej do Queensland. Dzieki bogu
spotkalem ludzi, ktorzy swoim przykladem szybciutko i skutecznie wyleczyli mnie
z takich wlasnie dupereli (czyli wlasnego "ego", albo egoizmu jak wolicie i
uzalania sie nad soba - jakie to typowo polskie!!!!!!!!!). (Valmahr pisze, ze
jest jedynakiem i to rzutuje na jego(jej) zycie. I jak dlugo bedziesz chodzil
z tym pietnem cierpietnika na swoim czole? Szkoda czasu - nawet sie nie
obejrzysz jak grabarz przylozy ci lopata po czterech literach i taki bedzie
kres twojej ziemskiej wedrowki patnika. To ci gwarantuje!!!).

To co jeszcze mozesz zrobic w swoim zyciu, to zalezy tylko i wylacznie od
ciebie. Jest ci zle, to na co czekasz? Rob cos, wloz w cos troche serca,
tylko zrob to madrze, tak zebys tego nie musial pozniej zalowac. Kto szuka ten
znajduje, a kto prosi temu bedzie otworzone.

Albo sobie dalej usychaj...

[Gość: Ada.sz]

Przede wsystkim proszę się ze mną nie spoufalać, Panie Quickly. Wkurza Pana to,
ze ktoś jeszcze coś odczuwa, prawda? Współczuję, że życie zmusiło Pana do
wyleczenia sie z uczuć i odczuć. To po co się pchaliśmy w "wielki świat"?
Myśleliśmy, ze z daleka od polskich problmów bedzie nam łatwiej, tak? A potem
gorycz i pretensje do całego swiata, tylko nie do siebie? Żałosne.

Dla Ada.sz z najwiekszym uszanowaniem!!!

[quickly]

Dziecinko, moj maly promyczku,
Ja sie wcale nie spoufalam!! A skad! Ja?

Ja po prostu jestem dzisiaj w znakomitym humorze. Chcialbym napisac, ze kocham
wszystkich ludzi, ale i tak najdrozsza mi nigdy w to nie uwierzysz. Prawda,
dziubdzius?

Poza tym do Polski jezdze regularnie (w zasadzie co roku). Palnuje kiedys
wrocic na stale - mam tam sporo starych przyjaciol i znajomych. W Zielonej
Gorze mam spore mieszkanie po rodzicach. Moze kiedys sie spotkamy? Nie taki
diabel straszny jak go maluja, moja malutka!

[coalka]

quickly napisał(a):

> Dziecinko, moj maly promyczku,
> Ja sie wcale nie spoufalam!! A skad! Ja?
>
> Ja po prostu jestem dzisiaj w znakomitym humorze. Chcialbym napisac, ze kocham
>
> wszystkich ludzi, ale i tak najdrozsza mi nigdy w to nie uwierzysz. Prawda,
> dziubdzius?
>
> Poza tym do Polski jezdze regularnie (w zasadzie co roku). Palnuje kiedys
> wrocic na stale - mam tam sporo starych przyjaciol i znajomych. W Zielonej
> Gorze mam spore mieszkanie po rodzicach. Moze kiedys sie spotkamy? Nie taki
> diabel straszny jak go maluja, moja malutka!


Smiem zauwazyc ze Pani Ada nie robi nic a nic wrazenia dziecinki, wrecz
przeciwnie - wyraza sie bardzo dojrzale i na poziomie, Panie Quckly. Quick to
judge?

No ale moze juz doscy pana wytarmosilismy...narazie.

[Gość: Ada.sz]

Dzięki, Coalko.
Dla Ciebie i Tobie podobnym po prostu Ada.
Wszystkiego dobrego w Nowym Roku!!!

[Gość: valmahr]

Tobie również życzę wszystkiego, co najlepsze. Zdrowia, szczęścia, pomyślności
i masy forsy. Trzymaj się ciepło. Piękną mamy zimę, prawda?

[Gość: Ada.sz]

Gość portalu: valmahr napisał(a):

> Tobie również życzę wszystkiego, co najlepsze. Zdrowia, szczęścia, pomyślności
> i masy forsy. Trzymaj się ciepło. Piękną mamy zimę, prawda?
Dzięki za życzenia. Ty tez trzymaj się ciepło i nie dawaj chandrze!
A tak a propos: o jakiej zimie Ty mówisz??? U mnie zero śniegu! Oglądając TV mam
wrażenie, że żyję w innym kraju!!!

do Ady

[Gość: valmahr]

No to faktycznie musisz mieszkać w jakimś odosobnionym miejscu naszego kraju,
bo Śląsk tonie w śniegu, a nasza Warmia też nie lepsza. Pół dnia koparka
odkopywała 500 metrowy odcinek drogi do mojego domu. Rano, jak jechałem do
pracy, to czułem się jak na innej planecie - zero widoczności, zamieć jak
diabli, po bokach dwumetrowe ściany śniegu.... Wracać będę pewnikiem znowu
piechotą. Nie ma jak trochę ćwiczeń na zdrowym powietrzu, chi, chi... Miło Cię
znowu widzieć. Jak samopoczucie po Sylwestrze?

Do Valhmara

[Gość: Ada.sz]

Tak, pn.-zach. często różni się od reszty kraju. A zimowy spacerek do domu może
dobrze wpłynąć na samopoczucie. Tylko uważaj, żebyś nie utknął w zaspie!
Przepraszam, ale Forum nie jest miejscem na prywatne pogaduszki.:)))
Pozdrowienia.

[Gość: valmahr]

OK :)

Panie quickly!...

[coalka]

Pan chyba przez pomylke znalazl sie na forum Romantica. Tu sie mowi o uczuciach
ladnie i milo i szczerze.

A moze Panu czegos brak - troche romantyki?..po tym strasznym realizmie?
Moze celowo Pan tu zawital?

Wiec witamy i mamy nadzieje jeszcze z Pana zrobimy romantyka.

[quickly]

coalka,
Jestes bardzo mila. Doceniam to. Taki serdeczny cieply, ton.
Postaram sie zmienic! Chociazby tylko dla Ciebie.

Poza tym niebawem Ci odpisze, tylko na litosc boska, napisz mi skad piszesz,
czy z A.? (Wiesz nie moge uzywac slow Australia i australijski, bo niektore
panie zarzucaja mi, ze jestem snobem.)

Serdecznie pozdrawiam.

[yata]

quickly!podobasz mi sie!!!!twoje podejscie do zycia jest bardzo realistyczne i
sluszne:)),ale w polsce,niestety,nie cieszy sie zbyt wielkim poparciem.tu
nalezy cierpiec,poswiecac sie dla idei(?),myslec na codzien o "wielkich
sprawach",narzekac.szkoda,ze niewielu jest osobnikow zadowolonych z
siebie,zycia,rodziny,to z pewnoscia dodaloby egzystencji
kolorkow,ubarwiloby...odpowiedzialnosc za swoje nieudane(?) zycie zrzuca sie na
ustroj,sytuacje,srodowisko,niemoc,itp,itd.a co z wlasnym dzialaniem???gdzie
zadowolenie z siebie???pozdrawiam optymistycznie :)))

Dla yata

[quickly]

yata,
zaczynam nabierac optymizmu, ze jest jeszcze chociaz troche polsko jezycznych
przedstawicieli gatunku "homo sapiens", ktorzy maja troche zdrowego rozsadku i
mysla wlasnie w taki sposob jak Ty, yata. Slicznie Ci za to dziekuje.

To faktycznie jest typowo polskie takie patalogiczne uzalanie sie nad samym
soba. Zawsze czegos komus w Polsce brakuje, wszyscy sa winni do okola, jakies
wieczne zale do czegos lub kogos - zawsze to slysze po przyjezdzie do kraju. I
nawet tutaj te wszystkie: Usycham... Skrzywdzono mnie... Odszedl i nie
zadzwonil... itd. itp. No naprawde nie wiadomo, czy sie smiac, czy plakac, czy
ktos sobie po prostu robi z innych przyslowiowe jaja.

Optymizmu trzeba sie uczyc na codzien i do konca zycia. (Przynajmniej tak sie
dzieje w tym kraju gdzie mieszkam - to juz widac po dzieciach - szalona roznica
miedzy dziecmi z Australii, a tymi z Polski. Zupelnie inne podejscie do zycia
i ludzi!!!!!!). I co z tego, ze ktos bedzie jeczal po nocach, wyl z bolu i
rozpaczy, bo stalo sie to, bo wydarzylo sie tamto. Owszem sa takie przypadki,
ze nie mozna inaczej. Ze zostaje tylko cierpienie. Doskonale wiem, ze
zawiedzione, poszarpane, wytarte w blocie i klamstwie szczere uczucia bola
czasami gorzej niz kawalek szkla w zrenicy oka. Ale czy na koncu i tak nas
wszystkich nie zrownaja groby - czy mnie tutaj, a was tam, lub gdziekolwiek
mieszkacie, lub kimkolwiek jestescie? Czy lamentowanie moze przyniesc cos
pozytywnego?

Po moim zyciowym krachu, pozbieralem na swojej "szachownicy zycia" te wszystkie
pionki i figury, ktorymi jeszcze moglem grac, zrobilem to co moglem zrobic i
przynajmniej staram sie nie popelniac podobnych bledow. I to bez wzgledu na
to, czy to sie komus podoba, czy nie. Nie zameczam sam siebie tym, ze moglo
przeciez byc znacznie lepiej, ze ktos nie zrobil mi czegos co chcialem, ze
usycham...

[yata]

quickly,pieknie sie do ciebie usmiecham:)))Optymizm i pozytywne myslenie
trenuje od jakiegos czasu i sa efekty!!!Po tzw.przejsciach mialam do
wyboru:usiasc i plakac,albo poradzic sobie.Zgadnij co wybralam,:)).Bardzo
pomogly mi w tych cwiczeniach rozmowy z ludzmi myslacymi tak jak ty.Jeden z
wnioskow,jakie wysnulam,jest mniej wiecej taki,ze jesli komus sie cos nie
podoba,to jego problem,ja sie tym nie zamierzam przejmowac.Duzo lepiej tak sie
zyje!!!Polecam ten sposob wszystkim niezadowolonym z
zycia,siebie,rodziny...Glowa do gory i badzmy panami wlasnego losu.papa yata

[Gość: E@]

Ja właśnie jestem typową polsko-narzekajacą istotą na ustrój, na szkoły, na
wszystko co mnie w życiu spotkało i spotyka.Jestem totalną melancholijną
pesymistką,która w salonie pogrzebowym potrafiłabym wszystko podwójnie
zaczernić.Ciągle rozczulam się nad sobą,ale z Nowym Rokiem postanawiam(mam
nadzieję,ze będzie to moje pierwsze i mocne postanowienie w życiu)podchodzić do
zycia tak jak TY.Jako terapię będę na początku codziennie czytć Twoje posty,
dziękuję,że w końcu ktoś w tym kraju płaczków i marud otworzył mi
oczy.Pozdrawiam i proszę napisz czasami coś mocno-ostrego.Życzę Ci tonę
optymizmu i dużo szczęścia w Nowym 2002 roku.Pa.

I know what you need Mr Quickly

[evunia]

Masz bardzo trzezwe podejscie do zycia
(za bardzo moze?)
Pewnie znasz to wyrazenie "no shit man"
BARDZO przepraszam za brzydkie slowo
(nie lubie ich bardzo)
ale jakos to wyrazenie pasuje do Ciebie :)))



A poza tym...jeszcze jedno:

Quickly I think
what you need is love...
and not just your lover's
long and loud aaaach

I'm not talking
about love in bed
you have as ,you admit it,
perhaps too much of that

I mean love..human..
not the lover's one
and not constant beating
given you by some

The love has dealt you
a big, severe blow...
this is why I think
your heart has sunk
so low...

All you need Quickly
is tender loving care
and believe me Quickly
you will WILL get there

Your heart will soften
feelings WILL come back
The feelings which were given
by you a lasting sack

You need warmth and hugs
affection is your need
and not attacks provoked
by you with a snake's speed

You won't admit it, Quickly
I know why not, sure..
you are a big MACHO
mezczyzna jak mur :)))


Szczesliwego Nowego Roku


(i nie zadawaj mi zadnych pytan...a deal?....:))))))

[Gość: N]

It seems quickly is like a baby flying in his dreams a poor polish "tad"
looking rather for the babysitter than a real woman.So,Mr.Quickly tell us in
your language tell us obout your dreams and feelings ,your passion,and your
needs.Don't be shy you "sweet fucker" go on...This Polish lady is ready to
open up her hot,wet and juicy hole ,so are you in...

Do N

[evunia]

Nie rozumiem dlaczego w ten sposob komentujesz?...
przeciez wyraznie podkreslam ze nie jestem zainteresowana
tym o czym piszesz. Mowie o human love nie o tej erotic love.
A kazdy potrzebuje human love, czyz nie?
Prosze przeczytaj jeszcze raz uwaznie. Zle zinterpretowales

No, dziekuje zepsules mi humor na Sylwestra,

ale Ty baw sie dobrze i Szczesliwego Nowego Roku

Do evunia

[quickly]

Evunia,
Slicznie dziekuje za wspanialy wpis (wiersz). Zycie sklada sie wlasnie z
takich malych, delikatnych, nieoczekiwnych i przyjemnych rzeczy, ktore dodaja
ludziom wiary w to, ze nie samym chlebem czlowiek zyje.

Tym pajacem z USA powyzej ("N")zbytnio sie nie przejmuj. No coz i tacy
frustraci musza czasami zasmiecac forum. (Taki szczunek naoglada sie
amerykanskich filmow, a pozniej mu odbija.)

Napisze jeszcze kiedys do mnie.
I baw sie dzisiaj dobrze.
Wiesz, evunia, pierwszy toast po wybiciu godziny dwunastej bedzie za Twoje
zdrowie. Tylko i wylacznie! Pamietaj, ze jest taki jeden daleko od kraju, i
tego miejsca w ktorym mieszkasz, ktory szczerze zyczy Ci wszelkiej pomyslnosci
i spelnienia wszystkich marzen.

[evunia]

no, ona moze tez jest daleko od kraju?

Dla E@

[quickly]

Na dobra sprawe, ja tez mam "pesymistyczne" chwile. I to jest chyba calkiem
normalne. Jakbys caly czas jadla miod, to skad wiedzialabys jak smakuje sol?

W takich chwilach ide na dlugi spacer - do oceanu mam 15 min. drogi. Ale Ty
nie musisz isc koniecznie, az do oceanu. Wystarczy park, jakies spokojne
miejsce, gdzie czujesz sie dobrze. Dobry spacer zawsze dziala jak balsam. Teraz
czesciej biegam niz chodze, ale to nie przeszkadza mi w mysleniu. Kiedy
pojdziesz na ten spacer, to pomysl ile masz przewagi nademna. Domyslam sie, ze
jestes mlodsza odemnie, masz zapewne jakas rodzine (ja nie mam tutaj nikogo),
mieszkasz w kraju, w ktorym sie urodzilas i nie przeszlas przez gehenne
emigracji, no i... nie jestes taka zepsuta osoba jak ja. Napewno jest jeszcze
tysiace innych argumentow, ktorymi moglabys mnie bez problemu zmiazdzyc.

do VAlmahra

[gu72]

a ja tam Cię rozumiem,też tak miałam. Choć jednak teraz sama wychowuję dziecko,
cieszę się życiem. trochę rozumiem tez quickliego choć deczko zbyt bezpośredni
ma ton wypowiedzi. ja tez pozostawiłam troski,smutki itd. patrzę optymistycznie
na swiat (ale miewam doły..spoko). bardzo chętnie z Tobą pogadam, a tak poza
wszystkim spójrz na swoje życie z dystansu i nie oglądaj się że inni się
bawili, że inni mieli czas na cośtam, że innym nie umknęło a Tobie coś umknęło.
Łap życie aby Ci teraz nie umykało. Nawet na kawę mogę skoczyć, mogę ci czasem
niepodziankę zrobić....i od razu życie barw nabierze...a żonę kochaj bo sam
napisałeś,że zasługuje na to. pozdrawiam cię ciepło w ostatni dzień roku i
miłego sylwestra dla Twojej rodzinki i Ciebie.....:)))a quicklym się nie
przejmuj. ma swój styl i niech tak będzie

[Gość: valmahr]

Uff, odkopali wreszcie mą zasypaną wioskę, więc mogę zacząć nadawać z pracy.
Wszystkiego dobrego w Nowym Roku, zdrówka, siły i cierpliwości. Pieniążki też
nie zaszkodzą :) Z tego co widzę po reakcjach, to chyba zbyt czarno
przedstawiłem temat. Nie jest ze mną tak źle i nie zamierzam umierać za życia.
Po prostu czasem czuję to, o czym pisałem wyżej. I chciałem o tym podyskutować,
co mi się udało z Adą i Maga_. I tyle. Wiem, że łatwiej się żyje, jak się
człowiek wyłączy na pewne sprawy i dostrzega tylko to, co mu dobrze służy.
Tylko moim skromnym zdaniem, aby coś naprawić, trzeba dostrzec wcześniej, że
jest to zepsute. Pozdrawiam serdecznie. A propos dzieci - podziwiam Cię za
siłę, samotne wychowywanie potomstwa musi być, delikatnie mówiąc, trochę
stresujące...

Do valhamara

[evunia]

Ja tez Ciebie bardzo pozdrawiam i chyba tez chyba rozumiem.
Tez jestem daleko od kraju, moze nawet dalej niz Ty.

Cieple usciski i cieply usmiech

[Gość: valmahr]

Dzięki za ciepłe słowa. Dlaczego sądzisz, że nie mieszkam w Polsce?