Okruchy szczęścia

[white.falcon]

Odnoszę wrażenie, że na FR wszyscy (lub prawie wszyscy) na coś czekają: na
miłość; na kogoś; na to, że ułoży się sytuacja "po myśli"; prozaiczno-
romantycznie - na ładny dzień. Nie jest to nadzieja na to coś - to jest
czekanie, że wydarzy się, że znajdzie się, nadejdzie taki dzień. Jednak
pewnego rodzaju luksusem jest nie czekanie na nic. Nie czekanie, a potem -
cieszenie się, jeżeli coś się uda, coś się zdarzy - niespodziewanie lub
dzięki własnym wysiłkom, własnej pracy. Czy nie lepiej nie czekać, tylko
cieszyć się z posiadanych okruchów dobra, z okruchów sukcesu, na który
zapracowaliśmy? Prezenty i niespodzianki od losu bardziej cieszą, gdy
przychodzą niespodziewanie, gdy są zaskoczeniem. "Nie czekanie" może być
luksusem, ale też może być męczące, jeżeli odbieramy je jako intruza i wroga.

A co sądzicie Wy?

Pozdrv.:)

[jmx]

Się zgadzamy :-). Bo trzeba żyć najlepiej jak się da a nie pozwalać by mijało
na tym mitycznym "czekaniu". Być skupionym na teraźniejszości, na tym co się
dzieje teraz, wkładać w to duszę i uwagę. A nie pozwalać by życie przeciekało
przez palce. Jak będziemy zajęci czekaniem to możemy przegapić coś naprawdę
istotnego...

Ale czasem zdarza sie i tak, że nie czekamy na nic, cieszymy sie tym co
kolejny dzień przynosi, nie mamy oczekiwań a jednak... gdy nagle spostrzeżemy,
że coś nie nastąpi, że się nie wydarzy. Wtedy żal bo nawet nie zdążyliśmy się
cieszyć tym, że nadejdzie. Nie było oczekiwania a żal jest, że się nie
spełni... Trochę to zagmatwane, może późna pora mnie rozgrzeszy ;-)))

[white.falcon]

Gdy coś się nie spełnia, bo tego nie spodziewaliśmy się, to jest mniejszy ból.
Gorzej, gdy sie coś "przegapi" i potem żałuje się, że "powtórki" -
tzw. "remake'u" już nie będzie. Najbardziej żal szans, straconych dlatego, że
tak, a nie inaczej się ułożyło. Może to nawet nie żal, ile takie niepogodzenie
się ze stratą, niedopatrzeniem. Czasem siebie się nie przeskoczy.

Pozdrv.:)

[zucinski]

wracam z impezki, wlaczam komputer i ...oczom nie wierze.
Jmx/white.falcon rozmawia ze soba kurdeeeeeeeeee - co sie tu dzieje??

[jmx]

zucinski napisał:

> wracam z impezki, wlaczam komputer i ...oczom nie wierze.
> Jmx/white.falcon rozmawia ze soba kurdeeeeeeeeee - co sie tu dzieje??

No widzisz, to sie wydało - za dużo pijesz.... ;-)))

[zucinski]

jmx napisała:

> zucinski napisał:
>
> > wracam z impezki, wlaczam komputer i ...oczom nie wierze.
> > Jmx/white.falcon rozmawia ze soba kurdeeeeeeeeee - co sie tu dzieje??
>
> No widzisz, to sie wydało - za dużo pijesz.... ;-)))

zapijam robaka...

[white.falcon]

Oj, Zucinski, Zucinski. Pozbierałeś się już po tym niewiarygodnym szoku, czy
ostatecznie "zalałeś się" w związku z niewiarygodnym (Twoim zdaniem)
wydarzeniem? Wyznam Ci tajemnicę, czasem z Jmx wymieniamy maile. Czy to
oznacza, że piszę sama do siebie i potem je czytam, dziwię się, że nie znam
wcześniej treści i na nie odpisuję? ;DDD

Pozdrv.:)

[kobbieta]

na FK byl watek ex zakonnicy, ktora wyszla z zakonu. Wyobrazacie sobie jak ona
musiala zalowac decyzji wejscia. Zycie ma juz spaprane, nie ma szansy na zmiane
bo i matka nigdy nie bedzie i na zwiazek nie ma co liczyc (ma 53 lata)

Zmiana życia w jesieni życia

[white.falcon]

Rzeczywiście, to juz coś trudnego do "oswojenia", chyba, że ta Ex-zakonnica
potraktuje dotychczasowe zycie jako doświadczenie i znajdzie w nowym życiu coś,
co pomoże jej odnaleźć się i zrealizować w innej dziedzinie, niż matka i
rodzina, choć - któż to wie. Różnie bywa na tym świecie.

Pozdrv.:)

[jmx]

Coś się skończyło nim się zaczęło - to mniejszy ból?
Nie wiem... nawet radości oczekiwania wtedy nie ma. Po prostu pustka....

Stracone szanse... podobno najbardziej żałuje się tego, czego się nie
zrobiło ;-)

Stracone szanse

[white.falcon]

Jmx, ja bym trochę się upierała przy twierdzeniu, że jednak mniejszy.
Zawiedzione nadzieje bolą dotkliwiej, niż myślenie w stylu: "Mam nadzieje, że
coś się zdarzy, ale jeżeli nie zdarzy się, to płakać nie będę, przeżyję".

Gorsze są stracone, przegapione szanse i to nie w kontekście rozmyślania, "co
by było gdyby", lecz na zasadzie - "szkoda, jak mogłam nie zauważyć". I główne,
że te szanse się nie powtarzają, bo się "obrażają na niezauważenie" i postępują
w myśl zasady: "skoro mnie nie zauważono za pierwszym razem, to i kolejny raz
spotka mnie to samo".

Pozdrv.:)

[kwasna_cytryna]

Jest takie powiedzenie, że nadzieja umiera ostatnia. Nie ma nadziei - nie ma
życia. Pozostaje pustka. Tak samo jest z życiem bez oczekiwania. To nie jest
życie pełną piersią, a jedynie smutna egzystencja.

[white.falcon]

Zgodzę się, Cytrynko. Ale lepiej mieć realne nadzieje, niż tęsknić i siedząc ze
złożonymi rękami czekać na "zrzruty szczęścia z nieba", mając nadzieję, że
trafi w nas. Można wtedy nie zauważyć, iż to, co dzieje się w danej chwili, to,
co nas otacza - tez należy do kategorii "okruchów szczęścia".

Pozdrv.:)